Masuk"LOVE YOU, MAMA...."
Napangiti ako bago muling lapitan ang anak ko saka ito hinalikan sa magkabilang pisngi. Pagkatapos ay kinuha ko na ang bag ko at nagpaalam sa kanila ni Inay. Masaya ako dahil bumuti na Ang pakiramdam ni Inay. Nakakapaglakad lakad na rin ito at unti hunting bumabawi ng lakas. Kumaway ulit ako Kay Pio at naglakad na palabas ng bahay. Papunta akong muli sa health center na pinagta-trabahuan ko noon. Makikiusapvako na kung pwedevay mag apply akong muli bilang assistant ng Isang nurse na naroon gaya no'ng dati. Yon nga lang, kung bakante pa Hanggang Ngayon ang posisyin na iyon. Kung hindi, siguro kailangan ko nalang maghanap ng panibagong trabaho. Ngayon kasing lumalaki na si Pio, kailangan ko ng maging mas praktikal. Dalawang taon nalang at mag aaral na si Pio. Paano ko tutustusan ang mga pangangailan naming mag Ina? May mga gamot rin si Inay na pang maintenance nito para hindi ito muling atakihin ng high blood. Nagpatuloy lang Ako sa paglalakad. Napahinto lang ako ng biglang may tumawag sa pangalan ko. Si Mang Kanor, ang tatay ni Karolin, iyon habang nagbibisikleta. Huminto ito sa harapan ko kaya wala akong choice kundi huminto Rin sa paglalakad at batiin ang matanda. "Magandang Umaga po, Mang Kanor..." bati ko sa matanda at nginitian ito. Ngumiti naman ito pabalik sa kin sabay abot ng Isang supot ng puto at kutsinta. Nanlaki naman ang mata ko. "Naku, Mang Kanor! Huwag na po. Idagdag niyo nalang po iyan sa pagbebenta niyo. Pandagdag kita na rin." Nataw naman ito at umiling iling. Bumaba ito sa bisikleta saka Siya naismo ang naglagay ng supot sa kamay ko. Gustuhin ko mang ibalik iyon pero pinigilan Ako nito. "Ano ka ba naman, Lia? Sa katunayan, ipinapaabot yan ni Hilda sayo. Alam mo Naman iyong esposa ko, Sobrang malapit na malapit ang loob sa Inyo ni Pio..."Muli itong sumakay sa bisikleta. "Sige na, hija. Mauna na ako sayo. Mag iingat ka sa lakad mo." Napangiti nalang ako at tinanaw si Mang Kanor Hanggang sa tuluyan na itong makalayo. Ipinasok ko ang supot sa bag ko. Napailing Ako at nagpatuloy sa paglalakad. Isangalatong kamag anak ang pamilya ni Mang Kanor. Malapit itong kaibiggan ni itay noon kaya naman naging malapit na rin ang mga ito sa amin. Gaya namin, malungkot rin ang mga ito no'ng namatay si Itay. Ilang minuto din ang ginugol ko sa paglalakad at narating ko rin ang health center ng Sitio Yakal. Kipkip ko ng mahigpit ang bag ko saka bumuga ng malalim na buntong hininga. Inayos ko muna ang medyo magulo Kong buhok at naglakd na papasok sa healt center. Kung kailangan Kong kapalan ang mukha ko para lamang matanggap muli sa trabaho, gagawin ko. Hindi ko naman ito ginagawa para lang sa Sarili ko kundi para Kay Pio. Mahal na mahal ko ang anak ko at handa akong magsakripisiyo para lamang sa ikabibuti niya. Pagpasok ko sa loob ay agad akong sinalibong ni Marcy, Isa ring midwife. Tipid ko itong nginitian at ngumiti rin naman ito pabalik. Lumapit ito sa kin. " O Lia! Nandito ka pala. May ipapa check up ka ba?" usisa nito sa akin kaya agad naman akong umuling. Lumunok muna ako ng dalawang beses bago magtanong. "Nasa loob ba si Dra. Fay? Uhmm, may importante lang Kasi