หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี

หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี

By:  กู่หลิงเฟยCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9.5
102 ratings. 102 reviews
1309Chapters
319.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในวันนัดบอไห่ถงก็ต้องแต่งงานกับคนแปลกหน้าสายฟ้าแลบแล้ว เดิมเธอคิดว่าหลังแต่งงานก็คงแค่ใช้ชีวิตให้เกียรติกันและอยู่แบบธรรมดา ๆ เธอไม่คิดว่าสามีที่แต่งงานสายฟ้าแลบจะทำตัวติดหนึบเธอขนาดนี้ และสิ่งที่ทําให้ไห่ถงประหลาดใจที่สุดคือ ทุกครั้งที่เธอเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลําบาก พอเขาปรากฏตัวทุกปัญหาก็จะสามารถแก้ไขได้ เมื่อไห่ถงถาม เขาก็บอกเสมอว่าเพราะเขาโชคดี จนกระทั่งวันหนึ่ง ไห่ถงได้อ่านบทสัมภาษณ์ของมหาเศรษฐีแสนล้านแห่งเมืองกวนเฉิงที่มีชื่อเสียงในเรื่องโปรดปรานภรรยา และรู้สึกประหลาดใจที่พบว่ามหาเศรษฐีแสนล้านคนนั้นดูเหมือนสามีของเธอทุกประการ เขาโปรดปรานภรรยาจนบ้าคลั่ง และคนที่ถูกโปรดปรานก็คือเธอ

View More

Chapter 1

บทที่ 1

“입관 시간이 됐습니다. 아이 아버님과는 아직도 연락이 안 되나요?”

낮게 깔린 장송곡 사이로, 검은 정장을 입은 장례지도사가 조심스럽게 말을 건넸다.

고은희는 멍하니 부어오른 눈을 들어 입관실 안에 누워 있는 딸을 바라보았다.

하얀 천 위에 놓인 작은 몸은 믿기지 않을 만큼 고요하고 조용했다.

온기는 온데간데 없이 차갑고, 또 하얬다.

몇 번이고 눌렀던 통화 버튼은 여전히 같은 안내 멘트만 들려주고 있었다.

[전원이 꺼져 있어 ‘삐’ 소리 후 소리샘으로 연결됩니다.]

은희는 힘없이 앞으로 가서 아이의 작은 얼굴을 손끝으로 쓸었다.

“보미야, 우리 이제 그만 기다리자.”

수많은 마지막을 지켜본 장례지도사마저 목이 메는 듯했다.

“그래도 마지막 얼굴도 못 보시면, 아버님께서도 평생 한으로 남으실 겁니다. 조금만 더 기다려 보시는 게...”

“평생 한으로 남는다고요?”

은희가 웃었다.

웃음이라기보다, 찢어진 상처 밖으로 숨이 새어 나오는 소리에 가까웠다.

“우리 딸이 수술대 위에서 아빠의 조혈모세포를 기다리다가 죽었어요.”

은희의 목소리가 바닥까지 가라앉았다.

“그런데 그 사람은 그 시간에 첫사랑의 딸을 위해 유리 궁전 같은 파티장을 꾸미고 있었죠. 강변 밤하늘에 불꽃놀이를 쏘아 올리면서, 세상에서 가장 화려한 생일을 축하하고 있었고요.”

장례지도사는 더 이상 아무 말도 하지 못했다.

은희는 다시 보미에게로 시선을 내렸다.

눈물이 흘러내려, 이미 차갑게 식은 아이의 볼 위로 떨어졌다.

은희는 놀라 손등으로 황급히 닦아 냈다.

보미는 이 생에서 너무 많이 아팠다.

마지막 길까지 엄마의 눈물에 젖은 채 보낼 수는 없었다.

은희는 아이의 얼굴을 마지막으로 한 번 더 어루만진 뒤, 천천히 몸을 일으켰다.

“입관 진행해 주세요.”

그 목소리는 더 이상 떨리지 않았다.

“더는 기다리지 않겠습니다.”

...

은희는 딸을 위해 가장 예쁜 눈꽃 공주 유골함을 골랐다.

직접 작은 꽃무늬까지 정성스레 그려 넣었다.

보미는 어둠을 무서워했다.

장례식장에서 건네준 검은 보자기를 덮는 대신, 은희는 제 외투를 벗어 유골함을 감쌌다.

초겨울 바람이 칼날처럼 살을 에고 지나갔다.

그러나 은희는 추위조차 느끼지 못했다.

