LOGINShare
369
publish date:
2026-06-18 01:53:01
Latest chapter
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 369
คฤหาสน์กุ้ยอ๋อง“หม่อมฉันนึกว่าตัวเองจะไร้วาสนาได้พบอ๋องน้อยเสียแล้วเพคะ” ไป๋หลานกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานกังวาน อิ่มเอิบไปทั้งหัวใจที่วันนี้มีโอกาสได้พบกับบุรุษที่เสียเวลาเทียวหามานานวัน“คุยแบบกันเองดีกว่านะคุณหนู ข้าไม่ใช่คนเจ้ายศเจ้าอย่าง ชอบทำตัวติดดินด้วยซ้ำไป”“เจ้าค่ะอ๋องน้อย”“ได้ยินท่านแม่พูดว่าคุณหนูแวะมาเยี่ยมเยียนอยู่บ่อย ๆ แต่วันนี้ท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าไม่อยู่หรอกนะ เจ้าคงมาเสียเที่ยวแล้ว”“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ โอกาสหน้ายังมี” ทำไมนางจะไม่รู้ว่าท่านอ๋องกับพระชายาเดินทางไปพักผ่อนที่ต่างเมือง ที่มาในวันนี้ก็เพราะรู้ดีต่างหาก “อ๋องน้อยสบายดีหรือเจ้าคะ”“ข้าสบายดี แล้วเจ้าล่ะ”“สบายดีเจ้าค่ะ ข้ามาที่นี่บ่อย ๆ แต่ไม่เคยเจออ๋องน้อยเลย”“ข้าไม่ค่อยได้อยู่บ้านหรอก ไปช่วยงานของท่านพ่อบ้าง ดูงิ้วจิบน้ำชากับสหายบ้าง บางทีก็เข้าวังหลวงไปสอนหลาน ๆ ฟันดาบ เจ้าก็งานยุ่งมากไม่ใช่หรือ ต้องช่วยท่านผู้เฒ่าทำงานแต่ก็ยังมีเวลาแวะมาเยี่ยมกันอีก”“เจ้าค่ะ งานของข้ายุ่งทั้งวัน แต่ข้าก็อยากมาทักทายพระชายากับท่านอ๋อง เพราะได้คุยด้วยแล้วรู้สึกสบายใจ ทำให้ข้าอบอุ่นใจเหมือนได้คุยกับท่านพ่อท่านแม่”“อย่างน
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 368
เสียงร้องตามด้วยเสียงตุบทำให้บุรุษที่เดินนำหน้าไปก่อนประมาณห้าก้าวหันกลับไปมองทางด้านหลัง มองพื้นหญ้าที่มีร่างระหงนอนคว่ำหน้าอยู่.. เขาเดินไปหานางแล้วนั่งยอง มองคนที่กำลังประคองตัวเองขึ้น“เจ็บไหม”“เจ็บสิ ถามได้” เธอทำหน้ามุ่ยข่มความอายใส่เขา “ผีผี่นะผีผี่ มานี่เลยนะ มาให้ข้าตีเสียดี ๆ” นางหันไปชี้นิ้ว ทำเสียงเขียวใส่หมาน้อยที่ยืนจ้องห่างออกไป“ให้ข้าฆ่ามันเลยไหม”“ไม่นะ!” จำปีรีบจับมือคนรักเอาไว้ เพราะท่าทางขึงขังของเขาทำให้นางคิดว่าเขาจะทำจริง “มันก็แค่เล่นด้วยเท่านั้น ข้าไม่ทันระวังตัวเอง”“แต่มันทำให้เจ้าเจ็บ”“ท่านนั่นแหละที่ผิด” นางกระตุกมือที่จับเขาไว้“มาพาลใส่ข้าได้อย่างไร”“ก็เพราะข้าจะรีบเดินตามท่านให้ทันน่ะสิ” นางปล่อยมือจากเขาแล้วลุกขึ้น.. แล้วสะท้านไปทั้งใจเมื่อถูกคนตัวใหญ่ที่ยังนั่งยองปัดเศษดินเศษหญ้าที่ติดตามชุดออกให้ “เขาะขอบคุณ”“เจ็บตรงไหนบ้าง”“ไม่เจ็บหรอก”“แน่ใจเหรอ”“เจ้าค่ะ”“แต่ข้าอยากให้เจ้าเจ็บนะ”“ทำไมถึงอยากให้ข้าเจ็บนัก ข้าเพิ่งจะหายป่วยเองนะ”“เพราะข้าอยากจะอุ้มเจ้าน่ะสิ”หญิงสาวสะท้านหวั่นไหวกับคำพูดและแววตาจริงจังของเขาจนต้องหลบสายตา“เลิกหยอกข้าเล่นส
