คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว

คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว

Par:  อวินจงมี่Mis à jour à l'instant
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
9.57
2026 Notes. 2026 commentaires
852Chapitres
1.2MVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

แต่งงานกันมาเจ็ดปี เฟิงถิงเซินเย็นชากับเธอราวกับน้ำแข็ง ทว่าหรงฉือกลับยิ้มรับเสมอมา เพราะเธอรักเขามาก และเชื่อว่าเธอจะสามารถเอาชนะใจเขาได้ในสักวันหนึ่ง แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือการที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นตั้งแต่แรกพบ แถมยังรักและดูแลเธออย่างดีที่สุด แต่เธอยังคงพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาชีวิตแต่งงานของพวกเขาไว้ จนกระทั่งถึงวันเกิดของเธอ เธอเดินทางไกลหลายพันไมล์เพื่อไปหาเขาและลูกสาวที่ต่างปะเทศ แต่เขากลับพาลูกสาวไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ทิ้งให้เธอเฝ้าห้องที่ว่างเปล่าเพียงลำพัง ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้อย่างราบคาบ เมื่อเห็นลูกสาวที่เธอเลี้ยงมากับมือต้องการเรียกผู้หญิงคนอื่นว่าแม่ หรงฉือก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป เธอร่างข้อตกลงการหย่าร้าง และสละสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูก แล้วจากไปอย่างสง่างาม นับแต่นั้นก็ไม่สนใจพ่อลูกคู่นั้นอีกเลย และรอเซ็นใบหย่าร้าง เธอละทิ้งครอบครัว และหันกลับมาทุ่มเทให้กับงาน เธอที่เคยถูกทุกคนดูถูกในอดีต กลับสามารถหาเงินได้กว่าหลายแสนล้านอย่างง่ายดาย ทว่าเธอรอแล้วรอเล่า ใบหย่าไม่เพียงแต่ไม่ได้เซ็นสักที แต่ผู้ชายที่ไม่ยอมกลับบ้านในอดีต กลับกลับบ้านบ่อยขึ้นเรื่อยๆ แถมยังติดเธอมากขึ้นทุกวันอีกต่างหาก เมื่อรู้ว่าเธอต้องการหย่า ชายผู้สูงศักดิ์และเย็นชามาโดยตลอดก็ผลักเธอไปที่มุมกำแพง “หย่าเหรอ? ไม่มีทาง”

Voir plus

Dernier chapitre

Plus de chapitres

Notes

10
96%(1947)
9
0%(3)
8
0%(10)
7
0%(3)
6
0%(10)
5
0%(8)
4
0%(5)
3
0%(3)
2
1%(20)
1
1%(17)
9.57 / 10.0
2026 Notes · 2026 commentaires
Écrire une critique

commentairesPlus

Notto Art
Notto Art
กลับเห็นก้อนกรวดเป็นไข่มุก ทั้งที่ทิ้งไข่มุกเม็ดงามไว้ตรงหน้า คุณไม่รู้สึกเสียดายบ้างเลยหรือ?”ดร.ลู่ถามอีเฟิง แต่อีเฟิงเลี่ยงไม่ตอบ ดร.ลู่เลยคิดไปเองว่าความรักของหนุ่มสาวเขาไม่สามารถเข้าไปยุ่งด้วย เป็นครั้งแรกที่อฉวีมันเริ่มฉลาดขึ้นมาบ้าง และเริ่มยอมรับหรงฉือ
2026-10-10 00:47:39
9
7
Than Tesaphat
Than Tesaphat
ภาค5ลงในแอพแดงแล้วค่ะ แต่เป็นภาษาจีน ไม่มีซับไทย
2026-10-09 16:58:26
6
7
Notto Art
Notto Art
