ท่านประธานซาตานคลั่งรัก

บทนำ

สาวน้อยอิงดาว

กลางดึกคืนหนึ่งในโซนห้องพักเจ้าของบริษัทผู้เป็นเจ้าภาพจัดงานเลี้ยงฉลองยอดขายธุรกิจน้ำหอมแบรนดังบนเรือสำราญ

ร่างบางในชุดนอนลายคิตตี้สีหวานความยาวชุดเลยเข่าขึ้นมามองเห็นขาเรียวเพรียวสวย ก้าวเดินด้วยท่วงท่ามั่นใจตรงไปยังเป้าหมายคือประตูห้องพักของคนที่เธอมุ่งมั่นปั้นรักเอาไว้ว่าจะสารภาพความในใจให้เขาได้รับรู้

กดกริ่งหน้าห้องสองรอบ ผ่านไปไม่นานร่างสูงใหญ่ของอิษวัตก็ปรากฏตรงหน้าเธอพร้อมสีหน้าประหลาดใจ เขายังอยู่ในฟอร์มที่สวมใส่ไปงานเมื่อช่วงเย็น หากแต่เสื้อสูทไม่ได้คลุมทับ มีเพียงแค่เสื้อเชิ้ตสีเข้มเข้ารูปปลดกระดุมเสื้อลงมาสามเม็ดจนมองเห็นแผงอกแน่น ๆ ชวนให้รู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

เรือนร่างของบุรุษเพศผสานกลิ่นหอมเฉพาะเรือนกายของเขา มันช่างชวนเชิญให้เธออยากอยู่ใกล้เขาตลอดเวลา

อยากเป็นเจ้าของผู้ชายคนนี้

ใครต่อใครต่างเล่าขานกันนานมา ว่าผู้หญิงเปรียบเสมือนดอกไม้ แต่จะเป็นดอกอะไนขึ้นอยู่กับการกระทำของเราเอง

เชื่อว่าวินาทีนี้ ผู้หญิงหลายคนอยากเป็นดอกไม้ที่ถูกผีเสื้อ อิษวัต มาดอมดม แต่จะมีไม่กี่คนหรอกที่ได้เชยชมสมปรารถนา

วันนี้เขาเปิดตัวน้ำหอมแบรนด์ไทยกลิ่นกุหลาบ ชื่อ sexy rose 15 เธอให้คำนิยามความงามของตนเองแล้วว่า เธอนี่แหละคือน้ำหอมกลิ่นดอกกุหลาบกลิ่นนี้

“ถ้ามีเรื่องสำคัญอะไรจะคุยกับพี่ เอาไว้ค่อยคุยวันหลัง กลับห้องตัวเองไปซะ”

เรื่องอะไรจะคุยวันหลังในเมื่อเธอเติมพลังความกล้ามาพร้อมก่อนจะโผล่มาหาเขาถึงที่นี่

“ไหน ๆ อิงก็มาถึงหน้าห้องพี่อิฐแล้ว ขออิงคุยเลยได้ไหมคะ”

เด็กสาวในวัย 17 ปีทอดเสียงออดอ้อนพยายามข่มอาการสั่นไหวไปตามใจให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ มือสองข้างที่ประสานกันเบื้องหน้าบีบกระชับกันไปมาเบา ๆ ด้วยความประหม่า

ใบหน้าหล่อเหลาของเขามองมาที่เธอนิ่ง เธอเองก็มองหน้าเขาเช่นเดียวกัน ตาสบตาพยายามค้นคว้ามองหาความรู้สึกส่วนลึกในดวงตาสีดำมืดคู่นั้น ก่อนที่อิษวัตจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วเปิดประตูออกให้กว้างขึ้น

อิษวัตก้าวเข้าไปนั่งลงที่โซฟาในห้องรับแขกพร้อมกับเชื้อเชิญให้เธอนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเขา ร่างสูงเอนหลังพิงเอกเขนกขาไขว่ห้างมองมาที่เธอด้วยดวงตาคมกริบไม่ยอมคลายความตึงเข้ม ประหนึ่งครูฝ่ายปกครองที่จับจ้องเค้นมองหาคำตอบจากลูกศิษย์ผู้กระทำความผิด

“ทีนี้มีอะไรจะคุยกับพี่ก็ว่ามา”

อิงดาวมองคนที่เธอไม่อยากเป็นแค่น้องสาวของเขาด้วยสายตาหวาดหวั่นชั่วครู่ ก่อนจะรวบรวมพลังความกล้าบอกกับเขาออกไปตรง ๆ