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 367
“ถ้าข้าบอกว่ายังไม่มี เจ้าจะติดต่อให้ข้าหรือ” จำปีเริ่มรู้สึกว่าอีกฝ่ายละลาบละล้วงจนเกินงาม แต่ก็ยังพูดจายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร“เปล่า ๆ” เพ่ยจูรีบโบกมือปฏิเสธ ทำหน้าเลิกลั่กเมื่อเห็นสายตาเอาเรื่องของบุรุษข้าง ๆ “ข้าเห็นว่าเจ้าเป็นคนสวยมาก หน้าตาคมคายไร้ที่ติ ไม่มีคนรักมันแปลกไปหน่อย”“ขอบคุณที่ชมเจ้าค่ะ” จำปีน้อมศีรษะลงเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มสดใส“ข้าไปก่อนนะ” เพ่ยจูไม่รู้จะพูดอะไรต่อดีจึงบอกลาและเดินจากไปดื้อ ๆ“ข้าก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน” เจี้ยนคังบอกลาจำปีและเดินไปทิศทางเดียวกับหญิงสาวที่เขาก็จำได้ว่านางเป็นใคร เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในท้ายตรอกวันนั้นเขาก็ได้เห็นและได้ยินเหมือนกัน และรู้ว่าคุณหนูของนางไปที่คฤหาสน์หลายครั้งติดต่อกัน จึงสงสัยว่าการมาซื้อซาลาเปาของนางในครั้งนี้มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง....................คฤหาสน์ประมุขฉีไป๋หลานผลักสาวใช้เข้าไปในห้องนอนแล้วรีบปิดประตูด้วยมือของตัวเอง“เป็นอย่างไรบ้าง ได้เรื่องไหม”“เจ้าค่ะคุณหนู ทั้งตลาดมีร้านซาลาเปาเพียงร้านเดียวที่คนขายเป็นสตรีชาวหลอหูเจ้าค่ะ” เพ่ยจูตอบคำถามตามที่ได้รับมอบหมายให้ไปสืบ แล้วยื่นห่อกระดาษที่ห่อซาลาเปาให้คุณ
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 366
จำปีเดินจนเกือบจะเป็นวิ่งตามชายหนุ่มที่ก้าวเท้ายาว ๆ ไปทางชายหาด “ข้าจะเกลียดคนดี ๆ ที่ช่วยชีวิตข้าไว้ได้อย่างไรเล่า”เท้าใหญ่ที่เดินหนีวกกลับไปหาหญิงสาวแล้วยืนขวางหน้า บังนางจากแสงแดดด้วยร่างที่สูงใหญ่กว่าได้อย่างเหมาะเจาะ“ถ้าอย่างนั้นมาปลูกต้นรักกับข้าเลยไหม”“ท่าน!..” จำปีอ้ำอึ้งทำตัวไม่ถูกนอกจากใจเต้นแรงกับคำถามจู่โจมของเขา“ข้าเป็นคนมือเย็นเท้าเย็นแต่ใจไม่ได้เย็นตามหรอกนะ ภายใต้ความสุขุมข้าซ่อนความดื้อรั้นเอาแต่ใจเอาไว้มากพอสมควร ทางที่ดีรีบตอบคำถามของข้าก่อนที่ข้าจะหมดความอดทนดีกว่า”“ท่านมีภรรยาหรือไม่ ถ้ามีข้าขอปฏิเสธ แต่ถ้าไม่มีข้าก็ยินดีเปิดใจ” นางตอบอย่างตรงไปตรงมา เพราะคิดว่าถึงเวลาที่ต้องคิดเรื่องมีครอบครัวสักที และเขาก็เข้ามาได้ถูกจังหวะพอดี……………….คฤหาสน์ประมุขฉี“ท่านปู่ต้องการพบข้าด่วน มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ”“นั่งลงสิ” ผู้เฒ่าฉีกล่าวกับหลานสาวและมองใบหน้างามเพริศพริ้งนั้นด้วยความรู้สึกหนักใจแต่ไม่แสดงออกให้เห็น “อ๋องน้อยเป็นอย่างไรบ้าง หลายวันที่เจ้าเทียวไปหาเขา เขาดีกับเจ้าหรือเปล่า”ไป๋หลานหลบสายตาจากผู้เป็นปู่ แสร้งหยิบกาน้ำชารินใส่ถ้วยเพื่อหลบจากสายตามากประสบกา