กลับมางานเลี้ยงมีดร.ลู่อีกแล้ว งานนี้ไม่ทีอีหลินมาในงาน ผู้คนจับตามองว่าคงหลีกเลี่ยงคำครหาเลยไม่มีอีหลินมากับอีเฟิง ปกติถ้าไม่มีอีเฟิงพามาอีหลินก็แทบไม่มีโอกาสไปงานเลี้ยงอยู่แล้ว สะใจตรงที่พี่อวี้กับหรงฉือกำลังคุยกันกับดร.ลู่ เห็นอีเฟิงเดินเข้ามากับอีฉวี และเห่อ พี่อวี้เลยพาหรงฉือเดินหนีไป สะใจ
2026-10-09 00:59:19
14
14
KW AN
KW AN
ทางจีนไม่อัพ2วันติดเลยหรอคะ
2026-10-07 07:42:55
7
8
Rosalyn
Rosalyn
วันไหว้พระจันทร์ตอนบ่ายคนตระกูลหรงไปเยี่ยมแม่หรงฉือที่รพ. กลับบ้านเจอบักเฟิงส่งของขวัญมาให้4-5กล่อง หรงส่งข้อความไปถามว่านี่คือของขวัญขอบคุณที่ไม่พูดเรื่องหย่าใช่ไหม บักเฟิงตอบ‘ใช่’ หรงบอก’ถ้าให้เพราะขอบคุณก็จะรับไว้’
2026-10-05 00:41:00
14
26
852
บทที่ 1
เมื่อหรงฉือมาถึงสนามบินประเทศเอนาวาก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเธอเธอได้รับข้อความอวยพรวันเกิดทันทีที่เปิดโทรศัพท์โดยทั้งหมดนั้นล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานและเพื่อนของเธอส่งมาแต่กลับไม่มีข้อความใดๆ จากเฟิงถิงเซินเลยซึ่งทำให้หรงฉือหน้าบึ้งเธอมาถึงวิลล่าตอนสี่ทุ่มกว่าเมื่อป้าหลิวเห็นเธอก็อึ้งไปชั่วขณะ “คุณผู้หญิง คุณ... คุณมาได้ยังไงคะ”“ถิงเซินกับซินซินล่ะ”“คุณผู้ชายยังไม่กลับ ส่วนคุณหนูกำลังเล่นอยู่ในห้องค่ะ”จากนั้นหรงฉือจึงยื่นกระเป๋าเดินทางให้เธอ เมื่อขึ้นไปชั้นบนก็เห็นลูกสาวในชุดนอนกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเล็กๆ อย่างตั้งใจ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร แต่จริงจังมาก ถึงกับไม่รู้ตัวว่ามีคนเข้ามาในห้อง“ซินซิน?”เมื่อเฟิงจิ่งซินได้ยินเสียงก็หันกลับมามองพร้อมร้องด้วยความดีใจว่า “คุณแม่!”จากนั้นก็หันกลับไปทำสิ่งที่ทำค้างไว้ต่อหรงฉือเดินเข้าไปกอดลูกสาว ทันทีที่เธอหอมลูกก็ถูกผลักออก “แม่คะ หนูกำลังยุ่งอยู่ค่ะ”หรงฉือไม่เจอหน้าลูกสาวสองเดือนแล้ว จึงคิดถึงมาก ไม่ว่าจะหอมเท่าไหร่ก็รู้สึกไม่พอ และอยากจะพูดคุยกับลูกสาวมากแต่เมื่อเห็นลูกสาวตั้งอกตั้งใจขนาดนี้จึงไม่อยากขัดความสุขของเธ
Read More
บทที่ 2
เฟิงถิงเซินและลูกสาวกลับมาถึงบ้านตอนสามทุ่มกว่าเฟิงจิ่งซินจับชายเสื้อของเฟิงถิงเซินแล้วลงจากรถอย่างเฉื่อยชาจริงๆ แล้วคืนนี้เธอไม่อยากกลับบ้านด้วยซ้ำเพราะคุณแม่อยู่แต่น้าอู๋อู๋บอกว่าคุณแม่ตั้งใจมาหาเธอและคุณพ่อ ถ้าพวกเขาไม่กลับ คุณแม่ก็จะเสียใจคุณพ่อก็บอกว่าถ้าคืนนี้พวกเขาไม่กลับ พรุ่งนี้คุณแม่จะต้องไปเที่ยวทะเลกับพวกเขาแน่ๆเธอจึงต้องยอมกลับมาแต่เธอก็ยังค่อนข้างกังวล จึงเอ่ยอย่างเซ็งๆ ว่า “คุณพ่อคะ ถ้าพรุ่งนี้คุณแม่ดื้อจะตามไปกับพวกเราด้วย จะทำยังไงดีคะ”“ไม่มีทาง” เฟิงถิงเซินเอ่ยอย่างใจเย็นถึงแม้ว่าหรงฉือมักจะพยายามหาโอกาสเพื่อได้ใช้เวลาร่วมกับเขามากขึ้นตลอดหลายปีที่แต่งงานกันแต่เธอก็นับว่ารู้กาลเทศะ เพียงแค่เขาแสดงท่าที เธอก็ไม่กล้าทำให้เขาไม่พอใจในความทรงจำของเฟิงจิ่งซิน หรงฉือเชื่อฟังเฟิงถิงเซินเสมอมาในเมื่อเขาบอกว่าไม่ได้ ก็ต้องไม่ได้เด็ดขาดในที่สุดเฟิงจิ่งซินก็โล่งใจและอารมณ์ก็ดีขึ้น ทันทีที่สลัดความกลุ้มใจทิ้งไปก็กระโดดโลดเต้นเข้าบ้าน จากนั้นบอกกับป้าหลิวว่าเธอจะอาบน้ำ“ค่ะค่ะค่ะ” ป้าหลิวขาบรับเสียงรัว เมื่อนึกเรื่องที่หรงฉือสั่งไว้ได้ก็รีบเอาซองจดหมายยื
