LOGINYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
HABANG abala sila sa loob ng kusina, sa living room naman ay may kasama ang isang kasambahay na siyang pinapasok nito.Nang makita ito ni Alejandro, napatanong siya. “May I ask who you are?”Hindi nawawala ang malamig na ekspresyon ng matanda. “Tito ako ni Meredith.”Nang marinig iyon ni Alejandro ay agad itong napatayo saka ngumiti. “So you’re Miss Velasco’s uncle.” Inilahad niya ang kamay. “I’ve heard a lot about you. It’s a pleasure to meet you.” Ngunit hindi man lang pinansin ni Fran ang kabaitang iyon. Malamig nitong inilibot ang tingin sa buong sala. “Nasaan siya?”“Nasa kusina pa. She's helping prepare dinner.”“Kusina?” Biglang tumigas ang mukha ni Tito Fran. “Preparing dinner?”Napansin ni Alejandro ang biglang pagbabago ng ekspresyon nito.“Would you mind asking her to come out for a moment?” pagpipigil na sabi ni Tito Fran.Tumango si Alejandro. “Please ask Miss Velasco to come here.”Makalipas ang ilang sandali, lumabas si Czarina kasama ang isang maid.“Tito Fran?” gulat
“DID YOU JUST SEE MADAM?” tanong ni Damion nang magkasalubong sila ni Czarina. Ilang minuto pa lang nito nakausap si Cassidy, pero tila ubos na ang lakas niya sa walang sawang pag-flex nito ng kanyang kwintas.“Opo,” tugon ni Czarina.“How was she?”“Mukha naman siyang masaya…”Tumango-tango si Damion, saka bahagyang nakangiti. “And that’s thanks to you.”“Me?” gulat niyang tanong.Tumango ito. “After what you said yesterday, I thought about it.” Bahagyang sumilay ang ngiti nito. “So I bought my wife a small gift.”Napairap si Czarina sa isip. “Small gift? Two million?” Iyon ang halaga ng kwintas na suot ngayon ni Cassidy. Mukha lang naman iyon simple at tila puwedeng suot pang-araw-araw, pero kung titingnan mabuti ang kwintas, puno iyon ng maliliit na diyamante.“Looks like it worked,” patuloy ni Damion. “She was very happy. We had a great time last night.”Nanigas ang ngiti ni Czarina. Kakakalma lang ng isip niya. Tapos, he had to phrase it like that. Napasimangot siya.“I already
“WHAT DO YOU THINK OF MY WIFE?”Napataas ang kilay ni Czarina. Sinusubukan ba siya?Hindi niya sinagot ang tanong, pero mapakla itong napatawa.Ayaw niyang magkomento tungkol sa asawa nito, lalo na’t kasalukuyang nasa impostor ang buo at totoong katauhan niya. She didn’t want to tarnish her reputation. Kaya nanahimik na lamang siya.Sa unang tingin pa lang naman kasi ay naloko na ng imposter na ito ang totoong Czarina. It looks perfect at gayang-gaya siya. Pero habang tumatagal ay lumalabas ang tunay nitong ugali. Selfish. Petty. Arrogant. Mahilig magpanggap na biktima. At iyon ang klase ng taong kinasusuklaman niya. Ugaling walang-wala siya. Kung hindi magbabago ang babaeng iyon, sisirain lang nito ang reputasyong buong buhay niyang binuo.Napabuntong-hininga siya sa isip. “What a headache.”“Hey.” Napalingon si Damion sa kanya. “I'm asking you a question.”Napabalik si Czarina sa realidad. Nasa tabi nga pala niya ang lalaking mas mahirap pakisamahan kaysa sa kahit sino.Napakagat s
CASSIDY’S ROOM.Samantala, walang kamalay-malay si Cassidy na unti-unti nang nagbabago ang sitwasyon sa mansyon—at hindi iyon pabor sa kanya.Ang tanging iniisip niya ngayon ay kung paano magkakaroon ng mas maraming oras kasama si Damion.Matagal na siyang nakabalik, pero halos hindi pa rin sila nagkakaroon ng matinong date. Palagi siyang nasa kuwarto at bihira niyang makita ito.Sakto namang bumukas ang pinto. “Madam, your almond milk.” Pagpasok pa lang ni Czarina, sumama na agad ang mukha ni Cassidy.“Nakakainis ka. Makita ka lang, naiirita na ako.”Nanatiling kalmado si Czarina habang inilalapag ang mangkok.“Madam, please be careful with your words. Maraming mahilig magkalat ng tsismis sa bahay na ito.”“All you do is threaten people!”“You flatter me. Everything I say is for your benefit.”“Hindi ko kailangan ng concern mo.” Napairap si Cassidy. “Damion is off tomorrow, at ayokong nakikita ka niya. Don’t come.”Bahagyang nataas ang kilay ni Czarina. Sa totoo lang, masaya pa nga s