택시를 불러 뒷좌석에 올라탄 그녀는... 낮게 목적지를 말했다.

차는 한적한 외곽 도로를 지나 이내 소란스러운 도심으로 들어섰다.

눈앞에는 번쩍이는 번화가가 펼쳐졌지만, 은희의 눈에는 그 모든 것이 처참하게만 보였다.

부모님도 떠났고, 딸도 떠났다.

이제 이 세상에 붙잡을 것이 남아 있기는 한 걸까?

바로 그때.

펑!

하늘에서 불꽃이 터졌다.

강렬한 빛이 눈을 찔렀다.

은희는 반사적으로 고개를 들었다가, 거리 양옆에 늘어선 대형 전광판들이 일제히 같은 영상을 내보내고 있는 것을 보았다.

생일 축하 영상이었다.

화면 속에는 수정 성처럼 꾸며진 궁전이 있었다.

마치 동화 속 무도회장을 그대로 옮겨 놓은 듯한 공간이었다.

하얀 공주 드레스를 입은 소맑음은 값비싼 다이아 왕관을 쓴 채, 호박마차를 타고 레드카펫 위로 등장했다.

하진그룹 대표 하남우는 세상에 하나뿐인 보물을 대하듯 눈에 애정을 가득 담고, 기꺼이 마부가 되어 허리를 숙였다.

그는 맑음의 손을 잡아 마차에서 내리게 한 뒤, 조금 떨어진 곳에서 기다리던 소영은에게 데려갔다.

열 단짜리 맞춤 케이크 앞에서 세 사람은 함께 촛불을 밝혔다.

소원을 빈 뒤, 맑음은 환하게 웃으며 두 사람의 볼에 차례로 입을 맞췄다.

화면 밖으로 흘러넘칠 만큼 달콤하고 단란한 가족의 모습이었다.

펑!

펑!

다시 불꽃이 연달아 터져 올랐다.

찬란한 빛이 밤하늘 한가운데를 눈부시게 물들였다.

택시기사가 무심코 중얼거렸다.

“사람 팔자 참 다르네요. 저런 집 딸로 태어나면 얼마나 행복할까요?”

은희의 눈시울이 붉게 번졌다. 품속의 유골함을 끌어안은 손에 힘이 들어갔다. 심장이 잘려 나가는 것 같았다.

“기사님, 큰길 말고 안쪽 길로 가 주세요.”

은희의 목소리는 다 갈라져 있었다. 애원에 가까웠다.

기사는 그제야 손님을 태운 곳이 화장장 앞이었다는 사실을 떠올리고 입을 다물었다.

이렇게 시끄럽게 축하하는 분위기는 지금 그녀에게 너무 잔인했다.

“죄송합니다. 제가 괜한 말을 했습니다.”

기사는 곧장 방향을 틀었다. 큰길을 피해 이면도로로 들어갔다.

길은 울퉁불퉁했지만 더는 전광판이 보이지 않았다.

...

한 시간 뒤, 택시는 스카이힐 아파트 단지 정문 앞에 멈췄다.

은희는 감사 인사를 하고 차에서 내렸다.

유골함을 품에 안은 채 새하얀 가로등 아래에 서서, 6년 동안 살았던 집을 바라보았다.

3층 피아노실에서는 아직도 딸이 치는 피아노 소리가 들리는 듯했다.

보미는 언제나 열심이었다. 몸이 아파서 조금만 연습해도 온몸에 식은땀이 났지만, 그래도 포기하지 않았다.

“엄마, 내가 국제 콩쿠르에서 대상 받으면 아빠가 보미를 좋아해 줄까?”

은희는 코끝이 찡해졌다. 무겁게 굳은 다리를 끌고 피아노실로 올라갔다.

유골함을 피아노 옆 의자에 조심스럽게 올려놓고, 피아노 뚜껑을 열었다.

그녀는 천천히 눈을 감았다. 손끝이 건반을 눌렀다.

맑은 소리가 방 안을 채웠고, 그 소리는 고통스러운 기억과 피투성이가 된 지금의 마음을 갈기갈기 찢었다.

부모님이 세상을 떠나신 뒤로 은희는 한 번도 피아노를 치지 않았다.

그건 은희의 오래된 상처였다.

하지만 오늘 보미에게만은 들려주고 싶었다.

보미가 대회에서 연주하려던 곡을 은희는 몇 번이고 반복했다.

손가락이 굳어 더 이상 힘이 들어가지 않을 때까지 멈추지 않았다.

