ANMELDENthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
TAHIMIK na pinapakalma ni Czarina ang sarili habang inaalala ang mga itatanong kay Damion.Ngunit pagsara pa lang ng pinto, bigla siyang natameme. Parang naglaho ang lahat ng inihanda niyang tanong.Wala naman siyang kasalanan. Pero kung minsan, pakiramdam niya, sapat na ang presensya niya para maituring na isang pagkakamali.Ayaw niyang akuin ang kasalanan ng iba. Ngunit kung ipipilit ni Damion na sa kanya ibuhos ang lahat ng sisi, wala siyang magagawa kundi magtiis.Hindi pa niya kayang putulin ang ugnayan nila. Naalala niya kung bakit siya napunta sa pamilyang Marquez, kaya pinili niyang magtimpi.Ngunit hindi niya alam kung hanggang kailan siya makakapagpigil.Kaya nang magsalita si Damion, nanatili lamang siyang tahimik.Sandaling nag-atubili si Damion bago nagsalita. “Take a rest for a few days.”“Tapos?” maikling tanong ni Czarina.“I’ll handle everything. Kapag humupa na ang issue, saka ka na bumalik.”Napangiti si Czarina nang mapakla. “President, you’re always too slow,” mal
“YOU’RE NOT GOING ANYWHERE.”Pagkarinig ni Cassidy sa mga salitang iyon, bahagyang nanginig ang katawan nito.Namumula ang mga mata nitong nakatitig kay Damion. “Damion...” Bahagyang nanginig ang boses nito. “Iiwan mo ako? Para sa babaeng ‘to?”“I won’t abandon you.” Mahinahon ngunit malamig ang boses ni Damion. “You’re just being too impatient. You promised to give me time. So why did you come to the company and make a scene? Look around you. Everyone is losing face because of this.”“Paano naging kasalanan ko?” nanginginig na tanong ni Cassidy. “It was obviously—”Hindi na nito naituloy ang sasabihin. Biglang nanlabo ang paningin nito. “Zari!”Kasunod niyon ay nawalan ito ng malay. Agad na sinalo ng mga tao sa paligid si Cassidy. Hindi na rin ipinagpatuloy ni Damion ang pagtatalo. Mabilis nitong binuhat ang asawa at dali-daling dinala sa ospital.Natural na sumunod si Wendy dahil sa pag-aalala. Sumunod din ang reporter; iniisip na isa na namang malaking balita ang nangyari.Sa huli,
“NA-LOCKAN PO TAYO.” Muling hinila ni Czarina ang pinto nang buong lakas.Nang makita siya ni Damion na nakasabit halos sa pinto na parang oso, bahagya itong nagtaas ng kilay. “If you can’t do it, move aside. I'll do it.”Pagkatapos niyang itulak palayo si Czarina, handa na sana itong ipakita ang galing niya. Pero nakakahiya mang aminin, hindi rin nabuksan ni Damion ang pinto.Napatawa nang mahina si Czarina sa isip niya. Wala rin pala itong ipinagkaiba.Ngunit nang lingunin siya ni Damion, bigla siyang natigilan at nawala ang kahit anong ekspresyon sa mukha niya.Naningkit ang mga mata nito. “Were you just making fun of me?”“No, no.” Mabilis siyang umiling. “I wouldn’t dare.”Matalim pa rin siyang tinitigan ni Damion bago ito nag-utos. “Call someone to open the door.”Gusto rin sana ni Czarina, pero nang itaas niya ang cellphone, napabuntong-hininga siya. “Bad signal. Hindi ako makatawag.”Bahagya siyang tumingin sa paligid. “Baka mas okay kung sumigaw na lang tayo para may makarini
