ログイン
They Believed Her, I Abandoned Them
4
共有:
報告
概要
Reborn
Plot Twists
Feel-Good Story
Alpha
Girl Power
Independence
Regret
Face Slapping
Karma
When the pack set out on its southward migration, Rebecca Hale, one of our newly appointed young leaders, proposed changing the route at the last minute. She wanted to break away from the main column, take the shortcut past Blackwind Gorge, rest in wild-wolf territory along the way, and live on berries gathered by the roadside. Each wolf would need only half a bag of rations, and we would reach the southern grounds ten days ahead of the main column. Freedom and speed were the whole point. My family had guarded the border of Blackwind Gorge for generations. I knew exactly how deadly that route was. Every year, young wolves who strayed from the pack died in that gorge. Some were flayed by rogues; others became prey for venomous snakes. Newly adult she-wolves were the easiest targets of all. In my past life, I fought with everything I had to stop them. I went from pack to pack, warning each Alpha until they withdrew. In the end everyone gave up the shortcut. Rebecca alone refused to listen. She vanished on her second day in the gorge. A week later, her body was found among the loose rocks. Because I had stopped the others in time, I earned the right to become the pack's priestess. But on the day of my investiture, my mate, Stefan Cross, tore out my throat. "If you hadn't stopped everyone from going with her, Rebecca would never have died alone! "You'll pay for her death with your life!" The packmates I had risked everything to save stood there cheering my death. Then they hurled my body onto the altar. When I opened my eyes again, I was back on the day Rebecca proposed the detour through Blackwind Gorge.
もっと見る第1話
1
“นั่นพี่ไนท์นี่นา กรี๊ดพี่ไนท์!”
เสียงกรีดร้องของผู้หญิงที่เรียนอยู่ชั้นปีต่ำกว่า ดังไปทั่วบริเวณทางเดินเชื่อมระหว่างตึกเรียน ฉันก้มหน้าลงต่ำสาวเท้าเดินตามหลังผู้ชายรูปร่างสูงยาวเข่าดี ที่มีดีกรีเดือนบริหารประดับอยู่บนบ่า บ่นขมุบขมิบเมื่อพวกผู้หญิงเหล่านั้น ชี้มือมาทางผู้ชายที่ชื่อไนท์
“ฉันอยากเป็นของเขาจัง”
“ฉันอยากนอนอยู่ใต้ร่างกำยำนั่นสักคืน”
“ฉันอยากลองที่ระเบียงกับเขา”
ผู้หญิงพวกนั้นพูดออกมาอย่างไม่อายฟ้าดิน หรือแม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สิงสถิตอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ฉันได้แต่คิดอยู่ในใจ ถ้าพวกเธอรับอารมณ์เถื่อนๆ ของไอ้ไนท์ได้ ฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก กลัวแต่ร่างกายของพวกเธอจะไม่ทน ให้ไอ้คนป่าเถื่อนอย่างไนท์ขย้ำนะสิ
“เห้ย! นั่นพี่ไวท์นิ! ชิบหายล่ะ!”
ปฏิกิริยาของผู้หญิงพวกนั้นต่างออกไปจากเดิม เมื่อมองเลยร่างของไนท์มาเจอฉัน ซึ่งสวมหมวกใบใหญ่ปิดบังใบหน้า ที่สำคัญคือฉันใส่แมสอยู่ด้วย ปิดขนาดนี้แล้วยังรู้ว่าเป็นฉัน ฉันที่ไม่อยากให้ตัวเองเป็นจุดสนใจ รีบหลบเข้าไปอยู่หลังไนท์ที่รูปร่างใหญ่กว่า
“ฉันอยากได้พี่ไวท์อะ!”
ฉันขนลุก เมื่อรุ่นน้องปีหนึ่งหน้าตาสวยหยด พูดขึ้นและส่งสายตาเหมือนอยากจะได้ฉันจริงๆมาให้
เธอจะบ้าเหรอ! เธอจะมาอยากได้ฉันไปทำอะไร ยี้! โคตรจะน่ากลัวเลยผู้หญิงสมัยนี้!
