登入Nang makarating sila sa bahay ng lola niya, tahimik siyang lumabas sa sasakyan bago nagpasalamat sa driver. Pagkaalis nito ay tsaka naman siya pumasok sa loob.
Nakita niya ang lola niya na nasa garden at nagdidilig ng mga halaman. Agad naman siya nitong napansin at nakangiting idinipa ang mga braso, senyales na gusto siya nitong yakapin. Nakangiti siyang tumakbo palapit dito at masaya itong niyakap. "Lola…" "Ay naku..." Natatawa nitong hinaplos ang ulo niya bago sila naghiwalay. "Tingnan mo nga 'yang itsura mo... Halika sa loob, ininit ko 'yong niluto ko kahapon." Bigla naman siyang nakonsensya nang marinig ito. "Pasensya na po talaga, Lola, hindi na mauulit," aniya. "Ano ka ba, ayos lang 'yon. Ang mahalaga ay nandito ka na," nakangiting sabi ng kaniyang lola habang inaakay siya pumasok sa sala. "Pero bago tayo kumain, may ibibigay muna ako sa 'yo." Umupo sila sa antigong kahoy na sofa. Sandaling umalis ang kaniyang lola at pagbalik ay may hawak na itong isang maliit ngunit eleganteng velvet box na kulay ginto. Umupo ito sa tabi niya at banayad na inilagay ang kahon sa mga palad ni Mila. "Happy 19th birthday, aking paboritong apo," malambing na sabi nito, habang may konting lungkot at pangungulila sa mga mata. "Iyan ang huling regalong iniwan ng mommy mo para sa 'yo bago siya nawala. Sinabi niya sa akin na ibigay ko lang ito sa 'yo kapag sumapit ka na sa sapat na gulang." Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Mila. Nanginginig ang kaniyang mga daliri habang dahan-dahang binubuksan ang velvet box. Inside the box was a breathtaking, vintage platinum necklace with a rare, teardrop-shaped sapphire pendant that sparkled beautifully under the living room lights. Pero ang mas nakakuha ng atensyon niya ay ang maliit na sulat-kamay na papel na nakatiklop sa ilalim ng kuwintas. It was her late mother's handwriting. Kinuha niya ang nakatiklop na papel at dahan-dahang binuksan ito. Ang kaniyang mga mata ay napuno agad ng luha nang makita ang pamilyar at eleganteng penmanship ng kaniyang mommy. Huminga siya nang malalim at sinimulang basahin ang nakasulat. "My dearest Anastasia, If you are reading this, it means you are now nineteen, and I am no longer by your side. I am so sorry I couldn’t watch you grow into the beautiful woman I know you’ve become. Please know that every single day I was alive, you were my greatest joy. Anastasia, I need you to listen to me carefully. Do not trust your father entirely, and protect yourself from the woman he brings into your life. My accident... it wasn't a simple mistake. If things ever get dangerous for you at home, look for the only family that can protect you from the Zaitseva name. Find the head of the Orlov family. They owe me my life, and they will keep you safe. I love you forever, Mommy." Napasinghap si Mila at mabilis na tinakpan ang kaniyang bibig gamit ang kaniyang kamay. Ang kaniyang buong katawan ay nanginig sa matinding takot at gulat. Her mother’s accident was arranged?! At sino ang Orlov family? "Lola..." bulong niya, laking-gulat ang nakarehistro sa kaniyang mukha. "Anong ibig sabihin nito? Sino ang tinutukoy na sinasabi ni Mommy?" Tumingin sa kaniya ang kaniyang lola na may lungkot at seryosong mukha. "Sila ang pinakamakapangyarihang pamilya na may hawak ng halos kalahati ng mga negosyo sa bansa, Mila. At ang balita ko, ang batang pinalit bilang bagong pinuno ng pamilya nila ay kakarating lang galing Amerika..." "Ano po bang nangyayari?" Napayuko siya at hindi alam ang gagawin. Hindi niya alam kung sino ang paniniwalaan. "Bago namatay ang mommy mo, naisugod pa siya sa ospital…" malungkot na tumingala ang kaniyang lola. "May binanggit siyang pangalan sa akin, pero hindi ko na matandaan… basta ang sabi niya, P-protektahan ka raw nito." "Teka, ibig mo bang sabihin may kinalaman si Daddy dito at ang babae niya?" "Yan ang hindi ako sigurado. Walang tumuturo na ebidensya na may kinalaman siya sa pagkamatay ng anak ko…" Lumapit ito sa kaniya at marahang hinaplos ang kaniyang mukha. "Pero patuloy pa rin akong umaasa na sana hindi." "Si Dad, matagal na ba siyang may relasyon sa babaeng 'yon?" aniya. "Nang mamatay ang mommy mo, ilang buwan lang… dinala niya agad ito sa bahay, at nalaman na buntis ito. Wala akong magawa, kaya nangako akong P-protektahan kita." Napasapo ang dalaga sa