บทที่ 10 เคลื่อนไหว

บทที่ 10 เคลื่อนไหว

หนิงหลงถูกโบยเสร็จบ่าวรับใช้ได้ลากตัวของนางมาที่ห้องก่อนจะโยนนางเข้าไปอย่างไร้ความเมตตา ทุกคนในเรือนต่างพากันไม่ชอบหนิงหลงเข้ามาอยู่ในเรือนเพียงไม่กี่วันกลับไปหาเรื่องฮูหยิน ทำให้ไม่มีผู้ใดหายามาให้นางดื่มหรือแม้แต่ยามาทาหลังให้นาง หนิงหลงนอนคว่ำหน้าแผ่นหลังแดงซ่านไปด้วยรอยแซ่ นางเจ็บปวดจนต้องกัดริมฝีปากเอาไว้เพื่อข่มความเจ็บปวดดวงตาแดงก่ำอย่างเคียดแค้น

"ข้าจะแก้แค้นคืนอย่างสาสม เรื่องวันนี้ไม่ยุติธรรมกับข้าสักนิด คอยดูเถิดเจ้าจะได้รับความเจ็บปวดยิ่งกว่าข้า "หนิงหลงเอ่ยออกมาด้วยใจริษยาก่อนจะข่มตานอนให้หลับเพื่อให้ไม่รู้ถึงความเจ็บปวดนี้

รุ่งเช้าวันต่อมาเยี่ยนเอ๋อได้ให้ถิงถิงเตรียมยาทาพร้อมให้ถิงถิงไปต้มยามาให้หนิงหลงที่ห้อง

"เจ้าตื่นแล้วหรือยัง? ข้านำยาต้มมาให้เจ้า ฮูหยินยังเมตตามอบยามาให้เจ้าทาที่แผลอีกด้วย" ถิงถิงได้เปิดประตูเข้าไปด้านในเห็นหนิงหลงนอนเจ็บระบมอยู่บนที่นอน

"ข้าไม่ต้องการ…!!! นำออกไปฮูหยินของเจ้ามีเมตตาอย่างนั้นหรือ? หึ หึ นางเป็นฮูหยินที่เหี้ยมโหดต่างหาก เรื่องที่ข้าเจ็บตัวครั้งนี้มิใช่ความผิดข้าสักนิด ข้ายังไม่ได้ทำอันใดให้ฮูหยินของเจ้าด้วยซ้ำเหตุใดถึงหมายหัวรังแกข้าเช่นนี้ เจ้าเองก็เห็นกับตาว่าข้าไม่ได้ทำเจ้ามันใจดำทั้งนายทั้งบ่าว" หนิงหลงสถบคำต่อว่าถิงถิงอย่างไม่เกรงกลัว

"ก็เพราะฮูหยินของข้ามองออกอย่างไรล่ะ ว่าเจ้ามันหวังสูงเพียงใด และที่ฮูหยินทำเช่นนี้เพราะเป็นการข่มขู่ให้เจ้าเจียมตนซ่ะอย่าได้คิดทำการใดไม่เช่นนั้นข้าไม่รับรองว่าชีวิตของเจ้าจะได้มีลมหายใจต่อไปหรือไม่?" ถิงถิงเห็นแววตาของหนิงหลงที่ส่งมายังนาง นางรู้ได้ทันทีว่าสตรีนางนี้โหดร้ายยิ่งเสียกว่าฮูหยินเสียอีก ถิงถิงวางยาไว้ตรงหน้าของหนิงหลงพร้อมเดินออกไป หนิงหลงเมื่อได้ยินคำพูดของถิงถิงนางยิ่งโมโหมากกว่าเดิม นางใช้มือปัดยาที่ถิงถิงนำมาให้ทิ้งจนหมด

ฝั่งด้านเยี่ยนเอ๋อนางนั่งจิบน้ำชารอถิงถิงมารายงานอย่างสบายใจ ไม่นานนักก็เห็นถิงถิงเดินมาจากไกล ๆ นางอยากรู้เหลือเกินว่าสภาพของหนิงหลงยามนี้จะเป็นเช่นไร นางจะยอมแพ้หรือว่ามีแผนอันใดอีกหรือไม่?

"ข้ามาแล้วเจ้าค่ะฮูหยิน "

"นางเป็นเช่นไรบ้าง "

"นางยังคงหยิ่งยโสไม่ยอมรับยาของฮูหยินเจ้าค่ะ แถมนางยังต่อว่าที่ฮูหยินทำเช่นนี้กับนาง นางบอกว่าตนเองไม่ได้รับความยุติธรรมเจ้าค่ะ "

'คนเยี่ยงนางร้องหาความยุติธรรมหรือแล้วทีข้าเล่ายามที่ข้าร้องหาความยุติธรรมไม่เห็นมีผู้ใดรับฟังข้าเลย ' เยี่ยนเอ๋อคิดในใจก่อนจะหันไปตอบถิงถิง

"ปล่อยนางเอาไว้สักพักข้าจะไม่หาเรื่องนางแต่เมื่อไหร่ที่นางเริ่มเคลื่อนไหวเมื่อนั้นข้าเองก็จะตั้งรับเช่นกัน " ถิงถิงมองนายหญิงของตนอย่างเข้าใจ ใต้เท้ามีใบหน้าที่หล่อเหลาไหนจะฐานะที่มั่นคงไม่ว่าสตรีนางใดก็ต้องการครอบครอง ไม่แปลกที่ฮูหยินที่รักท่านใต้เท้ามากจะหวงท่านใต้เท้าเช่นนี้

