LOGINChapter 97Nang gabi na iyon, kakaiba na walang social engagements si Romeo at maagang umuwi ng bahay.Espeyal na hiniling ni Emilia sa kusina na maghanda ng isang mesang puno ng mga pagkain at umupo sa hapag-kainan habang naghihintay sa pag-uwi ng kaniyang asawa.Pumasok si Romeo sa silid at bahagyang natigilan nang makita ang mesang puno ng mga pagkain. "Anong araw ba ngayon?"Binati siya ni Emilia na may ngiti, "Hindi ba natin pwedeng ma-enjoy ang isang masarap na pagkain kahit na wala tayong masyadong araw ng pahinga?"Sinulyapan siya ni Romeo, nararamdaman na mayroong mali, ngunit hindi na siya masyadong nag-isip at umupo upang kumuha ng kaniyang mga chopsticks.Sa kalagitnaan ng pagkain, biglang napabuntong-hininga si Emilia.Tumingala si Romeo na naguguluhan. "Anong problema?"Ibinaba ni Emilia ang kaniyang mga chopsticks, ang kaniyang ngiti ay napalitan ng isang bakas ng pag-aalala. "Asawa ko, alam mo naman na si Dahlia ay nagdadalang-tao sa anak ng mga Mallari. Sa lohika, da
Chapter 96Lalo siyang nasabik habang nagsasalita, mabilis na gumagana ang kaniyang isip. "At ang taong mananakit sa 'yo ay dapat na isang taong may galit na sa 'yo noon pa man."Nagpalitan ng tingin ang mag-ina, at halos magkasabay na naisip ang iisang tao.Nagngitngit ang mga ngipin ni Emilia at binigkas ang pangalan, ang kaniyang mga mata ay puno ng kabagsikan, "Ayella."Bahagyang kumurba ang mga labi ni Dahlia, na nagpapakita ng isang namumutlang ngiti. "Mom, talagang pareho tayo ng naisip."Pinaliliit ni Emilia ang kaniyang mga mata, nagsisimula nang magplano, "Si Ayella ay matagal nang may galit sa 'yo. Masasabing naiinggit siya dahil buntis ka sa anak ng Mallari, at nagtatanim ng sama ng loob. Itinulak ka niya nang hindi ka nakatingin. Ang dahilan na iyon ay may katuturan.""Bukod dito, hindi naman siya kinagigiliwan sa pamilya Macaraig. Ngayong nakasal na siya sa pamilya Fitzwilliam, sino ba ang hindi nakakaalam ng kaniyang pinagmulan? Sino ang maniniwala sa mga sasabihin niya
Chapter 95Lumingon si Dahlia, ngunit dahil napakabilis ng kaniyang pag-ikot, bigla siyang nawalan ng balanse at nahulog paitaas sa harapan.Instintibo niyang inabot ang kamay upang humawak sa gabay ng hagdanan, ngunit ang mga dulo lamang ng kaniyang mga daliri ang nakadikit sa gilid ng barandilya bago siya tuluyang bumagsak.Ang kaniyang tiyan ay malakas na tumama sa sulok ng mga baitang.Sa sandaling iyon, naramdaman ni Dahlia na ang buong mundo ay tumahimik. Pagkatapos, isang matinding sakit ang gumapang sa kaniyang tiyan, napakatindi na hindi man lang siya makatili o makasigaw.Mabilis na tumakbo ang kasambahay sa tunog at namutla sa takot nang makita si Dahlia sa lupa at ang lawa ng madilim na pulang likido sa ilalim nito."Misis... kumusta ka? Tumawag ako ng ambulansya agad-agad!"Nang iangat si Dahlia sa ambulansya, ang kaniyang kamalayan ay nagsimula nang maglaho.Nang bumukas ang mga ilaw sa silid-operahan, alam na ni Dahlia na hindi na maililigtas ang bata.Nang magising si
Chapter 94Samantala, matapos makauwi si Dahlia mula sa banquet, tinawagan niya si Mateo.Pabalik-balik ang ring ng telepono, ngunit walang sumasagot.Kinagat ni Dahlia ang kaniyang labi, ibinaba ang tawag, at muling nag-dial, ngunit wala pa ring sumasagot.Galit niyang itinapon ang kaniyang telepono sa kama, nakatitig sa itim na screen, habang mabilis na tumataas ang kaniyang galit.Habang naglalakad siya palabas ng banquet hall kagabi, nakita niya si Wyatt na nakatayo sa tabi ng kotse at naghihintay kay Ayella. Ang reputasyon ni Wyatt sa labas ay malamig at walang awa, o kaya naman ay walang interes sa mga babae. Gayunpaman, nakita ni Dahlia ang lambing sa mga mata ni Wyatt habang nakatitig ito kay Ayella.Maraming socialites at kababaihan sa paligid ang nakakita rin niyon, at nang tumama ang kanilang mga mata kay Ayella, hindi man lang nila itinago ang kanilang inggit. Kung tutuusin, ang mga tapat na damdamin ay napakabihira sa samahang ito.Ang mga bulung-bulungan sa kaniyang pali
Chapter 93Ang mga bulung-bulungang ito ay nakarating sa mga tainga ni Ayella, at ang ngiti sa kaniyang mga mata ay lalong lumalim.Itinaas ni Wyatt ang kaniyang ulo at ang kaniyang tingin ay bumagsak kay Ayella.Habang lumalapit ang dalawa, nagbiro si Eloisa na may ngiti, "Mr. Fitzwilliam, ang personal mong pagdating upang sunduin kami ay isang malaking pagpapakita ng respeto."Ibinaba ni Wyatt ang kaniyang telepono, sinulyapan si Ayella, at saka sinabi kay Eloisa, "Miss, mag-aayos ako ng drayber upang ihatid ka pauwi."Natigilan si Eloisa nang isang sandali, saka ngumiti, "Kung ganun ay buong-puso kong tatanggapin ang iyong alok, salamat, Mr. Fitzwilliam."Humarap siya at tinapik ang kamay ni Ayella. "Una na ako, Ayella."Matapos pumasok si Eloisa sa kotse, binuksan ni Wyatt ang pinto sa likod at nagbigay ng senyales kay Ayella na pumasok.Yumuko si Ayella at pumasok sa kotse, habang si Wyatt naman ay pumasok mula sa kabilang pinto at umupo sa kaniyang tabi.Dahan-dahang gumalaw ang
Chapter 92Namula ang mukha ni Maxine Logan. Itinuro niya si Ayella, gustong magsalita, ngunit walang mailabas na kahit isang salita.Ilang mahihinang tawa ang narinig mula sa aking tabi.Hindi na nakapagpigil si Ellie at mabilis na hinila si Maxine Logan palabas sa karamihan.Nakatayo roon si Ayella, dahan-dahang hinahaplos ang kaniyang tiyan, habang ang little dumpling ay mayabang na nagsabi, "Mommy, hindi ba't napakahusay ko?"Tahimik na sumagot si Ayella sa kaniyang puso, "Napakahusay, tatanggapin mo ang masarap na pagkain kapag nakabalik na tayo."Naglakad sina Ellie at Maxine Logan patungo sa gilid nang may matinding galit.Ang ngiti ni Ellie ay agad na naglaho. Nagngitngit ang kaniyang mga ngipin at nagsabi, "Maxine, ano ba talagang nangyari? Ako, si Ellie, ay hindi kailanman nawalan ng mukha nang ganito sa harap ng napakaraming tao noon. Ngayon, napag-iwanan pa ako ng isang promdi!"Si Maxine Logan ay labis ding nasaktan at nagalit, "Hindi ko rin alam. Itatanong ko sa aking in







