MasukKaya naman tuwang-tuwa si Jermaine nang unang magkamalay si Josiah at hindi na siya pinagamot ni james. Nag-aalala siya na hindi na niya makikita si Josiah kapag may nangyaring hindi maganda. Dahil sa pagkabalisa sa nakakasakit ng pusong pag-iyak ni Jermaine, mabilis na lumapit si Theodore kay james at hiniling, "Mr. Alvarez, pakisuyong tingnan si Mr. Josiah ngayon." “Oo naman!” Tumango si james bilang tugon. Lumapit si Theodore kay Jermaine, tumingkayad, at umalma, "Mr. Cadden, mapapagaling ni Mr. Alvarez si Mr. Josiah. Mangyaring huwag mawalan ng pag-asa." Inangat ni Jermaine ang kanyang ulo, ipinakita ang isang pares ng luhaang mga mata. Nang makasalubong niya ang confident na titig ni james, hindi siya umimik bagkus ay dahan-dahang ibinaba ang katawan ni Josiah at tumayo. Yumuko si james at marahang inilagay ang kanyang kamay sa noo ni Josiah, na nag-iniksyon ng mga pagdagsa ng espirituwal na enerhiya sa kanyang katawan. Ang maputlang mukha ng huli ay unti-unting namumula, at
Natigilan si Boris nang makitang nilagok ni james ang itim na ambon. Pagkatapos ng lahat, alam na alam niya kung gaano nakamamatay ang nakakalason na gas ng parasite na kumokontrol sa isip. Sa ilalim ng normal na mga pangyayari, ang isang parasito na kumokontrol sa isip ay hindi maglalabas ng nakakalason nitong gas dahil ito ay mamamatay kaagad pagkatapos. Dahil sa mga kahirapan sa paglinang ng mga parasito na kumokontrol sa isip, gagamitin sila ng may-ari upang patayin ang kabilang partido lamang sa isang emergency. Matapos lunukin ni james ang itim na gas, ang parasite na kumokontrol sa isip ay tumigil sa pagpupumiglas at naging manipis at kulubot. Pagkatapos ay itinapon niya ang parasito dahil ang patay na insekto ay walang silbi sa kanya. Kasabay nito, ang isang nasa katanghaliang-gulang na lalaki na nakasuot ng itim na damit na nakaupo sa loob ng isang selyadong silid ng isang liblib na bahay sa Jadeborough ay biglang bumangon at ibinagsak ang mga mangkok sa harap niya sa sah
Si Boris ay naglinang ng magecraft sa loob ng mga dekada, natuto mula sa ilang mga masters, at sinubukan ang kanyang kakayahan laban sa mga kapwa mage. Gayunpaman, hindi pa siya nakakita ng isang magecraft na tulad ng kay james.Ang pulang liwanag na pinalabas ni james ay napakalabis, hanggang sa ang pakiramdam ng isa ay sambahin siya. Matagal nang lumuhod si Boris sa harap ng binata kung hindi niya pipilitin ang sarili na panatilihin ang kanyang kalmado.Hindi tumugon si james sa mga tanong ni Boris, dahil hindi niya nakikita ang pangangailangan na gawin iyon.Sa halip, sumingit siya, "Cut the nonsense. Magwala ka kung wala kang ibang galaw."Kahit na nagalit si Boris, hindi na siya naglakas-loob na hampasin si james at tumabi na lang.Ang katotohanan na ang isang kilalang salamangkero tulad ni Boris ay napigilan na labanan si james sa isang palitan lang ng suntok ay labis na ikinagulat ni Jermaine kaya't napabuntong-hininga siya at hindi makapaniwalang tumingin sa binata.Sa pagting
Nang makitang nakapagdesisyon na si james, wala na si Theodore sa mga pagpipilian. Hinding-hindi niya sasalakayin si james, hindi pa banggitin na alam niyang hindi siya ang kapareha niya. Sa sandaling iyon, kumulog si Jermaine, "Theodore, kung hindi ka mag-strike ngayon, tatanggalin kita!" "Mr. Cadden, dapat may dahilan sa likod ng desisyon ni Mr. Alvarez. Please trust him." Sinubukan siyang kumbinsihin ni Theodore. "Kalokohan. Mamamatay ang anak ko dahil sa kanya!" Napatitig si Jermaine kay Josiah na patuloy pa rin sa pagsigaw sa sakit. Pagkatapos, lumingon siya kay Boris. "Mr. Yonce, pakiusap, tigilan mo si james. Kung mapipigilan mo siya, ipinapangako kong tutuparin ko ang anumang hilingin mo!" Natuwa si Boris nang marinig ang deklarasyon na iyon at tumango nang husto. "Walang problema, Mr. Cadden. Gayunpaman, dapat mong malaman na ang mga kaswalti sa mga labanan na kinasasangkutan ng magecraft ay hindi maiiwasan. Kung hindi ko sinasadyang mapatay si james sa proseso, hindi mo
"Mr. Cadden, gumaling na ang anak mo. Hindi siya kontrolado ng sinuman. Ang liwanag na nakita mo ngayon ay ang banal na liwanag. Kung siya ay kontrolado ng isang parasito na kumokontrol sa pag-iisip, imposibleng manatiling kalmado siya. Kaya, huwag magtiwala sa mga kalokohang binigkas ni james," sabi ni Boris. Ngumisi naman si Galen na nakatayo sa isang tabi. "I bet james made that puppet story just to get your attention because he didn't get the chance to acquit himself earlier. Ngayong naka-recover na si Mr. Josiah, hindi siya nasisiyahan at sinusubukang i-claim ang credit sa ginawa ni Mr. Yonce." Ang kanyang pahayag ay nakumbinsi si Jermaine. Sa katunayan, kahit na hiniling ko kay james na iligtas si Josiah, nakabawi si Josiah bago pa niya magawa ang anuman. Maaaring totoo na nagalit si james, kaya nag-imbento siya ng papet na kuwento upang lumikha ng pagkakataon para sa kanyang sarili. Kung mabibigyan siya ng pagkakataon na gamutin si Josiah, maaangkin niya ang kredito para sa p
“Josiah, Josiah...” agad na tawag ni Jermaine sa anak. Nakatitig kay Josiah, itinaas ni james ang kanyang kamay at gusto siyang hampasin sa kanyang ulo. Sa paglipas ng panahon, nakabawi si Josiah sa normal at takot na takot na tumingin kay james. Ang kanyang mga mata ay hindi na pula, at ang kanyang mga kalamnan sa mukha ay nakakarelaks. “Dad, save me...” biglang sigaw ni Josiah kay Jermaine. Nang mapansin ni james na tumangging bawiin ni james ang kanyang braso nang gumaling si Josiah at hahampasin pa niya ang huli, sumigaw si Jermaine nang may pag-aalala, "Tumigil ka, tumigil ka!" Habang umuungol, pilit niyang itinulak si james para makalaya ang kanyang anak. Pagkatapos, niyakap niya ng mahigpit si Josiah at umiyak, "Josiah, Josiah, gumaling ka na sa wakas! Ayos ka na..." "Tay, anong nangyayari? Natatakot ako. Natatakot ako..." Nanginginig na parang dahon si Josiah. "Ayos lang. Huwag kang mag-alala. Nandito ako para sa iyo, at walang makakasakit sa iyo." Tuwang-tuwang tinit







