Home / Romance / Mi dulce rebeldía / 13- Nada que no me pidas

Share

13- Nada que no me pidas

Author: Kea Cami
last update Petsa ng paglalathala: 2022-10-19 19:51:19

Pov: DEMIÁN

Entramos a la casa de mis abuelos, a la cual tengo acceso ya que mi abuela Liza me dio la llave una vez, me dijo que ella entendía que necesitaba protegerme del mundo, pero cuando quisiera ser yo mismo tenía este lugar para serlo. Palabras profundas lo sé y si, vine varias veces a escapar de todo solo que nunca traje a nadie, pero esto Penny no tiene que saberlo, ella quería hablar, yo no iba a hacerlo en un lugar cualquiera donde alguien pudiera vernos y empezar a sermonearme de m
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter
Mga Comments (1)
goodnovel comment avatar
Myriam Morm
Ay no. Ese es mucho díablo jajajaja se hace el rogado y está que repite con Penny jajaja
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • Mi dulce rebeldía   Extra 3: Fe

    Pov: Demián — ¡PENNY! ABRIME LA PUERTA POR FAVOR — ¿Qué diablos sucede? Golpeo la puerta del baño y ella no abre, me asusta, estábamos hablando de la nada acerca de cuando días nos vamos de luna de miel y corrió al baño para encerrarse. —Penny estoy asustado, abrime, decime ¿Que diablos te pasa? Tenemos que irnos, se nos va el vuelo — suspiro y vuelvo a golpear. Las maletas ya están listas, ayer fue la boda y hoy nos ibamos de viaje. No abre ni dice nada. — ¡Maldicion Penélope abrime la maldita puerta porque voy a tirarla! Me canse. Me alejo para tomar impulso, voy a romperla me vale mierda, no puede encerrarse así en el baño. Camino listo para tirar la puerta y Penny abre haciéndome pararme en seco. — Penny... No digo nada cuando veo sus manos. ¡Mierda! La miro y está con sus ojos empañados mientras aprieta los labios. — No funciono la pastilla Dem — sorbe sus mocos y me acerco a abrazarla. Quiero estar triste, enojado, pero no puedo. — Penny mi amor, yo... maldición, n

  • Mi dulce rebeldía   Extra 2: Boda

    Pov: Penélope Acomodo mi vestido y suspiro con una sonrisa. ¡Voy a casarme!Voy a casarme con Demián, con el hombre que me tiene totalmente enamorada desde que recuerdo me gustaran los chicos.Mi estomago me duele de los nervios, no sé por qué estoy nerviosa, no siento que sean nervios feos, es más bien una ansiedad. — ¿Se puede? — escucho a mi papá y eso solo indica que es hora. — Si, pasa. Entra y me mira para luego sonreír. — Estás preciosa hija — me da un abrazo lleno de cariño. — No puedo creer que haya pasado el tiempo tan rápido, aún recuerdo con las ansias que te esperamos, mi princesa mayor — Se separa y acaricia mi mejilla. — Papá no me hagas llorar que estoy muy sensible.— Estás preciosa, Demián morirá cuando te vea, creo que cancelara la recepción solo para poder tenerte para él — comienzo a reírme porque eso sin dudas es algo que Dem haría. Además de decirme lo linda que me vería teniendo un orgasmo con el vestido de bodas puesto. Sonrío mordiendo mi labio infer

  • Mi dulce rebeldía   Extra 1: Aniversario

    Pov: Penélope — No deberíamos haber venido, hay tanto que hacer para la boda — miro hacia la ventana arrepintiendome.— ¿Qué pasa bonita? Estabas muy emocionada antes de venir — me encojo de hombros sin decir nada. — Estuviste buscando vestido y todo, por cierto está especial ese vestido para follarte con el puesto — me sonrío ante lo caradura que es mi Dem. — Vos estás más lindo, me gusta que uses camisa, pareces tan serio — frena en el predio de mi vieja escuela y me mira con esa tipica sonrisa de sinvergüenza que me pone muy loquita por él. Suspiro y ruedo los ojos. — Con esa cara nadie va a creerte que sos serio — lo tomo de las solapas del saco y lo beso — No me hagas caso, vamos a la vendita fiesta de aniversario, ya 10 años no puedo creerlo — suspiro y me separo de él. — Estás rara Penny ¿De verdad todo bien? — asiento y abro la puerta. — No te alejes mucho estaciono y nos vemos adentro bonita — asiento mientras bajo y lo veo ir a la zona del estacionamiento. Acomodo mi v