그렇게 밤새 앉아 있다가, 다음 날 아침 은희는 유령처럼 창백한 몰골로 아래층으로 내려왔다.

...

아침 햇살은 지나치게 밝았다.

현관 쪽에서 키 크고 단정한 남자가 빛을 등지고 들어왔다.

검은 코트에는 바깥의 찬 공기가 묻어 있었다.

하남우였다.

드디어 나타난 것이다.

그는 은희를 보지도 않은 채 코트를 벗어 걸었다. 목소리는 차갑고 건조했다.

“보미 아직 안 일어났어?”

은희는 비웃듯 웃었다.

딸은 이미 세상을 떠난 지 사흘이 지났다.

다른 여자 곁에서 실컷 웃고 떠들고 나니, 자신을 기다리던 딸이 있었다는 사실을 떠올린 모양이었다.

‘쓰레기!!’

남우는 아내의 반응을 예상하지 못한 듯 시선을 들었다.

은희의 얼굴을 본 그는 잠깐 멈칫하더니, 곧 짙은 눈썹을 찌푸렸다.

‘이번엔 또 무슨 수작이지?’

‘착한 척이 안 통하니, 이제 불쌍한 척이라도 하겠다는 건가?’

그는 더 생각하고 싶지 않았다.

“나는 오전 회의 미루고 온 거야. 보미 깨워. 피아노 레슨 데려다줄 테니까.”

‘피아노 레슨’이라는 말에 은희의 몸이 휘청였다.

보미는 일주일에 세 번, 오전 9시에 피아노 레슨을 받았다.

평일에는 아빠에게 말도 꺼내지 못했다. 토요일만 골라 조심스럽게 한 번 묻곤 했고, 돌아오는 대답은 늘 거절이었다.

보미의 통증이 점점 심해지면서 레슨은 주 세 번에서 한 번으로 줄었다.

이식 일정 전 마지막 레슨 날, 남우는 처음으로 보미를 데려다 주겠다고 했다.

보미는 밤새 제대로 잠을 자지 못했다. 가장 예쁜 하얀 원피스를 꺼내 입고, 남우가 보낸 수행 차량에 올라탔다.

은희는 아이가 행복한 오전을 보낼 줄 알았다.

하지만 9시 반, 피아노 선생님에게서 전화가 왔다.

은희가 달려갔을 때, 보미는 이미 의식을 잃은 채 쓰러져 있었다.

그때야 알았다.

남우는 약속을 어겼고, 비서는 보미를 레슨실이 있는 건물 앞에 내려만 준 뒤 올라가 보지도 않고 떠났다는 것을.

남우는 평생 모를 것이다.

보미가 그토록 끈질기게 졸랐던 이유가, 다른 아이들에게 아빠가 없다고 놀림받아서였다는 걸.

보미는 그저 아빠가 한 번만 나타나 주길 바랐다.

단 한 번이어도 좋았다.

하지만 남우는 피아노 레슨에도 오지 않았다.

병원 무균실에서 아빠가 자신을 살려주길 기다릴 때도, 끝내 오지 않았다.

그 어린아이가 마지막 숨을 삼킬 때 얼마나 서러웠을까?

은희는 핏발 선 눈으로 남우를 노려보았다. 목소리에는 짙은 증오가 배어 있었다.

“필요 없어. 이제 영원히 필요 없어.”

“무슨 뜻이야?”

남우의 얼굴에 짜증이 떠올랐다.

‘나도 그날 일이 있어서 가지 못했다고!’

‘이 여자... 또 그 일로 또 유세라도 부리려고?’

“시간 낭비할 생각 없어. 내려오라고 해.”

은희는 더 버티지 못하고 울부짖었다.

“죽었어! 보미 죽었다고!”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
92%(94)
9
0%(0)
8
3%(3)
7
1%(1)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
2%(2)
3
1%(1)
2
1%(1)
1
0%(0)
9.5 / 10.0
102 ratings · 102 reviews
Write a review

