Mag-log in
Yorick
Huling Na-update : 2021-10-21
12
Share:
Iulat
Synopsis
Ca fait 3h que j'attends les résultats de ce fichu baccalauréat. A vrai dire je suis stressé je me souviens qu'a chaque fois que je sortais de la salle j'oubliais tout ce que j'avais fait. Était-ce un bon ou un mauvais signe? En fin bref cela faisait déjà 3h de temps, il y'avait des éleves partout tous attendant les résultats du bac. Charlene: stressé? Moi: qui ca moi, du tout. Elle: ca fait combien de temps qu'on se connaît?! Je sais quand tu es stressé et quand tu ne l'es pas. Moi: Bon j'avoue que je ne tiens plus en place, je veux que ca se termine maintenant. Elle: patience! Moi:pfff! C'est vrai que charlene me connaît bien . Qui c'est? Charlene c'est ma meilleure amie. On se connaît depuis la classe de 6eme bizarrement on a été que dans les même classes. A vrai dire ca fait 4 ans déjà que je suis fou amoureux d'elle mais je n'ai jamais osé le lui dire parce que je tiens trop a notre amitié. Quand elle sourit même si je suis en colère, mon coeur s'apaise. Rien que le simple fait de la voir chaque matin, me rend heureux. J'ai tout le temps envie de l'embrasser, de la serrer dans mes bras, de la réconforter. Je l'aime!
view moreKabanata 1
Prologue
พระอาทิตย์ยังไม่ทันขึ้นเต็มฟ้า
แต่เสียงสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์คันสีดำด้านก็ดังขึ้นบริเวณหน้าหอพักหญิงในย่านกลางเมือง “บอย! พี่บอย...รับหนูไปทีนะ เดี๋ยวลูกค้ารอ!” เสียงแหลมของหญิงสาวในเดรสรัดรูปสีสดเรียกชื่อเขาจากหน้าตึก หนุ่มวินในเสื้อแจ็กเก็ตสีดำหม่น หันไปมองพลางพยักหน้าเบา ๆ ไม่พูดมาก แต่สายตานิ่ง ๆ นั่นกลับทำให้สาวไซด์ไลน์หลายคนหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น “อร๊ายย~ ทำไมขี่มอไซค์ก็ยังหล่อ!” “นั่นดิยะ! ขรึมแบบนี้แหละน่าเก็บ!” ไม่ว่าจะสาวไซด์ไลน์รุ่นใหญ่ หรือแม่หม้ายสาวหุ่นดีวัยสามสิบกว่า ๆ ต่างก็ยอมจ่ายเงินเพิ่ม...เพื่อได้ “พี่บอย” มารับไปโรงแรมด้วยตัวเอง แต่พี่บอยกลับไม่เคยตอบอะไร ไม่เคยหวั่นไหวกับใคร แม้แต่เสียงอ่อย ๆ ที่กระซิบหลังหมวกกันน็อก “คืนนี้ว่างไหมคะ...ขึ้นห้องหนูก่อนได้เลย ไม่คิดตังค์” แต่ชายหนุ่มก็แค่ขับไปเงียบ ๆ ไม่หัน ไม่ตอบ มีเพียงแววตาเดียวที่มักเปลี่ยนไปเสมอ...เมื่อเขาไปรับหญิงสาวอีกคน หญิงสาวในชุดเรียบง่าย ไม่ได้แต่งหน้าจัด ไม่เคยอ่อย…แต่กลับทำให้เขารู้สึกอยากปกป้องทุกครั้งที่เห็น ใช่... เธอคือ “นิริน” นักศึกษาสาวปีสามที่ยามค่ำคืนต้องกลายเป็นผู้หญิงในตลาดบริการ เธอไม่เคยรู้เลยว่า... คนขี่วินเงียบ ๆ คนนั้น ไม่เคยรับส่งใครแล้วเฝ้ามองผ่านกระจกนานเท่าที่เขาทำกับเธอ แม้จะมีผู้หญิงมากหน้าหลายตานั่งซ้อนท้ายเขาทุกวัน แต่หัวใจของ พี่บอย...