คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว レビュー

กลับเห็นก้อนกรวดเป็นไข่มุก ทั้งที่ทิ้งไข่มุกเม็ดงามไว้ตรงหน้า คุณไม่รู้สึกเสียดายบ้างเลยหรือ?”ดร.ลู่ถามอีเฟิง แต่อีเฟิงเลี่ยงไม่ตอบ ดร.ลู่เลยคิดไปเองว่าความรักของหนุ่มสาวเขาไม่สามารถเข้าไปยุ่งด้วย เป็นครั้งแรกที่อฉวีมันเริ่มฉลาดขึ้นมาบ้าง และเริ่มยอมรับหรงฉือ

ภาค5ลงในแอพแดงแล้วค่ะ แต่เป็นภาษาจีน ไม่มีซับไทย

กลับมางานเลี้ยงมีดร.ลู่อีกแล้ว งานนี้ไม่ทีอีหลินมาในงาน ผู้คนจับตามองว่าคงหลีกเลี่ยงคำครหาเลยไม่มีอีหลินมากับอีเฟิง ปกติถ้าไม่มีอีเฟิงพามาอีหลินก็แทบไม่มีโอกาสไปงานเลี้ยงอยู่แล้ว สะใจตรงที่พี่อวี้กับหรงฉือกำลังคุยกันกับดร.ลู่ เห็นอีเฟิงเดินเข้ามากับอีฉวี และเห่อ พี่อวี้เลยพาหรงฉือเดินหนีไป สะใจ

ทางจีนไม่อัพ2วันติดเลยหรอคะ

วันไหว้พระจันทร์ตอนบ่ายคนตระกูลหรงไปเยี่ยมแม่หรงฉือที่รพ. กลับบ้านเจอบักเฟิงส่งของขวัญมาให้4-5กล่อง หรงส่งข้อความไปถามว่านี่คือของขวัญขอบคุณที่ไม่พูดเรื่องหย่าใช่ไหม บักเฟิงตอบ‘ใช่’ หรงบอก’ถ้าให้เพราะขอบคุณก็จะรับไว้’

ว๊ายยยย เหรินจีเฟิงผู้บ่าวที่ถอดเขาออกกมาดๆ ส่งของขวัญวันไหว้พระจันทร์ให้หรงฉือด้วย555 เอาแล้วๆ ฮีจะแค่อยาดผูกมิตรรึยื่นใบสมัครจีบเพิ่มอีกคนกันนะ ชายเหรินตื่นแล้วตื่นเลย ออกคอกมาสงสัยพ่อพาไปรดน้ำมนต์แล้ว

เรื่องนี้เวอร์ชั่นเดียวกับในแอพนี้และแอพจงเหิงที่เป็นai ออกภาค4มาแล้วนะ แต่ยังไม่มีซับอิ้งค์ซับไทย ภาคสามถึงตอนฉางโม่ร่วมมือเจียเซียวจนทำชวินตู้โดนคู่ค้าปฏิเสธความร่วมมือ ภาคสี่ต่อจนถึงตอนปีใหม่ที่บักเฟิงหน้าด้านพาลูกไปฉลองที่บ้านตระกูลหรง ใครอยากเห็นบักเฟิงแสดงสีหน้าออกอาการไปดูที่บ้านแดงได้

นิยายเรื่องนี้ เปิดเรื่องมาโดยใช้ความคิดและความรู้สึกของ นางเอก เป็นตัวเดินเรื่อง เราจึงเสพติดไปกับความรู้สึกเจ็บปวด ผิดหวัง กับครอบครัวตามนางเอก พอมากลางเรื่องเป็นการเดินเรื่องโดยใช้ ความคิด ความรู้สึกของ ลูก เป็นหลัก ปลายเรื่องคงเป็นความรู้สึก และ ความคิด ของพระเอก

บักเฟิงกล้ามาก กล้าบอกว่าซินซินลำเอียง ทีเมื่อก่อนพาลูกออกจากอกแม่ไปสนิทกับผู้หญิงคนอื่นแกเคยคิดถึงคำนี้บ้างไหม ซินซินสั่งขนมให้แม่พ่อบ้าน(ทีมหรง)เห็นเลยบอกว่าคุณนายชอบรสอะไรและแนะนำให้สั่งให้คนอื่นๆในตระกูลหรงด้วย สั่งเสร็จซินซินถึงเห็นว่าพ่อยืนดูอยู่แต่น้องเมิน(สมน้ำหน้ามัน)

คนอ่านท้อ นักเขียนก็ขยันยืดยื้อทั้งที่เนื้อหาแต่ละตอนไม่มีอะไรคืบหน้าเลย ทำงาน>กินข้าว>ออกงาน บทวนอยู่แค่นี้