CHAPTER 5

Hindi ako nakatulog ng maayos.

I ended up finishing my assignments and other activities in just one night.

Hindi ko pa rin matanggap ang mga pinaggagawa ko kagabi.

Alam kong mali iyon pero kapag naiisip ko iyon ay pumipintig ang aking pagkababa*.

This is not what I imagined when we decided to be here in Tito's home.

Ni-naging positibo nga ako na baka nga makatagpo ako ng pwedeng kuya-kuyahan. I even convince myself that maybe, having another family will make us happy and complete again but what is happening right now?

Gusto akong galawin ng step-brother ko at nakakatakot man, parang gusto ko din 'yon.

I thought that deal was just to tease me but now, I know it's serious.

"Galit ka ba sa akin anak?"

Hindi ko pinapansin si mommy ngayon. Isa sa mga dahilan ay dahil guilty ako sa ginawa ko kagabi ngunit mas nangingibabaw ang pagkainis ko dahil nagkasakit siya.

"Hanggang kailan mo siya susuyuin mommy?" Malamig kong sambit. "Nang pumayag akong tumira tayo dito, akala ko okay na pero pinapahirapan ka ng anak ni Tito"

"Napag-usapan na natin 'to hindi ba? I badly want Thoper's blessing in our wedding"

"Hindi ka niya gusto. I could see his disgust."

"But he just need time. Lalambot din sa akin 'yon—"

"Kailan pa? Kapag nagkasakit ka na naman? Are you going to danger your health? Hindi ako pumayag dito para alilain ka!"

Hinawakan niya ang aking mga kamay pero winaksi ko iyon.

"Let's go home mom. Ayaw ko dito"

Iniwan ko siya sa kwarto pagkatapos kong pakainin at painumin ng gamot.

I want to go home. Ayaw ko na dito sa bahay na ito.

Baka kung ano pang magawa ko.

Ang alam ko lang, delikado ang sigaw ng katawan ko.

Hindi ko pinansin si Mom nang ilang araw. Luckily, wala ang step-brother kong manyak dito dahil may inattendan itong business seminar.

Umuwi ako galing eskwela na pagod. Sumalubong sa akin si mommy pagpasok ko.

"Goodevening anak. Naghanda ako ng pagkain. I know you'll like it. Paborito mo it—"

"I already ate." mahina kong sambit bago ko siya lampasan.

"Happie naman. Let's talk about this.." sumunod siya sa akin paakyat.

"We will just talk if you decided to leave this place." tumigil ako para harapin siya saglit.

Mommy sighed. "Ganito na lang sweetheart. Let's go home temporarily. Kapag ka...kasal na kami tsaka na lang tayo tumira sa iisang bahay. I'll tell Alfredo."

Hindi na ako nakipag-argumento pa. Gusto ko lang umalis. Iyon lang iyon.

Baka kasi pwede ko pang iuntog ang sarili ko.

Kaya naman dinner time nang umuwi si Tito galing work, minabuting kausapin muna namin siyang dalawa.

"We are leaving Alfredo." anunsyo ng aking ina.

"You'll go home? W-why?" I could feel his worry.

"I think it's not the right time to be here Alfredo. My daughter..." tumingin sa akin si mommy at tipid na ngumiti. "She's still not ready."

Napadiretsyo ako ng tayo nang tumingin sa akin si Tito.

"Is there something wrong? Ahm...may nagawa ba ako?"

Umiling ako. "I just need time to accept everything. Akala ko okay na ako tito, hindi pa pala."

Hinawakan niya ang mga kamay ko. "Please stay more. Stay for one week. Make yourself home. Sabihin mo ang mga kailangan mo o baka naman dahil sa anak ko kung bakit ayaw mo dito? May ginawa ba sa inyo si Thoper?"

Natigilan ako sa aking kinauupuan. Kaagad ako nag-isip kung tama bang isumbong ko si Thoper o hindi.

Pero kung isusumbong ko siya, maaaring itigil niya ang pag-aalila kay mommy at hindi na niya ako bina-black mail sa deal na iyon.

I decided to tell Tito everything.

I was about to open my mouth when a a set of hands touched my shoulder.

"Good Evening everyone."

Malakas ang tibok ng puso ko nang marinig ang boses niya. Naramdaman ko din ang pagtaas ng aking balahibo lalo na nang lumapat ang mainit niyang hininga sa aking leeg.