reviewsMore

bestw454
bestw454
ต้นฉบับ มี 2626 ตอน ยังไม่จบ
2026-02-19 05:24:52
5
2
Sunny Kovadhana
Sunny Kovadhana
โอเค ดูจากหลายๆคอมเม้น เทดีกว่า
2025-09-19 15:45:09
3
0
Kom Kom
Kom Kom
ือย่าหลงมาอ่านนะคะ....เราผู้ซึ่งเสียความรู้สึกมาแล้ว (เทไปแล้ว)
2025-02-23 08:07:57
9
0
Hong Tong
Hong Tong
งงอ่านเสียเงินมาเยอะอยู่ดีๆหายไปเฉยๆ หลังวิวาห์ฟ้าแลบ อย่าหาทำ นะ
2025-02-03 08:50:42
4
0
bestw454
bestw454
ใครรู้บ้างว่าอ่านต่อได้ที่ไหน
2025-01-07 17:07:20
2
0
1309 Chapters
บทที่ 1
อากาศในเดือนตุลาคมของเมืองกวนเฉิงยังร้อนจัด  มีเพียงตอนเช้าและตอนเย็นเท่านั้นที่สามารถทําให้ผู้คนรู้สึกถึงความเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วงได้หลังจากไห่ถงตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและทําอาหารเช้าให้ครอบครัวพี่สาวทั้งสามคนแล้ว เธอก็หยิบทะเบียนบ้านและจากไปอย่างเงียบ ๆ"จากนี้ไปเราจะใช้ระบบAAกันแล้ว ไม่ว่าจะเป็นค่าครองชีพหรือค่าผ่อนรถและผ่อนบ้าน ทุกอย่างก็ต้องAAกัน! น้องสาวคุณมาอยู่ที่บ้านเรา ก็ต้องบอกให้เธอช่วยจ่ายค่าใช้จ่ายครึ่งหนึ่งด้วยแค่ให้เงินมา 10,000 บาทละเดือนเอาไปใช้อะไรได้? มันจะไปต่างอะไรกับมากินฟรีอยู่ฟรีล่ะ?"นี่คือสิ่งที่ไห่ถงได้ยินพี่เขยของเธอพูด ตอนที่พี่สาวและพี่เขยทะเลาะกันเมื่อคืนนี้เธอต้องย้ายออกจากบ้านของพี่แต่มีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้พี่วางใจก็คือแต่งงานเธออยากจะรีบแต่งงานไปให้เร็ว แต่ว่าแม้แต่แฟนก็ยังไม่มี เธอจึงตัดสินใจรับคำขอของคุณยายจ้าน หญิงชราที่เธอได้ช่วยเหลือไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ เธอจะแต่งงานกับหลานชายคนโตของคุณยายจ้านซึ่งชื่อจ้านหยินที่การแต่งงานเป็นเรื่องยากยี่สิบนาทีต่อไป ไห่ถงก็ลงจากรถหน้าประตูสํานักงานเขต"ไห่ถง"ทันทีที่ลงจากรถ ไห่ถงก็ได้ยินเสียงตะโก
Read more
บทที่ 2
"หากตัดสินใจแล้ว ฉันก็จะไม่เปลี่ยนใจค่ะ"ไห่ถงคิดไตร่ตรองอยู่สองสามวันก่อนตัดสินใจ และตอนนี้เธอตัดสินใจดีแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่คืนคำเมื่อจ้านหยินได้ยินเธอพูดแบบนั้น เขาจึงไม่ได้พูดอะไรออกไปเพื่อให้เธอเปลี่ยนใจ แต่หยิบเอกสารของตัวเองออกมา แล้วมอบแก่เจ้าหน้าที่ไห่ถงก็หยิบเอกสารของตัวเองออกมาเช่นกันพวกเขาจดทะเบียนสมรสเสร็จอย่างรวดเร็ว ทั้งกระบวนการใช้เวลาเพียงไม่ถึง 10 นาทีเมื่อไห่ถงรับทะเบียนสมรสมาจากเจ้าหน้าที่ จ้านหยินล้วงกุญแจที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วส่งให้ไห่ถงพร้อมกับพูดว่า "บ้านที่ผมซื้อไว้อยู่ที่หมิงหยวนฮวา การ์เด้น