  • Mi dulce rebeldía   Epílogo

    Pov: Demián — Vos decile a mamá, "Siena necesita si o si esos patines" yo hago cara de afligida y vos hacele esa cara que a ella la convence — quiero reírme pero Sieni se va a enojar. — ¿Entendiste? — Asiento — ¡No lo arruines pa! — Asiento — Yo la entretengo por 1 hora así que hacelo rápido, ya sabes que mamá sospecha todo y que nos conoce mucho— asiento— ¿Tenes todo? — Si Sieni, amor soy el adulto acá— se ríe mientras encoje los hombros, Siena tiene 6 años pero ustedes la acaban de escuchar, parece un adulto. Ella y Penny me vuelven loco en todos los sentidos. Son mi mundo y no me voy a cansar de decirlo, mi vida es perfecta, con ellas es perfecta cada mañana, cada noche y cada día. Son intensas, celosas, pero a la vez, cariñosas y tiernas. Si salgo a comprar con Siena se la pasa diciéndole a todas las mujeres que no me miren, que soy de su mamá, pero es que nos miran porque quizás miran a ella que es una fotocopia mía con los ojos de Penny. Quien no se frenaría a mirarla, si es

  • Mi dulce rebeldía   77- En realidad somos 5

    Demián — ¡Muchas gracias! — recibo la bolsa. — Gracias a vos, ¡Volve cuando quieras! — ¡Ay no! Esa simple frase desatará el caos con mi mujer. Caminamos hasta la salida, la verdad me pregunto, ¿Por qué no le dijo algo? Pero Penny es una mujer con un carácter muy difícil de manejar, conmigo nada más, con los demás es como si se limitara al extremo. — ¿Qué? ¿Estoy pintada? — Y ahí vamos otra vez, me encojo de hombros. — ¿Acaso te gusto? — No digo nada.¿Por qué? Nosotros estamos rodeados de la vida en su máxima expresión. Siena ya tiene 4 años, es una nena preciosa, terrible, simpática, pícara y habla que dios mío, jamás se calla. Sigue siendo hija única y quisiera decir que porque lo elegimos, pero hace un año y medio Penny se quedó embarazada otra vez, no fue planeado, simplemente casualidades desafortunadas, ¿Por qué desafortunadas? Nos enteramos rápido que tendríamos otro bebé y asustó al principio pero después al igual que Siena, era nuestro mundo. El tratamiento con heparin

  • Mi dulce rebeldía   76- Siena

    Penélope Cada día por meses, no fue fácil no voy a mentir, no era lindo ver como Siena se movía molesta cada que pinchaba mi vientre. Pero si ustedes me preguntan ¿Lo volvería a hacer? Mil veces, si con eso tengo la felicidad que me embarga ahora. — ¡Es perfecta! — dice Dem mirando a Siena dormir. — ¡Deberíamos dormir antes que se despierte! — me mira y sigo procesando que sea tan hermoso, tan dedicado a nosotras, tan compañero y que es el Demián del que siempre estuve enamorada. Sería una mentirosa si digo que cuando fui a su habitación esa noche de borrachera fue porque no me gustaba, lo elegí a él porque siempre me gusto, siempre estuve muy enamorada de él, pero de eso a esto, un salto inmenso que aún hoy con una bebé de 2 semanas no caigo. — ¡Bonita! — Pestañeo y lo miro — Vamos a dormir un rato antes que se despierte y nos vuelva locos otros vez. — asiento aún distraída. Lo veo acercarse a la cama y abrirla para nosotros, como acomoda las almohadas y me declaro perdidamente

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status