ログインLori was dumbfounded after that. She blinked, slowly and unsurely as numerous questions started to form in her mind. “P-paano ‘to nangyari?” she finally blurted out after a long silence. “Kasama si Gabriel sa mga naghanap kay Evony?”Tumango si Radleigh. “He had the biggest contribution to locate Evony. Kung hindi dahil sa kanya, baka hinahanap pa rin natin siya ngayon.”“How come I didn’t know about this?” Lori scoffed. “Evony is my bestfriend. Hindi ba dapat alam ko lahat ng tungkol sa paghahanap sa kanya?” Nilingon niya sina Saint at Sloane na may mukhang nanghihingi ng pasensya. “Tita, Tito… alam ba ‘to ni Evony?”Saint firmly shook his head. “Hindi pa sa ngayon, pero we’re planning to tell her once the case is over.”“Ano na lang pong iisipin niya? Kinamumuhian niya si Gabriel. Baka kapag nalaman niya, tatakbo ulit siya sa atin palayo.” Binalot ng matinding takot ang boses ni Lori. “Baka sa susunod… hindi na siya magpakita ulit sa atin…”“That's why we cannot tell her until ever
“Kamusta ang kaso?” Agad na bumungad kina Saint at Radleigh ang nag-aalalang mukha ni Sloane. Kasama niya si Lori na nag-aabang din sa kanilang pagdating. “It’s already ongoing, darling,” Saint answered as he kissed Sloane’s cheeks. Pumunta naman si Radleigh kay Lori para halikan din ito. “It's a long story pero somehow malaki na ang progress sa imbestigasyon.” “Paanong malaki na ang progress? Hindi ba’t kakapunta niyo pa lang doon kanina?” usisa ni Sloane. Umupo sila sa couch, seryoso ang mga mukha. “Apparently, someone had reported the case already.” Saint threw a glance towards Radleigh. “Pagdating namin doon ay kumpleto na agad ang profile ng suspect. May identification na at ilang information tungkol sa nangyari. As of now, we are advised to get an attorney once na maiakyat na sa korte ang kaso.” “I will contact Rocky,” agad na turan ni Sloane. Tumango naman sila bilang pagsang-ayon. “Pero sino ang nag-report ng kaso? I’m confused, Saint.” Saint looked hesitant as Sloane ga
“Kamusta ang kaso?” Agad na bumungad kina Saint at Radleigh ang nag-aalalang mukha ni Sloane. Kasama niya si Lori na nag-aabang din sa kanilang pagdating.“It’s already ongoing, darling,” Saint answered as he kissed Sloane’s cheeks. Pumunta naman si Radleigh kay Lori para halikan din ito. “It's a long story pero somehow malaki na ang progress sa imbestigasyon.”“Paanong malaki na ang progress? Hindi ba’t kakapunta niyo pa lang doon kanina?” usisa ni Sloane. Umupo sila sa couch, seryoso ang mga mukha. “Apparently, someone had reported the case already.” Saint threw a glance towards Radleigh. “Pagdating namin doon ay kumpleto na agad ang profile ng suspect. May identification na at ilang information tungkol sa nangyari. As of now, we are advised to get an attorney once na maiakyat na sa korte ang kaso.”“I will contact Rocky,” agad na turan ni Sloane. Tumango naman sila bilang pagsang-ayon. “Pero sino ang nag-report ng kaso? I’m confused, Saint.”Saint looked hesitant as Sloane gave hi
“Mr. Irvine,” pormal na bati ni Gabriel. Tila isa siyang sundalo na nakaharap sa lalake dahil sa matigas at tuwid niyang tindig.“Mag-uusap tayo,” ulit ni Saint sa mas matigas at mas malalim na tono. Makahulugan siyang tumingin kay Radleigh na madali namang nakuha ng lalake.“I’ll wait for you in the car, dad,” wika ni Radleigh. Saglit siyang sumulyap kay Gabriel at binigyan ito ng maikling tango.Pagkaalis ng lalake ay nilagpasan naman ni Saint si Gabriel na siya rin namang sumunod sa kanya. Malayo-layo sila sa sasakyan kung saan nag-aabang si Radleigh, nasa bandang likod na pwesto ng presinto kung saan madilim at walang tao.“Anong naisip mo at bakit mo kami inunhang magsampa ng kaso?” walang paligoy-ligoy na tanong ni Saint.Inasahan na iyon ni Gabriel noong sinabi ni Saint na gusto siya nitong kausapin kaya hindi na siya nagulat sa tanong nito. Umayos siya ng pagkakatayo at tiningnan nang diretso sa mata ang ginoo.“I simply wanted to help, Mr. Irvine. Iyon lang at wala ng iba pa.
