The Billionaire's Ex Wife

"Naila, is he still coming? He's already late," I closed my eyes after I said that to my assistant. I am very upset right now. Malapit ng gumabi at 'yong client namin wala pa rin. Nasa isang VIP room kami kung saan gaganapin ang meeting."Ma'am, I already message him pero wala pong sagot," Napahilot na lang ako sa sentido ko. I can't go home so late. May naghihintay sa akin.Tumingin ako sa wrist watch ko. Seven PM na. Tumingin ako muli kay Naila na nasa tabi ko lang nakaupo. "Okay. This is the last. After thirty minutes at wala pa rin siya rito, aalis na tayo. Got it?" I said seriously.Napalunok si Naila bago tumango. "O-Okay po," sagot niya. I crossed my arms while seriously looking at the entrance door. Lumipas ang ilang segundo at gano'n pa rin ang posisyon ko. Tumingin ako saglit kay Naila."Call me, kapag nandito na siya. I need to go to the restroom, excuse me." seryosong sambit ko bago tumayo at umalis. I'm not used to this behavior pero kailangan. Masyado na akong seryoso ng

"H'wag kang gagawa ng ikakagalit ko, Regulus. Don't you dare to go to your girlfriend. Layuan mo na siya kung ayaw mong sirain ko ang buhay niya or much better kung makipaghiwalay ka nalang sa kanya," seryosong sambit ng Ama niya.Naikuyom niya ang kaniyang kamao. Ito ang ayaw niyang marinig mula noong maikasal siya. "Dad, can please you stop saying those nonsense words? I won't do to that to Eloiza. Kasal lang ako sa babaeng ito," saglit na tumingin si Regulus kay Vien at tinuro ito na nasa tabi niya lang bago tumingin muli sa Ama niya. "Pero hindi ko siya mahal. Si Eloiza ang mahal ko at gusto ko," madiin ang bawat salitang binitiwan ni Regulus. Napayuko nalang si Vien habang kagat ang pang-itaas na labi niya. Tumiim ang panga ng tatay ni Regulus. Nainis ito sa sinabi ng anak."Regulus! Mahiya ka naman kay Vien. Nasa harap mo ang asawa mo at---" naputol ang sasabihin sana ng Ama ni Regulus dahil sumingit siya agad. "I don't care, Dad. It's your fault anyway. Pinilit niyo kami. We'r

Nang makarating na siya sa pinakababa ng hagdan. Umupo siya sa pinakagilid non at doon niya binuhos lahat ng nararamdaman niya mula pa noong umalis sila sa bahay ng mga parents nila. Tinakpan niya pa ang bibig niya para pigilan ang mga hikbing gustong kumawala sa bibig niya.Masyadong kalmado ang paligid para guluhin ng paghikbi niya.Binuksan niya ang cellphone niya at agad na dumiretso sa contacts. She wants to call the two persons she's comfortable with. Hinanap niya ang pangalan nila. Inuna niya muna si Lantsov pero hindi niya makita ang pangalan nito.Bumilis ang tibok ng puso niya at bigla niyang naalala ang ginawa ni Regulus.Binura niya ba yung number ni Lantsov?Hindi niya naman ito nilagyan ng password kaya madali lang maka-access sa mga apps. Mas lalong naiyak si Vien. Hindi niya pa naman saulado ang bagong number ng kaibigan niya. Paano nalang kung gusto kong humingi ng tulong sa kaniya? Hinanap niya nalang ang pangalan ni Kat pero bago niya iyon makita ay may boritong b

"Sige ba, pero libre mo.." nakangising sambit niya kay Lantsov. Tumawa nang mahina si Lantsov bago tumingin kay Vien. "Oo naman, 'no!" nakangiting sagot ni Lantsov. Napansin nito ang dala ni Vien."Iyan lang 'yong binili mo?" tanong ni Lantsov. Tumingin saglit si Vien sa hawak niya bago binalik ang tingin sa lalaki."Oo. Mga kulang ko lang naman sa essentials ko," Vien said while smiling. Napatango lang si Lantsov. Kumuha na siya ng tatlong chocolate bar at iba't ibang brand bago nilagay iyon sa cart. "Wait, seryoso ka?" gulat na tanong ni Vien dito. Tumango naman si Lantsov habang nagtataas-taas ang dalawang kilay. Napailing nalang si Vien.Nandito na sila sa loob ng Mall. Pumunta muna siya sa Watsons bago siya pumunta kay Lantsov na nasa loob ng isang stall na puno ng sweets. Medyo maayos na rin ang pakiramdam niya. Hindi na siya nagpaalam pa kay Regulus dahil sa inis at takot na naramdaman niya. Ayaw niya at natatakot siya kapag mabilis ang takbo ng sasakyan. Ayaw na ayaw niya dahi

It's almost night when Vienna arrived at her house. Kasama niya pa rin si Lantsov na kukuha pa ng sasakyan nito na nasa bahay pa nila.Pagbukas ni Vien ng pintuan ng main door, tahimik na paligid ang sumalubong sa kanya pero nakabukas na ang ilaw ng bahay. He's here?Bumuntong hininga si Vienna at hinarap si Lantsov. Ngumiti siya sa lalaki, gano'n din ang ginawa nito sa kaniya. "Thank you sa pagsama sa akin today and also sa chocolates din na nilibre mo," aniya. "Don't mention it, Vienna. Sige na, pumasok ka na. Aalis na ako saka, ako nalang din magsasara ng gate." nakangiting sambit ni Lantsov bago nilagay ang dalawang kamay sa bulsa niya. Tumango naman si Vien bilang tugon. Unti-unting lumakad patalikod si Lantsov habang nakatingin pa rin kay Vien."Ingat ka!"Nang makarating sa sasakyan ay saka kumaway si Lantsov at pumasok na sa sasakyan nito. Ilang saglit lang ay umandar na ito. Sinundan ni Vien ng tingin ang sasakyan ng kaibigan. Tumigil ito saglit para isara ang gate at nag-b