คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว

คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว

By:  อวินจงมี่In-update ngayon lang
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9.57
2022 Mga Ratings. 2022 Rebyu
850Mga Kabanata
1.2Mviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

แต่งงานกันมาเจ็ดปี เฟิงถิงเซินเย็นชากับเธอราวกับน้ำแข็ง ทว่าหรงฉือกลับยิ้มรับเสมอมา เพราะเธอรักเขามาก และเชื่อว่าเธอจะสามารถเอาชนะใจเขาได้ในสักวันหนึ่ง แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือการที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นตั้งแต่แรกพบ แถมยังรักและดูแลเธออย่างดีที่สุด แต่เธอยังคงพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาชีวิตแต่งงานของพวกเขาไว้ จนกระทั่งถึงวันเกิดของเธอ เธอเดินทางไกลหลายพันไมล์เพื่อไปหาเขาและลูกสาวที่ต่างปะเทศ แต่เขากลับพาลูกสาวไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ทิ้งให้เธอเฝ้าห้องที่ว่างเปล่าเพียงลำพัง ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้อย่างราบคาบ เมื่อเห็นลูกสาวที่เธอเลี้ยงมากับมือต้องการเรียกผู้หญิงคนอื่นว่าแม่ หรงฉือก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป เธอร่างข้อตกลงการหย่าร้าง และสละสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูก แล้วจากไปอย่างสง่างาม นับแต่นั้นก็ไม่สนใจพ่อลูกคู่นั้นอีกเลย และรอเซ็นใบหย่าร้าง เธอละทิ้งครอบครัว และหันกลับมาทุ่มเทให้กับงาน เธอที่เคยถูกทุกคนดูถูกในอดีต กลับสามารถหาเงินได้กว่าหลายแสนล้านอย่างง่ายดาย ทว่าเธอรอแล้วรอเล่า ใบหย่าไม่เพียงแต่ไม่ได้เซ็นสักที แต่ผู้ชายที่ไม่ยอมกลับบ้านในอดีต กลับกลับบ้านบ่อยขึ้นเรื่อยๆ แถมยังติดเธอมากขึ้นทุกวันอีกต่างหาก เมื่อรู้ว่าเธอต้องการหย่า ชายผู้สูงศักดิ์และเย็นชามาโดยตลอดก็ผลักเธอไปที่มุมกำแพง “หย่าเหรอ? ไม่มีทาง”

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

Maya pov

“We're here, ma'am.”

The driver said stopping in front of the Blackwood's villa

My mouth parted on its own. I couldn't help but stare at the building. I haven't seen any building this beautiful or big before.

I climbed out, paid him, and took hold of my luggage.

Taking a deep breath, I walked toward the entrance.

I barely made it a few steps before one of the guards stepped in front of me.

“Your invitation or pass, ma'am?”

His face was so serious that I wondered if the man had ever smiled in his entire life.

What was I even thinking? There is no way I can just enter into the Blackwood's villa without a pass but I won't back down either

“Erm... I actually don't have one, but—”

“Sorry, ma'am. You can't enter.”

He cut me off before I could finish.

“The Alpha's fiancée is my relative,” I quickly added. “She invited me here. You can call her.”

I hoped he wouldn't ask too many questions.

He stared at me for several seconds.

“What's your name?”

“Maya. Maya Hart.”

He nodded once.

“Wait here. I'll go ask her.”

He walked inside, leaving me standing there with my luggage.

A few minutes later, he returned.

But he wasn't alone.

Margaret walked behind him.

She wore an expensive-looking black gown that hugged her body perfectly. Her heels clicked against the floor as she approached, and the jewelry around her neck and wrists caught the light.

She looked like she was enjoying every second of her new life.

Of course she was. She finally had everything she'd always wanted.

Her eyes landed on me.

The disgust on her face appeared instantly.

“What is that filthy thing doing here?”

I lifted my chin. The old Maya would have lowered her head.

“Oh, I mean...” Margaret's lips curled into a smug smile. “You must have heard that I'm the fated Luna of the Redmoon Pack and currently engaged to Adrian Blackwood.”

She lifted her chin proudly.

“I suppose you're here to congratulate me.”

Her eyes travelled over me.

“Because it's a position you'll never have for the rest of your life.”

The smirk on her lips widened.

I simply rolled my eyes.

