ログイン“Emerson!”Agad na lumiwanag ang mukha ni Chloe na para bang nakakita ng tagapagligtas. Kanina lang ay halos mawalan na siya ng kontrol sa galit, pero ngayon ay bigla siyang nagmistulang inosenteng biktima. Mabilis siyang lumapit sa lalaki at tumayo sa tabi nito, tila sinasadyang ipakitang nasa iisa
Riz“Ano naman ang kinalaman ng kuya mo rito?” kalmadong tanong ni Jeanette, ngunit ramdam ko ang matinding pagpipigil sa galit sa boses niya. Hindi siya umatras kahit isang hakbang. Sa halip ay matatag niyang sinalubong ang mapangmata at mapanghamak na tingin ni Chloe. “Yes, I like your brother. Hi
Nakakagalit ang mga taong katulad niya.Napakataas ng tingin sa sarili na tila pag-aari niya ang buong mundo at obligasyon ng lahat na yumuko sa kanya.“Who the hell are you?!” halos pasigaw na tanong ni Chloe habang masama akong tinititigan. Halata ang pagpipigil niya sa sarili dahil namumula na an
Huminto ako sa mismong harap nina Chloe at Florence.Naputol ang pagsasalita ni Chloe.Mula ulo hanggang paa ay sinukat niya ako ng tingin, halatang hindi nagustuhan ang bigla kong paglapit.“What are you looking at?” mataray niyang tanong.Hindi ko siya nilingon.Ni hindi ko man lang siya binigyan
Mahigpit kong naikuyom ulit ang aking mga kamao.Ramdam ko ang unti-unting pag-init ng buong katawan ko.Hindi na ito tungkol sa pagiging illegitimate child.Hindi na rin ito tungkol sa pamilya nila.Isa na itong malinaw na pang-aapi.At ang mas nakakadismaya, napakaraming taong nakapaligid ang mas
RizPakiramdam ko ay unti-unting kumukulo ang dugo ko habang pinagmamasdan ang nangyayari sa harapan namin.Mahigpit kong naikuyom ang aking mga kamao. Ramdam ko pa ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko dahil sa pagpipigil sa sarili. Kung tutuusin, isang hakbang na lang talaga ang kailangan at
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy
ChancyNakaupo ako sa sulok ng meeting room, hawak ang tablet habang tahimik na nagbabasa ng storyline ng bagong character na ginawa ng narrative designer namin. Maagang binuo ang konsepto nito kahit kakasimula pa lang ng unang season ng HPL. Pero ganito talaga kami, laging may inihahanda dahil alam
Biglang tanong ni Tita, “May nobyo ka na ba ngayon, hija?” Natigilan ako. Bigla kong naisip si Chancy. Ang mga ngiti niya, ang kaswal naming ugnayan. Pero pagkatapos ng ilang segundo, binalikan ko ang katotohanang walang malinaw sa amin. Walang label. Walang katiyakan. Umiling ako. “Wala po.” Ngu
GiannaI can't believe it!Mag-iisang linggo na kaming nagsasama ni Chancy.Parang kailan lang 'yung una kaming nagkakilala matapos ang maiinit naming sandali. Ngayon, heto kami, magkasama sa iisang bubong. Ibang-iba ang pakiramdam. May saya. May kilig. May halo ring kaba. Pero higit sa lahat, may k







