MasukLumi POVAng bilis ng araw. Parang kailan lang, nasa Boracay kami ni Sorin, naglalakad sa Station 1 hanggang Station 3, kumakain ng kung anu-anong street food, at nanonood ng sunset habang pinaparamdam sa akin na parang bakasyon lang ang buong mundo. Parang kahapon lang din ‘yung nangyaring nakakalokang gabi sa aming dalawa. Grabe talaga ‘yun, hindi ko pa rin makalimutan hanggang ngayon.Pero ngayon, aba, heto na, nakatayo na ako ulit sa gitna ng bagong-renovate naming main branch ng Sorin Spa, habang hawak ang clipboard na halos lahat ng tao sa paligid ko ay abalang-abala.“Careful sa table, Menda. Huwag mong ipatong diyan.”“Yes, Ma’am Lumi.”Napalingon ako sa secretary ko na nitong mga nakaraang linggo ay parang naging personal assistant ko na rin. Halos sabay na kaming kumakain, sabay umuuwi, sabay nag-iinspeksyon. Pero, okay lang kasi tinaasan ko na rin naman ang sahod niya, deserve niya iyon.“Menda?”“Yes po, Ma’am?”“Nasa pantry na ba ‘yung mga pagkain?”“Yes, Ma’am. Dumating
Lumi POVGaya ng tubig na nakakalunod na patuloy na bumabagsak sa amin ni Sorin, galing sa shower, nakakalunod din ang mga nakakagigil niyang paghalik sa labi ko.Kapwa kami lasing, kaya kapwa hindi na alam ang ginagawa. Pero ang sarap. Ganito ang gusto, ‘yung wala kaming pakelam sa ginagawa pero pareho namang nag-e-enjoy.Maya maya ay hindi na siya nakapagpigil. Kahit lasing, naupo siya at kinain ang puke ko. Napapanganga ako. Para siyang kumakain ng talaba. Hinahalukay mabuti ng dila niya ang kaloob-looban ng puke ko. Ang sarap, nakakakiliti, lalo na kapag mina-mariang-palad pa niya ako. Ilang minuto ko siyang hinayaang pagsawaan ang puke ko. Lahat ata ng katas doon ay nahimod na niyang mabuti. Nung magsawa, ako naman ang naupo at lumuhod sa kaniya. Siyempre, hindi ako papayag na hindi malalantakan ang masarap niyang titë. Heto nga at saludong-saludo na agad at mukhang kanina pa handa.Hindi na ako nagsayang pa ng oras. Kapagdaka ko itong sinubo at sinipsip. Ang taba at ang sarap p
Lumi POVAko matino pa, pero si Sorin, heto, lungayngay at halos lasing na. Naiinis ako kasi tama ang hinala kong puro juice lang ang pinapainom niya sa akin.Oo, may halo pa rin namang alak kasi kahit pa paano ay may tama rin ako. Pero hindi grabe.Kaya, heto, ako pa ang nag-aalalay sa lalaking lasing na ito habang pabalik kami sa penthouse.Maayos naman kaming nakarating sa penthouse, tinulungan pa rin kasi kami ng mga staff sa ibaba, pero pagdating dito sa penthouse, sinabi kong kaya ko na si Sorin, kaya iniwan na nila ako. Nagbigay na lang ako ng kaunting tip para matuwa naman sila.Pagdating sa sofa, binaba ko na siya roon.“Ay, KJ ka naman, kaya ko pa naman, bakit mo agad ako inuwi dito!” pagrereklamo niya habang nakangiwi.Pulang-pula na ang mukha niya dahil sa kalasingan. Nalasing din talaga siya sa kakabantay sa akin. Nalasing sa kakasayaw sa tabi ko. Oo, panay ang tabi niya sa akin para lang hindi ako lapitan ng ibang lalaki kanina. Kaya nung tamaan na siya ng alak, na-engga
Lumi POVPaglabas namin sa unang bar ay hindi ko napigilang mapangiti.“Ang saya, pero bitin, bilis nating umalis,” sabi ko habang naglalakad sa White Beach.Hindi na sumagot si Sorin. Nakahawak lang siya sa braso ko. Napairap ako, nahihiya pa siyang hawakan ang kamay ko, hindi pa kasi lasing. Mamaya, ay naku, wild na naman ito.Habang naglalakad ay napansin kong ang buong paligid. Sa magkabilang gilid ay puro ilaw. May mga live band. May mga DJ. May mga restaurant na puno ng tao.Habang lumalalim ang gabi ay lalo ring sumisigla ang buong Boracay.Napatingin ako kay Sorin na masyadong seryoso.“Ganito pala rito.” Tumango siya. “Mas buhay pa ‘yan mamaya.”“Bakit, mas marami pang lalabas na mga tao?”“Oo, saka weekend kasi,” sagot niya.Hindi ko akalaing ganito kasaya ang nightlife ng Boracay. Mapa-araw at gabi ay masaya, pero totoong mas masaya kapag gabi.Makalipas ang ilang minutong paglalakad ay huminto na ulit kami sa isa pang bar. Pagpasok pa lang namin ay agad akong sinalubong ng