A fated mark was supposed to be a sacred, unalterable gift from the Moon Goddess. Yet there Margaret stood, dripping in diamonds, claiming Alpha Blackwood had finally found his Luna because she bore the mark. I knew my mother. She was a master of illusions. If a fake mark was all it took to steal a crown, Margaret would have cut a mark into her own neck.

“Congratulations, Margaret.”

A mocking smile tugged at my lips.

“And just so you know, I'm here to stay.”

I pulled my luggage past her.

Margaret's smile disappeared immediately.

“What?”

“Security!”

The guards immediately moved toward me.

I didn't flinch.

“I wouldn't do that if I were you, Margaret.”

I leaned closer, lowering my voice so only she could hear.

“Unless you want the Alpha taking a closer look into your past before the wedding.”

Her lips parted.

The color drained from her face.

The guards were an inch away from grabbing me.

​“Leave us!” she snapped.

The guards immediately bowed and stepped away.

Once they were gone, I looked at her calmly.

“I know you're smart, Margaret.”

I glanced down at my nails.

“What do you want?” she asked through gritted teeth.

I smiled.

“It's funny how a mother's past always has a way of catching up to her,” I said, stepping closer. “Especially when she leaves a loose end behind.”

“What do you Fucking want?” she snapped.

“Shouting isn't good for a thirty-six-year-old woman, Margaret,”

“I'm here to stay.”

Her eyes narrowed.

“This is werewolf territory. You don't belong here!”

“Maybe not. I've never belonged anywhere as far as you're concerned.” 

I replied, holding her gaze. “But as long as you're wearing that ring, you're going to make sure I have a room, my education paid for, and everything else you forgot to provide over the years.”

I paused.

“Unless, of course, you'd prefer I ask Alpha Blackwood for a proper family introduction myself.”

Margaret's eyes widened.

For a moment, neither of us spoke.

She wasn't looking at the vulnerable girl she created anymore.

The girl she had once been able to hurt, humiliate, and control.

She was looking at a threat standing right in front of her.

Instead of backing down, Margaret stepped into my personal space.

She grabbed my upper arm, her nails digging into my skin.

“Listen to me very carefully, you pathetic little mistake,” she whispered.

“You think a few secrets give you power over me? This is my kingdom now. If you try to ruin this for me, I will make sure you disappear before you even get a taste of your precious tuition money.”

Her grip tightened.

“Nobody here knows you. Nobody here cares about you. Remember your place.”

I held her gaze, refusing to let her see how much her words still affected me.

The security guards moved closer, sensing the tension between us.

“Ma'am? Is everything alright?”

Margaret released my arm and took a step back.

In an instant, the anger disappeared from her face, replaced by a smooth smile.

“Leave us,” Margaret ordered calmly. “She's... extended family. She'll be staying with us.”

The guards bowed and stepped away.

Once they were out of earshot, Margaret's smile vanished.

“You want to stay? Fine,” she muttered. “Step inside. But don't ever forget whose house you're standing in.”

I turned toward the servant waiting nearby.

“I'd like my luggage taken to my room, please.”

She smiled politely.

“Of course, ma'am. This way.”

I started walking, then stopped.

“Actually…”

I glanced toward the upper floor. “I want the room beside the Alpha’s.”

The servant’s smile disappeared. “The room beside the Alpha’s?”

“Yes.”

“But, ma’am, only the fated Luna is supposed to have a room that close to the Alpha.”

A smile slowly crept across my face

“Exactly.”

The servant stared at me, clearly unsure whether I was serious.

I picked up my luggage, my fingers trembling slightly, and walked past her.

Behind me, I could feel Margaret's furious eyes burning into my back.

But I didn't turn around.

For the first time in my life, I wasn't asking for permission.

---

​I lay on the massive king-sized bed, staring at the ceiling. It felt too soft for someone like me, someone whose life had always been rough.

​I let out a heavy breath.

The first step of my plan is completed

​I finally made it inside the Blackwood villa.

Time for step two

I wasn't here because I needed Margaret's help.

I was here because I wanted her to watch me take the one thing she never thought I could have.

I wanted Margaret to feel the same ruin she had given me the day I walked in and caught her—my own mother—in bed with Lucian.

My mate.

Lucian had looked at me with disgust, repeating the same words Margaret had drilled into me my entire life.

You're a curse, Maya. No werewolf could ever love a human.

Lucian thought a human could never stand beside a werewolf. Margaret had spent her entire life making me believe I was unlovable.

But I was going to prove them wrong.

