LOGINPagdating ko sa hospital ay naabutan kong nakaupo sila Tito sa labas ng kuwarto. Agad ko silang nilapitan. "Tito.."Lumingon sila sa akin ni Tita. Namumula pareho ang kanilang mga mata. Patuloy ang pagtulo ng luha nilang pareho. "A-Ano na pong nangyari kay Regulus? Is he okay?" nag-aalalang tanong ko. No'ng sabihin nilang tumigil sa pagtibok ang puso ni Regulus, hindi ako mapakali.Gusto kong umiyak habang papunta rito pero kailangan ko namang tatagan ang nararamdaman ko.Umiling si Tito. Natulala ako saglit bago sunod-sunod na umiling. "No! Tito, ano bang nangyayari? Is Regulus okay?!" napasigaw na ako. Naramdaman kong unti-unting tumulo ang luha ko. Tumingin sa mga mata ko si Tita."V-Vien, he.. m-my son, he's gone..." kasunod ng pagsabi ni Tita ay ang pagtulo muli ng luha niya.Natulala ako ng ilang saglit. Marahas akong tumayo at pumasok sa loob ng kuwarto ni Regulus. Naabutan kong tinakpan na ng doctor ang mukha niya ng puting tela."Bakit n'yo ginagawa yan kay Regulus?! Hindi si
"Sana lang ay hindi naapektuhan ang utak ni Regulus, Vien. Malakas kasi ang impact noong kotse. Ang masyadong naapektuhan ay ang utak niya," sambit ni Tito. Tumingin ako sa gawi ni Regulus nang sabihin iyon ni Tito. "May imbestigasyon na po ba kung bakit ito nangyari sa kaniya?" tanong ko naman. I should know what happened to him. Tumingin si Tito sa akin. "Someone is after him. Pinaputukan daw ang kotse niya at nabangga ito sa isang kotse. But don't worry about it, Vien. Iniimbestigahan na iyon," Umiwas ako ng tingin. Naiisip ko pa lang iyon ay naiiyak na ako. Pero kailangan kong maging malakas. Alam kong kakayanin ni Regulus. Hindi siya madaling sumuko.DAYS turns into weeks and weeks turns into a month. Hindi pa rin gumigising si Regulus. He's already in coma. Tulala ako habang nagtitimpla ng gatas ni Chandria. Papasok na siya sa school. "Mommy?"Napatingin ako sa kaniya. Ngumiti ako bago binigay sa kaniya ang hawak kong baso ng gatas. "Mommy are you okay po?" tanong sakin ng ana
Tulala ako habang nakatingin sa katawan ni Regulus na nakahiga sa hospital bed at puno ng gasa ang katawan niya. Napatingin ako sa ulo niyang may bandage rin. Kinagat ko ang loob ng ibabang labi ko para pigilan ang muling pagtulo ng luha ko pero hindi ko iyon magawa. Malaya na namang tumulo ang luha ko.Marahan kong pinunasan ang luha ko. Kailangan kong magpakatatag. Napatingin ako sa pinto nang bumukas iyon. Pumasok ang Mommy ni Regulus na naka-wheelchair kasunod niya ay si Tita. Tumayo ako para salubungin sila. Bahagya akong ngumiti."G-Good evening po.." ani ko. Ngumiti rin nila sa akin. Alam kong alam na nila ang nangyari kay Regulus. Pumasok lang ako rito habang si Mama naman ay nasa labas para bumili ng pagkain. Si Dad ang kasama ngayon ni Chandria."Vien, iha. You're here..." nakangiting sambit ni Tita. Mahina siya. Hindi ko alam kung anong nangyari sa kaniya sa ilang taong nawala ako sa buhay nila. Inaya ko muna silang maupo kami, lalo na si Tito na blanko ang ekspresyon ng m
Hinalikan niya ang leeg ko bago bumitaw sa akin. Humarap siya sa akin. He then hold my hand. "Ano na ang plano mo? Chandria should know who I am to her life, Vien. Ready na ako sa mga mangyayari. Tatay niya ako," saad niya. Huminga naman ako nang malalim bago tumango-tango."Just give me time, please? Kung handa ka na, ako hindi pa. Hindi ko pa alam," sambit ko. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Ngumiti naman ng munti si Regulus bago lumapit kay Mama. "Tita, nakausap ko na po si Tito. Medyo maayos na po kami," nakangiting sambit niya.Bumaling siya muli sa akin. "I'll go home this evening. Pupuntahan ko si Dad and I have something to finish. Hindi ko muna kayo isasama. Is it okay with you?" Kumunot ang noo ko pero napatango naman ako. "Hindi mo naman ako kailangan tanungin ng ganiyan, Regulus." sambit ko. Hindi siya sumagot. Ngumiti lang muli siya. "Tara, kumain na muna tayo. Hon?"Biglang dumating si Dad at nagyaya na kumain na kami. Hindi na awkward ang usapan sa mesa. Madalas n
Akala ko guni-guni ko lang ang lahat kagabi. Ang lahat palang akala ko lang ay totoo. Dahil ngayong umaga ay nagising akong nasa kama ng kung sino. I gulped while composing myself.Wala na akong masyadong matandaan kagabi. Dali-dali akong umalis na hindi alam kung sino ang nakatalik ko. Ilang buwan matapos may mangyayari sa amin ng lalaking iyon ay nakaramdam na ako ng sintomas na gaya ng mga naranasan ko sa panganay ko."B-Buntis ako.." naiiyak kong sambit habang nakatingin sa pregnancy test na hawak ko. Mariin kong naipikit ang mga mata ko. Ilang minuto akong tumagal sa loob ng banyo bago ko naisipang lumabas.Humiga ako ng kama at hinaplos ang tiyan ko. "A-Anak, I'm sorry ha? H-Hindi alam ni Mommy kung sino ang Daddy mo. But, I'll promise. Aalagaan kita. Hindi ko hahayaang mawala ka rin sa akin katulad ng kuya mo.." bulong ko."Chandria? Where are you?"Naglalakad ako pababa ng hagdan. Kakatapos ko lang maligo at magligpit ng kalat namin sa kuwarto. "Dad? Ma?" tawag ko muli. Dumire
WARNING: Mature Content | SPG"W-What are you gonna do to me, huh?" nanginginig ang tuhod ni Vien sa kaba. Nakahawak sa bewang niya si Regulus habang naglalakad sila papunta sa sink, paatras ang lakad niya. Napalunok siya ang bumunggo na ang likuran niya sa lababo."Don't you miss me? 'Cause me, I missed you so much.." Regulus said, smiling. "Ayos na ba tayo? Alam mo Regulus, no'ng nakita na naman kita gumulo na naman ang utak ko." seryosong wika ni Vien. She's trying to ignore what she's actually feeling right now."Ibig-sabihin lang no'n, may epekto pa rin ako sa sistema mo. Hindi ba?" tanong naman ni Regulus. Akmang i-iling na si Vien nang hawakan siya ni Regulus sa batok at marahang inilapit ang mukha nila sa isa't isa."Regulus— Oh!" mahinang napa-ungøl si Vien nang kagatin ng lalaki ang ibabang labi niya dahilan para maibuka niya ang kaniyang bibig at doon ay sînípsîp nito ang dila niya."Hmm.." Regulus møaned as he làppéd Vien's mouth. Hindi agad bumigay si Vien dahil lang sa ha