Read More
บทที่ 3
เจียงเจ๋อเป็นหนึ่งในเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซินเมื่อเขาเห็นหนังสือลาออกของเธอก็ตกใจมากเขาเป็นหนึ่งในคนจำนวนน้อยในบริษัทที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของหรงฉือกับเฟิงถิงเซินคนที่สนิทกับเฟิงถิงเซินต่างก็รู้กันดีว่าหัวใจของเขาไม่ได้อยู่ที่หรงฉือเขาเย็นชากับหรงฉือมาก และไม่ค่อยกลับบ้านหลังจากแต่งงานหรงฉือเลือกเข้าทำงานที่เฟิงซื่อกรุ๊ปเพื่อให้ได้ใกล้ชิดและมัดใจเฟิงถิงเซินเป้าหมายแรกสุดของเธอคือเป็นเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซินแต่เฟิงถิงเซินไม่ยอมต่อมาคุณท่านออกหน้าแทน แต่ก็ไม่สามารถทำให้เฟิงถิงเซินเห็นด้วยอยู่ดีสุดท้าย หรงฉือจึงยอมอยู่แผนกเลขานุการอย่างจำใจ และกลายเป็นหนึ่งในเลขาธรรมดาจำนวนมากของเฟิงถิงเซินแรกเริ่ม เจียงเจ๋อยังกังวลว่าหรงฉือจะทำให้แผนกเลขานุการวุ่นวายหลังจากที่เธอเข้ามาแต่ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของเขาถึงแม้ว่าหรงฉือจะอาศัยตำแหน่งเพื่อเข้าใกล้เฟิงถิงเซิน แต่เธอก็รู้จักเวล่ำเวลา และไม่ทำเกินงามตรงกันข้าม อาจจะเป็นเพราะต้องการให้เฟิงถิงเซินประทับใจในตัวเธอ หรงฉือจึงตั้งใจทำงานมาก ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น ไม่ว่าเธอจะตั้งท้อง คลอดลูก หรือทำเรื่องอื่นๆ เธอก็ปฏิบ
Read More
บทที่ 4
เฟิงจิ่งซินเอ่ยพลางกระโดดบนเตียง “จริงเหรอคะ?!”“อืม”“งั้นทำไมเมื่อกี้น้าอู๋อู๋ไม่บอกหนูล่ะคะ?”“เรื่องเพิ่งชัดเจน ก็เลยยังไม่ได้บอกเธอน่ะ”เฟิงจิ่งซินตื่นเต้นมาก “งั้นคุณพ่ออย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับน้าอู๋อู๋นะคะ หลังจากเรากลับประเทศแล้วค่อยเซอร์ไพรส์คุณน้าดีไหมคะ”“ดีจ๊ะ”“คุณพ่อดีที่สุดเลย หนูรักคุณพ่อมากเลย!”เฟิงจิ่งซินยังคงดีใจมากแม้จะวางสายแล้ว ทั้งร้องทั้งกระโดดโลดเต้นบนเตียงผ่านไปสักพัก จู่ๆ เธอก็นึกถึงหรงฉือหลายวันมานี้เธออารมณ์ดีมากๆ เพราะแม่ไม่ได้โทรหาเธอจริงๆ แล้วหลายวันมานี้เธอไม่เพียงแค่จงใจออกบ้านแต่เช้า แต่ยังจงใจวางโทรศัพท์ไว้ไกลๆ หรือปิดเครื่องหลังเลิกเรียนกลับบ้านเพื่อที่จะได้ไม่ต้องคุยโทรศัพท์กับแม่แต่หลังจากผ่านไปสองวันเธอก็ไม่ทำเช่นนั้นอีกเพราะกลัวว่าแม่รู้แล้วจะโกรธแต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือแม่ไม่โทรหาเธอเลยหลายวันหลังจากนั้นตอนแรกเธอยังคิดว่าแม่รู้เรื่องที่เธอจงใจพลาดรับสายจากแม่แต่พอคิดดูอีกที จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ถ้าแม่รู้ว่าเธอทำเรื่องผิดพลาด แม่จะต้องให้เธอแก้ไขทันที แต่ไม่ใช่โกรธจนไม่โทรหาเธอแบบนี้เพราะอย่างไรเสีย เธอก็สำคัญที
