Se connecterLagot ka, Brando.
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Third PersonAgad na tumayo si Mang Vergel nang makita si Conrado, ramdam ang pagbigat ng hangin sa paligid. Alam niyang may sama ng loob ang matanda, at hindi niya maitatanggi na may bahagi ng kanyang loob na bumigat din. Ang galit na nasa mukha ni Conrado ay parang bagyong handang sumalanta, nguni
Tama siya. Hindi ako kailanman pinabayaan ni Chanden. Mula nang naging kami, palagi siyang nariyan, parang aninong hindi ako iniiwan. Lalo na ngayon, na buntis ako ay mas lalo siyang naging protective. Ramdam ko ang takot niya na baka may mangyaring masama sa amin ng anak namin.Nami-miss ko na ang
NoelleIsang buwan na mula nang simulan namin ang preparasyon para sa bagong business na itatayo.ITech Dev. Co. ang pangalan. Isa itong IT services at IT solution company.Napangiti ako habang binabanggit ang pangalan. Ang hirap paniwalaan na isa na namang pangarap ang unti-unti naming binubuo ngay
Third Person“Chanden Lardizabal! Sino ang lalaking ‘yon?” sigaw ni Conrado, kasabay ng pagtama ng kamao niya sa ibabaw ng mesa. Kumalabog ito sa lakas ng bagsak, dahilan para mapapitlag ang ilang dokumentong naroon.“Pinaaalam ko na sa mga tauhan natin, Dad,” kalmadong sagot ni Brando, bagamat hind