ได้ยินคุณยายบอกว่าคุณเปิดร้านขายหนังสืออยู่ที่ประตูหน้าโรงเรียนมัธยมกวนเฉิง บ้านของผมไม่ไกลจากร้านขายหนังสือของคุณ ถ้านั่งรถเมล์ก็ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีเท่านั้น""คุณมีใบขับขี่รถยนต์ไหมครับ? ถ้ามีใบขับขี่ผมสามารถจ่ายเงินดาวน์รถยนต์ให้ได้ครับ แต่คุณต้องผ่อนชำระงวดรถยนต์ทุกเดือน เมื่อมีรถยนต์แล้วคุณก็จะสะดวกในการเดินทางไปทำงานแล้วก็กลับบ้าน"“งานของผมยุ่งมาก ผมออกจากบ้านเช้าตรู่กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึก บางครั้งก็ต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัด
Read more
บทที่ 3
"คุณยายคะ หนูไม่เป็นไรแน่นอนค่ะ"ไห่ถงตอบกลับแบบปัดๆถึงแม้ว่าคุณยายจ้านจะดูแลเธอดี แต่ทว่าจ้านหยินเป็นหลานแท้ๆ เธอเป็นเพียงแค่หลานสะใภ้ หากเราทั้งคู่มีปัญหาขัดแย้งกันจริงๆ ครอบครัวจ้านจะเข้าข้างเธอหรือไม่?ไม่ใช่ว่าไห่ถงไม่เชื่อแต่อาจเหมือนกับพ่อแม่สามีของพี่สาวเธอก่อนแต่งงานพ่อแม่สามีดูแลพี่สาวดีมาก ดีมากจนทำให้ลูกสาวแท้ๆ ของพวกเขาอิจฉาริษยาหลังจากแต่งงานพวกเขากลับกลายเป็นคนละคน ทุกครั้งที่พี่สาวกับสามีมีปัญหาขัดแข้งกัน แม่สามีจะตั้งใจกล่าวหาว่าเป็นเพราะพี่สาวทำหน้าที่ภรรยาได้ไม่ดีสุดท้ายแล้วลูกชายยังไงก็คือลูกในไส้ของพวกเขา แต่ลูกสะใภ้ก็ยังเป็นคนนอกวันยันค่ำ"หลานทำงานไปก่อนนะ ยายไม่รบกวนล่ะ เดี๋ยวตอนเย็นยายจะเรียกอาหยินมารับหลานมาบ้านมากินข้าวเย็นด้วยกัน""คุณยายคะ หนูปิดร้านดึก น่าจะไม่สะดวกไปทานข้าวเย็นด้วยค่ะ แต่ถ้าเลื่อนเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์นี้แทนได้ไหมคะ?"เพราะว่าโรงเรียนจะหยุดสุดสัปดาห์ ร้านหนังสือของพวกเขาต้องพึ่งพาโรงเรียนในการทำรายได้ เมื่อโรงเรียนหยุด ธุรกิจของพวกเขาก็จะซบเซา แล้วบางครั้งอาจจะไม่เปิดร้านเลย เธอจึงมีเวลาว่าง"ได้จ้ะ"คุณยายจ้านพูดอย่างเห็น
Read more
บทที่ 4
"พี่คะ แบบนั้นไม่ได้นะ นั้นเป็นทรัพทย์สินของเขาก่อนแต่งงาน ฉันไม่ได้ออกเงินช่วยซื้อสักบาท แล้วจะให้เขาเพิ่มในใบครอบครองทรัพย์สินร่วมกันอีกได้อย่างไร เรื่องนี้เราจะไม่พูดกันอีกนะคะ"เมื่อได้รับใบทะเบียนสมรสมา จ้านหยินก็มอบกุญแจบ้านให้ ทำให้เธอสามารถย้ายเข้าบ้านนั้นได้ทันที ปัญหาเรื่องบ้านก็ได้รับการแก้ไขเรียบร้อย แค่นี้ก็ดีมากแล้วเธอจะไม่ขอให้จ้านหยินเพิ่มชื่อเธอในใบครอบครองทรัพย์สินร่วมกัน ถ้าเขาต้องการเพิ่มชื่อของเธอในใบครอบครองทรัพย์สินเอง เธอก็จะไม่ปฏิเสธในฐานะสามีภรรยาที่ตัดสินใจว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตไห่หลิงแค่พูดแบบไปนั้น เพราะรู้ว่าน้องสาวพึ่งพาตนเองก่อนและไม่โลภมาก เธอจึงหยุดกังวลเกี่ยวกับปัญหานี้หลังจากที่ถูกพี่สาวสอบถามทุกเรื่องแล้ว ไห่ถงจึงสามารถย้ายออกจากบ้านพี่สาวได้สำเร็จพี่สาวต้องการไปส่งเธอที่หมิงหยวนฮวา การ์เด้น แต่ทันใดนั้นหลานชายโจวหยางตื่นขึ้นพอดี เจ้าตัวเล็กตื่นขึ้นมาก็ร้องไห้และมองหาแม่ของเขา"พี่คะ พี่ไปดูแลหยางหยางก่อน สัมภาระของฉันไม่เยอะ ฉันไปคนเดียวได้"ไห่หลิงต้องป้อนข้าวลูกชาย เมื่อป้อนข้าวเสร็จแล้วก็ต้องเตรียมอาหารกลางวันต่อ เพราะสามีตอนเที่ยง
