LOGINDahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
Hindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
Ilang saglit pa ay nagpasya na si Lia na umalis at bumalik sa sasakyan. Kung saan naabutan niya si Leon na naghihintay sa kaniya sa loob. Nang binuksan niya ang pinto ng kotse ay nagtama ang mata nilang dalawa at napangiti si Lia. Hindi maalis ang ngiti sa kaniyang labi. Napangiti si Leon nang ma
Nang makapasok sa loob ng simbahan si Liam ay napalingon ang lahat sa kaniya. Hindi na niya pinansin ang mga matang nakatingin sa kaniya. Wala na siyang pakialam sa mga ito. Dire-diretso lang siyang naglakad hanggang marating niya ang p’westo nina Kira at Austin. Nasa harapan ang mga ito. Napatayo
“Lia… alam kong ikaw ‘yan. Maiintindihan naman kita, eh. Kaya sana sabihin mo na sa akin ang totoo at tigilan mo na ang kagaguhang ito. Tutulungan naman kita, eh! Kaya sana umamin ka na! Ikaw si Lia Reed, hindi si Ria Collins!” mahina ngunit mariing wika ni Austin. Pilit pa rin niyang tinatatak sa i
Nang makapasok sina Lia at Leon sa loob ng mansyon ni Donya Rehina ay bumungad agad sa kanila ang ingay na nagmumula sa pool area. Iginiya sila ng kasambahay papunta sa pool area at nakita agad nila ang iilang board members na naroon. “Mr. Leon. Miss Ria!” bati ng matandang lalaki na unang lumapit







