chapter 4

Pagpasok ko pa lamang ng bahay ay ang anak Kong si Pio agad ang una Kong hinanap. Hinubad ko ang sandals na suot ko at agad na tinungon ang silid naming mag Ina. Inilapag ko ang bag sa ibabaw ng paag at making hinanap si Pio.

"Asan ba ang batang iyon? Hay.... Siguro nakikipaglaro na naman sa kapatid ni Karolin na si Kiro.

Tinali ko mjna ang buhok ko pero agad ring natigilan ng marinig ang mumunting hagulhol mula sa silid ni Inay. Dali dali ng tinungo ko ang silid nito at naabutan ko naman iyong umiiyak habang yakap yakap ang litrato ni Itay.

"N-nay!"

Mabilis ko itong dinaluhan. Iyak ito ng iyak. Hindi ko alam kung anong nangyari pero kinabahan ako bigla. Hinaplos ko ang likuran nito upang patahanin.

Nay, ano po bang nangyari?" nag aalalang tanong ko kay Inay. Nag angat ito ang tingin sa akin, Nakita ko ang labis na kalungkutan sa kanyang mga mata. Napatingin na rin ako sa litrato ni Itay na yakap yakap niya. Namin miss niya ba ang itay kaya Siya nagkakaganto? Iyak ng iyak?

Ako rin naman. Sobrang miss ko na rin ito pero hanggang doon na lamang iyon. Matagal na iyong Patay at tanging alaala na lamang nito ang may roon kami.

"Sshh.. Kahit naman wala na si Itay. Mananatili siyang buhay sa puso natin, nay. Kaya huwag na po kayong umiyak dyan. Kung nandito pa si Pio kanina ka iyon piangsasabihan, haha..." natatawang sabi ko kay Inay para pagaanin ang nararamdaman nito.

Nangunot naman ang noo ko ng umiling iling ito at nagpunas ng mga luha sa mata. Tiningnan ko ito sa mga mata at malungkot akong nginitian.

Nagtaka naman Ako. " Bakit?"

Bumug ito ng malalim na buntong hininga bago umiwas ng tingin at bumaling sa mga gamit nitong nagkalat sa itaas ng papag na higaan nito.

Mas lalo akong nagtaka. Akong nangyayari? Maglalayas ba ang iny? "Aalis ka, Inay? x taka Kong tanong sa kanya. Lumingon naman ito sa akin pagkauwan ay umiling.

"Hindi...Pero Kasi, anak..." nag-aalinlangang Saad nito at muling bumuntong hininga.

Tumayo ako at sinimulang ligpitin ang mga nagkalat na gamit sa papag nito . Itinabo ko muna ang mga ito pero hindi ang brown envelop na nakita ko. Sinulyapan ko muna si Inay bago binuksan ang envelop para tingnan kung ano ang lamang no'n

Titulo.

Iyon ang titulo ng lupang kinatitirikan ng bahay namin ngayon dito sa Sitio Yakal. Nagtatakang tiningnan ko si Inay. Kilala ko siya. Hindi si Inay yong tipong mangangalkal ng mga mahahalaganh gamit para lamang sa Wala.

Huling beses kong nakita itong titulo ng lupa namin ay noong tuluyan nang naimpasan nila ni Itay ang bayarin ng lupa.

"Nay..." mahinang usual sa pangalan niya.

Umiling iling ito at tumango agkuwan. Kitang kita ko kung paano nagtaas baba ang dibdib nito sa labis na emosyong nararamdaman.

"Nay, Anong ibig sabihin niyon? at bakit..."

Muli niyang tingnan ang mga gamit na nakakalat kanina..." nag iimpake ka? Aalis k ba, Inay? ibebenta mo ang lupa? " Nay naman!"

Tumingin ito sa akin saka sunod sunod na umiling. " Lia, anak... Hindi rin ako aalis. Pero, anak..." Muli itong humugot ng malalim na buntong hininga bago magpatuloy sa pagpapaliwanag.

"Pinapaalis na tayo dito sa Sitio Yakal. Binili na raw ng mga Montallejo ang buong Sitio. Anak, di ko na alam ang gagawin ko.... Paliwanag ni Inay sa kin. Bigla naman nagsalubong ang kilay ko pagkarinig ko ng sinabi ni Inay.

Kamai? Pinapaalis dito sa Sitio Yakal? Bakit sino ba Sila para paalisin kami dito.