akong appointment sa kanya. Nandito ba Siya?" alanganin ko pang tanong kay Marcy. Nang tumango ay tila nagkaroon naman ng kaunting pag asa ang puso ko. Agad akong nag paalam kay Marcy saka tinungo ang Isang silid na opisina ni Dra. Fay. Mabuti nalang at bukas ang pinto ng opisina nito kaya do ko na kailangang kumatok pa. Nakita ko naman itong abala sa pagbabasa ng Isang makapal na libro. Dahan dahan akong pumasok at nang maramdaman yata nito ang presensiya ko, agad itong nang angat ng tingin saka ngumiti sa kin. Itinabo rin nito ang hawak na libro saka pinagsiklip ang mga palad sa ibabaw ng lamesa nito. Muli itong ngumiti bago magsalita. " Ikaw pala, Lia! Maupo ka muna ...." alok nito sa kin sabay Turo sa upuang nasa harapan nito. Tumango naman Ako at naupo na rin. Agad kong binuksan ang bag na dala ko at kinuha ang credentials ko roon. Inayos ko muna ito at I aabot ko na sana kay Dra. Fay ng aalinlangan itong gumiti sa akin. Napakurap kurap naman ako saka nakagat ang pang ibabang labi ko. Huli na ba Ako? Napabuntong hinga muna ito bago magsalita..."I'm sorry, Lia.... Halos mag iisang taon na simula ng may pumalit sayo sa pagiging assistant ni Dina. Hindi naman kita masisisi dahil naiintindihan ko ang rason mo noon... Pasensiya na" malumanay na Sabi nito sa akin. Wala sa Sarili akong tumango at pilit na ngumiti Kay Doctora Fay. " A-atos lang po D- doktora..... Maghahanap nalang po ako ng ibang pwedeng pasukan na trabaho." Muli ko itong nginitian at tumayo na. " Sige po, Doktora...Ali's na po ako. Tumango ito sa akin at malungkot akong nginitian. Pagkatapos ay tumalikod na ako at lumabas na ng opisina nito. Tinanong pa Ako ni Marcy kung Anong nangyari pero ngiti lamang ang itinugon ko. Siguro, uuwi nalang muna ako, kung sakali. Bukas nalang ulit ako maghahanap ng pwedeng mapagta trabahuang. Hindi naman ako masyadong umasa na muli akong makababalik sa pinagta trabahuang ko noon. Akala ko lang talaga na bakante pa ito nga Sabi pa ni Karolin, ang anak Nina Mang Kanor at Aling Hilda, wala naman daw siyang nakikita na Kasama palagi ni Dina gaya ng palagi Kong ginagawa noon. BIGO akong humugot ng malalim na buntong hininga at nagsimula na namang maglalakad pauwi."Ako nga pala si Cynthia Isa rin akong secretary ni Sir Zion non but since. I was promoted, nalipat Ako sa ibang department . But don't worry. Sir Zion already told me to asses you..." nakatinging bhngad sa akin no Cynthia habang naglalakad kami paliko sa Isang pasilyo. Marami siyang itinuro sa akin about sa ibat ibang department na mayroon ang MontaVier Company. Wal naman akong ibang ginawa kundi tumango ng tumango sa kanya. "Malapit na tayo sa magiging lamesa mo. You know what, Lia? Mas masuwerte ka sa lahat ng mga naging secretary ni Sir Zion. Imagine? Pinakiusapan niya pa Ako na I tour ka sa buong company? Noon kasi, kami lang mismo Ang bahalang maghanap sa magiging cubicle namin..." Sabi nito sa akin sa normal na tono. Hindi yong nang aakusa Siya o ano. Sadyang natural lang talaga. Ngumiti lang ako Kay Cynthia at itinuon na lamang ang atensiyon sa mga pinagsasabi niya. Pero hindi ko rin maiwasang mapaisip sa sinabi ni Cynthia sa akin.