มันมีที่ว่างไว้แค่คนเดียว “พี่บอย มารับหน่อยค่ะ ที่เดิมนะ” ข้อความนั้นถูกส่งออกไปในเวลา 20:15 น. นิรินแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว กระโปรงสีเข้มเรียบแต่รัดรูป เสื้อแขนยาวผ้าบางสีขาวนวล ผมถูกรวบหลวม ๆ เป็นหางม้า และลิปสติกสีชมพูกุหลาบที่เธอไม่ค่อยทา ยกเว้นวันที่มี “งาน” เธอลากกระเป๋าใบเล็กลงมาจากห้องเช่า ไม่ต้องมีคำอธิบายอะไร เพราะแค่ชื่อโรงแรมก็ทำหน้าที่แทนทุกอย่างแล้ว รถมอเตอร์ไซค์สีดำจอดรออยู่ตรงมุมเดิม พี่บอย วินมอไซค์วัยสามสิบต้น ๆ ผู้ชายพูดน้อย ใส่เสื้อคลุมกันฝนสีทึบและหมวกกันน็อกที่เขายกขึ้นไว้ครึ่งศีรษะ มองเธอด้วยสายตาเดิมที่ไม่ถามอะไรเลย...แต่ไม่เคยละไปไหน “ไปส่งที่เดิมนะคะ” “อืม...ขึ้นเลย” เธอสวมหมวกกันน็อกที่เขายื่นให้ เสียงเครื่องยนต์เริ่มขึ้นอีกครั้ง ระหว่างทาง เธอซบแผ่นหลังเขาเหมือนเดิม ไม่ได้พูดอะไรเหมือนทุกครั้ง เพียงแต่เธอไม่รู้เลยว่า คนที่เธอพิงอยู่ตรงนั้น รู้สึกกับเธอมากแค่ไหน พี่บอยจอดรถหน้าทางเข้าโรงแรม เธอลงจากรถ หันไปยิ้มบาง ๆ ให้เขา ก่อนจะเดินเข้าไปในประตูกระจกที่ปิดไว้แน่นหนา ในห้อง 508 นิรินนั่งอยู่บนปลายเตียง แสงไฟสีอุ่นสะท้อนเงาตัวเองในกระจก เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กไลน์ ไม่มีข้อความใหม่จากใคร...แม้แต่ “แขก” ที่นัดไว้ “เขาน่าจะมาแล้วนะ...” เธอพึมพำกับตัวเอง เธอรอ นาทีแล้วนาทีเล่า จนกระทั่งเสียงข้อความดังขึ้น แต่ไม่ใช่จากแขก “ถึงห้องหรือยัง?” จากพี่บอย เธอกลั้นยิ้ม ไม่ตอบในทันที แต่กลับรู้สึกแปลก คืนนี้หัวใจเธอเหมือน “ไม่ได้รอแขก” เท่ากับรอข้อความเขา... นิรินนั่งเงียบอยู่บนเตียง เสียงแอร์ทำงานสม่ำเสมอ แต่กลับไม่ช่วยให้ใจเธอสงบลงได้เลย ข้างนอกฝนเริ่มพรำอีกครั้ง... ไม่แรงนัก แต่พอให้ได้ยินเสียงกระทบกระจกหน้าต่างเป็นจังหวะ “ถึงห้องหรือยัง?” ข้อความเดิมจากพี่บอยยังค้างอยู่ตรงหน้าจอ เธอไม่ได้ตอบทันที แต่พอเวลาผ่านไปอีกสิบนาที แขกยังไม่มา เธอก็กดโทรออกหาพี่บอย…อย่างไม่รู้ว่าทำไม “ฮัลโหล” “พี่บอย...อยู่แถวนี้มั้ยคะ” “ยังจอดอยู่ใกล้ ๆ” “...ถ้าไม่รีบกลับ พี่ขึ้นมาหาหน่อยได้มั้ย” เสียงฝีเท้าพี่บอยมาถึงประตูภายในเวลาไม่ถึงห้านาที นิรินเปิดประตูรับเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่ดวงตาดูแดงเล็กน้อย... อาจจะเพราะฝุ่น หรือไม่ก็เพราะความรู้สึกที่เธอพยายามกลั้นไว้ไม่ให้มันไหลออกมา “ขอโทษนะคะ พี่คงเหนื่อยแล้ว” “ไม่เป็นไร...” “หนูก็ไม่รู้ว่าเรียกพี่ขึ้นมาทำไม” พี่บอยไม่ตอบ เขาเพียงแต่มองเธอ แล้วเดินเข้ามาช้า ๆ มานั่งลงที่ขอบเตียงข้าง ๆ เธอ ระหว่างพวกเขา ไม่มีเสียงพูด มีเพียงฝนที่ตกเบา ๆ ด้านนอก กับเสียงหัวใจที่ค่อย ๆ เต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว นิรินเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน น้ำเสียงแผ่วเบา “คืนนี้…เขาไม่มาแล้วล่ะค่ะ” “...” “หนูคงไม่ควรเสียใจ เพราะหนูก็รู้อยู่แล้วว่าเราคืออะไรสำหรับเขา” “แต่บางที...หนูก็อยากเป็นคนธรรมดาบ้าง” คำว่า “คนธรรมดา” ทำให้พี่บอยหันมาสบตาเธอ ในแววตาของเขามีบางอย่าง…บางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นในสายตาของใครเลยตลอดชีวิตที่ผ่านมานี้ เขายื่นมือมาลูบผมเธอเบา ๆ สัมผัสที่ไม่ได้เร่งเร้า แต่แนบแน่นจนเธอเผลอวางแก้มลงบนฝ่ามือนั้น “หนู...เหนื่อยมากเลยนะพี่บอย” “รู้…” “แล้วพี่...เคยมองหนูเป็นแค่ลูกค้าไหมคะ” “ไม่เคย” คำตอบนั้น… มันไม่ใช่คำพูดหวาน ๆ แต่มันหนักแน่น…มากพอให้เธอปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาช้า ๆ และเมื่อเขากอดเธอในนาทีนั้น นิรินก็ไม่ผลักไส ไม่ผลักเลย… เธอเอนตัวลงซบเขาในแบบที่ไม่ต้องแลกกับเงิน ไม่ต้องแลกกับอะไรเลย เพราะคืนนี้เธอไม่ใช่ “ใครก็ได้” แต่เธอคือ นิริน ที่อยู่ในอ้อมแขนของ พี่บอยคนเดียวPinakabagong kabanata
