LOGINAng araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Hindi alam ni Rebecca ang dapat iakto. Masyado syang nagulat sa presensya ni Jax na ngayon ay nakatayo sa kanilang harapan. Para tuloy syang isang eststwa sa kaniyang kinatatayuan dahil ni hindi talaga sya makagalaw dahil sa gulat.“Oh, hi!” bati ng CEO kay Roman at kay Iza. “Nice to meet you, Mr. J
Hapon na at patuloy pa rin na hinahangin ang manipis na kurtina ng kwarto nila Iza. Sa manipis na kurtina ay tumatagos din ang sinag ng araw dahilan para mas lalong lumiwanag ang kwarto nila.Nakahilata pa rin si Iza sa kama at si Aikee naman ay naglalaway pa sa yakap yakap nyang unan. Mahimbing pa
—------------------------------------------------------Nakasakay na sila ng private airplane at kagaya kanina ay nakatulog na ulit si Aikee. Maging sila Iza at Lily ay nakatulog na rin. Hindi na nya nabilang kung ilang oras silang nakapikit. Nagising na lamang sila nang gisingin silang lahat ng fl
“Lily, aalis na raw kayo! Nakaready ka na ba? Na sa labas na sila ma’am.”Ang kaninang nagmamadali na si Lily ay mas lalo pang nagmadali nang marinig ang boses ni Aling Sitang sa labas ng kaniyang pinto. Sa katunayan, late na nagising si Lily dahil sa pag-iisip kagabi tungkol sa natanggap nyang tawa