mukha. "What should I do? Hindi ko alam kung sino ang pagkakatiwalaan ko sa bahay, Lola." "Apo, nandito pa ako. Hindi ka pababayaan ni Lola." Namuo ang luha sa mga mata ng dalaga at agad na niyakap ang kaniyang lola. Her grandma was her only savior whenever she felt the waves were about to drown her. She didn't know what to do, but there was only one thing she needed to complete—find the man her mother was talking about. Hindi siya lumaki sa mundong ito nang walang alam. She's the daughter of a business tycoon, and she will use that to gather information. She is not a Zaitseva for no reason, after all. Her happy day ends when it's time to go back home—if she can even call that place a home. Nang makarating sa bahay, agad niyang nakita ang mag-ina na magkatabi sa sofa. Agad naman siyang napansin ni Jessica at nakangising lumapit sa kaniya. "You know what, Mila? Instead of studying, wala kang ibang ginawa kundi maglakwatsa," anito. She smirks. She won't back down easily, especially when this girl has no right in the first place. "Talking to yourself, Jessica? Alam mo, baligtarin man ang mundo at kahit hindi ako mag-aral, my future is already secure." "Mila, stop that kind of attitude!" Agad na depensa nito sa kaniyang anak—si Elena, ang epokrita niyang madrasta. "What attitude? Siya naman ang nagsimula." "Nonsense. Your sister is just worried about you." Napaikot siya ng mata at humalukipkip. "Worried, my ass." "Alam mo, sumusobra ka na. Hintayin mong bumalik ang daddy mo—" "And then what?" she asks, slightly steeping a step. "Tell me, ano bang magagawa mo sa akin, Elena?" "Mila, boundaries! Napakabastos mo talaga!" Elena’s voice raised, mapping out her frustration. "You forget that I am the lady of this house now! Konting respeto naman sa akin at sa anak ko." She let out a dry, mocking laugh. "Lady of the house? Copy that. Pero paalala lang din, Elena. This house? Ang perang ginagastos niyo? Kay Mommy lahat 'yan. You are just a replacement, so don't act like you own the place." "How dare you!" Susugod sana si Jessica pero pinigilan ito ng kaniyang ina, habang si Elena naman ay nanginginig na sa galit. "Mila, hindi dahil pinalalampas ng daddy mo ang ugali mo ay may karapatan ka nang tratuhin kami nang ganyan! You don't know what I am capable of," Elena threatened, her voice dropping into a dangerous, low whisper. She stepped closer, looking straight into Elena’s eyes with pure coldness. Her mother’s warning letter flashed in her mind, fueling her confidence. "Try me, Elena. Galingan mo, dahil hindi ako kagaya ng mommy ko na basta-basta niyo lang nauto," makahulugan niyang sagot na tuluyang nagpatahimik sa dalawa. Without waiting for a response, she turned her back on them. She confidently walked up the grand staircase, leaving her stepmother and stepsister fuming in the living room. The moment she reached her bedroom door, she locked it from the inside and finally let out a heavy breath. Mila slid down against the cold wood of the door, her knees weak. Her fierce facade completely vanished, replaced by the crushing weight of the secrets she was now carrying. She reached inside her bag and pulled out the golden velvet box, clutching it tightly against her chest. "Mommy, I'm scared…" she whispered into the empty, quiet room. Tears finally spilled over her lashes, hot and fast. She felt completely isolated in her own home, surrounded by people who might have had a hand in her mother’s death. But as she stared at the vintage platinum necklace glinting in her hands, her sorrow slowly hardened into a fierce resolve. She wiped her tears away with the back of her hand and stood up. "Hindi ako pwedeng umiyak lang dito," she muttered to herself, walking over to her desk. "I need answers." She opened her laptop and typed the name that was supposed to be her shield. Orlov. Pero walang lumabas. Dalawang beses niya itong inulit pero parehong sagot pa rin ang nakukuha niya. Results not found... She closed the laptop out of frustration. How the hell was she going to find that person if they didn't even exist on the internet? Napahilig siya sa kaniyang upuan at napahilot sa kaniyang sentido. It made sense. Kung ang Orlov family nga ang pinakamakapangyarihang pamilya na humahawak sa kalahati ng mga negosyo sa bansa tulad ng sabi ng lola niya, they would have