Mag-log in"Then I'm not most men."Napailing ako habang napapangiti.Of course, he wasn't.Hindi ko naman inaasahang magwawala siya o gagawa ng eksena sa harap ni Dianne. Kilala ko na si Havoc. Kapag may problemang dumarating, mas pinipili niyang manatiling kalmado at unawain muna ang sitwasyon bago kumilos.But there was one thing I wanted to make sure of."Havoc, I need you to be certain about something."His gaze settled on mine."What is it?""Don't let her pregnancy become a reason for you to feel obligated to take her back."Bahagyang nagbago ang ekspresyon niya. Hindi man iyon gaanong halata, napansin kong nawala ang bahagyang pagluwag ng kaniyang mukha.I continued before he could respond."I'm not saying you should ignore the possibility that the baby might be yours. If it is, then you have responsibilities to consider. But that doesn't mean you have to be with Dianne again."I paused, carefully choosing my next words."Being a father and being a husband are two different things. You c
Hindi ko napigilang mapangiti habang iniisip ang magiging reaksyon ni Dianne kapag tuluyan na niyang nalaman na wala na siyang puwang sa buhay ni Havoc.But knowing my sister, I doubt she'll accept that easily.She had always been stubborn. Kapag may gusto siya, hindi siya basta sumusuko, kahit pa kailangan niyang magsinungaling o manakit ng ibang tao para lamang makuha ang gusto niya. At ngayong nalaman niyang hindi na ganoon kadaling mabawi si Havoc, sigurado akong gagawa na naman siya ng panibagong paraan para makuha ang atensyon nito.Ang tanong, hanggang saan ang kaya niyang gawin?"Elyse."Napabalik ako sa kasalukuyan nang marinig ang malamig ngunit kalmadong boses ni Havoc."Hmm?"Lumingon ako sa kaniya at nakita kong nakatingin na pala siya sa akin. Nakasandal pa rin siya sa sofa, isang braso ang nakapatong sa sandigan nito habang ang isa naman ay hawak ang kaniyang cellphone."You're smiling."Napakurap ako bago bahagyang kumunot ang noo."So?""Nothing." Ibinalik niya ang ti
Pero sa totoo lang, hindi ko rin siya masisisi. Kung ako nga ang nasa posisyon niya, malamang ay matagal ko nang pinagsabihan si Dianne. Kaso, kilala ko ang kapatid ko. Kapag may gusto siya, gagawin niya ang lahat para makuha iyon, kahit pa may ibang taong masasaktan sa proseso.And Havoc was right. Hindi niya kailangang tanggapin ang pagbubuntis ni Dianne bilang dahilan para balikan ito.Lalo na kung hindi naman malinaw ang katotohanan sa likod ng lahat."So, what are you planning to do?" tanong ko, bahagyang ikiniling ang ulo. "Hahayaan mo lang ba siyang magpatuloy sa pagsasabi ng mga ganiyang bagay?"Saglit na natahimik si Havoc.I watched him as he leaned back against the sofa, his expression remaining unreadable. Hindi siya mukhang nagmamadaling gumawa ng desisyon, ngunit alam kong hindi rin niya basta hahayaang magpatuloy ang sitwasyon nang walang ginagawa."I'll deal with her when the time comes," malamig niyang sagot.Napangiti ako.Of course. Typical Havoc.Hindi siya mahilig
Ilang minuto ang lumipas bago kami tuluyang nakapasok sa loob ng mansyon. Tahimik na isinara ng mga tauhan ni Havoc ang malaking pinto sa likuran namin bago bumalik sa kani-kanilang puwesto.Walang imik na naglakad si Havoc papunta sa sala, kaya sumunod na lamang ako sa kaniya. Nang makarating kami sa sofa ay sabay kaming naupo roon. Komportable siyang sumandal habang inilalagay ang isang braso sa sandigan ng sofa. Samantalang ako ay bahagyang humarap sa kaniya upang ipagpatuloy ang usapang naiwan namin tungkol sa pagdating ng kapatid kong si Dianne.Hindi pa rin mawala sa isip ko ang naging reaksyon niya kanina nang sabihin ni Dianne na buntis siya at anak daw nito ang dinadala niya.Honestly, I was curious.Alam kong hindi basta-basta matitinag si Havoc sa mga ganitong bagay, pero iba pa rin kapag ang mismong dating asawa niya ang sangkot. Lalo na't mukhang determinado si Dianne na makuha siyang muli, kahit pa kailangan nitong gumawa ng kuwento para lamang makuha ang atensyon niya.
“Well, kung may sasabihin pa man ako, wala ka nang pakialam doon.”Irap na saad ni Dianne sa akin bago muling ibaling ang atensyon niya kay Havoc.Napataas naman ang kilay ko habang pinagmamasdan siya.This bitch! Ipipilit niya talaga ang gusto niyang mangyari? Tsk!Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa kapal ng mukha niya. Kahit anong gawin niya, talagang determinado siyang makuha ang gusto niya. At ngayong nadamay na si Havoc sa kasinungalingan niya, mukhang hindi siya titigil hangga't hindi niya nakukuha ang sagot na gusto niyang marinig mula sa lalaki.Muli niyang hinarang si Havoc bago pa ito tuluyang makalayo.“Havoc, panagutan mo kami ng anak mo!” diretso niyang sabi, bakas sa mukha ang pagpupumilit.Napabuntong-hininga na lamang ako.Okay, kailangan ko nang tapusin ang kasinungalingang ito.Hindi ko na kayang panoorin ang walang katapusang pag-arte niya, lalo na't ginagamit niya pa ang isang batang wala namang kinalaman sa gulong siya mismo ang gumawa.Bahagya akong
Mabilis na kumunot ang noo ni Dianne nang marinig niya ang sinabi ko. Matalim ang pagkakatitig niya sa akin, para bang isang gutom na tigre na handang sumunggab sa sinumang makita nito.Pero imbes na mataranta o matakot sa kaniya, bahagya lamang akong napangisi habang kalmadong sinalubong ang nag-aapoy niyang mga mata."What's wrong, Dianne? Hindi mo ba nagustuhan ang sinabi ko?""Well, that's not my problem." Dagdag kong sabi sa kaniya"Ang landi mo talagang babae ka!"Galit na singhal niya sa akin. Halatang-halata ang inis sa mukha niya, na para bang gusto niya akong sakalin sa sobrang galit.Pero sa halip na patulan ang init ng ulo niya, natawa lamang ako nang mahina. Hindi ko maiwasang matawa sa tuwing nakikita ko siyang nawawalan ng kontrol dahil lang sa mga sinasabi ko.Honestly, teasing her is quite entertaining."What the hell are you laughing at?!" singhal niya ulit habang mas lalong sumisimangot.Napailing ako at bahagyang ngumiti."Nothing. Natutuwa lang ako sa reaction mo,







