เข้าสู่ระบบAng araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Naestatwa at tila ba naging yelo na naman si Iza sa mga narinig nya mula sa bibig ni Roman. All of the media are starting to take pictures. Tila ba sila mga bulate na nilagyan ng asin, nagkagulo silang lahat: Kabila kabila ang mga flash dito at flash doon. Hanggang sa humarang na si Roman para alala
“Oh, bakit hindi ka mapakali dyan? Kanina ka pa paikot ikot. Nahihilo na ako sayo.”Napahilot ng sintido si Kath sa ginagawa ni Iza ngayon. Kanina pa kasi sya paikot ikot at nahihilo na talaga sya sa ginagawa nito. Kanina pa sya aligaga after lunch. Tila ba mayroon syang malalim na iniisip.“Nateten
Kitang kita ni Ruby ang malawak na ngiti ng kaniyang boss. Hindi nya lubos akalain na ganito kaganda ang asawa ni Roman sa personal. Ang mas nakakagulat pa ay may anak na pala si Roman na napakacute. Ito yung bata noon sa Japan. Naalala pa nya na mayroon syang picture nito. Grabe, napakaliit talaga
“So ano na nga ang plano mo nyan?” tanong ni Kath kay Iza. “Welcome na welcome na si Roman sa family mo even kay Aikee. Mukhang no need na ng adjustment ng dalawa base sa mga nakita ko.” Napabuntong hininga si Iza at napahilamos ng mukha. Kasalukuyan syang nag-aayos para sa pag-alis nila para sa fa