Read more
บทที่ 5
จ้านหยินพูดอย่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ประชุมต่อไป"คนที่สนิทกับเขามากที่สุดคือลูกพี่ลูกน้องคนโตของเขา และเป็นนายน้อยคนที่สองของตระกูลจ้าน ชื่อ จ้านอี้เฉินจ้านอี้เฉินเข้ามา กระซิบถามว่า "พี่ใหญ่ ผมได้ยินที่คุณยายพูดกับพี่แล้ว พี่แต่งงานกับคนที่ชื่อถงอะไรสักอย่างจริงๆ เหรอ"จ้านหยินมองเขาตาขวางจ้านอี้เฉินลูบจมูกและนั่งตัวตรง โดยไม่กล้าถามต่ออีกแต่ก็ได้แสดงความเห็นอกเห็นใจถึงพี่ชายคนโตอย่างมากแม้ว่าลูกชายหลานชายของตระกูลจ้านไม่จำเป็นต้องแต่งงานเพื่อยกระดับฐานะของตน แต่พี่ชายคนโตและพี่สะใภ้ไม่ได้มาจากครอบครัวที่ฐานะเหมาะสมกัน เพียงเพราะคุณยายชอบผู้หญิงที่ชื่อไห่ถง จึงต้องการให้พี่ชายคนโตแต่งงาน พี่ชายคนโตน่าสงสารจริง ๆจ้านอี้เฉินยังคงส่งความเห็นอกเห็นใจแก่พี่ชายคนโตอีกครั้งโชคดีที่เขาไม่ใช่หลายชายคนโต มิฉะนั้นคนที่แต่งงานกับผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของคุณยายก็เป็นเขาแล้วไห่ถงไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เธอต้องถามให้ชัดเจนว่าบ้านใหม่ของเธออยู่ที่ชั้นไหน และเธอลากกระเป๋าเดินทางและหาบ้านใหม่จนเจอหลังจากเปิดประตูเข้าไปในบ้าน เธอพบว่าบ้านค่อนข้างใหญ่ ใหญ่กว่าบ้านพี่สาวของเธอและตกแต่งอ
Read more
บทที่ 6
ไห่ถงยิ้มและพูดว่า "ลูกพี่ลูกน้องของเธอมีแฟนแล้ว จะให้ฉันติดต่อเขาด้วยฐานะอะไร? ทะเบียนสมรสก็ได้มาแล้ว เสียใจตอนนี้ก็คงไม่ทัน เธอทำได้แค่ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับอย่าให้พี่สาวฉันรู้ความจริง ฉันกลัวว่าพี่จะเสียใจ"เซินเสี่ยวจวิน “......”เพื่อนสนิทของเธอนั้นช่างกล้าหาญมากจริง ๆ"นางเอกในนิยายล้วนแต่งงานสายไฟแลบกับมหาเศรษฐี ถงถง เธอก็แต่งงานฟ้าสายฟ้าแลบกับมหาเศรษฐีด้วยใช่ไหม?"ทันทีที่พูดจบ ไห่ถงเขกหัวเพื่อนรักแล้วพูดว่า "เธออ่านนิยายในร้านเแล้วเก็บมาฝันกลางวันแล้วล่ะ คิดว่าอยู่ดี ๆ ก็แต่งงานสายฟ้าแลบกับมหาเศรษฐีได้แล้ว เธอคิดว่ามหาเศรษฐีพบได้ทั่วไปเหรอ?"เซินเสี่ยวจวินลูบบริเวณที่โดนเขกหัวและคิดว่าสิ่งที่เพื่อนพูดก็ถูก เธอถอนหายใจเบา ๆ จากนั้นถามขึ้นว่า "บ้านที่สามีของเธอซื้อไว้อยู่ที่ไหน?""หยวนหมิงฮวา การ์เด้น""ที่นั่นไม่เลวนะ สภาพแวดล้อมที่นั่นดีการคมนาคมก็สะดวกแถมไม่ไกลจากร้านเราด้วย สามีของเธอทํางานบริษัทไหน สามารถซื้อบ้านที่ในเครือกวนเฉิงได้ แล้วยังเป็นที่หมิงหยวนฮวา การ์เด้นอีก แถบนั้นเป็นย่านพักอาศัยของคนรวย รายได้ของเขาสูงมากแน่นอน มีรายได้ต่อเดือนเท่าไร? เธอต้อง