“เงียบสักทีสิวะ! แม่งน่ารำคาญชิบหาย”
น้ำเสียงดุดันดังมาจากด้านหลัง มันหยุดทุกเสียงได้ดี และฉันที่คุ้นเคยกับเสียงนั้น ได้แต่ทำตัวลีบตัวหด ดึงหมวกต่ำลง ทั้งๆที่มันต่ำอยู่แล้ว เพื่อพรางตัวจากกลุ่มคนของคณะวิศวกรรมศาสตร์
“กรี๊ด! พี่ไลน์เนอร์ เดือนวิศวะอะมึง เขามาทำอะไรที่คณะบริหารวะ”
เสียงใครสักคนพูดขึ้น จากนั้นเสียงกรี๊ดก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ จนแก้วหูฉันอยากจะอักเสบขึ้นมา กรีดร้องเหมือนว่ากินนกหวีดเข้าไป ถ้าเส้นเสียงอักเสบขึ้นมา ฉันจะหัวเราะให้ฟันล่างหัก
แต่! ช่วยเอาฉันออกไปจากตรงนี้ก่อน หรือไม่ก็พวกวิศวะนี่ก็ได้ ฉันไม่อยากโดนจับได้ว่ามีตัวตนอยู่ตรงนี้
“ไนท์! มึงมาคุยกับกูหน่อยดิ” ผู้ชายคนที่เป็นจุดศูนย์กลางของเสียงกรี๊ดกราด เรียกไนท์ที่เดินหน้าต่อให้หยุด
“มีอะไรมึงก็พูดมาเลยไลน์เนอร์” ไนท์หยุดฝีเท้าลง หันใบหน้ากลับมามอง ฉันจึงหันกลับไปมองด้วยตามปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกาย และมันทำให้ฉันเห็นหน้าผู้ชายคนนั้น ในระยะใกล้ขนาดนี้เป็นครั้งแรก
เออว่ะ!! ตำแหน่งดาวเดือน เลือกเอาเฉพาะคนหน้าตาดีจริงๆ นั่นแหละ ฉันคิดว่าไนท์หน้าตาดีที่สุดแล้ว แต่มีคนที่หน้าตาดีกว่าเขาอยู่สินะ
คนที่ชื่อไลน์เนอร์ คือเดือนวิศวะชั้นปีเดียวกัน มีรูปร่างสูงใหญ่พอๆกันกับไนท์ แต่กล้ามเนื้อของเขาแน่นกว่าไนท์มาก คงเป็นเพราะว่าไนท์ไม่ชอบการออกกำลังกาย รูปหน้าคมคายของไลน์เนอร์ให้ความรู้สึกน่าหวาดกลัว ส่วนหน้าตาของไนท์ให้ความรู้สึกอ่อนโยนกว่า
ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไลน์เนอร์ถึงดึงดูดผู้หญิงได้ขนาดนี้ ทั้งที่บรรยากาศรอบตัวและการแสดงออกทางสีหน้า ให้ความรู้สึกน่าตีตัวออกห่างสุดๆ
ฉันไม่ชอบผู้ชายไทป์นี้เลย ไม่ชอบผู้ชายไทป์เดียวกันกับไนท์ด้วย ฉันชอบผู้ชายอบอุ่นอ่อนโยนเหมือนพ่อของฉัน
“มีอะไรก็พูดมาสิวะ! คิดว่าคนอื่นเขาว่างมายืนให้มึงจ้องหน้านักหรือไง”
ไนท์พูดจบ ก็จ้องนิ่งอยู่บนใบหน้าของไลน์เนอร์ ท่าทางกวนส้นของเขา ทำให้ฉันส่ายหน้านิดๆ ตอนนี้ไม่รู้เลยว่าไลน์เนอร์มาหาเรื่องก่อน หรือเป็นไนท์ที่น่าโดนกระทืบที่สุด
แกจะไปทำหน้ากวนตีนคนที่มีข่าวลือเรื่องชกต่อยมากที่สุดในมหาวิทยาลัยเพื่อ? โอ้ย! ฉันไม่สนแกแล้วไนท์ ทำหน้าวอนส้นตีนขนาดนั้น ถ้าฉันเป็นไลน์เนอร์ ฉันต่อยแบบไม่ต้องคิดอะบอกเลย
ฮึ่ย!
