เข้าสู่ระบบ"เป็นไงคะพี่นาว ศึกหนักเลยใช่มั้ย" เมย์เอ่ยถามมะนาวด้วยรอยยิ้ม "อย่าถามค่ะ หลักฐานชัดเจน แต่พี่ว่าเราสองคนก็ไม่ต่างจากพี่นะ" มะนาวเอ่ยพูดขึ้นจนเพลงขวัญและเมย์ต่างส่ายหน้าเอือมระอา "หนุ่มๆ แก๊งนี้นิสัยต่างกันแต่ความหื่นนี่เหมือนกันจริงๆ ค่ะ" เพลงขวัญพูดขึ้นพร้อมกับสำรวจร่างกายตัวเองว่ายัง
"อ่าส์ เมียครับ อย่าทรมานผัวแบบนี้" ราเชนทร์เอ่ยพูดเสียงสั่นด้วยความเสียวเมื่อโดนมะนาวส่ายเอวบดขยี้ลูกชายเขาผ่านกางเกง "แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรอคะ ไหนบอกเมียหน่อยสิคะ ว่าอยากได้อะไร หืมม วันนี้เมียตามใจทุกอย่างเลย" มะนาวเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวน จนทำให้ราเชนทร์แทบคลั่ง "ออนท๊อปให้หน่อยได้ม
ดินแดนพูดขึ้นพร้อมกับหันหลังกลับไปลากเก้าอี้หันไปทางที่แก๊งเมียตัวเองกำลังนั่งดื่มอยู่ เพราะพวกเธอไม่ขึ้นมาหาพวกเขาแต่นั่งดื่มอยู่ข้างล่าง เช่นเดียวกับมาวินและราเชนทร์ที่ลากเก้าอี้ของตัวเองมานั่งเรียงหน้ากระดานได้แต่มองเมียตัวเองกำลังนั่งดื่มกันอย่างสนุกสนาน "นายเราเป็นมาเฟียจริงๆ ใช่มั้ยพี่เจ พี
"ไอ้ภาคโทรมายังมึง" ราเชนทร์เอ่ยถามเพื่อนพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพราะเห็นเวลาสองทุ่มแล้วยังไม่เห็นแก๊งเมียพวกเขามาเลย เพราะด้วยเป็นปาร์ตี้พิเศษจึงทำให้ลูกค้าต่างก็มาจับจองพื้นที่เร็วกว่าทุกวันทำให้ตอนนี้คนเริ่มแน่นร้านทั้งที่ยังไม่ถึงสามทุ่มด้วยซ้ำ "กูโทรไปถามแล้ว ไอ้ภาคบอกว่ากำลังพามา" ม
"รีบครับเมีย เดี๋ยวผัวสาย" ราเชนทร์พูดขึ้นขณะจูงมือเธอวิ่งขึ้นบันไดโดยไม่ได้วิ่งเร็วเท่าไหร่ "เชนทร์รีบก็ลงไปสิจะพานาววิ่งขึ้นมาห้องเรียนทำไม เดี๋ยวๆ เชนทร์ เลยแล้วๆ นาวเรียนชั้นสองเองนะ" มะนาวรีบเอ่ยห้ามราเชนทร์ทันทีเมื่อเขากำลังจะพาวิ่งขึ้นชั้นสาม "อ้าวหรอ ถ้าไม่ห้ามนิพาวิ่งจนชั้นบนสุดเล
หลังจากวันที่ราเชนทร์ขอมะนาวแต่งงานทั้งสองก็ใช้ชีวิตอยู่ที่คอนโดด้วยกันจนตอนนี้ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว โดยราเชนทร์ก็ยังทำหน้าที่ไปรับไปส่งมะนาวที่มหาลัยเหมือนเดิมถึงแม้ว่าจะอยู่คนละทางก็ตาม วันนี้ก็เช่นกันราเชนทร์ขับรถมาส่งมะนาวที่มหาลัยเหมือนเดิม "เป็นอะไรหน้าบึ้งแต่เช้าเชียว" มะนาวเอ่ยถามราเชนทร
"คุณเชนทร์ไปพักก่อนมั้ยครับ ทางนี้เดี๋ยวผมเฝ้าให้เอง" เจเจเอ่ยบอกนายน้อยของตัวเองรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่เห็นเขาดูเป็นห่วงผู้หญิงคนนี้ เพราะปกตินายน้อยตัวเองมักจะเล่นๆ แล้วไม่สานต่อ "ไม่ต้อง เมียฉัน ฉันเฝ้าเองได้" ราเชนทร์เอ่ยบอกเสียงเรียบ จนเจเจทำหน้าสงสัยเมื่อได้ยินสรรพนามที่นายน้อยตัวเองพูด
"ฉันจะไปจัดการยัยนั่น" "นาย ฉันขอได้มั้ย อย่าไปทำอะไรยัยเชอเลยนะ" มะนาวเอ่ยขอร้องราเชนทร์จนเขาทำหน้าไม่พอใจ "แต่มันทำเธอเจ็บนะ มันจะฆ่าเธอด้วยซ้ำ ตอนที่ทุกคนตามหาเธอมันยังตีหน้าเศร้าแกล้งเป็นห่วงเธออีก เธอยังจะห้ามไม่ให้ฉันจัดการมันอีกหรอ" ราเชนทร์พูดร่ายยาวด้วยความโมโห ส่วนมะนาวก็ทั้งตกใจ
ทุกคนต่างถอนหายใจโล่งอกเมื่อรู้ว่าเจอตัวมะนาวเว้นแต่เชอรี่ที่ตัวสั่นเทาเมื่อรู้ว่าราเชนทร์เป็นคนไปตามตัวมะนาวเจอ "ยัยนาวอาการหนักมั้ยคะ" เชอรี่เอ่ยถามจนมาวินและดินแดนหันหน้าไปหาเธอ "เธอถามว่ามะนาวอาการหนักมั้ยรู้หรอว่ามะนาวไปเจออะไรมา" คำถามของดินแดนทำเอาเชอรี่ทำตัวไม่ถูกเมื่อพลาดไปพูดในสิ
"นาย ตื่นได้แล้ว ตีสี่แล้วนะ" มะนาวปลุกราเชนทร์เบาๆ เพื่อให้เขากลับเต็นท์ตัวเอง "อืมม ขอห้านาทีนะ" ราเชนทร์พูดขึ้นขณะหลับตาแต่มือก็กอดเธอไม่ปล่อยจนมะนาวเอ่ยขัด "ไม่ได้ ลุกไปเลย ถ้านายดื้อแบบนี้คืนต่อไปไม่ให้นอนด้วยแล้วนะ" ราเชนทร์ลืมตามองมะนาวอย่างหัวเสียเมื่อโดนขัดใจ "ก็ได้ ไปก็ได้ เ







