FAZER LOGINMe: ’Wag kang magrereklamo ha.Hindi ako naghintay nang matagal para sa sagot niya.Love: When did I do that?Napatawa ako nang mahina, napailing habang nakasandal sa upuan. Oo nga naman. Ni minsan, hindi pa siya nagreklamo sa akin—kahit pagod, kahit puyat, kahit minsan halos ubos na ang energy niya
ChandlerMabigat sa loob ang umalis, lalo na nang makita kong naglalakad palayo si Mitch.Kahit naka-facemask siya, kahit hindi ko na kita ang buong mukha niya, kilala ko ang lakad niya. Alam ko kung kailan siya nagpipigil, kung kailan niya binabagalan ang hakbang dahil ayaw pa niyang matapos ang sa
May mga tao pa ring dumarating—may bitbit na maleta, may kausap sa phone, may umiiyak, may natatawa. Isang normal na airport scene. Pero para sa akin, parang huminto ang mundo sa pagitan naming dalawa.Wala akong pakialam kung may makakita man sa amin. Naka-facemask naman kami pareho ni Chandler. At
Mitch“Ang sabi ko naman kasi, ’wag mo na akong ihatid eh,” reklamo ni Chandler, may halong inis at lambing sa boses. Yung tono niya na halatang gusto niya akong pagsabihan pero hindi niya magawa nang todo dahil ako ’yon—dahil mahal niya ako.Nasa departure area na kami. Maliwanag, maingay, puno ng
Mitch“Matunaw ’yan, Love…” nanunuksong sabi ni Chandler, may halong lambing at yabang sa boses niya na para bang alam na alam niyang wala na talaga akong laban.Para naman talaga akong timang na nakatitig lang sa daliri ko, paulit-ulit na iniikot ang kamay ko, hindi makapaniwala na finally ay suot
MitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m
Paakyat na ako ng hagdan nang marinig ko ang isang pamilyar at banayad na tinig.“Chancy, anak…”Napatigil ako sa hakbang. Si Mommy pala, nakatayo malapit sa lanai, tila kagagaling lang doon. Hindi ko man siya napansin agad, ramdam kong pinagmamasdan na niya ako mula pa kanina.“Mom,” bati ko, pilit
Matapos ang paulit-ulit na reklamo niya sa biyahe dahil sa matinding traffic, napilit ko na rin siyang subukan ang pagko-commute papasok. Ako na ang bahalang sumundo sa kanya pauwi, lalo na kapag galing siya sa site visit.“Noon ay ayaw na ayaw niya,” natatawa kong naalala ang pagkukunot ng noo niya
Gianna“Uy, sigurado ka ba talaga dito?” tanong ko kay Chancy habang nakatitig sa kanya, hindi makapaniwalang heto kami ngayon sa isang mamahaling boutique.Pagkatapos kong pumayag kagabi sa plano niya, agad niya akong dinala rito para raw mamili ng damit na isusuot ko. Date daw niya ako sa inaugura