ฉันไม่สนใจไนท์อีกต่อไป เพราะการกระทำของเขามันทำให้รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ขยับหมวกลงปิดใบหน้า เดินหนีออกมาจากบริเวณนั้นเพื่อไปยังชั้นเรียน ฉันไม่อยากสนใจเรื่องของคนอื่นนักหรอก ต่อให้คนๆนั้นจะเป็นน้องชายฝาแฝดของฉันก็ตาม ไนท์คงจัดการเรื่องแบบนั้นได้ดีกว่าฉันแน่
ฉันกับไนท์ เป็นฝาแฝดที่เกิดจากไข่คนละใบ ไนท์เป็นผู้ชายหน้าตาดี ส่วนฉันเป็นผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายกับเขาเกือบ 90 % แต่เพราะมีเหตุจำเป็นบางอย่าง ฉันต้องใช้ชีวิตไม่ต่างจากเงา ทำตัวเองให้ไร้ตัวตนที่สุด และปิดซ่อนใบหน้าที่แท้จริงไว้
แต่สิ่งที่ฉันทำมาตลอด เหมือนทำให้ตัวเองโดดเด่นซะมากกว่า หมวกเอ่ย แมสเอ่ย เสื้อผ้าที่สวมใส่เอย เอาตรงไหนมาไร้ตัวตนก่อน เดินไปไหนมีแต่คนมอง และเข้าใจว่าฉันเป็นคนบ้า
ปึ่ง!
เมื่อเข้ามาในชั้นเรียนแล้ว ฉันก็รีบวางกระเป๋าหนักอึ้งของตัวเองลงบนโต๊ะ ตามความกรุ่นของอารมณ์ที่เป็นผลมาจากไนท์ ทิ้งร่างนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมที่นั่งอยู่ประจำ เหลือบตามองนาฬิกาในห้องเพื่อดูว่าเหลืออีกกี่นาทีจะเริ่มเรียน
“นั่งด้วยดิ!”
ผู้ชายคนนึงเดินมาขอนั่งด้วยทั้งที่เก้าอี้ว่างมีอีกเยอะ ฉันลากสายตาไปมองหน้าเขา ถอนใจก่อนจะพูดต่อ
“จะขอเพื่อ? ทั้งที่นั่งไปแล้ว”
“ฮ่าๆ! อารมณ์บูดแต่เช้าเลยนะ เพราะไนท์เหรอ?”
คนข้างๆพยายามชวนคุย ฉันไม่อยากสนใจเขานักหรอก เพราะเขาเป็นหนึ่งในผู้ชายที่เข้ามาจีบ ฉันเคยบอกไปแล้วว่าไม่ชอบการทำแบบนี้ของเขา ซึ่งเขาไม่ฟังและยังพยายามทำแบบเดิม ฉันเบื่อแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียน ต้องเจอกันอีกตั้งปี ไม่อยากมีปัญหา
“ทำไมไวท์ไม่ลงประกวดดาวคณะอะ?”