I would make Margaret watch the most powerful Alpha in the territory fall for the daughter she had spent her life calling a curse.

And Lucian would have to watch the human he rejected become the woman his worst enemy couldn't resist.

A bitter feeling settled in my chest.

I walked out of the room, then stopped after a few steps.

This building was enormous.

Where was I even supposed to go?

“Ma'am, do you need anything?”

I turned and saw a woman dressed in a neat uniform standing nearby.

“Yes, please. Actually, I need a glass of water. Where's the kitchen?”

“It's over there.” She pointed down the hallway.

“Thanks.”

I gave her a small nod and walked to the kitchen.

Everything inside looked insanely expensive.

I opened the massive refrigerator, grabbed a bottle of water, and drank directly from it, hoping it would wash away the bitter taste in my mouth.

 I noticed someone standing across the room.

A man.

I hadn't even heard him walk in.

My hand jerked. The bottle slipped from my fingers.

Water spilled over my chest and splashed onto the floor.

He was tall, with broad shoulders beneath a fitted black suit. Something about his presence made the room feel smaller.

“Who are you?”

His deep voice echoed through the kitchen.

The moment he spoke, something inside me stirred. A strange warmth spread through my chest

I tried to step back, completely forgetting about the water on the floor.

My foot slipped.

“Whoa—!”

I closed my eyes, bracing myself for the impact.

But before I hit the floor, a strong hand caught me around the waist.

He pulled me up effortlessly, slamming me right against his chest. My palms hit his chest on instinct. His muscles felt like solid stone under his jacket.

​We were so close I could feel the heat radiating off his skin. A rich, natural scent of fresh rain and cedar filled my lungs, instantly making my racing thoughts fall quiet.

His dark eyes were already fixed on mine.

“Are you alright, Alpha? I should have given her the water myself.”

The servant's voice broke through the silence.

My eyes widened.

Alpha

He's the Alpha,?

I had expected Alpha Blackwood to be an old man. Instead, the man holding me was young, intimidating, and far more handsome than I had imagined.

Margaret was going to marry this man?

​I couldn't look away. My heart hammered against my ribs, and I had no idea why being this close to a stranger was making my entire body tremble.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Mga Ratings

10
96%(1943)
9
0%(3)
8
0%(10)
7
0%(3)
6
0%(10)
5
0%(8)
4
0%(5)
3
0%(3)
2
1%(20)
1
1%(17)
9.57 / 10.0
2022 Mga Ratings · 2022 Rebyu
Sulatin ang Repaso

