LOGINXAVI'S POV
Tahimik ako buong byahe, walang gana na kulitin siya dahil na rin sa pagod sa buong araw na klase. Mukhang mali na ito ang pinili kong university. Lalo ko yata siyang nagalit. Nakasimangot na nakadungaw sa labas ng bintana ang atake ko ngayon. Buti na lang hindi kami naging magkaklase sa kahit na anong course, kung hindi baka lalo na siyang nagalit. “Why are you quiet?” “Sabi mo stop talking?” Napailing siya. “That was a week ago, Claudia.” Wow. Ngayon niya lang ako tinawag sa pangalan ko. After months na kasama ako sa bahay. Well, wala naman siya lagi noon ‘di pa nagsisimula ang klase. Natawa ako sa sarili. “Bakit? Hindi ka na ba magagalit kapag kinulit na ulit kita?” “Forget what I said.” Natawa ako at bahagyang hinarap ang katawan sa kaniya habang nagmamaneho siya. “Why are you so grumpy? Wala ka bang girlfriend?” “It's none of your business.” Napairap ako sa sinabi niya. “Maganda si Eloise.” Binigyan ko siya ng mapang-asar na ngisi “I don't like freshmen.” “Ay, sayang. Pero si Yuri? May girlfriend ba siya?” kuryoso kong tanong sa kaniya. Crush ko kasi si Yuri, lagi niya akong nililibre kapag sabay kaming nag-la-lunch. At minsan kapag nasa library ako, tinutulungan niya ako sa mga course na hindi ko alam. Saglit niya akong nilingon. "Why are you so curious about him?” Nagkibit balikat ako. “Wala lang. I like him.” Hindi na niya ako kinibo pa ulit kaya tumanaw na lang ako sa labs ng bintana. "Next time don't make me your driver," iritado niyang sabi. I have a driver na pero mas gusto kong sumabay kay Damien para makulit ko siya pero dahil sa sinabi niya sa akin noong nakaraang linggo, hindi ko nagawa pero gusto ko pa rin siyang mainis sa presensya ko. At isa pa ginagawa pa rin naman niya. Lumabas na kami ng sasakyan pero mabilis siyang maglakad kaya patakbo akong humabol sa kaniya. “Pupunta ka sa birthday ni Yuri?” Binabaan lang niya ako ng tingin. “Don't try going there.” “Invited ako! Sasama ako sa’yo kapag pumunta ka,” I said and grinned. — And here we are! Malakas na music, nakakahilong mga ilaw, at maraming alak. Halos lahat ay naka-swimwear. Buti na lang nakapagdala ako. Hindi alam ni Damien na alam kong umalis siya at pumunta. Nagalit pa nga siya nang sinabi kong imbitado ang mga friends ko kaya sasama ako kahit hindi niya ako isama. Deadma na lang sa kaniya. Excited kami nila Eloise na uminom at sumali sa ga drinking games. Kinuwento kasi ni Yuri sa amin ang mga ganap sa party niya. Marami ring foods sa loob kaya nag decide kaming kumain muna. “Ang daming pogi!” “Maraming mga taga ibang universities!” Nagtitilian sila Eloise at Vianca sa gitna ng maingay sa music ng DJ sa stage. Natatawang umiling na lang ako sa kanila at hinila na sila papasoksa loob ng bahay habang naglilibot ang mga mata ko para kay Yuri. Saktong nass loob siya ng bahay at kinakausap ang ilang bisita. “Umamin ka na kay Yuri, Clau,” kinikilig na sabi ni Eloise at tinulak pa ako. Natatawa akong kumapi sa braso nila. “Ano ba? Crush lang ‘yon. At isa pa baka may girlfriend siya.” “Wala ‘yan! Lagi ka ngang hinahanap sa amin,” sabi ni Vianca at kinikilig akong kinurot. Lumapit na kami kay Yuri na agad namang iniwan ang mga bisita para sa amin. Binati siya nila Eloise and Vianca at inabot ang mga regalo bago kami iniwan para kumuha ng pagkain. Nang-aasar pa talaga! “Happy Birthday, Yuri,” bati ko at inabot ang regalo ko. “Buti nakapunta ka.” “Ayaw nga ni Damien! Hindi ko naman siya iistorbohin. Nandito na ba ‘yon?” tanong ko sabay libot ng paningin. Natatawang inakbayan ako ni Yuri at giniya ako sa lamesa na puro regalo. “Kanina pa ‘yon nandito.” Nilapag niya mga regalo namin doon. “Tara kumain ka muna.” Kumain na muna kami nila Vianca at sinamahan naman kami ni Yuri, nagkwentuhan lang kami at sinabi ang mga balak namin gawin. Hindi nmn daw kami iiwan ni Yuri dahil sanay na ang mga bisita niya sa ganitong party. After kumain ay nagpalit na kami ng bikini sa common bathroom sa bahay nila. Sanay ako sa ganitong suot dahil halos