Read more
บทที่ 7
หลังจากจ้านหยินขึ้นโรลส์-รอยซ์แล้ว ก็สั่งด้วยทุ้มต่ําว่า "รถตงเฟิงที่ฉันเพิ่งซื้อมาใหม่คันนั้น จําได้ให้ช่วยขับไปจอดให้ด้วย"รถคันนั้นเอาไว้หลอกภรรยา แต่ภรรยาเขาชื่ออะไรนะ?"ใช่แล้ว นายหญิงของพวกนายชื่ออะไรนะ?"จ้านหยินขี้เกียจที่จะหยิบใบทะเบียนสมรสออกมาดู โอ้ใช่แล้ว ใบทะเบียนสมรสเขามอบให้คุณยายดูนี่ แต่ดูเหมือนว่าคุณยายยังไม่ได้คืนให้เขา อย่างไรก็ตามตอนนี้ที่ตัวเขาไม่มีใบทะเบียนสมรสนั้นบอดี้การ์ด "... นายหญิงแซ่ไห่ มีชื่อพยางค์เดียวคือถง ปีนี้อายุ 25 ปี นายน้อยต้องจําให้ได้นะครับ"นายน้อยของพวกเขามีความจําที่ดีเป็นพิเศษ แต่คนที่เขาไม่อยากใส่ใจจํา กลับจําอะไรไม่ได้เลยโดยเฉพาะผู้หญิง เจอกันทุกวันแต่นายน้อยจำว่าใครเป็นใครไม่ได้ด้วยซ้ำ"อืม จำได้แล้ว"จ้านหยินตอบแบบส่ง ๆบอดี้การ์ดฟังได้จากน้ำเสียงที่เขาพูด ครั้งหน้านายน้อยของพวกเขายังจําชื่อนายหญิงไม่ได้แน่นอนจ้านหยินไม่ต้องการให้เรื่องของไห่ถงทำให้เสียสมาธิ ดังนั้นเขาจึงเอนตัวลงบนเบาะรถและหลับตาลงเพื่อพักผ่อนโรงแรมกวนเฉิงอยู่ห่างจากหมิงหยวนฮวา การ์เด้นขับรถเพียง 10 นาทีเท่านั้นรถหรูจอดเรียงกันอยู่ที่ประตูหน้าของหมิงหยวน
Read more
บทที่ 8
จ้านหยินใส่ใจรูปร่างของตัวเองมากและเข้มงวดกับอาหาร เขาจะไม่กินอาหารตามใจปากจนทำให้อ้วนเพราะการลดความอ้วนไม่ใช่เรื่องง่ายไห่ถงยิ้ม "รูปร่างของคุณดีมากค่ะ คุณจ้าน""งั้นฉันขอตัวไปนอนก่อนนะคะ"จ้านหยินตอบกลับแค่อืม"ราตรีสวัสดิ์"ไห่ถงบอกราตรีสวัสดิ์กับเขา หันหลังกลับเดินจากไป"รอสักครู่ครับ ไห่ ไห่ถง"จ้านหยินเรียกเธอไว้ไห่ถงหยุด หันหน้ากลับและถามเขาว่า "ยังมีอะไรเหรอคะ?"จ้านหยินมองเธอและพูดว่า "ต่อไปอย่าใส่ชุดนอนออกมา"เธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นในใต้ชุดนอน เขาสายตาดีเกินไป สิ่งที่ควรดูหรือไม่นั้นก็เห็นหมดแล้วพวกเขาเป็นสามีภรรยากัน ถ้าตัวเขานั้นมองก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นคนอื่นมาเห็นล่ะ?เขาไม่อยากให้ร่างกายของภรรยาตัวเองถูกผู้ชายคนอื่นมองทะลุปุโปร่งไห่ถงหน้าแดงก่ำ รีบวิ่งกลับห้องปิดประตูดังสนั่นจ้านหยิน "..."เขาไม่รู้สึกอายแม้แต่น้อย เธอกลับเขินอายแทนหลังจากนั่งไปครู่หนึ่ง จ้านหยินก็กลับไปที่ห้องนอนหลัก บ้านหลังนี้ถูกซื้อมาแบบกระทันหัน โดยที่เขาได้ซื้อบ้านตัวอย่าง ดังนั้งเพียงแค่ถือกระเป๋าเข้ามาก็พร้อมอยู่แต่เนื่องจากความเร่งรีบ ห้องของเขาก็ยังไม่ได้ทําความสะอาดให้เรี