RebyuMore

KW AN
KW AN
ทางจีนไม่อัพ2วันติดเลยหรอคะ
2026-10-07 07:42:55
4
7
Rosalyn
Rosalyn
วันไหว้พระจันทร์ตอนบ่ายคนตระกูลหรงไปเยี่ยมแม่หรงฉือที่รพ. กลับบ้านเจอบักเฟิงส่งของขวัญมาให้4-5กล่อง หรงส่งข้อความไปถามว่านี่คือของขวัญขอบคุณที่ไม่พูดเรื่องหย่าใช่ไหม บักเฟิงตอบ‘ใช่’ หรงบอก’ถ้าให้เพราะขอบคุณก็จะรับไว้’
2026-10-05 00:41:00
13
26
Rosalyn
Rosalyn
ว๊ายยยย เหรินจีเฟิงผู้บ่าวที่ถอดเขาออกกมาดๆ ส่งของขวัญวันไหว้พระจันทร์ให้หรงฉือด้วย555 เอาแล้วๆ ฮีจะแค่อยาดผูกมิตรรึยื่นใบสมัครจีบเพิ่มอีกคนกันนะ ชายเหรินตื่นแล้วตื่นเลย ออกคอกมาสงสัยพ่อพาไปรดน้ำมนต์แล้ว
2026-10-04 00:32:48
22
32
Rosalyn
Rosalyn
เรื่องนี้เวอร์ชั่นเดียวกับในแอพนี้และแอพจงเหิงที่เป็นai ออกภาค4มาแล้วนะ แต่ยังไม่มีซับอิ้งค์ซับไทย ภาคสามถึงตอนฉางโม่ร่วมมือเจียเซียวจนทำชวินตู้โดนคู่ค้าปฏิเสธความร่วมมือ ภาคสี่ต่อจนถึงตอนปีใหม่ที่บักเฟิงหน้าด้านพาลูกไปฉลองที่บ้านตระกูลหรง ใครอยากเห็นบักเฟิงแสดงสีหน้าออกอาการไปดูที่บ้านแดงได้
2026-10-03 22:48:39
15
7
Sivakan Suebsao
Sivakan Suebsao
นิยายเรื่องนี้ เปิดเรื่องมาโดยใช้ความคิดและความรู้สึกของ นางเอก เป็นตัวเดินเรื่อง เราจึงเสพติดไปกับความรู้สึกเจ็บปวด ผิดหวัง กับครอบครัวตามนางเอก พอมากลางเรื่องเป็นการเดินเรื่องโดยใช้ ความคิด ความรู้สึกของ ลูก เป็นหลัก ปลายเรื่องคงเป็นความรู้สึก และ ความคิด ของพระเอก
2026-10-02 15:08:47
10
1
850 Kabanata
บทที่ 1
เมื่อหรงฉือมาถึงสนามบินประเทศเอนาวาก็เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเธอเธอได้รับข้อความอวยพรวันเกิดทันทีที่เปิดโทรศัพท์โดยทั้งหมดนั้นล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานและเพื่อนของเธอส่งมาแต่กลับไม่มีข้อความใดๆ จากเฟิงถิงเซินเลยซึ่งทำให้หรงฉือหน้าบึ้งเธอมาถึงวิลล่าตอนสี่ทุ่มกว่าเมื่อป้าหลิวเห็นเธอก็อึ้งไปชั่วขณะ “คุณผู้หญิง คุณ... คุณมาได้ยังไงคะ”“ถิงเซินกับซินซินล่ะ”“คุณผู้ชายยังไม่กลับ ส่วนคุณหนูกำลังเล่นอยู่ในห้องค่ะ”จากนั้นหรงฉือจึงยื่นกระเป๋าเดินทางให้เธอ เมื่อขึ้นไปชั้นบนก็เห็นลูกสาวในชุดนอนกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเล็กๆ อย่างตั้งใจ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร แต่จริงจังมาก ถึงกับไม่รู้ตัวว่ามีคนเข้ามาในห้อง“ซินซิน?”เมื่อเฟิงจิ่งซินได้ยินเสียงก็หันกลับมามองพร้อมร้องด้วยความดีใจว่า “คุณแม่!”จากนั้นก็หันกลับไปทำสิ่งที่ทำค้างไว้ต่อหรงฉือเดินเข้าไปกอดลูกสาว ทันทีที่เธอหอมลูกก็ถูกผลักออก “แม่คะ หนูกำลังยุ่งอยู่ค่ะ”หรงฉือไม่เจอหน้าลูกสาวสองเดือนแล้ว จึงคิดถึงมาก ไม่ว่าจะหอมเท่าไหร่ก็รู้สึกไม่พอ และอยากจะพูดคุยกับลูกสาวมากแต่เมื่อเห็นลูกสาวตั้งอกตั้งใจขนาดนี้จึงไม่อยากขัดความสุขของเธ
Magbasa pa
บทที่ 2