the power to wipe their identity clean from the public eye. Deep web? Underground registry? She needed a different approach. Hindi sapat ang simpleng G****e search para sa mga ganitong klase ng tao. Naalala niya ang sinabi ng kaniyang ina sa sulat: "Look for the only family that can protect you from the Zaitseva name." Kung gagamitin niya ang kaniyang koneksyon bilang isang Zaitseva, baka may mahanap siyang bakas sa database ng kumpanya ng kaniyang ama o kaya ay sa mga darating na business gala na madalas nilang dinaluhan. She opened her laptop again, realizing she couldn't do this alone. She needed someone who could bypass the surface web and dig into restricted databases. She picked up her phone and dialed a private number. After three rings, a sleepy but sharp voice answered. "Mila? This better be life or death. It’s past midnight," her hacker friend groaned on the other end. "I need you to run a deep-dive search for me," She straight-to-the-point replied, her voice low. "Look into old aristocratic registries and high-security defense profiles. Find the head of the Orlov family." Rinig niya ang mahinang mura nito sa kabilang linya, and a few minutes of heavy keyboard clicking filled the silence before her friend gasped. "Holy shit, Mila. What did you get yourself into? This family's public footprint is entirely wiped. I had to use a backdoor through an international defense server just to get a hit." "Did you find him? Anong nakita mo" she asked, her heart hammering against her ribs. "Yeah. The newly appointed head of the family is named Axel Mikhailovich Orlov," her friend read from the screen. "His parents are Viktor and Katarina Orlov, both old-money elites who passed away years ago. Here's the kicker, Mila—Axel isn't just some rich businessman. He’s a Captain in the Air Force, an elite military pilot who just returned from a special deployment in America. But his profile has no photo attached. High-level security encryption." Mila stared blankly at her bedroom wall. Axel Mikhailovich Orlov. She now had a name and a rank, but no face. She knew who he was on paper, but the deepest, darkest secrets of why her mother trusted his family remained hidden in the shadows. "Mila? Are you still there?" her friend asked, sounding genuinely worried. "Be careful. People with this kind of security clearance don't like being looked up." "I know. Thanks," Mila whispered before hanging up. She leaned back in her chair, clutching her mother's sapphire necklace. A Captain in the Air Force and the head of the most powerful underground family in the country. Now, she just needed to find a way to meet him.Axel's eyelids slowly fluttered shut at the gentle warmth of her palm against his cheek. He didn't pull away, nor did he break her hold. Instead, he let out a low, breathy sigh and leaned his face deeper into her soft touch, as if her hand was the only anchor keeping him grounded. "It's fine, baby," he murmured, his deep voice thick and unusually quiet. For a rare moment, the ruthless Orlov leader completely disappeared, leaving behind only the man who had been starved of genuine comfort for a very long time. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata at tiningnan ang dalaga nang may kakaibang emosyon. "You don't have to feel sorry for me. I have everything I could ever want right now... because I have you." Mariim siya nitong hinalikan sa labi bago hinawakan ang batok niya para palalimin ang halikan nilang dalawa. Napaungol siya nang dahan-dahang gumapang ang mapangahas nitong kamay papasok sa ilalim ng kanyang suot na damit bago marahan pinisil ang kanyang dibdib. Walang e
Nakahiga siya sa braso nito habang ang kamay naman nito ay nakayakap sa baywang niya. Matapos siya nitong paligayahin gamit ang bibig, hinalikan lang siya nito sa noo at tumabi sa kanya sa paghiga.Habang dahan-dahang bumabagal ang paghinga ng binata tanda na nakatulog na ito, nanatili namang gising ang diwa ni Mila. Tinitigan niya ang mukha ni Axel sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan na tumatagos mula sa bintana.His dangerous, sharp edges seemed to soften in his sleep, looking entirely different from the ruthless man the world feared. Mila reached out, her fingertips hovering just millimeters away from his jawline, tracing it silently.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya habang dahan-dahang gumagapang ang katotohanan sa kanyang isip. By breaking her own rules and staying here tonight, her life would never be the same again. There was no turning back—she was officially entangled in Axel Orlov's dangerous world.Orlov?Mabilis siyang napabangon mula sa pagkakah
