로그인“Don’t worry. Hayaan mo lang akong magsalita and he wouldn’t find anything strange.”Tinignan ko siyang mabuti.Hindi ko alam kung bakit, pero sa sobrang kumpiyansa niya ay lalo lamang akong kinabahan. Para bang napakasimple lang ng lahat para sa kaniya. Meet his grandfather, pretend to be his fianc
“Wala kang nagustuhan sa auction?” tanong naman ni Dad.Umiling ako. “Wala po. Honestly, wala akong nakita na kailangan ko. But I enjoyed the food.”Bahagyang umangat ang kilay ni Dad. “Food talaga?”Natawa ako. “Ano pa ba? Practical tayo, Dad.”“Ako din po,” biglang singit ni Jeanette, dahilan upan
RizIlang saglit pa kaming nanatili ni Jeanette sa restroom bago kami tuluyang nagpasyang bumalik sa main hall. Pareho kaming tahimik habang naglalakad palabas, marahil ay dahil pareho pa rin naming iniisip ang usapang hindi sinasadyang narinig namin kanina.Ako, hindi ko pa rin maalis sa isip ko an
“Hey,” awat ni Ellie. “Ang mga Antonio ay kinikilala na ngayon bilang isa sa mga mayayamang angkan dito sa Bukidnon. You shouldn’t say something like that. Ang mabuti pa ay kilalanin at kaibiganin mo ang bagong magiging CEO ng Antonio Group.”Mabuti pa itong si Ellie ay nag-iisip. Talagang kinapos s
Riz“Totoo ba na keepsake iyon ng ina ng babaeng unang minahal ni Jared?”Iyon ang tanong na paulit-ulit na umikot sa isip ko habang nananatili ako sa loob ng cubicle. Hindi ako gumalaw ni kaunti, pilit na pinapakalma ang sarili habang pinakikiramdaman ko si Jeanette sa kabilang bahagi ng banyo.Mul
Tapos ay sabay ng lumayo ang dalawang lalaki. Si Jared na pinaandar na ang kanyang wheelchair, at si Jacob na nakasunod sa kanya.Sinundan iyon ng tingin ni Riz.“Sa mother ba niya yon?” biglang narinig niyang sabi ng isang babae mula sa kabilang table.Napalingon si Riz.Nagkatinginan silang magkai
Estella “So, napagdesisyunan niyo na every Tuesday and Thursday ka na lang muna papasok dito, ha? Dahil sa pagbubuntis mo?” Nakangiti akong tumango habang nakatingin kay June na obvious na pilit pinipigilan ang excitement sa mukha niya. Umikot agad ang mga mata nila ni Vivian bago sabay din silan
Estella“Wife?” halos pabulong pero puno ng pagkagulat na tanong ni Nayomi.“Yes, wife,” mariin na sagot ni Chansen, hindi man lang nag-alis ng tingin sa kanya. “Estella is my wife. Don’t tell me may reklamo ka pa rin…”Halata sa mukha ni Nayomi ang pagkabigla. Nanlaki ang mga mata niya, parang hind
ChansenHindi na naalis ang ngiti sa aking mga labi, na para bang hindi ko kailanman naranasan na magkaroon ng problema sa buhay. Para bang sa isang iglap, lahat ng sakit at lahat ng takot ko ay naalis dahil sa doon.Yung simpleng pag-amin niya kanina… iyon ang naging hudyat para tuluyan nang mawala
Napatingin ako sa kanya at ngumiti nang bahagya. “Pasensya na, Vivian. Hindi ko naman masisisi ang sarili ko kung ‘yung pinakamahalaga sa buhay ko ang mukhang hindi okay.”Sabay-sabay silang nag-“awww,” at namula si Estella. Pinatong niya ang kamay niya sa hita ko, parang sinasabing tama na ‘yan, ba







