Chapter: 3-P.1

Nakita ni Frederick si Aliyah na papasok na sa kotse, pinakalma niya ang kanyang sarili at agad na sumunod.

Sa pagkakataong ito, silang dalawa ay palaging magkasama sa trabaho.

"Pwede mong utusan ang iyong assistant na samahan ka. May appointment ako sa isang ahente ng real estate para tumingin ng bahay.”

Nagulat si Frederick sandali, "Ngunit may malaking meeting ang kumpanya ngayon…”

"Malaki ang demand sa bahay na ito, kung hindi ako pupunta ngayon, baka mawala ito.”

Diretsong pinutol ni Aliyah ang kanyang sinasabi, "Hindi ba't palagi mong sinasabi na laging may trabahong dapat gawin, at dapat kong matutunang bigyang-kasiyahan ang sarili ko?”

Kalmado ang tono ng babae, walang emosyon, ngunit ang kanyang mga labi at mata ay nagtataglay ng ngiti sa mukha.

Agad siyang ngumiti at sinabi, "Sige, hindi ako pupunta sa kumpanya ngayon. 

Sasamahan kita para tumingin ng mga bahay.

"Hindi na kailangan.”

Mas maliwanag pang ngumiti si Aliyah. Tumalikod siya at marahang tinapik ang puso ng lalaki gamit ang kanyang kamay. 

"Gusto kong ako mismo ang pumili nito. Ipapakita ko sa iyo pagkatapos kong mapili ito.”

Alam na alam niya kung ano ang iniisip ni Frederick at ayaw niyang makasama ito, gusto niya lamang bantayan siya.

Kung ipaparehistro ni Frederick ang bahay sa ilalim ng kanilang dalawang pangalan bilang mag-asawa, ang bahay ay mapupunta lamang sa kanya at kay Clara.

Medyo nakakapukaw ang tono ni Aliyah, na biglang pumukaw kay Frederick, at sinamantala niya ang pagkakataon upang hawakan ang kanyang pulso.

“Is this a surprise for me?”

“Yes.”

Sandaling nanigas ang mga labi ni Aliyah, at agad niyang binawi ang kanyang kamay.

"Sige, gagawin ko ang anumang sabihin mo." Sabi ni Frederick sa isang malalim na boses, marahang ipinulupot ang kanyang braso sa kanyang balikat.

Dahil walang matataguan, kinailangan lamang supilin ni Aliyah ang kanyang pagduduwal at hinayaan siyang yakapin siya.

Habang pinapanood ang babae na umalis, mabilis na nawala ang ngiti ni Frederick.

Imahinasyon niya lang ba iyon? Pakiramdam niya ay bahagyang nagbago si Aliyah.

O sadyang sensitibo ang mga babae, at nagseselos siya kay Clara?

Hinila ni Frederick ang kanyang kurbata, nakakaramdam ng hindi maipaliwanag na pagkainis.

Hindi siya dapat masyadong mag-abala kay Aliyah.

Dahil kahit gaano pa kabuti si Aliyah, o gaano siya katapat sa kanya...

Isa lang ang kanyang magiging asawa, si Clara.

Pagkalipas ng isang oras, nakatayo si Aliyah sa harap ng malaking bintana mula sa sahig hanggang kisame, nakatanaw sa tanawin ng buong distrito ng pananalapi.

Ang nakahiwalay na bahay na may isang palapag na kanyang pinapangarap ay may kumpletong gamit na bubong, kumpleto sa teknolohiya, at nagtatampok ng isang minimalistang ngunit marangyang istilo. Ang mga kasangkapan at dekorasyon ay napakasarap, at ang magagamit na lugar ay higit sa 300 square meters.

Bagama't hindi ito ang pinakamalaki sa lugar, ang lokasyon nito ang pinakamaganda sa buong distrito.

Naimagine na ni Aliyah kung gaano kaganda ang lugar na ito kapag sumapit ang mga ilaw ng lungsod sa gabi.

"Sa isang ito na tayo. Ayusin mo na ang mga papeles at iparehistro mo sa pangalan ko lang."

Nagsalita si Aliyah sa sales manager nang may kasiyahan.

Maaari siyang lumipat kaagad, na nangangahulugang maaari niyang iwanan ang nakakasakal at nakakadiring "tahanan" anumang oras.

"Magaling."

Tuwang-tuwa ang sales manager, noong una ay akala niya na si Aliyah ay naroroon lamang para tumingin-tingin.

Agad na bumuti ang pagtrato kay Aliyah. Dinala ng manager si Aliyah sa VIP waiting area sa lobby, nagpadala ng tsaa at mga pampalamig para sa kanya, at personal na kinuha ang kontrata ng ari-arian.

