LOGIN"Ang hirap magpalaki ng magulang diba?Minsan, naiisip ko nga na huwag ng umuwi, tumira na lang sa bangketa o sa ilalim ng tulay? atleast sarili ko lang ang aasikasuhin, ang kaso kahit anong subok ko, 'di ko magawang iwan ang Itay." sabi ko na lang.
"Hay naku so, ano? titiisin mo na lang, alam mo sa pagkahayok sa alak niya at pagkasugapa sa sugal baka pati kaluluwa niyang isanla para lang makapunta sa casino. Naku Abby, obserbahan mo yang tatay mo baka bila na lang yan damputin ng mga pulis sa bahay nyo. kaso parang mas okay nga yata yun at least di ka na makokonsensya kapag wala na siya diba?" sabi ni Rita. Natahimik ako sa sinabing iyon ng kapit-bahay namin. Posible nga iyon, paano nga kaya kapag makagawa ng ng labag sa batas ang Itay dahil sa pagkalulong sa sugal" nagaalala ko pang sabi. Ngunit hindi ko akalain na ang alalahanin iyon tungkol sa itay ay mangyayari, isang buwan ang lumipas matapos naming magusap ni Rita sa ihawan. Umuwi ako saglit ng bahay bandang alas tres ng hapon, maaga kasing naubos ang paninda kong siomai, balak ko sana, ay umuwi saglit at magluto ng kahit 50 pcs pa para may maitinda ako sa gilid ng school mamayang hapon na sakto sa labasan ng mga eskuwela. Papasok na ako ng esknita ng bigla may tumawag sa akin.“Abby, naku mabuti naman at umuwi ka na?" sabi sa akin ng kapit bahay naming hindi lamang presidente ng home owners kundi presidente din ng samahan ng mga marites at marisol sa Pilipinas, kaya palaging updated tulad ngayon.
"Bakit ho? May problema ho ba Aling Minda? usisa ko kunwari kahit hindi naman ako interesado dahil baka tungkol lamang ito sa monthly dues. Dere-deretso lang akong naglakad papasok sa iskinita namin. Sumunod ito pala ito sa akin. "Naku, kase eh may mga dumating na mga lalaki dyan sa bahay nyo, mga naka all black nga eh, pero mga mukha namang sanggano" daldal ni Aling Minda. "Naku, eh kinaladkad ang tatay mo at isinakay sa kotse sa labasan." balita pa nito. Kahit papaano natuwa siyang may silbi pala ang tsimosa sa lugar nila. "Baka naman ho exaggereted lang ang kuwento ninyo, malamang, mga taga Casino lang iyon o kaya ay tauhan noong kaibigan ni Itay na si ... Ano nga bang pangalan nun? Ah baka tauhan ni Uncle Drake." pagtanggi ni Abby. "Naku hindi, tinutukan ng baril ang tatay mo eh, saka sa hitsura ng tatay mo na namumutla eh mkhang takot ang tatay mo" sabi pa nito"Sige ho Aling Minda, kakausapin ko ang Itay pag uwi. Salamat ho sa balita." sabi ko na lang pero kinabahan na din ako ng mga oras na iyon." Minsan may dulot din naman maganda ang mg living cctv sa lugar namin, dahil kahit papaaano nalalaman ko ang latest na tsismis at naaalarma ako kung kinakailangan tulad ngayon.Nagluto ako ng siomai at muling umalis, plano ko kausapin si Itay ngunit mahirap maghanap ng pagkakataon, kadalasan kase inaabot ako ng alas sais sa pagtitinda, sakto lang na maiuwi ko ang mga gamit sabay ligo at pasok na agad sa karaoke bar. Natatapos ako sa bar ng ala una ng madaling araw, at kadalasan tulog na ang itay dalhil madalas ngang lasing. Lumipas ang buong linggo, isang hapon ay himalang naabutan niya ang ama sa bahay, mukhang maganda ang mood nito at inalok pa siya ng nilagang mais.
