Chapter 5

Naalimpungatan ako sa mga malalakas na katok sa p***o, kaya napabalikwas ako at agad itong binuksan.

“Sino po sila?” tanong ko habang kinukusot ang mga mata ko. Nang mapansin kong nakaitim silang lahat at pawang mga lalaki, hindi ko namalayang susubukan ko sanang isara muli ang p***o, pero naharangan nila ito.

“Pasensya na, Lady Mina, pero kailangan mong bumalik,” saad ng isa sa kanila. Nagpumiglas ako, kaya naglabas siya ng puting panyo upang itakip sa bibig ko.

“Ilayo ninyo ’yan! Tulong! May mga kidnapper!” sigaw ko. Binuksan ko nang maluwag ang p***o at marahas itong isinara upang mauntog sila. Pagkatapos, tumakbo ako palabas nang magkaroon ng pagkakataon.

Nagmamadali akong lumabas ng condo kahit nakapajama lamang ako at paulit-ulit na pinindot ang button ng elevator.

Nang bumukas ito, iniluwal nito si Jackson, kaya napaatras ako nang isang hakbang.

“Mina.”

“Malinaw naman ata ang sinabi ko. Break na tayo, at si Nicole na ang pakasalan mo,” sagot ko agad. Ngunit halos manlaki ang mga mata ko sa pagtataka at agad akong napayuko nang makita ang mukha ng lalaking naka-one-night stand ko.

“You’re my son’s fiancée?” tanong niya, at ganoon din ang pagtataka ko.

“Son? I thought you were his friend?” taka kong balik, sabay turo kay Jackson. Ang kinatataka ko ay kung bakit mukha silang magkapatid o magkaibigan kaysa mag-ama. Is this even possible?

“Dad, kilala mo siya?” tanong ni Jackson, na mabilis kong tinanggi.

“No!” mabilis kong sagot.

Agad kong iniba ang paksa. “Bakit ka ba nandito?” tanong ko habang nakatingin sa dad ni Jackson.

Hinawakan ni Jackson ang mga kamay ko at tinitigan ako sa mga mata. “Please, Mina. I’m begging you. Kung ano man ang misunderstanding natin, pakiusap, huwag mo akong iwan. Maybe you’re just jealous. How about we get married right away?” sunod-sunod niyang bigkas. Hindi ko nagustuhan ang sinabi niya kaya kumawala ako sa pagkakahawak niya.

“No!” sabay na sabi namin ng kanyang ama, kaya napatingin kami sa isa’t isa.

“Dad, what do you mean, no?” pagtataka ni Jackson.

“If I’m not mistaken, Sir Mathias Park also knew that you were cheating. My dad also knew that, right? K-kaya bakit ka pa naghuhugas-kamay na parang wala kang ginawang masama? Marriage? I won’t gamble my life away on someone like you,” sagot ko.

“I-I didn’t cheat. Mina, I understand that this is just your speculation out of jealousy—”

“Huwag kang mang-gaslight, Jackson Park! Alam ko kung kailan ako susuko at hanggang saan ang limitasyon ko. S-sa puntong ito, ayoko na,” I said, dahilan upang tumahimik silang lahat. “Sa ngayon, hindi ko na kaya. Yes, aaminin ko na ako ang nagpakalat ng tsismis, pero hindi mo ba naisip kung gaano kasakit sa akin iyon bago ko nalaman ang totoo? Hindi mo ba naisip na tanungin kung paano ko nalaman?” pagsingit ko sa sasabihin niya upang masumbatan siya. Hindi ko na rin napigilan ang mga luha ko habang nakaharap sa kanya. I was being brave just by saying all of this to him.

“I received a message about your secret affair with my sister. I trusted you, so I went to verify it myself. At the nightclub… I-I was assaulted by two men.” Hindi ko mailabas ang mga salita, na para bang may nakabara sa lalamunan ko habang sumasakit ang dibdib ko. Huminga ako nang malalim. “O-one of them was named Ian… I-I cried for help. I saw all of you, but you simply watched while holding her intimately.” Habang inaalala ko iyon, hindi ko napigilang sampalin nang malakas si Jackson.

“You’re all worse than cheaters. You saw what was happening, but you just walked away! It’s worse than cheating! Sana sinabi n’yo na lang! Sana naging totoo na lang kayo sa isa’t isa at hindi na ako naging t*nga!” My voice echoed through the hallway. The words came from my trembling throat as if something were piercing my heart. Humakbang ako palapit at hinawakan siya sa kuwelyo.

“That betrayal destroyed me! As you can see, I’m tainted by your disgusting friends. Now, do you still want to be with me? Do you still love me? Do you still want to marry me? Answer me, Jackson!” I demanded, pero hindi siya nakasagot at nanatiling tahimik sa tabi.

“Answer me, Jackson!” sigaw ko ulit.

Humakbang pasulong ang kanyang ama at humarap sa akin. “He will not marry you. That agreement is void. It was nothing more than a joke between the two families,” siya na ang sumagot para sa anak niya.