Jusko gabayan you po Ako..... "Dito nalang ako, Neah... Nasa bandang dulo nito ang CEO office. For sure nandoon si Sir Zion..." nakangiting sabi nito. Nagtaka naman Ako ng lumapit ito sa akin at may ibinulong sa tainga ko. "Mag ingat ka ... Nangangain ng tao yan..." Baliw! Sige na, puntahan ko muna ang boss ko..." natatawang sabi ko naman saka tumalikod na. Natawa Rin naman si Nana sabay thumbs up pa sa akin. Hay! May pafkabaliw pala ang Llana Del Mar na iyon. Bawat hakbang ko papalapit sa opisina nito ay oalakas ng palakas ang tibok ng puso ko. Goodness! Bakit ba ako kinakabahan? Hindi naman siguro totoo yong sinabi ni Nana na kumakain ito ng tao right? Sa gwapo nito, sayang naman kung magiging halimas lang. Nang tuluyan na akong malakait sa labas ng opisina nito ay huminto muna ako at huminga ng malalim. This is it! Wala nang atrasan ito, Lia... Kinakabahang iniangat ko ang kamay ko para pihoton pagbukas ang into. Mas lalong
"MAMA?" Tumayo agad Ako at asimpleng hinawi ang mumunting luha sa pisngi ko at nilapitan si Pio. Bahagyang pa akong gumilid para Hindi masagi si Inay. Sobrang himbjng kasi ng tulog nito. Nakita ko naman ang dahan dahang pagmulat ng mga mata ni Pio at inilibot ang tingin sa paligid. "Mama K-ko...." "Anak, nandito si mama... May masakit ba sayo? Nagugutom ka ba? Ano? May gusto ka bang kainin?" habang hawak hawak ang Isang kamay nito Kahit hirap ay nagawa a nitong umiling at ngumiti ng tipid sa akin. "N-No...Mama ." Tumango tango naman Ako. " Nauuhaw ka ba? Gusto mo ng water?" Muli, ay umiling ito. Hindi ko na pinilit pa at napangiti na lamang sa kanya . Thanks God medyo umayos na Ang lagay ng anak ko. Kahit papano ay nabawasan na r
Humahangos na pumasok naman si Inay. May bitbit itong mangkok na may lamang lugaw. Tumayo ako peromuli ring napaupo ng pigilan ako bigla ni Pio. "H-huwag mama... Huwag m-mo akong i-iiwan..." pigil pa nito sa kin. Napatingin naman Ako kay Inay na tumango naman sa kin. Para bang sinasabi niya na makjnig ako kay Pio. Puno ng pagmamahal at pag aalalang tiningnan ko si Pio sabay haplos na maliit nitong palad na mahigpit na nakahawak sa kamay ko. "Sige. Dito lang si Mama..." Ngumiti naman ito at muling ipinikit ang mga mata. Binalingan ko naman si Inay na ngayon ay tahimik na nakatanaw sa amin ng anak ko. " Nay, pwede po bang Ikaw nalang ang mag abang ng taxi sa labas? Ayaw Kasi ni Pio na Iwan ko siya. Nang tumango si Inay at lumabas ng kwarto upang mag abang ng taxi ay napabuntong hininga nalang ako Totoo talaga na hindi mawawala ang bad news sa buhay. Nagkaroon nga Ako ng trabaho,nafkasakit naman ang anak ko. Paano kapag nagsimula na n
"GUSTO KO PO SANA KASO...." Siguro kung titingnan ay baka Sabihin na nag iinarte pa ako gatong trabaho na mismo ang inaalok sa kin. If I know, Malaki ang susweduhin ko kapag tinanggap ko ang opportunity na ito. Pero makakaya ko ba? Wala Kasi akong kaalam alam tungkol sa mga gawaing pang opisina. Siguro sa pagtitimpla ng kape ng ay kaya ko pa. Pero paano sa ibang gawain? Baka sunod sunod na sermon lamang ang mapalapit ko kapag nakataon. Magsasalita na sana ako pero naunahan ako ni Mrs. Montallejo, at para bang naging daan iyon upang magbago ang is ko. "I know what you're thinking, Lia. Noong kasing edad mo palang ako,palagi rin akong Naguguluhang sa mga desisyong gagawin ko" Saad pa nito. "And to tell you honestly,wala rin akong kaalam alam tungkol sa mga gawaing may kinalaman sa pagnenegosyo. It's hard for me to learn about things I really don't like. My dad always ended up
"Hmm, okay naman po. Maliban sa nasisigiro ko ang kaligtasan ng anak ko, madali na lang po para sa kin ang makahanap ng trabaho...." mahinahong sagot ko saka bumuntong hininga ng malalim. Siguro kailangan ko ring humingi ng tawad sa kanya dahil sa mga masabi ko noon sa kanyang anak. "And I would like to apologize ma'am. Pasensiya na po sa mga nasabi ko noong nakaraan. Hindi ko naman o kasi alam na hindi na pala sa amin ang lupang iyon... Hindi rin po kasi ako naniniwala kasi nasa amkn a Rin ang titulo ng lupa kahit matagal na pala itong nakabenta sa Inyo... Sorry po ulit" hinging paumanhin ko sabay yuko ng ulo. Narinig ko naman itong tumawa ng marahan. You know Lia.... You don't have to apologize to me. I understand you and your complaints that time. But I think, kay Zion mo dapat Sabihin Ang lahat ng iyan... He's the one who gave the house to your family. And besides, we still owe you for saying my son's life..." sabi nito. Hindi