Read More
บทที่ 5
หลายปีมานี้ อวี้มั่วซวินและหรงฉือแทบไม่ได้เจอกันเลยจริงๆแต่หลังจากเจอกันเพียงไม่กี่ครั้ง อวี้มั่วซวินก็มองออกว่าเธอในตอนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนมาก ไม่กระตือรือร้นเหมือนแต่ก่อนเมื่อนึกถึงหรงฉือในตอนนั้น เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าวันหนึ่งคำว่ามีปมด้อยจะถูกใช้กับหรงฉืออวี้มั่วซวินไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับชีวิตแต่งงานของหรงฉือและเฟิงถิงเซินแต่ก็พอรู้มาบ้างเขาเพียงคาดเดาอยู่ในใจ แต่ไม่ได้พูดออกมาอย่างชัดเจน เพียงพูดกับเธออย่างจริงจังว่า “ไม่สำคัญว่าคุณจะตามหลังไปสักระยะหนึ่ง ความสามารถและพรสวรรค์ของคุณ ไม่ใช่อัจฉริยะทั่วไปจะเทียบได้ เสี่ยวฉือ ตราบใดที่คุณยังมีใจที่จะเดินตามเส้นทางนี้ ก็ยังไม่สายเกินไปที่จะเริ่มต้นใหม่”“อย่าลืมว่าคุณเป็นลูกศิษย์ที่อาจารย์ภูมิใจที่สุดในชีวิตการเป็นอาจารย์”หรงฉือได้ฟังแล้วก็ยิ้ม “ถ้าอาจารย์ได้ยินเข้า ฉันเกรงว่าเขาคงจะเยาะเย้ย และบอกว่าเขาถูกบังคับให้เลือกคนที่ดีที่สุดจากหมู่คนที่แย่ที่สุด”เมื่อนึกถึงอาจารย์ผู้สง่างามและปากร้ายในอดีต รอยยิ้มของหรงฉือก็จางลง “เมื่อกี้ฉันเห็นในข่าวว่าอาจารย์ท่านก็กลับมาร่วมงานฉลองครบรอบด้วย ท่านยังสบายดีไหม”“สบายดี เพ
Read More
บทที่ 6
วันรุ่งขึ้นเมื่อเฟิงถิงเซินมาถึงบริษัทก็บังเอิญเจอกับหรงฉือพอดีหรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินและเฟิงจิ่งซินได้กลับประเทศแล้วจู่ๆ ก็เจอกับเฟิงถิงเซินที่บริษัทโดยไม่ทันตั้งตัว หรงฉือถึงกับหยุดชะงักในทันทีเมื่อเฟิงถิงเซินเห็นหรงฉือ นัยน์ตาก็ฉายแววตาประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็คิดเพียงว่าหรงฉือคงเพิ่งกลับมาจากไปทำธุระ จึงไม่ได้คิดอะไรมากเขามีสีหน้านิ่งเฉย เดินผ่านเธอไปอย่างเย็นชาเหมือนเธอเป็นคนแปลกหน้าแล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในบริษัทถ้าเป็นเมื่อก่อน เมื่อรู้ว่าเขากลับประเทศอย่างกะทันหัน หรงฉือจะรู้สึกประหลาดใจมากในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าเธอจะไม่สามารถวิ่งเข้าไปกอดเข้าได้ แต่เธอก็จะมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและมีความสุข เริ่มกล่าวทักทายเขาว่าสวัสดีตอนเช้าด้วยรอยยิ้มก่อนแม้ว่าเขาจะเย็นชาก็ตาม ทว่าตอนนี้ หรงฉือกลับหลบตาลงทันทีที่มองเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา และบนใบหน้าก็ไม่แสดงความตื่นเต้นและความสุขเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไปแต่เฟิงถิงเซินไม่ทันได้สังเกตก็เดินจากไปก่อนแล้วหรงฉือมองตามแผ่นหลังที่มั่นคงและสง่างามของชายหนุ่ม และไม่รู้ว่าเขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ในเมื่อ
