Mag-log inOh, ayan na. Nagbabalik update na. Jusko, limang araw lang nag-absent dahil namahinga lang ang author, nag-iinaso agad kayo. Wala na po bang karapatang magpahinga ang mga author. Sa huling limang araw ng buwan, pahinga ko 'yun kaya dapat masanay na kayo, ha. Salamat and godbless you all.
Ahva POVKung may isang lugar sa Pilipinas na hindi nawawala sa listahan ng mga gustong magbakasyon, iyon ang Boracay.At ngayon, nandito kami. Honeymoon na namin ni Eryx kahit hindi naman talaga puwedeng mag-ano dahil buntis ako. Pero, naku, kakaiba itong asawa ko. Hindi pa rin nakakaligtas ang bibig ko. Mairaos lang ay ilalaban talaga.Hindi na kami lumipad ng sobrang layo sa ibang bansa. Kahit kaya naming gawin iyon anumang oras, mas gusto ni Eryx na manatili muna sa malapit.“Miss ko na ang dagat,” sabi niya ilang araw bago ang kasal namin.Kaya ito ang naisip ko. Dito na lang kami pumunta sa Boracay.Pagdating namin sa resort, aba, isang buong bahay ang pinili ni Eryx. Ayaw daw niya ‘yung mga hotel at may katabi. Gusto niyang ma-relax, kaya pumayag na rin ako.Pero ang pinaka-nakakatuwa ay ang reaction ni Eryx. Habang naglalakad kami sa buhangin ng White Beach, napansin kong hindi halos nawawala ang tingin niya sa dagat.Parang bata na nakakita ng paborito niyang playground. Pali
Ahva POVKung akala ko na ang simbahan na ang pinaka-magandang bahagi ng kasal namin, nagkamali ako. Dahil pagdating namin sa reception venue, napahinto talaga ako sa paglalakad.“Eryx,” bulong ko. Siya kasi talaga ang nag-asikaso ng lahat. Pinaubaya ko talaga sa kaniya kasi mas may edad siya. Hindi ko naman na ganito niya kagrabeng pinaghandaan pati ang venue.Huminto rin siya sa tabi ko.“Bakit?”“Totoo ba ‘to? Ganito kabonggan ang venue?”Kalmado lang siya, parang normal lang ang lahat.“Yes, kailangan maging maayos ang lahat kasi minsan lang tayo ikakasal, Ahva.”Napailing ako habang nakatingin sa harap ko.Ang venue ay isang napakalaking glass pavilion sa loob ng private estate namin. Ang pathway papasok ay puro puting rosas at orchids. May fountain sa gitna na may ilaw sa ilalim ng tubig, kaya kumikislap ang tubig habang dumadaloy.“Grabe naman talaga oh,” bulong ni Dasuri sa likod ko. “Ahva, parang royal wedding na ‘to ah.”“Hindi parang,” sabi ni Hugo. “Royal wedding talaga.”