Dahan-dahan ang bawat hakbang niya pababa ng hagdan. Kahit tulog na ang lahat, pinili pa rin niyang mag-ingat para makasigurado.Grounded was definitely not in her vocabulary. Pagkatapos ng nangyari kanina, agad niyang inaya si Stacey na mag-clubbing.Patay na ang lahat ng ilaw sa loob ng bahay maliban sa natitirang liwanag mula sa labas. Inawasan niya ang main gate at dumeritso sa likod ng bahay kung nasaan ang naghihintay na sasakyan ni Stacey.Nang magtama ang paningin nila, agad siyang sinenyasan nito. Patago at natatawang sumakay si Mila sa kotse bago sila sabay na napahiyaw sa tuwa habang mabilis na pinasibad ang sasakyan.Napasandal siya sa upuan at malalim na napabuntong-hininga."Feeling good?" tanong ni Stacey sa kanya.Napatingin naman siya sa bintana. A sudden wave of pain washed over her. She missed him."Yeah," she barely whispered.May karapatan ba siyang maramdaman 'yon, kung siya mismo ang nagtulak palayo sa binata? Hindi niya alam."Siya nga pala, kung aalis ka, sino
Nakakapanibago. Nagising siyang walang text message sa umaga, walang good morning na na-receive mula sa kanya. Ito ba 'yong kabayaran para sa mga ginawa ko?She stared at her empty phone screen, the silence in her room feeling heavier than ever.Ilang araw na ang lumipas mula nung huli silang mag-usap sa café, at pinanindigan nga ni Axel ang sinabi nito. He completely vanished from her life. Wala nang biglaang paglitaw sa harap ng subdivision, wala nang mapang-asar na tawag, at wala nang pamilyar na pakiusap.Pilit niyang pinunasan ang muling nagbabadya nitong luha bago bumangon para tingnan ang bank account niya. Isang malaking buntong-hininga ang pinakawalan niya nang makita ang transaction status—Transfer Successful. Naisend na niya ang buong compensation money kay Axel, na opisyal na tumatapos sa kanilang kontrata.Ngayon, balik na sa normal ang lahat. Sa una pa lang, dapat hindi niya na talaga sinimulan 'to.She closed her eyes, trying to force herself to accept the reality she c
Kinabukasan, nagising si Mila na may mabigat na pakiramdam sa kanyang dibdib. Hindi dahil sa pisikal na pagod mula sa nakaraang gabi, kundi dahil sa mga salitang iniwan ni Axel bago siya tuluyang dinalaw ng antok.Hinatid siya nito pagkatapos ng lahat ng nangyari. Ayaw siya nitong pauwiin pero nagpumilit siya. Napahilamos siya sa kanyang mukha at tumagilid sa paghiga. Nang makauwi siya kahapon, hindi na nagtanong ang Lola niya at basta lang siya niyakap at sinabihan na matulog. Mabuti na rin 'yon dahil wala na siyang lakas para magpaliwanag.Summer break na nila kaya puwede na siyang matulog kung kailan niya gusto. Hindi na binanggit ni Axel ang eksaktong kasinungalingan na tinutukoy nito, at ayaw na rin niyang marinig 'yon.Napatitig siya sa kisame habang yakap ang sariling unan. Knowing Axel, he wouldn't just let this slide, pero kailangan niya muna ng espasyo para makahinga. The quietness of her room was supposed to comfort her, but her phone suddenly lit up on the nightstand.From
Lupaypay ang dalaga na humiga sa kama. Isa lang ang napag-usapan nila pero hindi ito tumigil hanggang sa hindi nanginig ang hita niya. Humiga si Axel sa tabi niya at agad na pumulupot ang braso nito sa kanyang baywang."Another? I'm still horny"Her eyes snapped open as she glared at him in utter disbelief. "What the hell, Axel. Ilang taon ka bang naging bakante at parang hindi man lang nauubos 'yang likido mo, ha?"Axel let out a low, husky laugh, clearly amused by her frustration. Subalit mabilis din iyong napalitan ng isang seryosong titig habang pinaglalaruan ng mga daliri niya ang ilang hibla ng buhok ni Mila."Can you blame me?" he murmured, leaning down so his lips almost brushed her ear. "Years? No, baby. Hindi ako na bakante. Sadyang sayo lang talaga ako nagkakaganto."She glared at him, a sudden surge of jealousy tightening her chest. "How many?""Ha?" Axel blinked, caught off guard."How many women have you fucked?"Parang biglang nag-init ang dugo ni Mila sa sarili nitong