เขาถามในสิ่งที่คนอื่นก็สงสัย ฉันกับไวท์เป็นแฝดที่หน้าตาดีด้วยกันทั้งคู่ ใครที่เคยเห็นใบหน้าของฉัน มักจะถามว่าทำไมไม่ไปลงประกวดดาวคณะ ซึ่งฉันบอกคนพวกนั้นไปแค่ว่าไม่อยากวุ่นวายจึงไม่ลงสมัคร แต่เหตุผลจริงๆก็อย่างที่ฉันเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ ฉันไม่อยากเป็นจุดสนใจ เพราะเหตุผลส่วนตัว
“ฉันไม่ชอบอะไรที่มันวุ่นวาย”
ฉันบอกคนข้างๆ พลางจิกตามองให้เขารู้สึกตัว คนที่กำลังทำตัววุ่นวายกับฉัน ใสซื่อหรือหน้าด้านก็ไม่รู้ เขาไม่รู้สึกอะไรกับคำตอบของฉันเลย
ฮึก! ใครก็ได้เอาเขาออกไปจากตรงนี้หน่อย
最新チャプター
They Believed Her, I Abandoned Them 7
The next morning, the space outside the Council hall was packed.Rebecca and Stefan stood at the front with a crowd of weeping families behind them.They held up hide banners covered in accusations and shouted, "Elara is vicious! She left them to die! She owes every parent here an explanation!""Her family is charged with guarding the border, yet she stood by and let packmates die. How could anyone be that vicious?"The onlookers murmured among themselves. Many who did not know the facts nodded along and regarded me with growing doubt.I stepped out of the crowd with a USB drive in my hand, my expression calm."Finished shouting? If you're finished, come and have a proper look."I signaled the elder beside me, and he opened the files in front of everyone.The recording from the day of the migration council played loudly and clearly throughout the hall."I warned you plainly that Blackwind Gorge was filled with poison fog and rogues. I told you, 'Enter without authorization, and every o
They Believed Her, I Abandoned Them 6
The High Priest's party searched the gorge for two full days before they found the young wolves near the cave, barely alive.By the time the rescuers reached Rebecca's group, the male bitten by the snake was already dead.Of the two males who had led the fight against the rogues, one had his right forepaw bitten off and would never hunt again.The other had suffered deep claw wounds to his skull and would endure headaches for the rest of his life.The other thirty-one had infected wounds, were suffering from poison-fog exposure, or were too starved to stand.The High Priest ordered the rescuers to administer herbs against the poison fog and venom, then carry all the survivors out of Blackwind Gorge on stretchers.The entire shortcut farce ended in disaster.Rebecca and Stefan, who had led the group, escaped serious injury and had only a few bloody scratches on their faces.The Council of Elders soon released a full account of what had happened and expressly forbade young wolves from en
They Believed Her, I Abandoned Them 5
"Come on, Eric. It's a bit of wind. Do you have to make a scene about it?"Rebecca curled her lip, and the rest went on singing and dancing around the fire.What they had all forgotten was that the weather in the gorge was notoriously unpredictable.Late the next night, the wind turned without warning.The thick poison fog that had gathered deep in the gorge began drifting slowly toward them with the wind.A few of the weaker she-wolves were the first to show symptoms.They woke before dawn feeling weak all over. They could not lift their limbs, and their chests felt as if heavy stones were pressing down on them.Rebecca put it down to a bad night's sleep and waved it off. "You're just tired from walking. Rest a bit and you'll be fine. Don't hold us up."She hurried everyone into packing up and insisted on pushing deeper into the gorge.The farther they went, the thicker the mist became, until everything around them faded to gray.Their blood-sense, already weakened by the unfavorable
They Believed Her, I Abandoned Them 4
The two parties split at the mouth of the gorge.Ours followed the old road our ancestors had worn in and migrated south by the book.The first day took us along the border forest track.The three Alphas took no chances.One scouted ahead, one directed from the middle, one held the rear.Every half mile, they left their own claw marks.The route was lined with safe water sources, sheltered rock ledges, and hunting spots that had been marked in advance.The healers with us checked everyone's condition every two hours.At midday, while we rested on a sheltered stone slope, the Alphas hunted down two fat mountain goats nearby.They roasted the goats over the fire until the fat sizzled, then served the meat to the rest of the group with warm, clean water.At night, we sheltered in a large natural cave. With guards rotating through the night, everyone slept soundly.The second day's route was longer, but the column maintained its steady pace and successfully skirted three low hollows where
読者の皆様へ
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