“Mr. Irvine,” pormal na bati ni Gabriel. Tila isa siyang sundalo na nakaharap sa lalake dahil sa matigas at tuwid niyang tindig. “Mag-uusap tayo,” ulit ni Saint sa mas matigas at mas malalim na tono. Makahulugan siyang tumingin kay Radleigh na madali namang nakuha ng lalake. “I’ll wait for you in the car, dad,” wika ni Radleigh. Saglit siyang sumulyap kay Gabriel at binigyan ito ng maikling tango. Pagkaalis ng lalake ay nilagpasan naman ni Saint si Gabriel na siya rin namang sumunod sa kanya. Malayo-layo sila sa sasakyan kung saan nag-aabang si Radleigh, nasa bandang likod na pwesto ng presinto kung saan madilim at walang tao. “Anong naisip mo at bakit mo kami inunhang magsampa ng kaso?” walang paligoy-ligoy na tanong ni Saint. Inasahan na iyon ni Gabriel noong sinabi ni Saint na gusto siya nitong kausapin kaya hindi na siya nagulat sa tanong nito. Umayos siya ng pagkakatayo at tiningnan nang diretso sa mata ang ginoo. “I simply wanted to help, Mr. Irvine. Iyon lang at wala
“You filed the case?” Saint nearly exclaimed. Gabriel immediately raised both his hands in protest. “T-teka, magpapaliwanag ako—” Susugurin na sana siya ni Saint kung hindi lang sila pinagitnaan ng mga pulis. “Sandali lang, Mr. Irvine. Huwag kayong magtalo rito sa loob ng istasyon. Nakakaabala kayo sa mga officer,” agad na awat ni Chief Robredo. “Kumalma muna kayo para mapag-usapan natin ang kaso ng anak niyo.” Sakto namang lumabas din si Chief Arroyo na siyang kumakausap kay Gabriel kanina. “He filed the case a few minutes ago. Nakumpleto niya na ang case profile at napunan niya na lahat ng impormasyong hinahanap namin. Sa ngayon ay mino-monitor na namin ang suspek sa hospital,” imporma ng chief. Mukha itong strikta dahil sa talim na rin ng boses nito. “You mean the investigation is already ongoing?” Saint blurted out, a bit surprised by the progress of the case. Sinulyapan niya si Gabriel na lukot ang mukha marahil sa takot. “As a matter of fact, yes,” pagtango ni Chief Ar
For someone who is as almighty as Saint, begging for someone is not on his bingi card. Ever. He believes that everything will come under his feet in just a flick of his hand. Ni hindi niya ma-imagine na nagmamakaawa siya para sa isang tao. Not even in his wildest dreams. Kaya naman ngayong nakuh
Hindi pa rin maka-move on si Sloane sa ginawa ni Evony sa unang property na binisita nila. Balisa tuloy siya lalo na’t panay ang titig ni Saint kay Evony na para bang kinakabisado nito ang mukha ng bata. Hindi rin nakatulong na mukhang amazed na amazed sa kanya si Evony. And now, gusto na lang tala
“Kumalma ka, Sloane. Don’t let your emotions cloud your judgement.” Pilit na pinapakalma ni Rocky ang galit na galit at naghi-histerikal na si Sloane pag-uwi nito galing sa meeting. She did not even waste any time and cried immediately. She cried violently, not because of pain, but because of too m
“Mommy!” Naantala ang meeting ni Sloane sa conference room nang marinig ang katok ni Evony sa pinto. She sighed and gently ordered her secretary na pagbuksan ito. Bumungad sa kanila ang nakangising si Rocky at si Evony na nakasuot ng pink Barbie dress na may backpack pa, at mouse headband. “Momm