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 365
หญิงสาวได้แต่ขบฟัน มองหน้าที่หลับตาลงอย่างขัดเคืองแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แม้อยากจะเดินไปผลักไสเขาออกไปจากกระท่อมแต่ก็ยังไร้เรี่ยวแรงจะทำถึงขนาดนั้น จึงเอนตัวลงนอนแล้วมองเขาไม่กะพริบตาด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วน แล้วด้วยความเพลียหรือฤทธิ์ยาก็ไม่แน่ใจ ทำให้นางค่อย ๆ หลับไปไม่รู้ตัวกุ้ยหย่งเฟิงค่อย ๆ ลืมตาเมื่อได้ยินเสียงหายใจสม่ำเสมอที่บอกให้รู้ว่าหญิงสาวหลับแล้ว คลี่ยิ้มละมุนเมื่อเห็นใบหน้าที่กระทบกับแสงสว่างของตะเกียง แล้วลุกออกไปจากกระท่อม ยืดเส้นยืดสายด้วยการฝึกเพลงดาบริมชายหาด....................ร้านทอผ้าแซ่ปิง“มะลิอยู่ไหน”“ย้อมผ้าอยู่หลังบ้านกระมัง” สามีตอบคำถามภรรยาที่เพิ่งกลับมาจากตลาด “ลูกเราไปสร้างเรื่องอะไรไว้อีกหรือเย็น” และถามต่ออย่างใส่ใจเมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของนาง“เปล่าหรอกพี่ฉู แต่ข้าอยากรู้ว่านางรู้เรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า”สามีดึงมือภรรยาไปนั่งลงที่โต๊ะแล้วรินน้ำชาให้นาง “ดื่มน้ำชาให้ชื่นใจแล้วเล่าให้ข้าฟังว่าเรื่องอะไร”สตรีชาวหลอหูจิบน้ำชาที่สามีรินให้ครึ่งถ้วยก็วางลง “ข้าไปซื้อปลาที่ร้านพี่เสียง แล้วข้าก็ได้ยินมาว่าจำปีมีคนรักแล้ว”ปิงฉูคลี่ยิ้มกว้างอย่างยินดีกับข่
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 364
“ข้าได้ยินคนในตลาดคุยกันว่าลูกชายของท่านมีคนรัก อยู่กินด้วยกันแล้วด้วย”“โธ่เอ๊ย ข้าก็นึกว่าเรื่องคอขาดบาดตายที่ไหนเสียอีก”“ท่านไม่ตกใจเลยหรือ”“มีอะไรให้น่าตกใจเล่าหลินโม่ว ลูกเฟิงของข้าเป็นผู้ชายนะ จะมีคนรักก็ไม่เห็นแปลกอะไร ว่าแต่ข่าวลือที่เจ้าได้ยินมานั้น บอกด้วยหรือเปล่าว่าคนรักของลูกชายข้าเป็นบุรุษหรือสตรี”“พี่ยิปซี!” หลินโม่วคลึงขมับเมื่อได้ยินคำถาม“แบบนี้แสดงว่าเป็นสตรีสินะ”“ลูกชายท่านชอบบุรุษหรือ”“ต้องชอบสตรีสิ”“แล้วทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ”“มีข่าวลือว่าลูกเฟิงของข้าไม่ยอมแต่งงานเพราะชอบเพศเดียวกัน”หลินโม่วทุบอกที่อัดอั้นด้วยความโมโห เพราะเรื่องที่ได้ยินจากปากของพี่สาวร่วมสาบานหนักกว่าเรื่องที่ตัวเองได้ยินมาเสียอีก“บ้าไปแล้ว ๆ ๆ ใครกันเป็นคนปล่อยข่าวลือเลว ๆ แบบนี้”“ไม่ต้องโมโหไปหรอกหลินโม่ว เสียสุขภาพเปล่า ๆ”“ท่านไม่โกรธบ้างหรือพี่ยิปซี”“เพราะข้ามั่นใจว่าลูกเฟิงของข้าไม่เป็นแบบนั้น ก็เลยไม่รู้ว่าจะโกรธไปทำไม”“จิตใจของท่านช่างประเสริฐนัก ถ้าเป็นข้าคงจบไม่สวยแน่”ยิปซีหรือกุ้ยถิงคลี่ยิ้มละมุน “แต่ข้ายังไม่รู้เลยว่าคนรักของลูกเฟิงข้าคือผู้ใด เจ้าพอจะได้ยินชื่อแซ่นางมาบ