“อิงชอบพี่อิฐค่ะ”

พูดไปในขณะที่ใบหน้าใสไร้เครื่องสำอางนั้นร้อนผ่าวขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแทบจะสนิท ในขณะที่ลุ้นระทึกว่าคนถูกสารภาพจะมีปฎิกิริยาตอบกลับมาแบบไหน

อิษวัตนิ่ง นิ่งเสียจนเธอรู้สึกอึดอัดในใจ

แล้วถอนหายใจเบา ๆ

“ตอบพี่มาก่อนว่าตอนนี้อิงอายุเท่าไหร่”

เขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธแต่เลือกที่จะโยนคำถามกลับมาให้เธอคิด ยังไงเขาก็คงคิดว่าเธอเป็นเด็กอยู่ดี อิงดาวลุกขึ้นจากที่นั่งเดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้ารวบรวมความกล้าหาญก่อนที่จะนั่งคร่อมลงบนตักแกร่งของเขา

“จะทำอะไร”

เขาส่งเสียงดุถามหากแต่ไม่ได้ผลักไสเธอออกห่างมีเพียงสายตาเท่านั้นที่เต็มไปด้วยความดุดัน

“อิงก็กำลังจะบอกพี่อิฐยังไงล่ะคะว่าอิงอายุ 17 ปี ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว อิงชอบพี่อิฐ อิงไม่ได้อยากเป็นน้องสาวพี่อิฐ แต่อยากจะเป็นแฟนกับพี่อิฐได้ไหม”

วินาทีนั้นความรู้สึกรักชอบ คลั่งไคล้หลงใหลในตัวผู้ชายคนนี้มันมีอานุภาพมากมายจนไม่สามารถควบคุมตนเองเอาไว้ได้ หากแต่อิษวัตกลับจับร่างของเธอยกออกจากตักเขาผุดลุกขึ้นไปยืนหันหลังให้

“อิงเด็กเกินไปสำหรับพี่ และที่สำคัญสิ่งที่อิงต้องโฟกัสตอนนี้ก็คือเรื่องเรียนไม่ใช่เรื่องผู้ชาย”

พูดจบเขาก็เดินตรงเข้าไปในห้องนอน ปล่อยให้เธอนั่งจับเจ่าอยู่กับความคิดของตนเองว่าคิดถูกแล้วใช่ไหมที่เดินหน้าเข้ามาบอกความในใจเขาถึงห้องพักแบบนี้ สักพักอิษวัตเดินออกมาพร้อมยื่นชุดคลุมให้กับเธอ

“สวมทับชุดนอนเอาไว้ซะ ต่อไปไม่ว่าจะเป็นที่ส่วนตัวแค่ไหนก็อย่าใส่ชุดนอนเดินโทง ๆ ออกมานอกห้องแบบนี้อีก”

สุดท้ายก็เลือกที่จะตำหนิเธอเรื่องการแต่งกาย ไม่เหมาะสมตรงไหน ชุดนอนลายคิตตี้แขนยาว แค่ความยาวอาจจะสั้นไปนิดแต่โซนนี้มีเพียงแค่ห้องนอนเธอ เขา บิดาเธอเท่านั้น

“กลับห้องไปได้แล้ว”

ออกปากไล่ราวกับว่าไม่อยากอยู่ใกล้ไม่อยากเห็นหน้า แถมเบือนหน้าหนีสายตาตัดพ้อผสานความไม่เข้าใจเป็นการตอกย้ำคำตอบให้ชัดเจนมากขึ้น

“อิงเด็กกว่าพี่อิฐแล้วไง แต่อิงรักผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่แบบพี่อิฐไม่ได้หรือยังไงคะ อิงรักพี่อิฐมานานแล้ว อิงไม่อยากเก็บความรู้สึกแอบรักแบบนี้เอาไว้กับตัวเองอีกแล้ว อิงอยากเป็นผู้หญิงของพี่อิฐ ผู้หญิงที่ไม่ใช่สถานะแค่น้องสาว”

พร่ำพรรณนาบอกความรู้สึกทั้งหมดที่มี หวังให้เขารับรู้สิ่งที่มันอยู่ภายในใจเธอมาเนิ่นนาน

“ออกไปจากห้องพี่ได้แล้วอิงดาว รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำตัวเป็นคุณหนูเอาแต่ใจอยากได้อะไรก็ต้องได้กับพี่”