“THE PRESIDENT’S WIFE, THE LADY OF THIS HOUSE, CZARINA.”Natigilan si Alejandro. “Si Czarina?”“Opo.”Tahimik siyang pinagmasdan ng matanda. Maya-maya, para bang may kung anong koneksyong nabuo sa isip nito.“Tama ka.” Dahan-dahan itong tumango. “Magkahawig nga kayo.”Napatigil si Czarina sa kanyang ginagawa.“Sa katawan, sa boses, sa ugali…” patuloy ni Alejandro. “Pati sa paraan ng pagluluto. Kung tutuusin, parang iisang tao lang kayo.”Bahagyang kumabog ang dibdib ni Czarina. Ngunit pinilit niyang manatiling kalmado.“Napakalaking papuri naman po niyan.” Ngumiti siya nang magaan. “Isang karangalan na maikumpara kay Madam.”Pagkatapos ay itinuro niya ang mainit na kalan.“Siguro po, iyon ang dahilan kung bakit pamilyar ang pakiramdam ninyo kapag nakikita ako.”Isinalin niya ang natapos na almond milk sa mangkok bago muling ngumiti.“Ngayong nahanap n'yo na po ang sagot, baka maaari na kayong lumabas ng kusina.” Bahagya siyang natawa. “Masyado pong mainit dito para manatili kayo nang
LUMIPAS dalawang araw nang walang anumang gulo sa mansyon ng mga Marquez, kaya bahagyang nakahinga nang maluwag si Czarina.Upang maiwasan siyang makita, kung anu-anong gawain ang ipinapagawa ni Cassidy sa kanya sa kusina—mula sa pagbe-bake hanggang sa pagluluto ng kung anu-ano. Nakakapagod man, mas gusto iyon ni Czarina kaysa manatili sa tabi ng impostora.Hindi nagtagal, napuno ng mabangong amoy ang kusina. Ilang beses na napadaan si Alejandro roon, ngunit dahil sa sobrang pagkatakam, tuluyan na rin siyang pumasok upang tingnan kung ano ang niluluto.Hindi nagtagal, napuno ng mabangong aroma ang buong kusina. Ilang beses na napadaan si Alejandro sa labas, ngunit sa huli ay hindi na nito napigilan ang sarili at tuluyang pumasok.Bahagya itong umubo at kunwaring kaswal na tumingin sa mga pagkaing nakahain.“Ano'ng ginagawa mo?” tanong nito habang napapatingin sa kalderong nasa harapan ni Czarina.“Gumagawa po ako ng tendon soup para kay Madam. Mabuti raw ito para sa collagen.”Bahagyan
“…IBA TALAGA KAPAG MULA NA SA PAMILYA.”Kahit masama pa rin ang pakiramdam ni Czarina, tiniis niya ito para sa kapatid niya. Dahil alam niyang may nagbabantay sa kanya sa dilim, mas kumalma siya at unti-unti ring nakakakain nang mas maayos.Tuwang-tuwa si Damion sa pagbabago niya, pero hindi niya ma
“....ANONG GINAWA MO SA KUYA KO?”“Did you control him?!” sunod na tanong ni Czarina. Namumula ang pisngi sa galit.“With his abilities, who can control him?” malamig na sagot ni Damion. “Your brother is strong. He can handle himself. You don’t need to worry.”Pero kabaligtaran ang naramdaman ni Cza
“…GUSTO KONG KAININ YUNG FRIED NOODLES NG KUYA KO.” Tumaas ang baba niya habang nakatitig kay Damion. “Go,” dugtong niya, mapanukso ang tono. “Research it.”Sandaling natahimik si Damion, pero imbes na mainis, bahagya pa siyang ngumiti.“That’s easy,” sagot niya, puno ng kumpiyansa. “I’ll definitely
“…MADALI SIYANG MA-POISON!”Nanigas si Damion sa narinig. Nakaramdam siya ng takot at hindi niya mapigilang mag-alala kay Czarina.“Ano pa ang hinihintay mo?” singhal niya kay Wendy. “Dalhin na natin sa ospital!”“No!”Handa na sanang tumakbo si Damion paakyat sa kwarto ni Czarina nang bigla siyang







