로그인“And I didn’t even know you had a dream.”Pagkasabi ni Fiona niyon, tila pati hangin sa baywalk ay tumigil.Hindi niya sinadya na lumabas iyon nang ganoon kalungkot. Hindi rin niya sinadyang marinig ang sarili niyang parang nanghihinayang sa isang bagay na hindi naman niya pag-aari.Nabitawan na niya.At hindi na niya kayang bawiin.Tumigil si Theo sa paglalakad.Sa ilalim ng dilaw na ilaw sa baywalk, bahagyang gumalaw ang anino nito sa semento. Nasa balikat pa rin ni Fiona ang jacket nito. Suot niya pa rin ang simpleng tsinelas na binili nito.Hindi agad nagsalita si Theo.Tahimik lang itong tumingin sa kanya.“Hindi mo naman ako tinatanong noon.”Walang galit.Walang sumbat.Katotohanan lang.At iyon ang mas masakit.Napahinto si Fiona.Parang may kamay na marahang pumisil sa puso niya. Tila ipinapaalala sa kanya ang mga bagay na matagal na niyang iniiwasang tingnan.Noon, kapag may dala itong kape, tinatanggap niya. Kapag may inaabot itong file, kinukuha niya. Kapag may inaayos ito
Matagal bago nakasagot si Fiona.Nakatingin siya sa dagat, pero parang mas malayo pa roon ang hinahanap niya.“Hindi ko alam.”Hindi nagsalita si Theo.Napangiti siya. “Nakakatawa, ’di ba? Ang dami kong alam tungkol sa kumpanya at negosyo. Pero kapag tinanggal mo ang Ayala sa pangalan ko… hindi ko alam kung ano ang matitira.”“Actually, hindi ka nag-iisa, madaming tao ang nagtatrabaho o gumagawa ng isang bagay hindi dahil gusto nila kundi dahil kailangan.”“Mahirap kapag wala kang pagpipilian,” aniyang napayuko.“Not making a choice is a choice.”Napatingin siya sa binata.“But don’t worry, we’ll find out.”“We?”Ngumiti ito nang marahan. “Kung gusto mo lang. Hindi kita pipilitin. Sasamahan lang kita habang hinahanap mo kung ano ang gusto mong gawin.”Hindi niya alam kung bakit mas tumama iyon kaysa kahit anong pangako.Natulala siya sa sinabi nito. Sa ilang sandali, gusto niyang maniwalang puwede niyang hanapin ang sarili niya. Pero kasabay noon, bumalik ang bigat ng katotohanan, kai
“Basta. Sumama ka na lang.”“May crisis tayo.”“Exactly.”“Theo.”“Fiona,” mahinahon nitong sabi, “kung uupo ka rito hanggang gabi, hindi ka makakagawa ng mas magandang proposal. Mas lalo ka lang mapapagod.”Wala siyang naisagot.“Thirty minutes,” dagdag nito. “Kung ayaw mo pa rin, babalik tayo dito.”Hindi niya napigilan ang maliit na pag-angat ng labi niya.“Fine. Thirty minutes.”Dinala siya nito sa malapit na baywalk.Hindi iyong magarbong lugar na may reservation at chandelier. Hindi rin fancy restaurant na kailangan niyang umarte na composed. Simple lang at tahimik. May hangin mula sa dagat, may ilaw sa gilid ng promenade, may iilang taong naglalakad, may batang tumatawa habang may hawak na cotton candy, at may mga cart ng iba’t ibang street food sa tabi.Nakatayo si Fiona, suot pa rin ang corporate blazer at heels, habang ang hangin ay ginugulo ang maayos niyang buhok.“Seriously?” tanong niya.“Anong seriously?”“Dinala mo ako rito?”“Oo.”“Ganito ka mag-handle ng corporate es
High school foundation day.Nasa backstage si Fiona, suot ang white dress na pinili ng daddy niya. Magbibigay siya ng speech.Pero matapos siyang tawagin sa stage, nagloko ang microphone.“Bakit ayaw gumana?” tarantang tanong ng student council officer.“Hoy, si Fiona ‘yan! Nanonood parents niya,” anang isang student.“Anong gagawin natin?”Nakatayo si Fiona sa stage, iritado at kinakabahan. Ayaw niyang halatang kinakabahan siya. Ayaw niyang may makakita na hindi niya kontrolado ang sitwasyon. Lalo at nasa audience ang mga magulang niya.Hanggang may biglang lumuhod sa tabi ng mga wire.Si Theo.Naka-school uniform. Pawisan. Hindi member ng committee. Pero tahimik nitong inayos ang connection sa likod ng speaker, tinanggal ang loose wire, at ikinabit muli.Nagkaroon ng tunog ang microphone.“Fiona, okay na.”Lumingon siya rito.Ngumiti si Theo, na naka-thumbs up pa. “Good luck.”Nagpalakpakan ang buong auditorium. Nag-ideliver niya nang maayos ang speech. Pinuri siya ng teachers at cl