Sorin POVKatatapos ko lang maligo nang mag-vibrate ang cellphone ko. Habang inaayos ko ang cuff ng long-sleeved linen shirt ko ay sinilip ko ang screen.Lumi: “Nasa ibaba na ako. Nauna na akong lumabas. Hihintayin na lang kita rito sa labas.”Hindi masyadong halata na excited talaga siya. Mainam talaga na isinama ko siya rito. Deserve naman niya ‘yan at sobrang sipag niya simula nung dalhin ko siya sa city. Hindi niya rin ako binigo sa pagpapalakad niya sa Sorin spa ko. Oo, simula nung dumating siya, kitang-kita ko kung gaano ang tinaas ng kita ng spa-han ko, kaya hindi alam ni Lumi na unti-unti ay tumutupad na ako sa usapan namin. Tandang-tanda ko pa ang usapan namin na kaya siya gustong sumama sa akin ay dahil gusto niya ako. Isa pa, naghihintay ako na mabuntis siya, pero wala naman dahil ang tagal na naming magkasama sa mansion ko. Ewan ko, inaasahan ko pa naman na mabubuntis na nga talaga siya, pero mukhang walang nabubuo. Mas okay kasi wala pa akong magiging problema kapag ganoo
Lumi POVPagbalik namin sa penthouse ay halos sabay kaming napabuntong-hininga dahil sa pagod.Iyon agad ang naramdaman ko, at sure akong pati si Sorin.Mula umaga hanggang gabi ay halos hindi kami tumigil sa paglalakad. Nagsimula kami sa luxury spa, sinundan ng pag-iikot mula Station 1 hanggang Station 3. Nag-picture sa kung saan-saan dito, at kumain ng kung ano-ano.Pinaka-the best sa lahat ay ‘yung panunood ng sunset.Pakiramdam ko tuloy ay hindi na paa ang nakakabit sa akin. Parang dalawang bato na lang.Pagkapasok pa lang namin sa living area ay agad kong hinubad ang sandals ko.“Aah…”Napapikit ako. “Pagod na pagod ang paa ko ngayong araw.”Napalingon sa akin si Sorin. Tahimik lang siyang ngumiti. “Hindi ka kasi sanay sa mahabang lakaran dahil panay ang upo mo sa office.”Napasimangot ako. “Hoy, nakaka-ten thousand steps naman ako sa Sorin Spa kung minsan.”Umiling siya. “Minsan lang, mainam pa rin ‘yung madalas.”Nung tignan ko siya, para ngang hindi manlang siya napagod. Sabaga
Everett’s POVNakatitig ako sa kusina ng farm nila Misha habang hinahanda ko ang mga sangkap na gagamitin ko para sa seafood mix na lulutuin ko ngayong tanghali. Dito na muna ako maghapon kasi iba rin pala talaga ang hangin sa farm, sariwa at kaaya-aya sa pakiramdam. Isa pa, gusto ko rin na mahaba-ha
Misha’s POVWala na raw gagawin si Everett. Gusto niya raw magpahinga ng kahit isang arraw. Buong araw siyang mag-i-stay dito sa farm namin at masayang-masaya ako dahil makakasama ko siya rito. Kailangan kong magpakitang gilas! Kailangan makita niya na may ibubuga na ako sa kusina. Thank you sa cooki
Misha’s POVKinabukasan, nagising ako sa tilaok ng mga manok na tila nakikipag-usap na sa mga kapwa manok nila na manggising na ng mga taong natutulog pa. Matamlay akong bumangon mula sa aking kama, nakatanaw sa labas ng bintana ng kubo. Inisip ko agad ang nangyari kahapon—si Conrad, ang aming pinakb
Misha’s POVPagdating ko sa farm, nadatnan ko na paalis na ang mga truck ng mga reseller ng mga gulay namin. Ang iba sa mga kilala na ako ay binati ako at nginitian. Marami-rami na naman ang kita namin dito for sure. Kaya kahit pa paano talaga ay nakakaahon na sa hirap sina mama at papa dahil nagigin