Sa ilang sandali, kailangan lamang ni Aliyah na i-swipe ang kanyang card at pumirma ng isang dokumento.

Habang naghihintay si Aliyah para sa kontrata, biglang sumingit sa kanyang pandinig ang isang spoiled na babaeng boses:

"Sinusubukan mo bang nakawin ang bahay na nakita ko na?”

Si Aliyah ay tumingala at nakita ang isang batang babae na nakasuot ng isang suit na may tatak, na nagmumukhang kaakit-akit, na mabilis naglalakad patungo sa kanya.

Sinundan siya ng dalawang bodyguard at isang babaeng sales manager.

"Kinakausap mo ba ako?"

Nagulat si Aliyah sa loob ng ilang segundo, pagkatapos ay dahan-dahang binuka ang kanyang mga labi.

"Otherwise what? Gusto ko ang bahay na iyon, at gusto kong bilhin yon!"

Inalis ng babae ang kanyang salamin sa mata, na nagpapakita ng isang pares ng matalas, kaakit-akit na mga mata na kulay peach blossom na sumulyap kay Aliyah na may mapagmataas na ugali.

"Hindi sinabi ng manager na nakareserba ang bahay, at hindi ka nagbayad ng deposito, kaya dapat ito ay akin dahil ako ang unang nagbayad."

Malamig na sabi ni Aliyah, na para bang ayaw makipag-usap sa mga hindi makatwirang tao, at tumayo para lumipat ng upuan.

Galit na galit ang babae kaya dalawang beses siyang tumapak bago siya nakapagsalita.

"Whatever, hindi ako pumunta rito para ipaalam sa iyo. I have priority, kailangan mong ibigay ang bahay sa ayaw at sa gusto mo!"

Lumingon si Aliyah, na medyo nagtataka: "Priority?"

Ang babaeng sales manager sa tabi ng babae ay kalmadong nagsalita, "Kinakailangan naming i-verify muna ng mga mamimili ang kanilang mga pondo. Hindi ito batay sa first-come, first-served; ang priority ay ibinibigay sa mga customer batay sa kanilang net worth."

Hindi tumingin ang ibang tao kay Aliyah nang magsalita sila, at puno ng paghamak ang kanilang ugali.

"This rule is really... a bit speechless."

Bahagyang sumimangot si Aliyah.

Sakto naman, bumalik ang manager na kumuha ng kontrata na may lungkot na hitsura sa kanyang mukha.

Nang makita ang babaeng nakatayo sa tabi ni Aliyah na nakakrus ang mga braso, bumulong ang manager kay Aliyah, "Paumanhin, ang apelyido ng babaeng iyon ay Castro. Ang pinakasikat na brand ng laruan sa Pilipinas ay pagmamay-ari ng kanyang pamilya."

Naalala ni Aliyah: Castro's Toys.

Pagkatapos manahin ang mga ari-arian, sinuri niya ang impormasyon ng pamilya at nakita na ang pamilyang Castro ay nasa ikalimang puwesto sa listahan ng ranking ng negosyo sa Makati City.

Ang Miss Castro sa harap natin ay talagang may dahilan para maging mayabang.

Idinagdag ng babaeng sales manager, "Alam kong nagagalit ka, pero sorry, rules are rules."

"Sa totoo lang, hindi ako uncomfortable, pero medyo unfair. Gayunpaman, ayon sa mga patakaran mo, mas mataas ang priority ko kaysa sa kanya. Gusto ko ang bahay na ito."

Bumuntong-hininga si Aliyah at nagpatuloy sa pagtuturo sa manager sa tabi niya, "Paki-process ito sa lalong madaling panahon, nagmamadali ako."

Ang ipinahihiwatig ni Aliyah ay ang kanyang net worth ay mas mataas kaysa sa pamilyang Castro, na nasa ikalimang puwesto sa Makati.

"?"

Nang marinig ito, sina Ms. Castro at ang babaeng manager sa tabi niya ay parehong natigilan.

"Ano ang sinabi niya? Na mayroon siyang priority?"

Agad na tumingin si Ms. Castro sa babaeng manager, iniisip na nagkamali siya ng dinig.

Agad na sinuri ng babaeng sales manager ang impormasyon ng reservation sa kanyang kamay.

Imposible. Kung may mas malaking client kaysa kay Ms. Castro na darating, tiyak na ipapaalam sa kanila nang maaga, at kahit man lang, ang general manager ang magsasaayos para tanggapin sila.