“This is over. The damage is done. We can’t be together,” sagot ko. Akala ko ay kaya ko nang harapin ang magiging desisyon nila, pero bakit parang sinasaksak pa rin ako sa dibdib? It was so painful.

“S-So, that night, it was you?” tanong ni Jackson. Napailing siya at lumuha sa harapan ko. “I-I don’t care.”

Umiling ako at pinilit ngumiti habang pinupunasan ang aking mga luha. “It’s too late.”

“Dad, I still want her.” Bigla niya akong niyakap nang mahigpit.

“Dad, I don’t want anything—only her. Wala akong pakialam sa kung anuman ang nangyari, basta akin ka. Mina, akin ka lang.” Ramdam ko ang panginginig ng katawan niya habang mahigpit niya akong niyayakap.

Napakunot ang noo ko at hindi ko siya maintindihan. Isa lamang ang tanong ko.

“W-Why?”

Hindi mawala sa isip ko ang mga ngiti at titig niya sa kapatid ko, kaya bakit? Ano ang makukuha mo sa akin para ituloy mo pa ito?

I sighed and tried to push him away. “Tumigil ka nga! Jackson, kung mahal mo ako, bakit ka nagloko? Bakit may iba ka pa? If you love me, you can’t have both of us!” sigaw ko habang kinakalas ang pagkakayakap niya.

Bigla kaming nagulat sa ginawa ng kanyang ama. Hinatak niya si Jackson palayo sa akin at malakas niya itong sinuntok.

“Son, I already investigated what happened. You already knew that you had to take responsibility for Nicole, so whether you like it or not, you will marry her,” utos niya. Habang binibigkas niya iyon, nakatingin siya sa akin.

“But, Dad!”

“Shut up! I can’t tolerate this!” sigaw niya bago tumalikod.

“You, Mina, follow me!” utos niya. Hindi sana ako sasama, pero mas mabuti na rin iyon kaysa maiwan kasama si Jackson.

Nang magsara ang p***o ng elevator at maiwan kaming dalawa sa loob, agad niya akong hinarap at isinukol sa sulok.

“W-What?” tanong ko agad habang marahas na pinupunasan ang pisngi kong puno ng luha.

“I thought you were his nanny?” tanong niya, kaya napataas ako ng kilay.

“And I thought you were his friend?” balik kong tanong habang matalim siyang tinitingnan.

Napasinghap siya at napahilamos sa mukha dahil sa problema.

“Sir, kung namomroblema ka sa nangyari, huwag kang mag-alala. I don’t need your money, at hindi kita pipilitin na panagutan ako. I understand the rules of a one-night stand,” pagpapakalma ko sa kanya. Ngunit tumalim ang tingin niya, hinatak niya ako palapit sa kanya, at marahas niya akong hinalikan sa labi.

“You’re mine, no matter what. I’m not worried about responsibility; all I want is to marry you. But I can’t stand seeing you cry over other men, especially that man living in my own house. I have to get rid of him immediately,” he said fiercely.

“That man is your son, sir.”

So, he was jealous? Hindi naman namin lubos na kilala ang isa’t isa para tumalon siya sa ganoong konklusyon. Napakatalim ng titig niya, kaya hinayaan ko na lamang siyang yakapin ako hanggang sa bumukas ang elevator.

Nang makarating kami sa kotse, hindi pa rin natapos ang pagseselos niya. Pinasakay niya sa kotse ng mga tauhan niya ang kaisa-isa niyang anak bilang parusa.

“Saan pala tayo pupunta? Sa bahay nila Mama?” tanong ko. Bumagsak ang mukha ko dahil malamang ay panibagong pamamahiya at drama ang masasaksihan ko.

“No,” sagot niya.

By the way, base sa pagkakaalam ko, ang dad ni Jackson ay si Mathias Park, dalawampu’t pitong taong gulang, at hindi ko alam kung ano ang hitsura niya dahil hindi siya nagpapakita sa publiko. Hindi ko akalaing parang magkapatid lamang silang tingnan ni Jackson.

Actually, Jackson is two years younger than me. Kaya dalawampu’t isang taong gulang siya, katulad ni Nicole. Isa iyon sa mga dahilan kung bakit naiintindihan ko kung sila na lamang ang magkakatuluyan. Para akong ate figure ni Jackson, at isa rin iyon sa mga insecurity ko.

“Do you really like my son?”

“Magsisinungaling ako kapag sinabi kong hindi.”

“Do you want to marry him?” he asked, waiting for my answer once again.

Napailing ako at ngumiti nang mapait. “Not anymore. But still, I want him to be happy with my sister.”

“Then I’ll marry you. Let’s go get a marriage license,” saad niya, na ikinagulat ko. Napatingin ako sa kanya nang nakataas ang isang kilay.

“Marriage license agad? W-wait! Hindi mo ba tatanungin kung payag ba ako o hindi?” pagtataka ko, pero isinukol niya lamang ako sa tabi.

“No need.”