เฟิงถิงเซินและลูกสาวกลับมาถึงบ้านตอนสามทุ่มกว่าเฟิงจิ่งซินจับชายเสื้อของเฟิงถิงเซินแล้วลงจากรถอย่างเฉื่อยชาจริงๆ แล้วคืนนี้เธอไม่อยากกลับบ้านด้วยซ้ำเพราะคุณแม่อยู่แต่น้าอู๋อู๋บอกว่าคุณแม่ตั้งใจมาหาเธอและคุณพ่อ ถ้าพวกเขาไม่กลับ คุณแม่ก็จะเสียใจคุณพ่อก็บอกว่าถ้าคืนนี้พวกเขาไม่กลับ พรุ่งนี้คุณแม่จะต้องไปเที่ยวทะเลกับพวกเขาแน่ๆเธอจึงต้องยอมกลับมาแต่เธอก็ยังค่อนข้างกังวล จึงเอ่ยอย่างเซ็งๆ ว่า “คุณพ่อคะ ถ้าพรุ่งนี้คุณแม่ดื้อจะตามไปกับพวกเราด้วย จะทำยังไงดีคะ”“ไม่มีทาง” เฟิงถิงเซินเอ่ยอย่างใจเย็นถึงแม้ว่าหรงฉือมักจะพยายามหาโอกาสเพื่อได้ใช้เวลาร่วมกับเขามากขึ้นตลอดหลายปีที่แต่งงานกันแต่เธอก็นับว่ารู้กาลเทศะ เพียงแค่เขาแสดงท่าที เธอก็ไม่กล้าทำให้เขาไม่พอใจในความทรงจำของเฟิงจิ่งซิน หรงฉือเชื่อฟังเฟิงถิงเซินเสมอมาในเมื่อเขาบอกว่าไม่ได้ ก็ต้องไม่ได้เด็ดขาดในที่สุดเฟิงจิ่งซินก็โล่งใจและอารมณ์ก็ดีขึ้น ทันทีที่สลัดความกลุ้มใจทิ้งไปก็กระโดดโลดเต้นเข้าบ้าน จากนั้นบอกกับป้าหลิวว่าเธอจะอาบน้ำ“ค่ะค่ะค่ะ” ป้าหลิวขาบรับเสียงรัว เมื่อนึกเรื่องที่หรงฉือสั่งไว้ได้ก็รีบเอาซองจดหมายยื
Magbasa pa
บทที่ 3
เจียงเจ๋อเป็นหนึ่งในเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซินเมื่อเขาเห็นหนังสือลาออกของเธอก็ตกใจมากเขาเป็นหนึ่งในคนจำนวนน้อยในบริษัทที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของหรงฉือกับเฟิงถิงเซินคนที่สนิทกับเฟิงถิงเซินต่างก็รู้กันดีว่าหัวใจของเขาไม่ได้อยู่ที่หรงฉือเขาเย็นชากับหรงฉือมาก และไม่ค่อยกลับบ้านหลังจากแต่งงานหรงฉือเลือกเข้าทำงานที่เฟิงซื่อกรุ๊ปเพื่อให้ได้ใกล้ชิดและมัดใจเฟิงถิงเซินเป้าหมายแรกสุดของเธอคือเป็นเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซินแต่เฟิงถิงเซินไม่ยอมต่อมาคุณท่านออกหน้าแทน แต่ก็ไม่สามารถทำให้เฟิงถิงเซินเห็นด้วยอยู่ดีสุดท้าย หรงฉือจึงยอมอยู่แผนกเลขานุการอย่างจำใจ และกลายเป็นหนึ่งในเลขาธรรมดาจำนวนมากของเฟิงถิงเซินแรกเริ่ม เจียงเจ๋อยังกังวลว่าหรงฉือจะทำให้แผนกเลขานุการวุ่นวายหลังจากที่เธอเข้ามาแต่ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของเขาถึงแม้ว่าหรงฉือจะอาศัยตำแหน่งเพื่อเข้าใกล้เฟิงถิงเซิน แต่เธอก็รู้จักเวล่ำเวลา และไม่ทำเกินงามตรงกันข้าม อาจจะเป็นเพราะต้องการให้เฟิงถิงเซินประทับใจในตัวเธอ หรงฉือจึงตั้งใจทำงานมาก ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น ไม่ว่าเธอจะตั้งท้อง คลอดลูก หรือทำเรื่องอื่นๆ เธอก็ปฏิบ
Magbasa pa
บทที่ 4
เฟิงจิ่งซินเอ่ยพลางกระโดดบนเตียง “จริงเหรอคะ?!”“อืม”“งั้นทำไมเมื่อกี้น้าอู๋อู๋ไม่บอกหนูล่ะคะ?”“เรื่องเพิ่งชัดเจน ก็เลยยังไม่ได้บอกเธอน่ะ”เฟิงจิ่งซินตื่นเต้นมาก “งั้นคุณพ่ออย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับน้าอู๋อู๋นะคะ หลังจากเรากลับประเทศแล้วค่อยเซอร์ไพรส์คุณน้าดีไหมคะ”“ดีจ๊ะ”“คุณพ่อดีที่สุดเลย หนูรักคุณพ่อมากเลย!”