Masuk“ป๊า หนูง่วงนอนแล้ว กลับกันได้หรือยังป๊า”“หนูง่วงนอนแล้วเหรอ? งั้นหนูเอาของขวัญไปให้พี่เวย์กับพี่เฟิลก่อนสิไป อุตส่าห์ตั้งใจห่อมาให้พี่ๆ เขาหนิ” วาโยเอ่ยบอกแพรดาว เพราะวาโยนั้นสังเกตเห็นว่าตั้งแต่รันเวย์กลับมาจากต่างประเทศคราวนี้ นิสัยเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ซึ่งตอนนี้รันเวย์ดูโตเป็นผู้ใหญ่ แถมนิ่ง
ตอนพิเศษ 2"ป๊า หนูขอไปเดินเล่นตรงสวนหย่อมนะคะ" แพรดาวเอ่ยบอกวาโยผู้เป็นพ่อของเธอ"ไปนั่งเล่นกับเฮียๆ เขาสิลูก" วาโยเอ่ยบอกลูกสาวของเขา เพราะตั้งแต่มาถึงแพรดาวก็เอาแต่นั่งอยู่ที่โต๊ะกับเขาไม่ยอมลุกไปไหน ซึ่งต่างจากลูกสาวคนเล็กของเขาที่เอาแต่อยู่นั่งข้างๆ ลูกชายของภาคินไม่ห่าง“หนูขอไปถ่ายรูปสวยๆ ลงไ
ตอนพิเศษ 1หลายปีต่อมา...ฟอด!"แอบหนีลูกหนีผัวขึ้นมานอนดูซีรีส์อยู่บนห้องนี่เอง ปล่อยให้ป๋าเดินหาหนูซะรอบบ้านเลย" ธันวาก้มหอมแก้มนวลฟอดหนึ่งหนักๆ อย่างมันเขี้ยว เมื่อเขาเดินตามหาภรรยาของเขารอบบ้าน จนกระทั่งมาเจอเธอนอนดูซีรีส์อย่างสบายใจอยู่บนเตียง"อื้อ~แล้วลูกๆ ล่ะคะป๋า" นิ้วเรียวกดคลิกปิดหน้าจอ แ
20.00 น.เมื่อเขากล่อมลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาหลับปุ๋ยไปแล้ว ธันวาเดินเข้าโอบกอดภรรยาสาวของเขาจากทางด้านหลังที่สวมชุดคลุมนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะกระจกเครื่องแป้ง และจากนาทีนี้ไปเขาคงต้องมากล่อมภรรยาสาวของเขาบ้าง“ลูกชายของป๋าหลับแล้ว ขอป๋าบอกรักเมียสักรอบได้ไหมครับ” ธันวาพูดกับภรรยาสาวด้วยน้ำเสีย
The End“โอ๊ย! กูปวดกบาลกับฝาแฝดนรกลูกกูจริงๆ เลยว่ะ ตอนพลอยท้องแฝดมันกินอะไรลงไปวะเนี่ย ทำไมลูกกูถึงได้แสบทรวงแบบนี้” วาโยพึมพำเบาๆ ในลำคอ และเอามือตบหน้าผากตัวเองอย่างคิดหนักกับความดื้อรั้นของฝาแฝด จากนั้นวาโยก็หันไปพูดกับภาคิน“ไอ้คิน! มึงเตรียมรับสินสอดจากกูได้เลย ฝากดูแลลูกสาวคนเล็กของกูด้วยก็แ
Chapter 49หนึ่งปีต่อมา@บ้านธันวา"แอ๊ะ! แอ๊ะ! ป๊ะ!" ทารกน้อยผิวขาวในวัยหกเดือน ยกมือน้อยขึ้นปัดป่ายแผงหน้าอกแกร่งทักทายผู้เป็นพ่อที่อุ้มเขาอยู่ในท่าไกวเปลไว้ในอ้อมแขน โดยที่มีแม่ของเด็กทารกน้อยนั่งกินอาหารบำรุงน้ำนมอยู่ข้างๆซึ่งตั้งแต่เด็กชายตัวน้อยเกิดมา วีญ่าแทบจะไม่ได้เลี้ยงลูกเลยด้วยซ้ำ เธอมี
“โอ๊ย! อึก...ยะ...อย่าร้องไห้” ธันวาเอ่ยบอกวีญ่าด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นแผ่วเบา เขาพยายามจะยกมือขึ้นไปจับมือบางเพื่อปลอบขวัญหญิงสาวที่นั่งร้องไห้ไม่หยุด แต่สภาพร่างกายของเขาตอนนี้กลับไม่เป็นใจ เพราะแค่ขยับนิดเดียว เขาก็ปวดร้าวไปทั้งตัวแล้ว“ฮึก~ ปะ...ป๋า หนูขอโทษที่ทำให้ป๋าต้องเป็นแบบนี้ ป๋าอย่าทิ
Chapter 33@ห้างสรรพสินค้า The–Nineธันวานั่งเอามือเท้าคางและเอานิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะทำงานอย่างคิดไม่ตก เมื่อคิดถึงคำพูดของวีญ่าที่เอ่ยตัดพ้อเขา วีญ่านั้นพูดถูกทุกอย่าง ปากเขาก็พูดว่ารักเธอ แต่การกระทำของเขากลับทำร้ายทั้งใจและร่างกายของเธอซ้ำๆ ซากๆ อย่างไม่น่าให้อภัย และวันทั้งวันธันวาก็ได้แต่คิด
Chapter 31วันต่อมา...วีญ่าเดินลงมาจากคอนโดด้วยอาการง่วงเหงาหาวนอน เมื่อคืนกว่าเธอจะได้นอนก็เกือบจะตีสาม เพราะวีญ่าเริ่มกลับมาติดซีรีส์เกาหลีอีกครั้งหลังจากที่เธอเลิกคบกับธันวา การเสพติดซีรีส์เกาหลีคงเป็นยาสมานแผลใจที่ดีที่สุด เพราะมันช่วยทำให้เธอไม่จมปลักอยู่กับความเศร้าเสียใจและไม่ฟุ้งซ่านคิดถึงเ
Chapter 29วันต่อมา@สนามแข่งรถวาโย13.00 น.ก๊อก~ก๊อก~แกร๊ก~"มาทำไม! ใครเชิญมึงมาที่นี่" วาโยเอ่ยถามเสียงดังด้วยความไม่พอใจ เมื่อธันวาเปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานของเขาอย่างถือวิสาสะ ซึ่งภายในห้องจะมีรัชตะที่นั่งไขว่ห้าง จิบไวน์ด้วยท่าทางสบายใจอยู่ภายในห้องด้วย"มึงทักทายเพื่อนรักแบบนี้ทุกคนเหรอ