"Nak, mais oh, masarap at bagong laga. Bilis kain na." alok ni Itay, Sinulyapan ko ito at nakita konga ang malalantik na buti ng mais, kumuha ako, pagyuko ay nasulyapan ko ang dalawang bote ng alak na paborito ni Itay, hindi ako kumibo at kunawari ay nagtanong. "Naka jackpot ka ba sa casino kagabi itay, balato naman dyan," sabi ko na lang kahit hindi ako umaasa. "Ah, hindi. Ang totoo talo nga ako. Malas na naman, pero babawi ako mamaya.' sabi ni Itay. "Talo kayo? pero himala may bangbili kayo ng alak at mais?' nagtataka kong sabi. Kadalasa kase kapag talo ito umuuwi itong lasing na, malamang nakiburaot sa inuman kung saan saan, ikalawa kung hindi lasing ay tiyak na kukutungan siya niro pangbili ng sigarilyo at kung ano pa. Pero himala may Alak na ito may miryenda pa. "Ah kase nakadiskarte ako ng pera, kaya may panaya ako mamaya, medyo binawasan ko lang ng pang alak at miryenda. Oh, ito ang isang libo, bumii ka ng masarap na ulam ha." Sabi pa nito sa akin, sabay abot ng malutong na isang libo. "Saan ka dumiskarte Itay? baka naman po itay sa ilegal na yan. Baka ikapahamak nyo yan." usisa ko na sa kanya. Kinabahan na kase ako lalo pa at naalaa ko ang sinabi ni Rita noong isang buwan pagkatapos ay ang sinabi ni Aling Minda nitong nakaraang linggo lamang. "Aba, hindi ito galing sa masama, anak. Naalala mo ba yung kwento ko sayo dati na nagbigay sa akin ng imported na alak, may chocolate pa nga, Si Drake, yung kinakapatid ni Andeng, diba sabi ko dumating na siya galing Saudi. Siya ang nagpahiram sa akin ng panaya. Napakabait talaga ng Uncle Drake mo na iyon, pinahihiram niya ako ng panaya at ang bayad ay kapag nanalo ako. Diba ang bait talag?" masiglang kuwento ng itay . Pero ewan ko ba, parang masigla naman ang boses ng Itay ko pero parang may nahihimig akong pagkabalisa. Parang may hindi totoo. "Ganun ho ba? Sige ho, mamimili ako ng masarap na ulam. Magkita na lang ho tayo mamaya." Paalam ko na. Nang makalipas ang ilang gabi, napansin kong parang palaging maganda ang mood ni Itay. Isang gabi, bigla akong nagulat nang kalabitin ako ng isang waitress sa karaoke bar. "Hoy, Abby, hinahanap ka ng tatay mo,nandun sa labas. Labasin mo daw siya agad , may sasahinin daw sayo. Labasin mo na daw agad sabi din ni Madam." sabi ni Monica. "Anong ginagawa ng Itay, dito?" nalilitong tanong ko at agad na nilabas ang tatay ko."Tay! Anong ginagawa niyo rito? Wag niyong sabihing magkakabaret kayo?"' medyo inis kong tanong. Bukod sa hindi ko gustong gawin yun ni Itay, malamang pa na icharge nito sa 'kin ang bill nito kaya lalo akong nainis. "Meron lang akong kakatagpuin dito Abby. Eh, nak, meron ka bang limang daan diyan? Pahiramin mo nga muna ako, kailangan ko ng pambili ng yosi," sabi ni Itay. Napasimangot ako. Tama ang hinala ko, may sadya ito sa kanya napasyal roon. "Limang daan para lamang ho sa sigarilyo? Ang mahal naman ho! Ano na ho ba ang brand ng sigarilyo niyo ngayon, Ginto?"inis kong sabi. "Ah hindi, kase anak, mamahalin ang sigarilyo ng Uncle Drake mo. Magkikita kami ngayon eh. Ang sabi ko dito na lang dahil malapit ako dito, siya naman ay may sasakyan. Nakakahiya naman bilhan ko ng mumurahing sigarilyo, eh imported ang brand niya diba?""Eh bakit nyo kase bibilhan, mamahalin pala?" giit ko.
"Pasasalamat lang anak," sabi ni Itay.
"Ha ganun ho ba? Magkikita kayo ni Uncle Drake? Bakit naman ho?" ' "Eh anak, meron lang kaming pag-uusapan.' 'Oh sige ho, pero kung iinuman kayo, siya pagbayarin niyo ha! Baka naman pati ang iinumin niyo ay mamahalin din at icharge niyo sa 'kin,' paalala ko pa sa kanya "Sige na ho, Itay, magpabalik na ako sa kusina marami pa akong hugasin. Eto ho ang limang daan," abot ko ng pera sa kanya."Sige anak, salamat. Mag-uusap lang kami tsaka baka medyo tumagay ng konti."
"Sige ho,"sabi ko na lang at bumalik na ako sa kusina. Pero sa paglipas ng mga sandali, hindi ako napakalinaroon kasi ang pagnanais kong makita ang Uncle Drake na ikinukwento ni Itay. Binibida niya ito halos mag-iisang buwan na."
