After Betrayal: Mr. Billionaire helped me take my revenge

"NAKU! Ma'am, ang ganda-ganda niyo po. Bagay na bagay sa inyo ang gown na ito. Tiyak na mapapaluha ang groom niyo sa tuwa kapag nagmartsa na kayo sa altar," iyon ang turan ng babaeng nag-a-assists kay Alyana Maurice. Hindi naman kaagad nakasagot si Alyana, nanatili siyang nakatitig sa malaking salaming nasa harapan niya sinisipat ang magandang repleksyong mayro'n siya. Maliit na mukha, magagandang mga mata, perpektong hulma ng ilong at ang pa-coca-cola shape na katawan niya. "Tingin mo?" Walang ka-amor-amor na tanong niya. Naging malamlam ang mga mata ni Alyana, walang masayang emosyong makikita sa kaniyang mukha. Siguro dahil ay alam niyang hindi mangyayari ang senaryong tinuran ng babae kanina. Hindi mapapaiyak sa tuwa si River, baka ang siste ay maburyo pa ito kapag nakita siya. "Puwede niyo bang iksi-an ang laylayan ng gown na 'to? Masyadong old fashioned, hindi pasok sa style ko." Napangiwi ng bahagya ang babae. Nagulat sa request ng kliyente niya. "Ah, s-sigurado

Hindi nagbago ang tila 'ice-cold' na ekspresyon sa mukha ni Alyana. Hindi pa nangangalahati ang araw ay marami ng nangyari sa oras niya. Wala siyang ibang nagawa kundi ang mapa-tsk na lang habang tinatahak ang daan palabas ng kumpaniya ng mga Salvador. Pribilehiyo siyang nakaka-labas masok sa lugar gawa na rin ng pamilya ni River. Mayroon siyang pamilya sa dugo na walang pakialam sa kaniya, ngunit nagkaroon naman siya ng pamilyang matatawag na may malasakit sa kaniya. Una pa lang ay pabor na sa kaniya ang pamilya Salvador, kaya naman ngayon na inilabas niya ang anunsiyo tungkol sa kasal ay tiyak na agad siyang tatawagan ni Mrs. Salvador upang tanungin tungkol doon. Pero bago pa man mangyari 'yon ay pupuntahan niya na ito sa kanila. "Miss Alyana, nakahanda na ang sasakyan," salubong sa kaniya ng personal driver na si Karlo. Ini-abot niya rito ang dalang bag, "Sa Salvador Residence tayo." Tumungo ang lalaki't agad na kumilos ngunit bago pa ang lahat ay isang sasakyan ang pu

La Paz Condominium. Kanina pa naka-abang si Stephanie sa pagdating ni Alyana. Nasa magkatabing unit lang nag okupado ng dalawa kaya naman halos lahat ng libreng oras nila ay magkasama talaga sila. Matagal ng magkaibigan ang dalawa, at ni minsan ay hindi pa napaghiwalay ang mga ito. "Yana. . ." Isang masiglang yakap ang isinalubong nito sa kaibigan. "Malungkot ka ba ngayon? Hayaan mo na, ipakikilala na lang kita sa ibang mayamang lalaking kilala ko. Bukas agad." Tsk. Napagtagsik sa hindi pagkapaniwala si Alyana. Imbes na i-comfort siya'y balak pang-ireto agad sa iba. "Ano, gusto mo ba?" Kumikislap-kislap pa ang mga mata nito, nakalingkis ang mga braso sa kaniya. "Fine," maikising sagot niya rito. "Very good!" Si Stephanie Ramos ay anak ng Governor mula sa probinsiya. Pero bukod ro'n ay talagang may kaya naman ang pamilya nito, may ilang hektarya sila ng sakahan ng pinya at mangga. May maisan rin, at koprahan, kaya naman nga afford din nito ang kahit na anong luho

Sa loob ng engrandeng mansiyon ng mga Maristela, nag-uunahan ang halakhakan, tunog ng wine glasses, at ang plastikan ng mga kamag-anakan ni Alyana. Ngunit sa gitna ng marangyang gabing iyon, halos patakbong lumabas si Alyana sa grand staircase. Bahagya siyang natitisod dahil sa tama ng alak, pero mas nangingibabaw ang sakit at galit na nararamdaman niya. Hindi niya matanggal sa isip ang eksenang nadatnan niya ilang minuto pa lang ang nakakalipas. Si River. Ang fiancé niya. At si Briana, ang walang-hiya nyang kapatid. Magkayakap. Magkahalikan. Nagsis*ping. Mahigpit niyang kinuyom ang maliit niyang clutch bag habang mabilis na naglalakad palabas ng bahay. “Kailangan ko ng umalis…” mahinang usal niya. Hindi niya kayang manatili roon kahit isang segundo pa. Samantala, sa loob ng mansiyon, nagmamadali ring sumunod si Briana. Nanginginig ang kamay nitong hawak ang laylayan ng damit habang iniisip kung ano ang kalalabasan kapag sinabi ni Alyana ang nasaksihan niya. P

Hindi pa rin makapaniwala si Alyana kahit ilang minuto na siyang nakatulala sa hawak na marriage certificate. Paulit-ulit niyang binabasa ang pangalan nila. Alyana Maurice Maristela Mondragon. Tsk. At bawat basa niya roon, mas lalo siyang kinakabahan. “Nahihilo ako…” bulong niya habang sapo ang noo. Tahimik lang si Sevastian na nakasandal sa gilid ng malaking window ng silid. Nakapamulsa ito habang pinapanood siya. Kalmado lang ang mukha nito, na para bang sanay na sa ganitong sitwasyon. Samantalang si Alyana, parang sasabog na ang utak. “Hindi kasi pwede ‘to,” mabilis niyang sabi habang bumababa ng kama. “Hindi ako basta-basta magpapakasal sa hindi ko kilala!” “You already did.” “Tumigil ka nga!” singhal niya habang ginugulo ang buhok na hinila niya pa lalo dahil sa stress. Napabuntong-hininga na lamang si Sevastian. “I can show you the documents.” “Peke ‘yan.” Talang ipinagpipilitan niya na hindi totoo ang sinasabi nito sa kaniya. “It’s not.” seryoso, compose