เฟิงจิ่งซินยังคงดีใจมากแม้จะวางสายแล้ว ทั้งร้องทั้งกระโดดโลดเต้นบนเตียงผ่านไปสักพัก จู่ๆ เธอก็นึกถึงหรงฉือหลายวันมานี้เธออารมณ์ดีมากๆ เพราะแม่ไม่ได้โทรหาเธอจริงๆ แล้วหลายวันมานี้เธอไม่เพียงแค่จงใจออกบ้านแต่เช้า แต่ยังจงใจวางโทรศัพท์ไว้ไกลๆ หรือปิดเครื่องหลังเลิกเรียนกลับบ้านเพื่อที่จะได้ไม่ต้องคุยโทรศัพท์กับแม่แต่หลังจากผ่านไปสองวันเธอก็ไม่ทำเช่นนั้นอีกเพราะกลัวว่าแม่รู้แล้วจะโกรธแต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือแม่ไม่โทรหาเธอเลยหลายวันหลังจากนั้นตอนแรกเธอยังคิดว่าแม่รู้เรื่องที่เธอจงใจพลาดรับสายจากแม่แต่พอคิดดูอีกที จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ถ้าแม่รู้ว่าเธอทำเรื่องผิดพลาด แม่จะต้องให้เธอแก้ไขทันที แต่ไม่ใช่โกรธจนไม่โทรหาเธอแบบนี้เพราะอย่างไรเสีย เธอก็สำคัญที
Magbasa pa
บทที่ 5
หลายปีมานี้ อวี้มั่วซวินและหรงฉือแทบไม่ได้เจอกันเลยจริงๆแต่หลังจากเจอกันเพียงไม่กี่ครั้ง อวี้มั่วซวินก็มองออกว่าเธอในตอนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนมาก ไม่กระตือรือร้นเหมือนแต่ก่อนเมื่อนึกถึงหรงฉือในตอนนั้น เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าวันหนึ่งคำว่ามีปมด้อยจะถูกใช้กับหรงฉืออวี้มั่วซวินไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับชีวิตแต่งงานของหรงฉือและเฟิงถิงเซินแต่ก็พอรู้มาบ้างเขาเพียงคาดเดาอยู่ในใจ แต่ไม่ได้พูดออกมาอย่างชัดเจน เพียงพูดกับเธออย่างจริงจังว่า “ไม่สำคัญว่าคุณจะตามหลังไปสักระยะหนึ่ง ความสามารถและพรสวรรค์ของคุณ ไม่ใช่อัจฉริยะทั่วไปจะเทียบได้ เสี่ยวฉือ ตราบใดที่คุณยังมีใจที่จะเดินตามเส้นทางนี้ ก็ยังไม่สายเกินไปที่จะเริ่มต้นใหม่”“อย่าลืมว่าคุณเป็นลูกศิษย์ที่อาจารย์ภูมิใจที่สุดในชีวิตการเป็นอาจารย์”หรงฉือได้ฟังแล้วก็ยิ้ม “ถ้าอาจารย์ได้ยินเข้า ฉันเกรงว่าเขาคงจะเยาะเย้ย และบอกว่าเขาถูกบังคับให้เลือกคนที่ดีที่สุดจากหมู่คนที่แย่ที่สุด”เมื่อนึกถึงอาจารย์ผู้สง่างามและปากร้ายในอดีต รอยยิ้มของหรงฉือก็จางลง “เมื่อกี้ฉันเห็นในข่าวว่าอาจารย์ท่านก็กลับมาร่วมงานฉลองครบรอบด้วย ท่านยังสบายดีไหม”“สบายดี เพ
Magbasa pa
บทที่ 6
วันรุ่งขึ้นเมื่อเฟิงถิงเซินมาถึงบริษัทก็บังเอิญเจอกับหรงฉือพอดีหรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินและเฟิงจิ่งซินได้กลับประเทศแล้วจู่ๆ ก็เจอกับเฟิงถิงเซินที่บริษัทโดยไม่ทันตั้งตัว หรงฉือถึงกับหยุดชะงักในทันทีเมื่อเฟิงถิงเซินเห็นหรงฉือ นัยน์ตาก็ฉายแววตาประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็คิดเพียงว่าหรงฉือคงเพิ่งกลับมาจากไปทำธุระ จึงไม่ได้คิดอะไรมากเขามีสีหน้านิ่งเฉย เดินผ่านเธอไปอย่างเย็นชาเหมือนเธอเป็นคนแปลกหน้าแล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในบริษัทถ้าเป็นเมื่อก่อน เมื่อรู้ว่าเขากลับประเทศอย่างกะทันหัน หรงฉือจะรู้สึกประหลาดใจมากในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าเธอจะไม่สามารถวิ่งเข้าไปกอดเข้าได้ แต่เธอก็จะมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและมีความสุข เริ่มกล่าวทักทายเขาว่าสวัสดีตอนเช้าด้วยรอยยิ้มก่อนแม้ว่าเขาจะเย็นชาก็ตาม ทว่าตอนนี้ หรงฉือกลับหลบตาลงทันทีที่มองเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา และบนใบหน้าก็ไม่แสดงความตื่นเต้นและความสุขเหมือนที่ผ่านมาอีกต่อไปแต่เฟิงถิงเซินไม่ทันได้สังเกตก็เดินจากไปก่อนแล้วหรงฉือมองตามแผ่นหลังที่มั่นคงและสง่างามของชายหนุ่ม และไม่รู้ว่าเขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ในเมื่อ