Read more
บทที่ 9
หลังจากทานอิ่มแล้ว จ้านหยินก็หยิบกระเป๋าเงินออกมา เมื่อเปิดดูพบว่าไม่มีเงินสดมากนัก เขาจึงดึงบัตรธนาคารใบหนึ่งออกมาและวางบัตรธนาคารใบนั้นไว้ตรงหน้าไห่ถงไห่ถงเลิกคิ้วมองเขา"คุณจะซื้อของต้องใช้เงิน บัตรธนาคารใบนี้ให้คุณใช้ครับ รหัสผ่านคือ..."เขาหาปากกาและกระดาษมา เขียนรหัสผ่านบนกระดาษแล้วส่งให้ไห่ถง"ต่อไปเงินในบัตรใบนี้จะให้คุณใช้จ่ายในบ้าน ผมก็จะโอนเงินเข้าบัญชีนี้ทุกเดือนพอเงินเดือนออก แต่ต่อไปถ้าคุณซื้ออะไรก็จดลงบัญชีไว้ ผมไม่สนใจว่าคุณใช้เงินเท่าไร แต่ผมต้องทราบว่าคุณจะนำเงินไปใช้จ่ายอะไรบ้างครับ"ตอนไปจดทะเบียนสมรสครั้งแรก ไห่ถงเคยถามเขาว่าสามีภรรยาต้องการระบบหารกันหรือไม่ เขาปฏิเสธในเมื่อแต่งงานแล้วเป็นสามีภรรยากันก็เป็นครอบครัวเดียวกัน เขาให้เงินเธอเล็กน้อยเพื่อใช้จ่าย เขาไม่ใส่ใจรื่องเงินเท่าไรยังไงเขาก็มีเงินเยอะจนแม้แต่ตัวเขาเองก็นับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่าเขามีทรัพย์สินสุทธิจริง ๆ เท่าไร ปกติงานที่บริษัทยุ่งมาก เขาใช้เงินก็น้อย ดังนั้นการเลี้ยงดูภรรยาก็เท่ากับช่วยเขาใช้เงินได้นิดหน่อยแต่เขาไม่ยอมถูกเอารัดเอาเปรียบ ในความคิดของเขาไห่ถงยังเป็นเหมือนสาวเจ้าเล่ห์ ดังนั้นแน่น
Read more
บทที่ 10
ไห่ถงได้เดินทางไปที่บ้านพี่สาวเมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในบ้านพบว่าพี่สาวตื่นอยู่ กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ในห้องครัว"พี่คะ""ถงถง มาแล้วเหรอ"ไห่หลิงออกมาจากห้องครัวและเมื่อเห็นน้องสาวจึงความสุขมาก "เธอกินข้าวหรือยัง? พี่กำลังลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวอยู่ เดี๋ยวตักใส่ชามให้นะ""ไม่ต้องค่ะ ฉันกินมาแล้ว พี่ลวกก๋วยเตี๋ยวหรือยัง ถ้ายังไม่ต้องลวกแล้ว ฉันห่ออาหารเช้ามาให้พี่กับหยางหยางด้วย""ยังจ้ะ เมื่อวานหยางหยางเป็นไข้เมื่อคืนเลยไม่ค่อยได้นอน ตื่นมาตอนเช้าก็สายแล้ว พี่เขยออกไปกินอาหารเช้าข้างนอก แถมยังด่าก่อนออกไปว่าฉันอยู่บ้านทั้งวันไม่ทําอะไรเลยแค่เลี้ยงลูก ไม่มีหัวคิดตื่นมาทำอาหารเช้าให้เขา"ไห่หลิงรู้สึกน้อยใจไห่ถงได้ยินถึงกับโมโห "หยางหยางเป็นไข้ได้ยังไง? ถึงไข้จะลดลงแล้วก็เถอะ พี่ต้องพาไปหาหมอเพื่อป้องกันไว้ก่อนนะ พี่เขยก็เกินไป ลูกป่วยเขาไม่ช่วยแถมยังต้องด่าอีก""พี่ ฉันย้ายออกแล้ว พี่เขยยังยืนยันใช้ระบบหารค่าใช้จ่ายกับพี่อยู่ไหม?"ไห่หลิงนั่งลงบนโซฟา เปิดถ้วยก๋วยเตี๋ยวถางเหอที่น้องสาวเอามาให้ กินไปพลางพูดว่า "เดี๋ยวฉันจะพาหยางหยางไปหาหมอ เขายังคงยืนยันที่จะใช้ระบบหารค่าใช้จ่ายอยู่ โ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status