sa probinsya ako lumaki, lagi kasing may dagat o ilog na malapit sa mga tinirhan namin ni Mama. Isa pa mas komportable lumangoy kapag naka-bikini. Nakasuot pa rin ako ng shorts para hindi gaanong revealing, suot ko ang paborito kong pulang bikini. Si Eloise naman ay naka itim habang ang kay Vianca ay green. May mga shorts din sila pero si Vianca ang may see through na top. Lumabas na kami after magtulungan na isuot ang mga bikini namin. Inabutan naman kami ni Yuri ng tig-iisang shot ng tequila. Hindi ako mahilig uminom pero nakakainom na ako before dahil sa mga naging friends ko. Hindi alam ni Mama dahil hindi naman ako umuuwing lasing. We started playing flip cup kasama ang ilang bisita, sumali kami agad ni Eloise at naka-ilang panalo kami bago natalo. We enjoyed playing and drinking until I saw Damien playing with girls and drinking out of their body. Grabe. Humahalik siya sa katawan ng babae kung saan nito tinapon ang alak. Nag-skip muna ako at tumabi kay Yuri na nakaupo sa couch habang nanonood sa mga naglalaro. Sumandal naman sa akin si Yuri habang pinapanood ko naman si Damien na nakangiting nakikipaglaro. Ngayon ko lang siya nakitang nakangiti. “Yuri.” Nilapit ni Yuri ang ulo sa akin. “Hmm?” “Anong nilalaro nila Damien doon?” kuryoso kong tanong. “Ahh, beer pong. Isshoot nila ung pingpong ball sa cup ng kalaban then they will drink it,” paliwanag ni Yuri. Nakita ko nga kung paano nila nilaro ang cups and pingpong ball. “Then why do they drink out of others' bodies?” Humalakhak si Yuri. “That's their consequences. Damien lost so his team needs to drink their remaining beer on where their opponents want.” “Let's play that next.” “Sure.” Hinintay namin matapos ang last game nila Vianca and Eloise bago kami lumapit sa kabilang dulo ng pool kung saan kakatapos lang din ng laro nila Damien. “Can we join?” panimula ni Yuri. Nang makita ako ni Damien ay agad na nanlisik ang mga mata niya sa akin. “Sure,” sabi ng babae na hinalikan ni Damien kanina sa dibdib. Wala nang nagawa si Damien nang ayain siya ng babae at dalawa pang kasama nilang lalaki. Sinakto nilang ipares sa amin, isang babae at tatlong lalaki sa kanila, kasama na si Damien, at sa amin naman ay isang lalaki na si Yuri at kaming tatlo nila Eloise at Vianca. They explained the mechanics of the game before we start, game rin na sumalisi Vianca kahit parang nahihiya sa consequences. We lined up at talagang pareho pa kami ni Damien na nasa unahan. Ngumisi lang ako sa kaniya at pinatalbog ang bola ko na agad na shoot, ininom naman agad ni Damien iyon at nang turn na niya, agad din niyang nashoot. Sunod-sunod kami ng na nagpatalbog bola at nang ako na muli ay alam kong matatalo kami kaya siniguro kong makaka-shot ulit siya. It took 4 rounds before kami nagtuos muli ni Damien na mayroon na lang isang isang cup habang kami ay dalawa pa. I just need him to fail. Shinoot ko ang bola sa cup na nasa harap niya at kahit dalawa na lang iyon, nagawa ko pa rin na ma-shoot kay napatalon kami ni Eloise sa saya. After Damien drank his cup, agad niyang nashoot ang ball sa nag-iisang cup sa harap ko. Doon naghiyawan ang team nila. Oh, shit. My pride was crushed, but at least I would be kissed on my body. Agad na hinila ng team niya ang grupo ko na napili nilang gawin ang body shot sa kanila. Nagulat ako nang hawakan ako sa kamay ng isang team ni Damien na ang pagkakaalam ko ay Zach ang pangalan. I was ready to do the body shot when Damien stepped in between us. He pressed his body on mine, his arms wrapped on my back to fully claim my body. “Do mine.” May sira ba siya sa ulo?! “We're not step-fucking-siblings here,” he whispered it on my ear. He took the beer from the cup given by his friend and sipped on it. “Can you?” “Baliw ka ba?” mariin kong bulong. Gumisi lang siya. “Unless you want me to do it on you?" Nanlaki ang mga mata ko at napalunok. Kaya mo yan! For the game! Hindi ko naman kasi naisip na ako ang magiging kapares niya. Gusto ko lang ipakita na nandito ako ngayon