Magbasa pa
บทที่ 7
เพื่อนร่วมงานสองคนที่ยืนข้างหรงฉือแอบมองหลินอู๋ในขณะเดียวกันก็รีบถอยหลังสองก้าวจนติดกับกําแพงหลินอู๋ก็มองเห็นหรงฉือเช่นกันแต่กลับละสายตาหนีอย่างเย็นชาในทันที เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นเธออยู่ในสายตา จากนั้นเข้าไปในลิฟต์ท่ามกลางการล้อมรอบของผู้จัดการหลายคนหลังจากประตูลิฟต์ปิดเพื่อนร่วมงานสองคนของหรงฉือก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที แล้วเริ่มซุบซิบกันอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง“เมื่อกี้คนนั้นน่าจะเป็นแฟนของท่านประธานเฟิงใช่ไหม โอ้โห สวยมากเลย เธอใส่แบรนด์เนมทั้งตัว คงจะแพงมากน่าดู? สมกับที่เกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวย มีความมั่นใจ สุขุม และมีอำนาจ มีออร่าแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างพวกเราจริงๆ ด้วย”“ใช่ ใช่”ทั้งสองคนพูดคุยกันเสร็จแล้วก็ถามหรงฉือเสียงเบาๆ ว่า “หรงฉือ เธอคิดว่าไง?”หรงฉือก้มมองต่ำ และพูดเบาๆ ว่า “ใช่แล้ว”ความจริงแล้วหลินอู๋เป็นลูกสาวนอกสมรสของพ่อเธอแต่จะพูดว่าเป็นลูกนอกสมรสอาจไม่ถูกต้องนักเพราะอย่างไรเสีย ตอนเธออายุแปดขวบ พ่อของเธอก็ยืนกรานว่าจะหย่ากับแม่ของเธอเพื่อไม่ให้หลินอู๋และแม่ของเธอน้อยเนื้อต่ำใจ แล้วแต่งงานใหม่กับแม่ของหลินอู๋หลังจากที่พ่อแม่หย่าร้างกัน เธอได้อาศัยอ
Magbasa pa
บทที่ 8
คนที่อยู่ข้างเขาถามว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอ”“เหมือนเห็นคนรู้จักคนหนึ่งน่ะ”พวกเขากับเฟิงถิงเซินเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก และก็รู้ว่าหรงฉือชอบเฟิงถิงเซินพูดตามตรง หรงฉือสวยมาก แต่ดูเงียบๆ สวยก็จริง แต่ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่ใช่สไตล์ที่เฟิงถิงเซินชอบเฟิงถิงเซินจึงรักษาระยะห่างจากอีกฝ่าย และพวกเขาก็ดูจะไม่ค่อยชอบหรงฉือพวกเขาไม่ค่อยได้เจอเธอบ่อยนัก แต่พอเจอกันก็ไม่อยากทักทายเธอพูดตามตรง ภาพของหรงฉือในความทรงจำของเขาเริ่มเลือนรางแล้ว เขาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองมองผิดหรือเปล่าอย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าจะเป็นหรงฉือจริงๆ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเขาไม่ได้พูดอะไรอีก หันหลังแล้วกลับเข้าห้องส่วนตัว.......หรงฉือไม่ได้สังเกตเห็นฉีอวี้หมิงหลังจากออกจากโรงแรมเธอก็พาฉู่จื่อหลานกลับที่พัก และคืนนั้นก็ค้างคืนที่นั่นเพื่อดูแลฉู่จื่อหลานเมื่อฉู่จื่อหลานตื่นมาเห็นหรงฉือจึงสวมกอดเธอด้วยความซาบซึ้งใจ “เมื่อคืนลำบากเธอแล้ว วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวนะ!”หรงฉือได้ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว เธอตบหัวฉู่จื่อหลานเบาๆ พร้อมพูดว่า “ลุกขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้าล้างตา อาหารเช้าใกล้จะเย็นหมดแล้ว”ฉู่จื่อหลานกอดเธอไว้ ซบหน้าที่เอวขอ
