Niligatas Ng Aking Fiance Ang Kaniyang Dream Girl

“Yvonne, sumakay ka na!”Nang mapagtanto ko na binigyan ako ng ikalawang pagkakataon, nagsisimula nang pumasok ang tubig sa sinasakyan naming yate. Dalawang tao lang ang kasya sa lifeboat. At sa aming tatlo, tanging si Hendrix lang ang marunong magpatakbo nito.Kaya kailangan niyang makuha ang isa sa mga pwesto sa lifeboat.Mayroong dalawa na nagaway para sa natitirang puwesto. At pagkatapos ng napakatindi niyang paglaban sa kaniyang nararamdaman, itinaas ni Hendrix ang kaniyang kamay papunta sa akin.Pero agad akong umatras para tanggihan ang kaniyang alok.“Hendrix, iligtas mo si Yana.”Hinding hindi ko na bibitbitin ang bigat sa pagkamatay ng ibang tao kahit na kailan.Tila nakahinga nang maluwag si Hendrix nang marinig niya iyon. Nawala maging ang kunot sa kaniyang noo. Dali dali niyang kinuha ang kamay ni Yana para dalhin ito sa lifeboat.“Ikaw ang fiancée ko Yvonne. Ikaw ang dapat kong piliin pero nagpumilit ka na isama ko si Yana. Diyan ka lang! babalikan kita.”Dito na

Naalala ko pa noong malasing si Hendrix pagkatapos naming ikasal. Tinulungan ko siyang bumalik sa aming kwarto bago ko siya sabihan na huwag masyadong uminom sa susunod. Pero galit ang isinagot niya sa akin habang malakas niya akong itinatapon papunta sa sahig.Nawalan ng balanse ang aking katawan kaya tumama ang likuran ng aking ulo sa sahig na siyang pinagmulan ng sariwa kong dugo na kumalat sa sahig. Napapigil hininga ako sa sakit, tinitigan ko ang dugo sa aking mga kamay bago ako umiyak nang malakas.Tumayo lang doon si Hendrix habang nanlalamig niya akong tinitingnan.“Masakit, hindi ba? Nang mamatay si Yana, sigurado ako na nakaramdam siya ng sakit na mas matindi ng isang libong beses kaysa sa iyo! Pero wala na siya nagyon! Hindi sana siya malulunod kung hindi lang kita niligtas noon! Nangyari ang lahat ng ito nang dahil sa iyo, Yvonne!” Nanlalamig nitong sinabi.Wala na akong nagawa kundi umupo roon, hindi ako makapaniwalang tumitingin sa kaniya habang nararamdaman ko ang pa

Noong bata pa ako, sinasadya kong pababain ang aking mga grades para lang makita sila. Sinasadya ko ring maghanap ng away sa school dahil sa pagkakataong ito lang sila nagpapakita para magbigay ng kaunting pagmamahal na siyang hinahanap ko.Kinalaunan, tumigil na ako sa pageexpect ng kahit na ano. Binibilhan ko ng regalia ng aking sarili sa aking kaarawan para ipagdiwang ang pagtanda ko ng isang taon. At sa bawat parent-teacher meeting na magaganap, ibinibigay ko na lang ang contact number ng aking mga magulang para makontact nila ang mga ito tungkol sa kahit na anong tungkol sa akin.Magisa akong lumaki—hanggang sa makilala ko si Hendrix.Hindi kailanman nagpakita ang mga magulang ko sa school kaya kumalat ang mga usap usapan na wala akong magulang. Isang araw, hinarang ako ng isang grupo ng mga bully para kunin ang buo kong allowance.Dito na nagpakita si Hendrix. Pinigilan niya ang suntok na papunta sa akin bago siya tumayo sa aking harapan para harapin ang mga bully.“Ano ang

Hindi ko inasahan na hahabulin ako ni Hendrix, kasabay nito ang paghinto ng sasakyan ni Andrew sa daan papasok sa tahanan ng pamilya Zuckerman.Ayaw ko nang magkaroon ng kahit na anong kaugnayan sa kaniya kaya sinabi ko rito na, “Nandito na ang boyfriend ko para sunduin ako. See ya.”Agad na suminghal dito si Hendrix.“Yvonne, gusto mo ba talaga ang lalaking katulad niya para maging boyfriend mo?”“Sino ba ang gusto mong piliin? Ang isang katulad mo na hindi makapagdesisyon at hindi marunong umamin sa iyong mga pagkakamali?”Hindi lumilingon akong naglakad palayo pero sinubukan pa rin ni Hendrix na hawakan ang aking wrist.“Yvonne, makinig ka sa akin…”Napaaray naman ako sa sakit.Pinahinto ni Andrew ang sasakyan at walang pagaalinlangan itong nagpakawala ng suntok papunta sa mukha ni Hendrix bago niya ako hatakin papunta sa kaniyang likuran habang sinasabihan nito si Hendrix na, “Lumayo ka sa kaniya!”Sumakay kami sa kaniyang sasakyan. At nang makaupo ako rito, bigla kong nap