sa party! “Fine.” Huminga ako ng malalim. “Where?” “My mouth.” Pagkasabi niya no’n ay ininom niya ang beer at mabilis na hinila ako palapit sa mukha niya. Naglapat ang mga labi namin at nang ibuka niya ang mga labi ko, biglang bumuhos ang mapait na beer sa bibig ko. Mabilis ko iyong nalunok at ang iba ay natapon sa gilid ng mga labi ko. His lips were warm and soft. Marahan ang kaniyang halik na hindi ko masabayan. He moves his lips slowly and his tongue teasingly plays with mine. Napahawak ako sa dibdib niya at para bang naging hudyat iyon para tumigil siya. Umatras siya at pinunasan ang sariling bibig bago ako talikuran. I froze right where he left me. He kissed me. Parang nakalimutan ko kung ano ba talaga kami dahil sa pagtatago ko. For a moment, I thought I'm still pretending to be just a stranger to him.XAVI’S POVAng katahimikan sa parking area ay tila isang mabigat na pasanin sa dibdib ko habang nakatago ako sa dilim. Malayo sa ingay ng falls at sa tawanan ng team ni Damien, pakiramdam ko ay nilalamon ako ng espasyo. Sumandal ako sa magaspang na balat ng puno ng mahogany, hinahayaang balutin ako ng dilim. My thumb hovered over the booking app sa phone ko, habang ang signal bars ay kumukurap-kurap na parang mamatay na mitsa.I just couldn’t stay. Sa tuwing tinitingnan ko si Damien, pakiramdam ko ay isa akong glass vase na nakalagay sa dulo ng mesa. Isang maling ihip lang ng hangin, isang aksidenteng sagi, at mababasag ako.Then, I heard the flick of a lighter.Ang masangsang na amoy ng sigarilyo ay humalo sa malamig na hangin ng gabi. I crinkled my nose, ang inis ko ay nagsilbing depensa. "Argh! I hate smokers," bulong ko sa sarili.Pero sumagot ang dilim.“Hindi ko alam na may tao,” ang boses na iyon—mababa, paos, at pamilyar na pamilyar.My heart did a painful somersault nang luma
XAVI’S POVSuddenly, I noticed the girl from the gym; her name is Cassy. He brought me to their team’s hangout. Cassy is in the front seat, while me? I’m in the back seat.I watch them as Cassy is so clingy with him, touch here and then whispering here and then giggling. Napairap na lang ako nang haplusin ni Cassy si Damien sa dibdib. “Come with us na! It’ll be fun, Damien. The whole team is there,” paglalambing ni Cassy, ang boses ay parang huni ng ibon na nakakairita sa tenga ko.Hindi sumasagot si Damien, pero hindi rin niya inaalis ang kamay ng babae. Nanatili siyang nakatingin sa kalsada, ang panga ay matigas, pero hinahayaan niya si Cassy na ayusin ang buhok niya at sumandal sa balikat niya. My heart felt like it was being squeezed by a cold, invisible hand. Stranger, sabi niya kanina. Pero bakit ang sakit panoorin na parang wala lang ako rito sa likod?Nakarating kami sa isang tagong resort sa kalapit na probinsya. Ang tunog ng lagaslas ng tubig mula sa malapit na talon at ang
XAVI’S POVKinabukasan, nagising ako na may dalang determinasyon. Buong gabi kong pinag-isipan ang nangyari sa kusina. Ang bawat salita ni Damien, ang bawat tingin niya—lahat iyon ay kailangang lagyan ng label. I needed to draw a line. Siguro kaya kami nagkakaganito kasi hindi namin tinatanggap ang totoo. We are step-siblings. Iyon dapat ang pundasyon namin, at iyon lang dapat.Bumaba ako sa dining area at nakita ko siyang nagkakape habang nagbabasa ng kung ano sa iPad niya. He looked professional, cold, and distant—ang layo sa Damien na halos humawak sa mukha ko kagabi."Damien," tawag ko habang umuupo sa tapat niya.Bahagya siyang nag-angat ng tingin. "Hmm?""Tungkol sa nangyari kahapon… and that night," panimula ko, pinipilit kong huwag manginig ang boses. I took a deep breath. "I want us to be okay. I mean, we’re family now. Gusto ko sanang tratuhin natin ang isa’t isa as siblings. Ayaw ko nang may ganitong tensyon sa pagitan natin. It’s tiring."Huminto siya sa pag-scroll sa iPa