Magbasa pa
บทที่ 9
เฉิงหยวนทำหน้าตึง คิดว่าหรงฉือกำลังใช้อภิสิทธิ์ “เลขาหรง ช่วยปรับทัศนคติในการทำงานของคุณด้วย คิดว่าที่นี่คือบ้านของคุณหรือไง”หรงฉือหยิบกระเป๋าขึ้นมา และยังมีท่าทีเหมือนเดิม “ถ้าคุณไม่พอใจอะไร สามารถไล่ฉันออกเดี๋ยวนี้ได้เลย”“นี่คุณ——”ก่อนหน้านี้เขาได้ติดตามเฟิงถิงเซินไปที่ประเทศเอนาวา แต่เขาก็รู้เรื่องที่หรงฉือได้ยื่นใบลาออกแล้วถึงแม้ว่าเขาจะได้รับความไว้วางใจจากเฟิงถิงเซินอย่างมาก แต่บริษัทไม่ใช่ที่ที่เขาจะสั่งอะไรก็ได้ตามใจ และเขาก็ไม่มีสิทธิ์มากพอที่จะสั่งให้หรงฉือไสหัวไปแล้วเธอต้องทำตามยิ่งไปกว่านั้น หรงฉือยังเป็นที่รักใคร่ของคุณหญิงย่าเฟิงอีกด้วย ถ้าเกิดหรงฉือไปฟ้องท่าน ถึงแม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าเฟิงถิงเซินต้องปกป้องเขาอย่างสุดกำลังแน่นอน แต่เขาก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเรื่องนี้อยู่ดีหรงฉือไม่ได้สนใจเขา เดินผ่านเขาไปแล้วออกไปทันทีเฉิงหยวนโมโหจนหน้าเขียวปัด แล้วเดินออกไปจากแผนกเลขานุการเจียงเจ๋อเห็นสีหน้าของเขาไม่ดีจึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”เฉิงหยวนจึงเล่าเรื่องราวให้เขาฟังเจียงเจ๋อประหลาดใจอย่างมากปกติแล้วเขาจะติดต่อกับหรงฉือค่อนข้างบ่อยและเขาก็พอรู้นิสัยของหรงฉืออ
Magbasa pa
บทที่ 10
แต่เขาไม่ได้คิดมาก คิดเพียงว่าหรงฉืออาจจะกลับบ้านตระกูลหรงก็ได้ขณะที่เขาเข้าไปในห้องอาบน้ำ จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้หรงฉือจะพาเฟิงจิ่งซินไปด้วยทุกครั้งที่กลับบ้านตระกูลหรงแต่วันนี้แปลกที่ไม่ได้พาลูกสาวไปด้วยหรือว่าเธอไม่ได้กลับบ้านตระกูลหรง?แต่ว่า บางทีที่บ้านตระกูลหรงอาจมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ได้ในหัวของเขาผุดคำพูดของเฉิงหยวนเมื่อบ่ายวันนี้ตอนที่เขาออกจากบริษัท เฟิงถิงเซินก็ยืนยันในเรื่องนี้เขาหยุดเดินชั่วขณะ แต่ก็ไม่ได้คิดสนใจเช้าวันรุ่งขึ้น เฟิงถิงเซินพูดกับเฟิงจิ่งซินขณะทานอาหารเช้าว่า “ทำเรื่องเข้าเรียนเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เช้าไปรายงานตัวที่โรงเรียน”“รู้แล้วค่ะ” เฟิงจิ่งซินย่นจมูกเล็กน้อย “งั้นพรุ่งนี้คุณพ่อไปส่งหนูที่โรงเรียนได้ไหมคะ”“พ่ออาจจะไม่ว่าง”“ก็ได้” เฟิงจิ่งซินกรอกตา แต่จู่ๆ ดวงตาพลันเปล่งประกาย และพูดอย่างดีใจว่า “งั้นเดี๋ยวหนูจะโทรหาน้าอู๋อู๋ ให้น้าอู๋อู๋ไปส่งหนูที่โรงเรียน”เฟิงถิงเซินยังไม่ทันพูด โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นเป็นคนจากบ้านเก่าโทรมาทันทีที่เขารับสาย เสียงของคุณหญิงย่าเฟิงก็ดังมาจากปลายสาย“ได้ยินว่าแกกลับประเทศแล้วเหรอ”
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status