Halos buong gabi ay hindi ipinikit ni Abby ang kanyang mga mata. Desidido siyang bantayan nang maigi ang bawat galaw at bawat pagtaas-baba ng temperatura ni Drake. Paulit-ulit niyang pinapahiran ng basang bimpo ang mainit na noo nito at pinapainom ng gamot sa tamang oras. Gusto niyang manatiling gising at gusto niyang siguraduhin na bababa ang lagnat nito. Ngunit marahil ay labis na ang pagod at antok na naipon sa kanyang katawan. Sa sobrang pagod, unti-unting bumibigat ang kanyang mga talukap at hindi niya namalayang nakahilig na pala siya sa gilid ng kama at nakatulog nang hindi sinasadya. Ilang oras ang lumipas. Nagising siya dahil sa mahinang boses na naririnig niya. Boses ni Drake. Dahan-dahang iminulat ni Abby ang kanyang mga mata at napangiti siya nang bahagya noong una. "Nananaginip lang siguro siya," naisip niya. Sanay naman siya na minsan ay nagbubulung-bulong ito kapag natutulog. Pero nang lumapit siya nang kaunti at sumilip sa mukha nito, at nang maramdaman niya ang ini
"Don't forget that you're mine, Abby. Sa akin ka magbabayad ng utang." Iyon ang namutawi sa labi ni Drake. Nanigas si Abby. Hindi siya makahinga. Ang mga salitang iyon ay parang musika sa pandinig niya, pero parang patalim din na maaaring makasakit. "Alam ko 'yan, Drake…!" tanging nasabi niya. "Lasing ba ito?Umniinom ba ito habang may meeting?" nasabi na lamang ni Abby. Ngunit biglang siyang binitawan ni Drake na parang nagising sa isang panaginip at umatras. Napakamot ito sa ulo at mukhang inis sa sarili. "Kalimutan mo na ang sinabi ko! Pagod lang ako. Tara na, uuwi na tayo!" mabilis na sabi nito at tinalikuran siya, nagtatago ng emosyon na hindi nito kayang aminin kahit sa sarili niya. At doon napagtanto ni Abby… na sa loob ng isang taon na ibinigay niya para magbayad ng utang, baka hindi lang pera ang mawala sa kanya. Baka pati ang puso niya, hindi niya namamalayan na tuluyan nang ibinigay sa lalaking ito. Buong biyahe ay nanatiling tahimik si Drake. Nakakunot ang noo at naka
Sumunod si Abby kay Drake nang walang imik. Habang naglalakad sila sa mahabang pasilyo ng mansyon, ramdam niya ang bilis ng tibok ng kanyang puso. Hindi niya alam kung saan siya nito dadalhin o kung anong ipapakita nito. Huminto sila sa tapat ng isang malaking pinto na kulay itim at may magagarang disenyo. Binuksan ito ni Drake at marahang itinulak papasok."Pumasok ka," utos nito. Kinabahan si Abby at napatitig kay Drake."Ano bang nasa isip mo? Pumasok ka nang mabilis!" seryosong sabi nito. Dahan-dahang pumasok si Abby at nang makita niya ang loob, nanlaki ang kanyang mga mata at napahawak siya sa kanyang bibig.Hindi ito ordinaryong kwarto. Ito ay isang malawak na walk-in closet o mas tamang tawagin ay isang maliit na department store. Puno ito ng mga damit, sapatos, at bag na nakaayos nang maayos. May mga damit pambahay, may pormal, may pang-sports, at halos lahat ng klase ng suot ay naroon."Uncel Drake, ano ito?" nauutal niyang tanong. Lumapit si Drake sa isang rack at hinawaka
Lumipas ang ilang araw at naging kakaiba ang naging takbo ng buhay ni Abby sa loob ng mansyon ni Drake. Sa halip na ituring siyang katulong o pariwara, kabaligtaran ang nangyari. Siya ay pinakain nang masarap, binigyan ng magagandang damit, at pinayagang gumalaw nang malaya sa loob ng malawak na bahay, maliban na lang sa ilang pribadong kwarto na mahigpit na ipinagbabawal. Pero sa kabila ng ginhawang nararanasan niya, hindi nawala ang takot at pagtataka sa isip niya. Laging umiikot ang tanong. "Bakit? Bakit ganito na lang siya kabait bigla gayong ilang araw lang ang nakararaan ay halos wasakin na niya ang pagkatao ko? Isang hapon, habang nagbabasa siya sa sala, biglang dumating si Drake galing sa opisina. Hindi ito naka-suot ng formal na damit kundi naka-sando at shorts lang, kitang-kita ang hugis ng katawan at ang mga ugat sa braso na nagpapakita ng lakas. Agad na tumayo si Abby at yumuko. "Ikaw pala yan Uncle Drake," mahinang sabi niya, handang tumalima sa anumang utos. Pero