หลายวันถัดมาแผลของหนิงหลงเริ่มหายนางขอไปที่ตลาดพร้อมกับสาวใช้ที่ต้องออกไปซื้อวัตถุดิบมาทำอาหาร เมื่อนางมาที่ตลาดพบเห็นมารดาของนางที่มาตลาดเช่นเดียวกัน นางจึงขอสาวใช้ที่มาด้วยกันไปหาและโกหกว่าเป็นเพื่อนที่อยู่ในเรือนท่านใต้เท้ามู่

"เจ้ารีบคุยรีบกลับล่ะ อย่าได้ชักช้าที่ข้าให้เจ้าไปเพราะสงสารหรอกนะ หากเจ้ากลับไปช้ารู้หรือไม่ว่าจะเกิดอันใดขึ้น"

"ข้ารู้แล้ว ข้าจะไปพูดคุยเพียงไม่นานและจะรีบกลับเรือนเจ้าไม่ต้องห่วงข้าไม่ทำให้เจ้าเดือดร้อนหรอกนะ " หนิงหลงยิ้มกว้างบอกสาวใช้ที่มาด้วยกันก่อนจะแยกกันตรงนี้ก่อนที่หนิงหลงเดินไปหาท่านแม่ทันที

"ท่านแม่ …ท่านแม่ข้าอยู่นี่" มารดาของหนิงหลงมองซ้ายมองขวาเมื่อได้ยินเสียงบุตรสาวของนางเมื่อเห็นหนิงหลงนางรีบเข้ามาหาเช่นกัน

"เจ้าเป็นเช่นไรบ้าง สบายดีหรือไม่ข้าเป็นห่วงเจ้าจริง ๆ"นางจับกายของหนิงหลงอย่างเป็นห่วง

"ท่านแม่เราไปหาที่เงียบ ๆ คุยกันเถิด ตรงนี้คนมากมายเดี๋ยวผู้อื่นจะรู้เอาได้" ท่านแม่ของนางพยักหน้าพร้อมเดินตามหนิงหลงไปที่ตรอกไร้ผู้คนเดินผ่าน แต่เมื่อมาถึงที่ไร้ผู้คนหนิงหลงได้เปิดผ้าคุมหลังให้นางได้เห็น ผู้เป็นมารดาเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ตกใจสงสารบุตรสาวใจจับใจ

"เกิดอันใดขึ้นกับเจ้า ทำไมหลังของเจ้าถึงเป็นเช่นนี้ "

"นี่เป็นฝีมือของฮูหยินของท่านใต้เท้าหลี่หย่วนจื่อเจ้าค่ะ "

"หากเป็นเช่นนั้นเจ้าอยู่ที่นั่นลำบากกลับเรือนใต้เท้ามู่กับข้าดีหรือไม่?"

"ไม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ที่ข้าเรียกท่านแม่ในครั้งนี้เพราะข้าจะฝากเรื่องหนึ่งไปบอกกับท่านใต้เท้าเจ้าค่ะ คืนนี้ในยามจื่อ (23.00-00.59) ให้คนสนิทของท่านใต้เท้าออกมาพบข้าที่หลังเรือนท่านใต้เท้าหลี่ด้วยเจ้าคะ ข้ามีเรื่องต้องแจ้งต่อท่านใต้เท้า "

"หนิงหลงเจ้าหยุดตอนนี้ยังทัน ข้าไม่อยากให้เจ้าทำเรื่องอันตรายเช่นนี้เลย "

"ไม่!! ท่านแม่ข้าทำมาถึงขั้นนี้มิอาจจะหันหลังได้ข้าจะแก้แค้นทุกคนที่ทำให้ข้าเจ็บปวด แม้แต่ใต้เท้าหลี่ข้าจะทำให้เขาสยบแทบเท้าข้า " ดวงตาฉายแววความมุ่งมั่นทำเอาผู้เป็นมารดาถึงกับถอนหายใจ เมื่อทั้งสองพูดคุยกันสักพักก็พากันแยกย้าย

เรื่องที่หนิงหลงอยากพบคนสนิทของท่านใต้เท้าเพราะนางรู้มาว่าตอนนี้ฮูหยินนั้นกำลังตั้งท้องอยู่ นางต้องการยาที่ทำให้เยี่ยนเอ๋อแท้งนางจะได้เจ็บปวดเจียนตาย และรายงานท่านใต้เท้าเรื่องที่เขาให้นางมาทำในครั้งนี้ด้วย

"ข้าทนรอไม่ไหวแล้วสิ นังฮูหยินผู้หยิ่งยโสหากได้เห็นเลือดไหลออกระหว่างขานางจะเจ็บปวดเพียงใดกันนะ ยิ่งนางเจ็บปวดเท่าไหร่ข้ายิ่งชอบใจฮ่า ฮ่า วันนี้ข้ามีความสุขเสียจริง " นางเดินกลับเรือนใต้เท้าหลี่อย่างอารมณ์ดีแต่หารู้ไม่ว่าทุกการเคลื่อนไหวของนางอยู่ในสายตาของอ้ายเสิน