I straighten my back and reluctant to turned my eyes on him but my eyes went on my shoulders.

Nakita ko na naman ang mahaba niyang daliri na nagbigay ng sarap sa akin no'ng nakaraang araw.

Napalunok ako. I suddenly feel something in between my thighs.

"Anong pinag-uusapan? Why my name is mentioned?" Tanong ni Thoper na umupo sa kabilang side ko. Nanatili ang isa niyang kamay sa sandalan ng upuan ko. Para niya tuloy akong inaakbayan.

"May ginawa ka ba sa kanila habang wala ako Thoper? They want to leave our house." mariing tanong ni Tito sa kaniya.

Tumagos ang tingin niya sa akin.

"Isusumbong mo ako?" Tanong niya sa akin.

Napatingin ako sa kaniya at hindi nakapagsalita.

Tumingin sa aming dalawa si Tito Alfredo tapos tumayo upang komprontahin ang kaniyang anak.

"Anong ginawa mo sa kanila Thoper? I thought we are clear about this?"

Bumaling ang aking step-brother sa kaniyang ama. "I admit. Inaamin ko na may ginawa nga ako sa bago mong kasintahan Dad. Inalila ko siya."

"Thoper!"

Napatayo si mom nang kwelyuhan ni tito si Thoper.

"Alfredo stop it—"

"How could you!" Umaamba na ng suntok si Alfredo. Napayakap naman si mommy sa kaniya ngunit bago pa iyon maglanding ay muling nagsalita si Thoper.

"But it was my test." giit niya sa ama. "I'm just testing your soon to be wife and she exceed my expectation."

"What test are you talking about?"

"A test that I created by myself to distinguished if she's good for you."

"By slaving her?"

"Yes. I just want to know if she's a genuine person and she is."

Kaagad na kumalma si Tito. Dali-dali niyang binitawan ang anak lalo na nang bumaling si Thoper sa aking ina na nakayakap kay Tito.

"I know it was rude to treat you that way so sorry Tita Gina."

Umawang ang bibig ko lalo na nang masaksihang lumuhod si Thoper paharap sa aking ina.

Even my mom couldn't hide her shock on what he did.

Anong nangyayari?

Nawala lang siya saglit, naging anghel bigla?

Sinapian siya bigla ng kabaitan ah.

"Thoper..." medyo maluha-luhang sambit ng aking ina bago niya iginiya patayo ang binata. "It's really fine."

"Thank you." ngumiti si Thoper. "From now on, I'm giving you my blessing to be with my father. Take care of him Tita Gina."

Sumakit ang ulo bigla sa narinig. Is he really serious?

Bakit ata biglaan? What is happening? Anong nangyayari?!

Hindi si Thoper ang nasa harapan namin.

May kakambal ba siya? O nilagnat?

"Are you serious about that Thoper?" Mangiyak-ngiyak na tanong ni Mommy. Tumingin pa siya kay Tito bago bumaling kay Thoper. "Are you...really accepting us?"

Tumango siya bago biglang tumama ang tingin niya sa akin. "Yes Tita. Besides, I like having a sister like your daughter."

Pumintig ng malakas ang puso ko lalo na nang umangat ang sulok ng kaniyang labi.

This is not right at all.

May panganib akong nararamdaman.

"My daughter wants that as well. He wanted a brother for so long right anak?"

Bumaling sa akin si mommy habang nakangiti ng malawak.

Ngumiwi ako. I can't smile back.

Tumawa naman ng malakas si Thoper. "I know Tita. She really wants me."

Napalunok ako. Bakit double meaning? 

"Thank you son." niyakap ni Tito si Thoper ng mahigpit. "It means so much to me"

"Yeah-yeah! Now, let me go and I'm tired from business seminar." tinapik niya ang likod ng ama bago humiwalay.

"Let's celebrate. Thoper, join us in our dinner. Nagluto ako."

Umiling si Thoper. "I'm tired Tita. Magpadala na lang kayo kay Happie ng pagkain ko sa taas."

Makahulugan niya akong tinitigan bago dire-diretsyong umakyat pataas. Napainom naman ako ng tubig at kitang kita ko ang panginginig ng aking kamay.

Sh*t! Sh*t!

Mayroon nga siyang masamang balak!