หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี

หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี

โดย:  กู่หลิงเฟยจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
9.5
102 การให้คะแนน. 102 ความคิดเห็น
1309บท
319.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ในวันนัดบอไห่ถงก็ต้องแต่งงานกับคนแปลกหน้าสายฟ้าแลบแล้ว เดิมเธอคิดว่าหลังแต่งงานก็คงแค่ใช้ชีวิตให้เกียรติกันและอยู่แบบธรรมดา ๆ เธอไม่คิดว่าสามีที่แต่งงานสายฟ้าแลบจะทำตัวติดหนึบเธอขนาดนี้ และสิ่งที่ทําให้ไห่ถงประหลาดใจที่สุดคือ ทุกครั้งที่เธอเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลําบาก พอเขาปรากฏตัวทุกปัญหาก็จะสามารถแก้ไขได้ เมื่อไห่ถงถาม เขาก็บอกเสมอว่าเพราะเขาโชคดี จนกระทั่งวันหนึ่ง ไห่ถงได้อ่านบทสัมภาษณ์ของมหาเศรษฐีแสนล้านแห่งเมืองกวนเฉิงที่มีชื่อเสียงในเรื่องโปรดปรานภรรยา และรู้สึกประหลาดใจที่พบว่ามหาเศรษฐีแสนล้านคนนั้นดูเหมือนสามีของเธอทุกประการ เขาโปรดปรานภรรยาจนบ้าคลั่ง และคนที่ถูกโปรดปรานก็คือเธอ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

[ Ito Ba Kung Bakit Mo Ako Pinabalik ]

Lumingon si Charlotte Scott at sinabi sa ilang taong naroroon, "Salamat sa pag-alala at pagpunta sa araw ng alaala ng aking mga magulang."

Nakasuot siya ng itim na damit. Maputla ang mukha niya pero composed at graceful. Ang mga panauhin na dumalo sa seremonya ng pang-alaala ay sandaling umaliw sa kanya at umalis. Kinuha ni Charlotte ang phone niya. Wala siyang nakitang missed calls pero napansin niya ang isang entertainment news notification na kalalabas lang.

'Si Katie Hussey at Mysterious Boyfriend ay Magkasamang Dumalo sa Berlin Film Festival!'

Sa isang sulyap nakilala ni Charlotte ang likod na pigura ng lalaki sa larawan. Ito ay ang kanyang asawa, si Gerald Wilson. Ayon sa entertainment news, eksaktong kuha ang larawan tatlong araw na ang nakalipas. Noong panahong iyon, gusto niyang hilingin sa kanya na samahan siya sa araw ng pag-alaala ng kanyang mga magulang, ngunit hindi niya ito makontak sa telepono. As it turned out, abala siya sa pagsama sa kanyang childhood sweetheart sa isang film festival.

Medyo manhid sa loob, bumuntong-hininga siya at tinawag si Gerald na may blankong mukha.

Pagkaraan ng dalawang ring, sinagot ni Gerald ang telepono at sinabing kaswal, "Anong meron?

"Nasaan ka?" tanong ni Charlotte.

"Nasa opisina." Bahagyang hindi nasisiyahan si Gerald. Ayaw niyang sinusuri siya ni Charlotte.

Bahagyang kumibot ang sulok ng labi ni Charlotte.

"Talaga? Akala ko nasa Berlin ka."

"Look, wag mo akong tawagan kung walang importante." Nawawalan na ng pasensya si Gerald.

Pumikit si Charlotte at sumagot, "Sige. Hindi na mauulit." Bago siya ibababa ni Gerald mabilis niyang idinagdag, "Uuwi ka ba ngayong gabi?"

"I'm not sure. It depends," perfunctorily na sabi ni Gerald at ibinaba ang tawag.

Tahimik na nakatingin si Charlotte sa kanyang telepono, nakaramdam ng matinding kabalintunaan. Hindi niya maiwasang isipin na ang estado ng kanilang pagsasama ay umabot na sa punto ng kahangalan.

Si Ava Bishop, ang kanyang matalik na kaibigan, ay dumating upang sunduin siya at hindi napigilang magbigay ng isang sarkastikong komento.

"Ang sama mo talaga. Bakit siya pa ang pinili mo?"

Hinubad ni Charlotte ang kanyang high heels at sumandal sa passenger seat. Hinaplos niya ang kanyang mga templo at nagbiro, "Sa palagay ko, ang aking pagnanais ay higit sa akin. At ngayon ay nahaharap ako sa mga kahihinatnan.

Bumulong si Ava, "Matatawa ka pa."