Yorick 78
Partie 78: Tchup! Stupide voiture!Moi: Alors?Lui: Et bein...je ne vois pas le problème.Moi: Donc tu veux me dire que la voiture a décidé tout d'un coup de s'arrêter. Juste pour gâcher la soirée des gens?Lui:...Moi: On aurait dû prendre la mienne. On serait déjà arrivé.Lui: Bon bref...Moi: Trouves une solution pardon...vite vite, allez!Lui: Et que veux-tu que je fasse? Je ne suis pas mécanicien et je ne vais pas décidé de me salir alors qu'on se rend à un diner rien que pour les caprices de madame...on va simplement appeller un taxi.Moi: O_O...Donc tu m'es inutile quoi!Lui: Eh Lindsay! Tu ferais mieux de te calmer et de me répondre plus poliment.A vrai dire je ne sais pas trop comment la dispute a commençé. Je sais juste que j'étais en
Huling Na-update : 2021-10-21Yorick 77
Partie 77:La douleur a fini par se calmer et c'est dans cet état que Milyne m'a trouvé.Elle: Ça va? Tu as encore mal?Moi: Non...je...J'ai arrêté de parler quand j'ai ressenti la même douleur au niveau de mon bassin.Elle: Sarah...on va à l'hôpital.Elle a voulu m'aider à me lever mais je n'arrivais pas. Je ne pouvais pas bouger tellement j'avais mal.Elle: Kieee...qu'est-ce que tu ressens exactement?Moi:...Elle a compris que là là je ne pouvais pas répondre. Elle a pris mon téléphone et a lançé un appel.Elle(à moi): J'appelle Adrien.Moi:...Elle a passé son appel et moi je souffrais dans mon coin. J'espère vraiment que ce ne soit rien de grave. Je prie pour revenir dans le même état que je suis partie c'est à dire enceinte. Je ne veux pas
Huling Na-update : 2021-10-21Yorick 76
Partie 76:Depuis la dernière fois au super-marché Ama et moi ne nous sommes pas revus. Elle ne décroche pas quand je l'appelle et ne réponds à aucun de mes messages. Je la comprends un peu mais bon...quand j'ai vu Sarah la dernière fois, j'ai été troublé et le fait qu'elle soit enceinte n'a rien arrangé à la situation. Ça m'a fait mal je l'avoue. Je n'ai pas arrêté de penser à quand on était ensemble, à ce qui s'est passé et à aujourd'hui. Au début j'avais beaucoup de regrets mais j'ai fini par comprendre que je devais arrêter de penser comme ça. C'est la vie qui l'a voulu ainsi et maintenant Sarah est heureuse avec me gynécologue et moi je me plait avec Ama. Il faut à présent que je règle les problèmes avec elle. Je saisie mon téléphone et lui envoie un message. Je comp
Huling Na-update : 2021-10-21Yorick 75
