The Gentleman's Lustful Affair

LIEZELNang marating ko ang suite, kaagad akong nagpalit ng damit. Tiningnan ko ang kabuuan ko sa salamin. The red lace mini dress hugs my curves well, as if my brother intentionally brought this to me.Nagpakawala ako ng hininga.Fine, if I could get this client, maybe they would see me as useful at last. Maybe, they would not see me as a failure anymore.Tinanggal ko ang ipit ng buhok ko at linugay ko ang itim at mahaba kong buhok. Lumabas din ako sa bathroom at tinungo ang sofa.Kinuha ko ang wine bottle sa paper bag at pinatong ito sa mesa. Tsaka ako umupo sa sofa.Pero habang naghihintay ako, naalala ko ang nangyari kanina sa harap ng hotel. Dinukot ko ang cellphone ko sa bag ko.Wala pang kahit anong tawag o text si James. Nakagat ko ang labi ko. Nagbabadya ang mga luha ko.Maybe he’s celebrating his success with his woman.I looked up at the ceiling, thinking hard.Or was I the other woman?But did he truly see me as a woman? Or just a tool?I must focus, but I’m drowned in th

LIEZELThis is my first time kissing someone on the lips. James was only fond of kissing my cheeks. We never get too affectionate. Linayo ko rin ang labi ko nang may napagtanto ako. Hindi niya kaya na halikan ako sa labi pero ang babaeng iyon, kaya niya ng ilang ulit–Napasinghap na lang ako nang kabigin at sakupin ng supervisor ang labi ko. Siniil niya ako nang halik. Malalim at mapusok. Lalo lang na nagliyab ang nararamdaman ko. Hanggang sa unti-unti kong natututunan na tumugon.The longer our lips locked, the sweeter it got. His hands roving on my dress felt so warm as well.It got more addictive.Kinakapos kami ng hininga nang maghiwalay ang mga labi namin, pero hindi ako pagod; mas lalo lang akong nagiging aktibo. Sumiksik ako sa leeg niya. Dumadampi ang labi ko rito habang ang kamay niya ay sa baywang ko.Natigil ako at nakagat ko ang labi ko. Siguro dahil sa tensyon sa pagitan namin, nakakaramdam ako ng kakaiba sa baba ko. Pumikit ako at ninamnam ito.“Oh,” daing ko. Pininid

LIEZEL“Kahit kailan palpak ka talaga, Liezel,” panenermon sa akin ni Kuya sa harapan ng Axenria Biotech.“Lintik talaga tayo kay Mommy.”Hindi ako umimik. Wala akong maisasagot kay Kuya dahil ngayon ang proposal ko talaga ang may problema.Ako ang problema.“You know, mali ko na inasahan kita. Ever since, you’re stupid and a failure in our family.”Tinuro niya ako, “Huwag kang umuwi sa bahay hangga’t hindi ka nakakakuha ng kliyente.”Sumakay na si Kuya sa sasakyan niya at naiwan naman ako sa harapan.Tumitig ako sa ulan. Umuulan na naman.Mapakla akong ngumiti. Sabi na, sinusumpa talaga ako ng ulan.[ “Diyan ka sa labas!”“Mommy, umuulan, please–”“You promised me that you’ll be part of the international research team. Ginastusan ko ang pag-aaral ko sa iyo, pero sinayang mo!”“I will try again–”“No! You will never have a chance, Liezel! You already proved to me that you’re a failure!”]Umagos ang mga luha ko nang maalala ko ito. Sa nangyaring ito, siguradong mauulit na naman. Tiyak