DAHIL WALA silang makuhang impormasyon kay Damion, iminungkahi ni Wendy na sila na mismo ang magsiyasat. Maya-maya, napunta ang usapan sa baon ni Czarina at nagbiruan pa silang dalawa. Ngunit naputol iyon nang may biglang tumawag kay Wendy mula sa likuran. Paglingon nito, nabungaran niya ang isa niyang kakilala.“Ma'am?” gulat nitong bati. “Ano pong ginagawa niyo rito?”“Oh.” Ngumiti ang babae. “May interview ako kina Mr. and Mrs. Marquez today. Rare opportunity ito, kaya maaga akong pumunta para makapaghanda.”Isa rin ito sa mga dumalo sa birthday party noong isang araw. Kaya nang mapatingin ito kay Czarina, halatang may pagsusuri sa mga mata nito.Hindi komportable si Czarina sa ganoong klase ng tingin.Tahimik siyang umiwas ng tingin.Nagulat naman si Wendy. “Mr. and Mrs. Marquez?” tanong nito. “Mag-e-exclusive interview sila rito?”“Yes.” Tumango ang babae. “Darating na rin si Mrs. Marquez. Kakausap lang namin sa phone.”Napakunot-noo si Wendy. “Pero bakit kailangan pang magpa-i
“DON’T YOU WANT TO TALK TO ME ABOUT MADAM?”Bahagyang kumunot ang noo ni Damion. “What did you say?”Para bang ang tinatanong niya ay isang napakaliit na bagay. Ngunit para kay Czarina, hindi iyon ganoon kasimple.Huminga siya nang malalim bago diretsahang nagsalita. “The video... and Wendy’s birthday gift.”Nanatiling kalmado ang mukha ni Damion. “I’m still investigating the video.”“As for the gift...” Bahagya nitong isinara ang hawak na folder. “That’s a matter between you women. Hindi ko na kailangang makialam doon.”Tahimik na tumango si Czarina. “Then... Please let me know once you find out the truth.”“Okay.” Muli nitong ibinalik ang atensyon sa mga dokumento. “Anything else?”“Uh...” Bahagyang umiling si Czarina. “That's all.”“Then you may go.”Tahimik na lumabas si Czarina ng opisina. Pagkasara ng pinto, bahagya siyang natigilan. Hindi niya maiwasang isipin kung totoong nangyari ba talaga ang iskandalong iyon.Napakatahimik ng lahat. Lumipas ang mga sumunod na araw sa kumpan
KINABUKASAN.Handa nang pumasok sa trabaho si Czarina. Ngunit nadatnan niyang abalang nagdidilig ng mga halaman si Tito Fran sa hardin, na tila wala man lang balak umalis ng bahay.Napakunot-noo siya. “Tito, hindi ka na ba talaga babalik sa Marquez Residence?”Kumuha si Tito Fran ng pruning shears at nagsimulang putulan ang mga tuyong sanga ng isang paso.“Nasabi na natin ang lahat ng dapat sabihin.” Hindi man lang ito tumingin sa kanya. “Bakit pa tayo babalik? Magpahinga ka na lang.”“Sa tingin mo… may pupunta rito mula sa Marquez para sunduin tayo?”Napailing si Tito Fran. “May hawak nang alas ang impostora. Natural, hindi na iyon magpapakumbaba.” Bahagya nitong itinaas ang gunting. “At siyempre, iisipin din ng pamilya Marquez ang nararamdaman niya. Hindi sila basta-bastang magsusugo ng tao rito.”Napangiti ito nang may kasiyahan. “At least… makakahinga tayo nang ilang araw.”Napabuntong-hininga si Czarina. “Hay… ang reputation ko.”Napailing si Tito Fran. “Hanggang ngayon, iniisip
“LET’S JUST PRETEND NOTHING HAPPENED AND FORGET ABOUT IT.”Damion didn’t move. Sandaling nag-alinlangan ito hanggang sa magsalita siya.“Rina, can you do me a favor?”Czarina glanced at him, quite curious about how she could help.Nang magtama ang kanilang mga tingin, agad na sumilay ang guilt sa pu
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga
“...IKAW NA ANG MAGIGING HUMAN WHEELCHAIR NIYA. NAIINTINDIHAN MO?”Damion’s face darkened at wala sa sariling tumanggi ito. “Marami akong aasikasuhin, Dad. Marami namang kasambahay dito sa bahay na pwedeng mag-alaga sa kanya.”Ayaw rin naman ni Czarina na alagaan siya nito kaya maging siya ay tumang
“I’LL WAIT FOR YOU.”Pagkasabi niyon, mabilis siyang tumalikod at tumakbo palayo, ang laylayan ng gown ay bahagyang lumilipad habang nagmamadali siyang bumalik sa loob. Halatang kinakabahan, hindi niya magawang lingunin pa ang lalaki.Si Damion nama’y tahimik lang na nakamasid sa papalayong pigura n