"A-at saka po," dugtong pa ng maid, "Pwede na raw po kayong lumabas at mamasyal sa garden o kahit saan man sa loob ng mansyon. Wala raw pong bawal sa inyo ngayon," sabi nito. Napatulala si Abby. Biglaang pagbabago? Mula sa halos pilitin siya kagabi, ngayon ay pinapakain nang maayos at pinapayagang lumabas? Parang hindi niya maintindihan ang isip ng lalaking iyon. Tulad ng pagkagulat niya sa sinabi ni Drake kagabi na bigla na lang siyang pinauwi at pinagbayad na lang, ganoon din siya nagulat sa kabutihan at bagong utos nito ngayong umaga. "Ano bang laro ang nilalaro mo, Uncle Drake?" bulong niya sa sarili habang nakatingin sa masarap na pagkain. Hindi ko mapigilan ang pagtataka habang nakatitig sa pagkaing nakahain sa harap ko. Mainit, masarap ang amoy, at halos kumpleto ang mga niluto, kanin, pritong itlog, bacon, at mainit na kape. Ibang-iba ito sa trato na inaasahan kong matapos ang nangyari kagabi. Akala ko ay pagpapahirapan lang ako, o di kaya’y pababayaan na parang aso, pero
"Do it, damn it! Gawin mo na!" sigaw ni Drake, ang boses nito ay dumadagundong sa buong silid at tila yata yayanig ang mga dingding. Pero nanatili lang akong nakatayo at nakatingin sa kanya. Kahit anong pilit kong magpanggap na matapang at matatag, alam ko sa sarili ko na nanginginig ako sa takot at kaba. Parang may nakadagan sa dibdib ko at halos hindi na ako makahinga. Gusto kong kumilos, pero parang nanigas ang buong katawan ko at ayaw sumunod ng mga paa at kamay ko. Tumaas ang isang kilay niya at halatang naiinis na sa paghihintay. "What? Do you think ako ang gagawa niyan para sa'yo? Ano bang ina-expect mo, Abby? Are you waiting for me to treat you like a Princess? Iniisip mo ba na pagpapantasyahan kita, itatrato bilang isang babaeng iniingatan at sinasamba? At mamumuhay kang Reyna sa bahay ko?" panunumbat at pang-iinsulto nito sa akin. Doon parang binuhusan ako ng malamig na tubig at natauhan nang tuluyan. "Ikaw ang nangangarap ng gising, Abby," mariin niyang sabi. "Y
Ngunit habang papalapit ako sa pinto, may narinig akong mga yabag na papalapit. Agad akong bumalik sa pinagtataguan ko. "Hah!Sh*t, muntikan ba ako doon. Buwisit na bahay ito napakaraming tauhan." bulong ko habang pigil nag hininga. Lumabas mula sa kusina ang dalawang lalaki, ang isa ay may hawak
Narinig ko ang panggigipit sa boses ni Uncle Drake, isang banta na hindi ko kayang balewalain. Ang aking galit ay naglaho, napalitan ng pait at kawalan ng magawa. Hinayaan ko si Uncle Drake na pagmasdan ako, ang aking kalooban ay nagdurusa. Hindi ako sumagot, dahil sa sandaling iyon, wala na akong
Malayo ang naging paglalakbay ng sasakyan na ikinainip ko. Wala naman na akong magagawa pa kaya minabuti ko na lang na itulog ang sm ng loob ko. Kaya wala akong kaalam alam na nahimbing pala ako at binuhat na ng mga tauhan ni Uncle Drake hanggang sa silid. Napabalikwas ako ng gising.Sa una, ang ka
"Hay naku naman, Itay. Sana po nag-iisip muna kayo. Alam kong naglilibang kayo dahil hanggang ngayon hindi pa kayo nakakamove-on sa pagkawala ni Inay, pero limang taon na rin pong lumipas. Sermon ko na nga sa kanya eh.' "Actually, Anak, yung three hundred thousand ay ilang buwan ko nang hindi naba







