LOGINPero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Ang swerte ko, hindi lang dahil sa naging parte ako ng buhay ni Chancy, kundi dahil may pagkakataon akong mapabilang sa ganitong klaseng pamilya. Isang pamilyang hindi lang may yaman, kundi may puso at halaga.Bigla kong naisip, pamilya. Anak. Mga anak.Napatigil ako sa pag-iisip. Kailan ba ako huli
"How are you?" tanong ni Chandler, seryoso na ang mukha."I'm doing fine." Ngumiti ako para makita nila na totoo ang sinasabi ko.Tumigil saglit si Chandler at tumingin sa akin ng seryoso. “Hindi mo lang alam, pero proud na proud kami sa ‘yo. You fought hard.”Napalunok ako. Hindi ko alam kung dahil
Doon ko naisip: Si Maui ang kukunin kong personal stylist and assistant.Hindi lang dahil sa utang na loob. May kakaibang vibe ako sa kanya. Tahimik, pero matapang. May sinasabi ang mga kilos niya kahit hindi siya nagsasalita. At higit sa lahat, kailangan niya noon ng trabaho. Perfect timing, ‘ika n
“Pasok ka na muna,” sabi ni Gianna.At sa mga salitang ‘yon, tila pinasakitan ang dibdib ko. Hindi ako pinapasok ng takot lang, nakapasok na siya mismo sa teritoryo kung saan ako ngayon ang tinatangi.Pinilit kong ngumiti. Kailangan kong maging mahinahon. Hindi ako pwedeng magpakita ng kahinaan. Hin







![Beyond Betrayal: Marry His Brother [Filipino]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)