Mag-log inThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“OTHERWISE, WHY DO YOU THINK HE WAS WILLING TO COME BACK FROM ABROAD?”Sandaling natahimik si Czarina. So, alam na rin pala ni Dad ang lahat. Pero hanggang ngayon, wala siyang napansing pagbabago sa pakikitungo nito sa kaniya o kay Cassidy.Mukhang tama nga si Tito Fran. Cunning old fox talaga si Mr. Marquez.Napaisip siya sandali, ngunit nang muli siyang tumingin sa harapan, napansin niyang nakatitig na sa kaniya si Damion.Malalim at diretso ang tingin nito, kaya agad niyang iniwas ang mga mata.“Ang tagal na nating nag-uusap, pero hindi mo pa rin sinasabi ’yung importante.” Napakunot-noo siya. “Kailan mo pupuntahan sina Cassidy at Seth?”“May mga tao akong sumusubaybay sa kanila. Ayon sa latest na balita, nasa bansa pa rin sila.”“Delikado para sa kanila na manatili rito. Bakit hindi sila nag-abroad?”“Hindi ko alam.” Bahagyang nagkibit-balikat si Damion. “Pero pabor sa atin na nandito pa sila. Hindi ko kailangang maghabol sa iba’t ibang bansa para mahanap sila.”“Mag-ingat ka. Bak
AT THE HOSPITAL’S GARDEN.“FEEL KO TUMATANDA na ako dahil may anak ka na. Tapos wala man lang akong boyfriend?! Life is so unfair!” Naiiyak na, saad ni Czarina.“Huwag mo nang hintayin. Mahirap makahanap ng reliable love.”Napakunot ang noo ni Wendy. “Anong mahirap?”Napalinga-linga siya, hanggang sa biglang magtama ang mga mata niya sa isang batang doktor na may salamin.Maayos ang hitsura nito, refined ang aura, at may banayad na ngiti habang papalapit sa kanila.“Out in the sun, huh?” bati ng doktor kay Wendy.Parang magic na nagbago ang buong aura ni Wendy. Mula sa dating boyish niyang kilos, bigla siyang naging demure at sweet. Bahagya siyang tumango.“Getting more sun will help you recover faster.”“Yes, that’s right.” Ngumiti ang doktor. “Have you been feeling better lately?”“It’s going well. My recovery is progressing well.”“Then… Can we go see a theater?”Biglang kumabog ang dibdib ni Wendy.Isang mabilis na sulyap ang ipinukol niya kay Czarina, halatang ipinagmamalaki ang
“I’LL TRUST YOU ONE LAST TIME.”Nang marinig iyon, tila saka lamang nakahinga nang maluwag si Damion.Lumapit siya sa likuran ni Czarina at muling isinuot sa leeg nito ang kuwintas na kanina niyang kinuha.“This time, we’ll definitely find Tiantian.”Napayuko si Czarina at tinitigan ang kuwintas. Hindi niya napigilan ang pag-agos ng kaniyang mga luha. Isa-isang tumulo ang mga ito sa pendant, nag-iwan ng maliliit na bakas ng luha sa ibabaw nito.Maya-maya, binuksan ni Damion ang pinto ng ward at lumabas.Agad siyang nilapitan ni Wendy. “So? Kumusta?”“It’s fine.”Bahagyang ngumiti si Damion. “Zari even asked you to go sunbathing with her this afternoon.”Napakurap si Wendy. “Ha? ’Yon lang?”Napangiti siya nang malaman na kahit paano ay bumalik na sa dati ang kaibigan niya. Pero lalo siyang na-curious kung ano ba talaga ang ginawa ni Damion para mapabago ang isip ni Czarina.“Wait, anong ginawa mo sa kaniya? Paano mo siya napapayag?”Diretso lamang naglakad si Damion, walang balak magpa
