Chapter 2

"Ang sakit ng ulo ko, tsk! Pero mas masakit pag walang ulo," Anas said in a nakakalokong boses. 

Bumaling ang mata niya sa lalaking nakatayo sa pinto—okay, let's call them men in black. 

"Hoy, anong gagawin nyo samen? Pakawalan nyo kame," buong tapang nyang sigaw sa dalawang lalaking nagbabantay. 

"Tumahimik ka, babae," ani ng isang lalaki. 

"Hoyy, pano ako tatahimik eh nandito kame at puro babae?? Malay ba namin ano gagawin nyo sa amin," sinigawan nya at akmang susugurin ng biglang may pumasok sa loob na nagpatigil roon. 

"Stop that or I'll kill you," isang pamilyar na boses ang pumasok sa pinto. 

Natigilan ang dalaga at nagkatitigan sila.

'Tita!!!? Shit, tutulungan nya siguro kame. Nice! '

"Tita!!!!! Tulungan mo po kame!! Y-yan yung mga lalake kinuha kame tita huhu!!" pagmamakaawa nya sa kanya ngunit malamig lang ang tinging ibinigay nito. 

It's not her! 

"Tita!" sigaw niya sa kanya dahil hindi siya nagsasalita. 

"I-I'm sorry, Asher, I have no choice; I need you for my items," nanginginig ang kanyang boses na ipinagtaka ng dalaga. 

"What?? Items?? T-eka tita, wag mo sabihin—"

"Pinakuha kita sa mga tauhan ko," wika ng stepmother niya at humakbang palapit sa kanya. 

"I don't understand, Tita. Look, bakit puro kame babae at nakagapos ang iba??" May pag-aalala sa boses ng babae. 

"Ash...all the women here, including you, are part of the auction. I’m sorry, but I can’t let my daughter be involved in this," sambit nya at tsaka umiwas ng tingin. 

"Tita, this is illegal, and I'm your daughter too!!!" Nagsimula nang mangilid ang mga luha niya at tuluyan nang nanghina dahil sa mga narinig.

"W-why?? Tita?? Anong kahibangan to?? Tita, nagbibiro ba kayo?? Sasakyan ko na lang kayo; saulado ko naman na kayo eh."

Iling lang ang ibinigay niya sa dalaga.

"Hindi naman kita anak ah! Kaya sumunod ka na lang!! Hindi rin naman kita minahal dahil galit pa rin ako sa ina mong mang-aagaw!!" sabi niya ng may galit. 

Nakwento nga pala sa kanya nito ang tungkol sa past nila. Ang akala ay nakamove-on na sya roon dahil maayos naman ang pakikitungo nya sa rito at ibinibigay ang mga luho ng isang anak kahit labag iyon sa kanya. 

"Ginawa ko naman lahat ah!!! Pinagsilbihan ko naman kayo ng maayos kahit na labag sa inyo ang magtrabaho ako habang nag-aaral, ginawa ko pa rin!!" pasigaa na sabi nito. 

"You don't understand." 

"No, you are, wala na rin naman akong magagawa...siguro utang na loob ko na lang sa inyo to!!! Kayo naman ang nagpalaki sa akin dahil namatay ang mga magulang ko!!!!"

"I'm sorry, Ash."

"It's okay, Tita; I have no choice, nakakasakit kayo." Umiyak ako ng umiyak ng tumalikod na sya. 

May pumasok na dalawang babae at may dalang mga damit at box na hindi ko alam kung anong laman. 

"Line up against the wall; kailangan na kayong maayusan dahil mag-start na yung bidding."

Bulungan, sigawan, at hanggang sa puro ingay na ang bumalot sa kapaligiran, nagsisimula na ang bidding. Several women are already on the platform. Some are visibly nervous, others appear numb, and all you can see is the fear in their eyes. 

An aged woman stood as an auctioneer. "Ladies and gentlemen, let the bidding commence!"

Nagsimula na ang bidding at ingay ang maririnig kapag may naisasalang na mga babae sa platform. Halos lahat ng mga mayayamang tao nasa loob. I didn't know na may ganito sa auction—let's just say a black market. 

This is the second batch; it started earlier. Sa first batch pa lang kaawa-awa na ang mga kababaihan—this is dehumanizing. 

"Lot number 21, a bidding starts at $100,000."

"$150,000!" 

"$180,000!"

"1 million!"

"10 million!"

"113, you're the winner." They all clapped and turned for the next item. Nanginginig na bumaba ang babae at sinalubong ang lalaki; wala silang awa sa mga kababaihan kahit na umiiyak na ang mga ito. 

A few hours passed... 

A last woman was brought to the platform.She stands apart from the others, her posture straight.She refuses to meet the gazes of the bidders.

"And now, for our final lot, lot number 29, the bidding starts at 20 billion pesos," the woman said. The price was too high—the women are literally the definition of extortionate pricing—outrageously high and unjust.

Tulala siya at nakatungo, but her awra will catch all the bidders' attention. Hindi manlang sila nabother sa price nya; instead, they all shouted, and their eyes were full of lust. 

Xandros enters. He shows a little emotion during the auction of the previous women, but his gaze lingers on lot 29.

"30 billion!"

"40 billion!"

"50 billion!"

"100 billion," halos lahat napatingin sa kanya sa laki ng bidding niya. 

"Woah, a hundred billion… Going once… going twice… SOLD! To Mr. Xandros," anunsyo ng auctioneer. 

Shocks in other faces are showing ng banggitin ang apelyido nya. Mas lalong bumigat ang paligid dahil sa presensya nya; they just didn't expect na nandito pala sya. 

The woman speaks out against the auction.

"I am not an item that you can own whatever you want!" pwede ba? Hindi kami laruan! "

The auctioneer tried to silence her, but Xandros was already approaching.

"What a satisfying offer, Mrs. Valderama," he said coldly. 'One hundred billion. That should pay your debt."

Then he looked at the woman.

"And you… I bought you, but I don’t intend to own you." He grabbed her arm.

"W-wait!" the auctioneer called.

Mrs. Valderama smiled nervously. "Enjoy, Mr. Xandros…"

"Oh, I will," he said, smirking.

The woman cried as he dragged her away. "Stop! Let me go!"

Xandros pulled a gun and pointed it at her head.

"Woman, don’t make this hard. Obey… or die."

Walang nagawa ang babae kundi ang sumunod na lamang. Takot na mamatay ito. 

"Am I really sold to him for a hundred billion?" tanong nya sa sarili nya bago sumakay sa kotse. 

She looked at him with pleading eyes. But the man was still cold and distant. Ni hindi manlang ito tinapunan ng tingin. Yet she felt something na parang nagkita na sila.

'Is it déjà vu?'

Had they met before?