Ahva POVIto na ang araw na matagal kong pinangarap. Ang araw na akala ko noon ay mananatili lang sa mga pahina ng notebook ko noong high school, kung saan paulit-ulit kong sinusulat ang pangalan niya.Mrs. Ahva Blasco.Napangiti ako habang nakaupo sa harap ng malaking salamin sa bridal room ng simbahan. Nakasuot na ako ng wedding gown. Isang eleganteng puting gown na may mahabang train at may disenyong parang akong queen sa isang fairytale.Hindi ito sobrang engrande sa istilo, pero halatang-halata ang halaga. Ang tela kasi ay imported silk. Ang burda ay hand-stitched crystals. Ang veil ko ay halos sumasayad sa sahig habang dumadaloy pababa sa likod ko.“Grabe,” bulong ni Zaira habang nakatingin sa akin. “Para kang princess ngayon, Ahva.”Ito ‘yung gusto ko, pinupuri nila ang gown ko. Kasi kung ganoon sila magsalita, ibig sabihin ay nagagandahan talaga sila.“Correction,” sabi ni Dasuri, “para siyang queen.”Napatawa ako nang mahina kahit kinakabahan ang dibdib ko.Sa paligid ko, nar
Ahva POVIsang araw na lang at ikakasal na kami ni Eryx. Hindi ko alam kung dapat ba akong kabahan o tumalon sa sobrang saya. Siguro pareho. Ganito pala ang pakiramdam, para kang mababaliw sa kakaisip ng mga mangyayari. Okay naman na ang lahat, kasadong-kasado na, pero ‘yung kaba ko, aba, pasabog, ayaw mawala.Pagdating ko sa dining area, nakita ko na siyang nakaupo sa lamesa habang nagbabasa ng tablet. Nakasuot siya ng simpleng puting polo, medyo magulo pa ang buhok niya, pero kahit ganoon, napangiti agad ako.“Good morning, Bang,” bati ko agad sa kaniya.Tumingala siya at ngumiti.“Good morning, My future wife.”Kinilig naman agad ako. Kahit ilang beses ko nang naririnig ang salitang iyon mula sa kanya, iba pa rin ang tama sa puso ko. Umupo ako sa tapat niya habang inilalagay ng staff ang breakfast namin. May scrambled eggs, toast, fruits, at orange juice.“Hindi ka ba kinakabahan?” tanong niya.“Kabadong-kabago nga,” sagot ko agad. “Ikaw?”“Hindi naman masyado.”Napakunot ang noo k
Ahva POVKung may isang bagay na hindi ko inaasahan bago ang kasal ko, iyon ay ang ganitong klaseng gulo na ginawa ni Hugo.“WELCOME TO AHVA’S LAST NIGHT OF FREEDOM!”Halos mabingi ako sa sigaw ni Hugo nang bumukas ang pinto ng penthouse.Napatigil ako sa entrance.“Grabe…” bulong ko.Ang buong penthouse ay puno ng pink at gold decorations. May balloons, may neon sign na may nakasulat na BRIDE TO BE, may table ng cocktails, at may stage pa sa gitna na parang mini club.Sagot naman nila itong pag-rent sa penthouse kaya hindi na ako nag-inarte. Hindi ko nga lang alam kung anong mangyayari ngayong gabi.Lumapit si Hugo at hinawakan ang balikat ko. Nakasuot siya ng glittery blazer na akala mo ay siya ang bida ngayong gabi. Agaw-eksena, e.“Girl,” sabi niya, “ikakasal ka na. Hindi puwedeng tahimik lang ang bachelorette mo.”Napatawa si Zaira habang lumalapit. “Actually, medyo kinakabahan ako sa plano ni Hugo.”“Same,” sabi ni Dasuri.Pagpasok ko pa lang, nakita ko na sina Nyra, Penumbra, a
Ahva’s POVTanghali nang dumating sina Dasuri, Hugo at Zaira. Tanaw ko mula sa bintana ng mansion ang kotse nilang papasok sa driveway. Napangiti agad ako. Sa wakas, matapos ang ilang buwang hindi kami nagkita, heto at magkakaharap-harap na kami pagkatapos ng mga problemang pinagdaanan ko.Ilang buwan akong hindi nakapagparamdam ng maayos sa kanila dahil sa lintik na si Giapson.“Ma’am, dumating na po ang mga bisita ninyo,” sabi ng kasambahay namin ni Eryx.Tumango ako, pero hindi agad nakalakad. Parang biglang bumigat ang mga paa ko.Simula high school. Sila na ang kasama ko sa pinaka-magulong, pinaka-masayang parte ng buhay ko. Sila ang nakakaalam ng lahat—ng kabaliwan ko, ng pagiging hopeless romantic ko, lalo na pagdating kay Eryx.Pagbukas ng pinto, unang bumungad sa akin si Dasuri. Pareho kaming natigilan.“Ahva,” mahina niyang sabi. Hindi ko na napigilan. Biglang nanlabo ang paningin ko. Tumakbo ako papunta sa kanila at niyakap silang tatlo nang sabay-sabay.“Miss na miss ko ka