“DARATING DIN ANG PANAHON NA MAIINTINDIHAN NIYA ANG LAHAT.”“Ang kinatatakot ko, bago pa man dumating ang panahong iyon, baka tuluyan na niyang mapabayaan ang sarili niya.”“Kung ganoon, kailangan natin siyang makausap ng ibang tao. May kailangang tumulong sa kaniya upang unti-unting alisin ang mga negatibong iniisip niya.”Pakiramdam ni Damion ay napakahaba pa ng kailangan niyang lakbayin bago tuluyang maging maayos ang lahat. Marahan siyang tumango.“I’ll take care of her.”“Hindi ikaw ang ibig kong sabihin.”Natigilan si Damion at napatingin kay Tito Fran. “She hates you right now, kahit ano pa ang gawin mo. Kapag ikaw ang lalapit, lalo mo lamang siyang maiinis.”“Pero ako lang ang kayang mag-alaga sa kanya.”“I don’t think so.”Nilingon ni Tito Fran ang gawi kung saan naglalakad si Wendy papalapit. Sa puntong iyon, naunawaan ni Damion kung sino ang mas kinakailangan ni Czarina ngayon. Walang iba kundi ang kaibigan nitong si Wendy.Hindi na siya nagpumilit pa at iniasa na kay Wendy
“...PIN@T@T NA SIYA NG MGA TAONG KUMUHA SA KANYA!”Namutla si Czarina sa narinig. Umiling siya’t napaatras habang mahinang bumulong. Her eyes were devoid. “Imposible… Pinakita mo pa nga sa ‘kin ang picture niya!”“Foolish woman.” Napangisi si Cassidy, tila nasisiyahan sa pagkawasak ng mukha ni Czarina. “Peke lang iyon, haha! Hindi mo inaasahan ‘yon, ’di ba?”Lalong lumapad ang ngisi niya. “Ang batang matagal mo nang hinahanap ay namatay na dahil sa ‘kin.” Humalakhak siya. “You’re the most pathetic one here, hahaha!”Dalawang hakbang na napaatras si Czarina. Nanginginig ang mga labi niya habang paulit-ulit na umiling.“No…” Parang unti-unting gumuho ang lahat ng pinanghahawakan niya. “Hindi ito totoo…” Napahawak siya sa dibdib. “Hindi…”Kumunot ang noo ni Damion at mariing tumingin kay Seth. “Nasaan ang bata?”Saglit na napatingin si Seth sa baliw na pagtawa ni Cassidy bago tuluyang tumigas ang ekspresyon niya.“He’s dead.”“Hahaha! Narinig mo ’yon?” matinis na sigaw ni Cassidy. “Patay
“... I’M THE ONLY CZARINA.”“Leave her. We’re getting out of here.”Papalabas na sana si Seth kasama si Cassidy nang biglang umalingawngaw mula sa likuran ang isang pamilyar na boses.“Long time no see. Shall we catch up?”Kasabay ng pagbukas ng pinto, pumasok si Damion kasama ang kaniyang mga tauhan. Sa labas, nakahandusay ang mga tauhan ni Seth sa iba’t ibang bahagi ng paligid.Sa boses pa lang ni Damion, para bang naputol na ang huling pag-asa ni Seth. Alam niyang muli na naman siyang natalo.Iyon ang pinakamasakit sa lahat. Ngayong nabunyag na ang pagkukunwari niya, ang pinakamalaking pinagsisisihan ni Seth ay ang hindi niya pagtupad sa pangako kay Cassidy.Bahagya siyang napabuntong-hininga bago humarap kay Damion.“So, you really did come after all.” Mabigat ang boses niya.Sa mga mata ni Damion ay tila may paparating na unos—halo-halong pagkadismaya, galit, at higit sa lahat, matinding lungkot.Malamig si Damion at kakaunti lamang ang itinuturing niyang kaibigan. Ngunit si Seth
“THE LITTLE GRIEVANCES YOU’VE SUFFERED ARE NOTHING COMPARED TO CASSY.”Napailingon si Czarina sa kanya, namumugto ang mga matang nakatitig sa mga mata niya. Ilang saglit pa ay tumawa siya. Isang tawa puno ng sakit at kirot. Then, she murmured softly. “Bakit mo ginawa sa’kin ‘to?” If you don’t like
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W
KINABUKASAN, dumalaw si Wendy sa mansyon ng mga Marquez dahil sa labis na pag-aalala niya kay Czarina. Halos isang buwan na niyang hindi nakikita ang kaibigan.“Zari, have you been sick lately?” tanong ni Wendy. “Hindi ka na pumapasok? May nangyari ba?”Sinuri ni Wendy ang kaibigan mula ulo hanggang