DAME’S POVPag-uwi ko, scotch lang ang naging kasama ko. I needed to numb the feeling. I needed to erase the image of her face in that hallway. Pero gaya ng sumpa, dumating siya.Nakasandal ako sa counter nang pumasok siya. She looked tired, her hair a bit messy from the day. But still looking very pretty.“You’re making it sound like I’m a dictator,” biro niya.Kung alam lang niya. Kung alam lang niya na bawat utos ko sa kaniya ay paraan ko para hindi ako mawala sa sarili. I challenged her. I wanted to see how far she would push.“And who is right for me, Damien?” tanong niya.The air in the kitchen turned heavy. I walked toward her, my heart hammering against my ribs. I wanted to say Me. Only me. Pero pinigilan ko. I reached out, my fingers trembling slightly as I tucked a strand of her hair. Her skin was so warm, so real.“No one,” I whispered.I saw it then—the crack in my own wall. I was falling, and I was taking her with me. I had to stop. I withdrew my hand as if I had been bur
XAVI'S POVBuong hapon, hindi mawala sa isip ko ’yung eksena sa hallway. The way he looked at Mark, the way he claimed my time as if it belonged to him.Pag-uwi ko sa bahay, sinalubong ako ng tahimik na salas. Our parents were out for a business dinner, leaving the two of us alone again. Pumasok ako sa kitchen para kumuha ng tubig, only to find Damien there, leaning against the counter with a glass of scotch in his hand.He looked exhausted. His tie was loosened, his hair messy as if he had been running his fingers through it all day.“You’re home. Good,” he said without looking at me.“Sabi mo umuwi ako agad, ’di ba?” sabi ko, trying to sound casual as I opened the fridge. “I followed your orders, Boss.”Narinig ko ang mahina niyang pagtawa—isang tunog na bihira ko nang marinig mula sa kaniya. “You’re making it sound like I’m a dictator.”“Aren’t you?” humarap ako sa kaniya, clutching my water bottle. “You literally scared a guy off today.”Damien set his glass down on the counter an
XAVI'S POVMorning came, and it was hard to get out of my room. I’m scared to see him. I'm scared of how I will face what we have done. Pero kailangan, I just wish not to see him downstairs. It’s breakfast, and usually, Damien would skip it to avoid me, but unfortunately, this time, he sat next to me, surprisingly. “Good morning,” I whispered and gave him a small smile.I have decided to ignore what happened last night. Let’s act normal. Like it never happened, gaya ng ginawa namin noong birthday ni Yuri. The first night, he kissed me.He started putting some food on his plate as he glanced at me. “Morning,” maiksi niyang bati.It was short and simple, yet it made my heart warm. Isang maliit na tagumpay. Iyon lang ang turing ko sa simpleng "Morning" niya, pero sapat na iyon para maibalik ako sa nangyari kagabi. Nanatili akong tahimik habang pinapanood siyang kumakain. Damien was always precise—the way he moved, the way he spoke, and even the way he ignored me. Everything was calcula
XAVI’S POV Sa sumunod na araw, ang ingay ng university cafeteria ay parang isang ingay na pilit kong ginagamit para itago ang gulo sa loob ng utak ko. Nakaupo kami sa table sa tapat ng malaking glass wall na tanaw ang kalapit na building Business Ad department ng campus. Katabi ko si Yuri, habang a
XAVI’S POV Hindi sumunod si Yuri sa amin—and for that, I was quietly grateful. Ramdam ko pa rin ang presensya niya sa likod ko, parang may gustong itanong, parang may gustong pigilan. Pero pinili niyang huwag. At sa sandaling iyon, mas mabuti na nga siguro. Because whatever was about to happen, b
XAVI’S POVThe heat of the dance floor eventually grew too heavy, the air thick with sweat and perfume clinging to my skin. My chest rose and fell faster than the music now, and I laughed breathlessly as we pulled ourselves away from the crowd. Neon lights blurred as we walked back toward our table
XAVI’S POVDamien ignored me the entire week. I kept initiating conversations, but all I ever received was silence. I never demanded an answer—because I know I don’t have the right to. I’m the one forcing my way into his life, and he has every right to refuse letting me in. After all, he was never