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 146
กุ้ยถิงยิ้มรับแล้วจะปิดประตู แต่เสียงของสามีดังมาจากด้านหลังเสียก่อน นางจึงถอยออกไป ปล่อยให้นายบ่าวได้คุยธุระกัน“เรื่องการค้าใบชาเถื่อนที่ท่านอ๋องให้ข้าไปสืบได้ความแล้วขอรับ” เขาใช้สายตาและคำพูดส่งสัญญาณให้กุ้ยอ๋องกุ้ยหย่งหมิงกระตุกหัวคิ้วแล้วพยักหน้ารับ “ไปรอข้าที่ห้องทำงาน”“ขอรับ”กุ้ยหย่งหมิง
Last Updated : 2026-03-27ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 141
หญิงสาวจับมือที่ถือผ้าไว้แล้วทรงตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วส่งสัญญาณให้สาวใช้ออกไปก่อน “ถ้ายิปซีถามท่าน ท่านจะบอกหรือไม่” นางก็อยากรู้เหมือนกัน เห็นความซีดเซียว ความกังวลบนใบหน้างามของนางเขาก็โกรธไม่ลง“ถามมา” “เมื่อวานนี้ หลินโม่วเข้าไปทำอะไรในห้องนอนของเรา”
Last Updated : 2026-03-27ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 135
“ไม่ต้อง!” นางอย่ามือส่งเสียงห้ามเฉียบขาด คลี่ยิ้มขมขื่นปนน้ำตาที่ไหลนองหน้า “ข้าเข้าใจความหมายของท่านดี เรื่องนี้ข้าจะคุยกับพ่อแม่ของข้าเอง ท่านเป็นคนอื่นไม่ต้องมาก้าวก่าย ขอบคุณที่ชี้แนะ” นางโค้งกายคารวะเขาอย่างอ่อนช้อยจากใจจริง แล้วรีบจากไปทันทีโดยไม่มองหน้าถ้านางหันกลับมามองข้างหลังสักนิด จะเห
Last Updated : 2026-03-26ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 140
“ขอรับ ข้าจะพาเขาไปฝากกับท่านโจนขอรับ” ล่ามหนุ่มร้อนรนตอบ “ดี เจ้าพาเขาไปฝากฝังเสียวันนี้เลยนะ แล้วเรือจะออกเดินทางวันไหน เจ้ารู้หรือไม่” “อีกสามวันขอรับ” “อีกสามวันข้าจะให้เขาไปขึ้นเรือ” พูดจบก็ลุกขึ้นทันที “ท่านอ๋องสบายใจได้ ระหว่างที่ล่องเรือ ข้าจะ
Last Updated : 2026-03-26
You may also like
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย663.5K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย252.0K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า72.3K viewsเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน36.6K viewsสตรีที่ข้าชิงชัง
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น1.8K viewsเสน่ห์รักนางร้ายยอดดวงใจ
คุณแม่แฝดสาม161 viewsครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก
นิชา อลีนา389 viewsเมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986)
ดอกไม้หนาม123 views