Read More
บทที่ 7
เพื่อนร่วมงานสองคนที่ยืนข้างหรงฉือแอบมองหลินอู๋ในขณะเดียวกันก็รีบถอยหลังสองก้าวจนติดกับกําแพงหลินอู๋ก็มองเห็นหรงฉือเช่นกันแต่กลับละสายตาหนีอย่างเย็นชาในทันที เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นเธออยู่ในสายตา จากนั้นเข้าไปในลิฟต์ท่ามกลางการล้อมรอบของผู้จัดการหลายคนหลังจากประตูลิฟต์ปิดเพื่อนร่วมงานสองคนของหรงฉือก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที แล้วเริ่มซุบซิบกันอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง“เมื่อกี้คนนั้นน่าจะเป็นแฟนของท่านประธานเฟิงใช่ไหม โอ้โห สวยมากเลย เธอใส่แบรนด์เนมทั้งตัว คงจะแพงมากน่าดู? สมกับที่เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย มีความมั่นใจ สุขุม และมีอำนาจ มีออร่าแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างพวกเราจริงๆ ด้วย”“ใช่ ใช่”ทั้งสองคนพูดคุยกันเสร็จแล้วก็ถามหรงฉือเสียงเบาๆ ว่า “หรงฉือ เธอคิดว่าไง?”หรงฉือก้มมองต่ำ และพูดเบาๆ ว่า “ใช่แล้ว”ความจริงแล้วหลินอู๋เป็นลูกสาวนอกสมรสของพ่อเธอแต่จะพูดว่าเป็นลูกนอกสมรสอาจไม่ถูกต้องนักเพราะอย่างไรเสีย ตอนเธออายุแปดขวบ พ่อของเธอก็ยืนกรานว่าจะหย่ากับแม่ของเธอเพื่อไม่ให้หลินอู๋และแม่ของเธอน้อยเนื้อต่ำใจ แล้วแต่งงานใหม่กับแม่ของหลินอู๋หลังจากที่พ่อแม่หย่าร้างกัน เธอได้อาศัยอ
Read More
บทที่ 8
คนที่อยู่ข้างเขาถามว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอ”“เหมือนเห็นคนรู้จักคนหนึ่งน่ะ”พวกเขากับเฟิงถิงเซินเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก และก็รู้ว่าหรงฉือชอบเฟิงถิงเซินพูดตามตรง หรงฉือสวยมาก แต่ดูเงียบๆ สวยก็จริง แต่ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่ใช่สไตล์ที่เฟิงถิงเซินชอบเฟิงถิงเซินจึงรักษาระยะห่างจากอีกฝ่าย และพวกเขาก็ดูจะไม่ค่อยชอบหรงฉือพวกเขาไม่ค่อยได้เจอเธอบ่อยนัก แต่พอเจอกันก็ไม่อยากทักทายเธอพูดตามตรง ภาพของหรงฉือในความทรงจำของเขาเริ่มเลือนรางแล้ว เขาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองมองผิดหรือเปล่าอย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าจะเป็นหรงฉือจริงๆ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเขาไม่ได้พูดอะไรอีก หันหลังแล้วกลับเข้าห้องส่วนตัว.......หรงฉือไม่ได้สังเกตเห็นฉีอวี้หมิงหลังจากออกจากโรงแรมเธอก็พาฉู่จื่อหลานกลับที่พัก และคืนนั้นก็ค้างคืนที่นั่นเพื่อดูแลฉู่จื่อหลานเมื่อฉู่จื่อหลานตื่นมาเห็นหรงฉือจึงสวมกอดเธอด้วยความซาบซึ้งใจ “เมื่อคืนลำบากเธอแล้ว วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวนะ!”หรงฉือได้ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว เธอตบหัวฉู่จื่อหลานเบาๆ พร้อมพูดว่า “ลุกขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้าล้างตา อาหารเช้าใกล้จะเย็นหมดแล้ว”ฉู่จื่อหลานกอดเธอไว้ ซบหน้าที่เอวขอ