Partie 75:Moi: Tu es prête?Elle: Oui...allons-y.Moi: Attends je t'aide à marcher.Elle: Je peux marcher toute seule. Merci.Moi: Bon okay.Aujourd'hui Chanel sort de l'hôpital et c'est moi qui la ramène à la maison. Jason travaillais aujourd'hui et même si il voulait venir malgré ça, je me suis porté garant. J'ai donc pris le quelque peu d'affaires dont elle usait quand elle était ici et j'ai commençé à marcher juste derrière elle. On vient de lui retirer la perfusion donc elle est encore très faible. Elle avance avec peine, je lui ai bien demandé si elle voulait que je l'aide, elle a refusé donc je vais la laisser avancer à son rythme. Nous avons fini par sortir de l'hôpital et montés dans la voiture.Moi: Ta ceinture stp.Elle: Eh...j'allais la mettre. Je suis prudente moi.Moi: Ouais c'
Huling Na-update : 2021-10-21Yorick 34
Partie 34:Je rentre a peine des cours. Je suis fatiguée. L'école épuise vraiment. Depuis ma dispute avec ma cougar de mère on ne se parle plus vraiment, juste le strict nécessaire: bonjour, bonsoir. Enfin bref...et jordan est enfin venu me voir, do
Yorick 15
Partie 15:Tout a été préparé. Papa a fait les passeports, mes bagages sont faits. On part demain. Aujourd'hui je pars voir Eric. Il tenait a me voir avant de partir. Donc je prends une douche et je me mets en route pour chez lui. Je descends de la voiture
Yorick 13
Partie 13:La Cote d'Ivoire, j'arrive pas a y croire...tchup!...la bas c'est trop nul...il ne pouvait pas nous emmener je sais pas moi...aux bahamas ou en...australie...mais la Cote d'Ivoire...pff! Je suis obligée de faire mes bagages. Je déteste les ivoiriens a
Yorick 12
Partie 12:Je prends mon courage a deux mains et je l'appelle.Elle: allo...pourquoi est-ce que tu m'appelles encore je croyais que tu avais abandonné?Moi: crois-moi j'ai bel et bien abandonné...je t'appelle pour quelque chose d'autre.Elle: et
Maaari mong magustuhan
To Readers
Bienvenue dans Goodnovel monde de fiction. Si vous aimez ce roman, ou si vous êtes un idéaliste espérant explorer un monde parfait, et que vous souhaitez également devenir un auteur de roman original en ligne pour augmenter vos revenus, vous pouvez rejoindre notre famille pour lire ou créer différents types de livres, tels que le roman d'amour, la lecture épique, le roman de loup-garou, le roman fantastique, le roman historique et ainsi de suite. Si vous êtes un lecteur, vous pouvez choisir des romans de haute qualité ici. Si vous êtes un auteur, vous pouvez obtenir plus d'inspiration des autres pour créer des œuvres plus brillantes. De plus, vos œuvres sur notre plateforme attireront plus d'attention et gagneront plus d'adimiration des lecteurs.