Tumahimik ang buong conference room.May kung anong dumaan sa mukha ni Warren, isang mabilis na pagdilim ng tingin, isang tikom ng panga, isang galit na agad nitong itinago sa likod ng ngiti.Pero hindi niya hahayaan na ang presentation na ito ay maging laban nila ni Warren. Nais niyang ipakita sa Luxe Coastal Development na kaya niyang pamunuan ang Ayala Premier Holdings nang hindi nagtatago, hindi nagsisinungaling, at hindi nagpapadala sa takot.Humarap siyang muli sa investors.“Now,” sabi niya, boses ay malinaw, “I’d like to discuss Luxe Coastal’s future.”May bahagyang paggalaw sa labi ni Adrian Vale. Hindi iyon full smile, pero sapat para malaman ni Fiona na narinig nito ang control sa boses niya.Sumandal si Ms. Cruz, nakahalukipkip, pero nanatiling nakatutok kay Fiona ang mga mata nito.Lumipat ang slide sa updated projection. Sa kabilang screen, nanatiling naka-display ang comparison, original draft, independent estimate, at corrected projection.“Ang unang figure na nakita n
There it was.The trap dressed as courtesy.Ramdam ni Fiona ang paglapit ni Theo sa tabi niya. Hindi ito humarang. Hindi nito sinagot para sa kanya. Tumayo lang ito roon, tahimik, matatag, sapat para ipaalala sa kanya na hindi siya mag-isa.“Then it’s good that you came,” sabi ni Fiona, kalmado ang boses. “You’ll see exactly how ready we are.”Bahagyang kumunot ang noo ni Warren, para bang hindi nito inaasahan ang sagot niya.“I only wanted to help,” sabi ni Warren, mahinahon ang boses. “The sooner they hear from you, the sooner they can decide if Ayala Premier is still worth trusting.”Umupo ang investors. Si Warren naman ay nanatiling nakatayo sa tabi niya, malapit sa screen, na para bang naghihintay sa unang bitak.Pinagmasdan ni Fiona ang mukha nito.May ngiti ito, pero hindi niya mabasa kung gusto ba siya nitong iligtas o itulak sa bangin.“How thoughtful,” sagot niya, kasing lamig ng pagkakangiti niya.“I’ve always been thoughtful when it comes to you.”Sa gilid ng mata niya, na
Biglang tumunog ang cellphone ni Iris.“Wait lang tumatawag si Daddy.”Saglit siyang nag-alinlangan, pero sinagot niya.“Hello, dad,” mahinahon niyang sabi. Tahimik lang siyang nakikinig sa sinasabi ng ama. Hindi siya sumagot nang mahaba."Dad, mamaya na lang po tayo mag-usap.” Binaba na niya ang t
Nanikip ang dibdib ni Iris. Hindi niya narinig ang usapan, hindi niya alam ang dahilan, ang nakita lang niya ay ang yakap. At sapat na iyon para masaktan.Tahimik siyang tumayo. Kinuha ang bag. Ay umalis ng hindi nagpapaalam.Pagbalik ni Daryl, hinahanap niya si Iris.“Nay, nasaan po si Iris?”“Hind
“Iris, ikaw lang ang iniisip namin, ang kinabukasan mo. Papunta ka pa lang pabalik na kami kaya makinig ka sa amin,” ani Donya Ester.“Mom, Dad,” mahinahon niyang sabi, pero may diin ang bawat salita, “hayaan ninyo po akong mamili sa taong gusto kong makasama habangbuhay.”Nagkatinginan ang mag-asaw
Nagulat si Daryl nang makita sina Iris at Candice sa iisang shop.“Oh,” ani Daryl, bahagyang ngumiti. “Kayo pala. Anong ginagawa ninyo dito?”Sa loob-loob ni Iris, parang may alarm na tumunog. “Hello!” tangi niyang nasabi.Si Candice naman ay biglang nagkunwaring interesado sa display ng medyas na p