Read More
บทที่ 9
เฉิงหยวนทำหน้าตึง คิดว่าหรงฉือกำลังใช้อภิสิทธิ์ “เลขาหรง ช่วยปรับทัศนคติในการทำงานของคุณด้วย คิดว่าที่นี่คือบ้านของคุณหรือไง”หรงฉือหยิบกระเป๋าขึ้นมา และยังมีท่าทีเหมือนเดิม “ถ้าคุณไม่พอใจอะไร สามารถไล่ฉันออกเดี๋ยวนี้ได้เลย”“นี่คุณ——”ก่อนหน้านี้เขาได้ติดตามเฟิงถิงเซินไปที่ประเทศเอนาวา แต่เขาก็รู้เรื่องที่หรงฉือได้ยื่นใบลาออกแล้วถึงแม้ว่าเขาจะได้รับความไว้วางใจจากเฟิงถิงเซินอย่างมาก แต่บริษัทไม่ใช่ที่ที่เขาจะสั่งอะไรก็ได้ตามใจ และเขาก็ไม่มีสิทธิ์มากพอที่จะสั่งให้หรงฉือไสหัวไปแล้วเธอต้องทำตามยิ่งไปกว่านั้น หรงฉือยังเป็นที่รักใคร่ของคุณหญิงย่าเฟิงอีกด้วย ถ้าเกิดหรงฉือไปฟ้องท่าน ถึงแม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าเฟิงถิงเซินต้องปกป้องเขาอย่างสุดกำลังแน่นอน แต่เขาก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเรื่องนี้อยู่ดีหรงฉือไม่ได้สนใจเขา เดินผ่านเขาไปแล้วออกไปทันทีเฉิงหยวนโมโหจนหน้าเขียวปัด แล้วเดินออกไปจากแผนกเลขานุการเจียงเจ๋อเห็นสีหน้าของเขาไม่ดีจึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”เฉิงหยวนจึงเล่าเรื่องราวให้เขาฟังเจียงเจ๋อประหลาดใจอย่างมากปกติแล้วเขาจะติดต่อกับหรงฉือค่อนข้างบ่อยและเขาก็พอรู้นิสัยของหรงฉืออ
Read More
บทที่ 10
แต่เขาไม่ได้คิดมาก คิดเพียงว่าหรงฉืออาจจะกลับบ้านตระกูลหรงก็ได้ขณะที่เขาเข้าไปในห้องอาบน้ำ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้หรงฉือจะพาเฟิงจิ่งซินไปด้วยทุกครั้งที่กลับบ้านตระกูลหรงแต่วันนี้แปลกที่ไม่ได้พาลูกสาวไปด้วยหรือว่าเธอไม่ได้กลับบ้านตระกูลหรง?แต่ว่า บางทีที่บ้านตระกูลหรงอาจมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ได้ในหัวของเขาผุดคำพูดของเฉิงหยวนเมื่อบ่ายวันนี้ตอนที่เขาออกจากบริษัท เฟิงถิงเซินก็ยืนยันในเรื่องนี้เขาหยุดเดินชั่วขณะ แต่ก็ไม่ได้คิดสนใจเช้าวันรุ่งขึ้น เฟิงถิงเซินพูดกับเฟิงจิ่งซินขณะทานอาหารเช้าว่า “ทำเรื่องเข้าเรียนเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เช้าไปรายงานตัวที่โรงเรียน”“รู้แล้วค่ะ” เฟิงจิ่งซินย่นจมูกเล็กน้อย “งั้นพรุ่งนี้คุณพ่อไปส่งหนูที่โรงเรียนได้ไหมคะ”“พ่ออาจจะไม่ว่าง”“ก็ได้” เฟิงจิ่งซินกรอกตา แต่จู่ๆ ดวงตาพลันเปล่งประกาย และพูดอย่างดีใจว่า “งั้นเดี๋ยวหนูจะโทรหาน้าอู๋อู๋ ให้น้าอู๋อู๋ไปส่งหนูที่โรงเรียน”เฟิงถิงเซินยังไม่ทันพูด โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นเป็นคนจากบ้านเก่าโทรมาทันทีที่เขารับสาย เสียงของคุณหญิงย่าเฟิงก็ดังมาจากปลายสาย“ได้ยินว่าแกกลับประเทศแล้วเหรอ”
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status