Maya maya pa ay nakarating na sila sa isang mansyon. Hindi makakapasok si Ava sa loob, kaya sinabi niya kay Charlotte bago bumaba ang huli, " Tawagan mo ako kung may kailangan ka."

"Sige," sagot ni Charlotte at lumabas ng sasakyan.

Napansin niyang nagbubulungan ang dalawang maid nang pumasok siya sa pintuan. Mabilis silang naghiwa-hiwalay nang makita siya. Hindi sila pinansin ni Charlotte. Dahil sa pagod, umakyat siya sa itaas at nagpahinga. Nang magising siya sa pagkatulala at bumaba para kumuha ng tubig, may narinig siyang usapan.

"Nakakaawa talaga si Mrs. Wilson. Wala pa rin siyang ideya na may anak sa labas ang asawa niya," bulong ng isa sa mga katulong.

"Hindi madaling magpakasal sa isang mayamang pamilya kung tutuusin," sagot naman ng isa.

Natigilan si Charlotte sa hagdanan, namutla ang mukha. Naramdaman niya ang pagkirot ng kanyang puso.

"Anong pinag-uusapan niyong dalawa?" malamig niyang sabi.

Napalingon ang mga kasambahay nang marinig ang boses niya. Natakot sila nang makita si Charlotte sa hagdanan. Naalala ni Charlotte na ang dalawang kasambahay ay inilipat mula sa lumang mansyon, kaya dapat ay alam na nila ang sitwasyon doon.

Dahan-dahan siyang bumaba sa hagdan at walang pakialam na sinabi, "Ipaliwanag nang malinaw ang lahat at hahayaan kong dumausdos ang mga bagay-bagay."

Nagpalitan ng tingin ang mga kasambahay at nagplanong mag-isip ng ilang dahilan. Gayunpaman, malinaw na hindi bibili si Charlotte sa kanilang mga dahilan. Kaya, nag-aatubili silang sinabi sa kanya ang totoo.

"Ibinalik ni Young Master Gerald si Miss Katie sa lumang mansyon dalawang araw na ang nakakaraan. May kasama rin silang anak. Ayon sa mga kasamahan natin sa lumang mansyon, Harry Wilson ang pangalan ng batang iyon..."

Naikuyom ng mahigpit ni Charlotte ang kanyang mga kamao. Dahil sa halo-halong emosyon na sinamahan ng mga araw ng pagkahapo, naramdaman niya ang paghahati ng ulo.

Alam ng mga kasambahay na sila ay nasa malalim na problema at sinubukan nilang gumawa ng mga pagbabago.

“Madam, galit na galit si Lady Francine nang malaman niya ang tungkol dito at pinagbawalan ang batang iyon na pumasok sa bahay. Kaya huwag mo itong isapuso.

Paanong hindi niya ito maisasapuso?

Sa kabila ng pananakit ng ulo, walang ekspresyong tanong ni Charlotte, "Ilang taon na ang bata?"

"Over two years old..." sagot ng isa sa mga kasambahay.

Ang bata ay higit sa dalawang taong gulang, na nagpapahiwatig na siya ay isinilang sa ilang sandali matapos na ikasal ni Charlotte si Gerald. Pakiramdam niya ay nahulog siya sa isang ice cellar nang marinig ang sinabi ng dalaga.

Matapos ang pagkamatay ng kanyang mga magulang, si Charlotte ay nakitang walang halaga sa tatlong babaeng inapo ng Scott Family. Para sa kadahilanang iyon, sinabi ng lahat na siya ay mapalad na nagpakasal sa Pamilya Wilson. Tunay siyang masaya na natupad ang kanyang pangarap-ang makasal sa lalaking mahal niya. Gayunpaman, hindi niya inaasahan na ang kanyang panaginip ay magiging isang bangungot.

May mahal na si Gerald. Pinakasalan niya si Charlotte dahil sa kaginhawahan, lahat para sa kapakanan ng mga benepisyo. Ngayong hawak na niya ang lahat ng kapangyarihan, handa na niyang ibalik ang kanyang tunay na pagmamahal at anak.

Pagbalik ni Gerald sa mansyon, dalawa na lang ang katulong sa sala, at nilalamig na ang mga pinggan sa hapag-kainan. Napatingin siya sa mapurol na sala. Gwapo si Gerald pero may malapad na kilos. Nakasuot ng itim na suit, ang kanyang matangkad na pigura ay nagmula sa isang malakas na nangingibabaw na presensya.

Lumapit ang isa sa mga katulong kay Gerald at nagtanong, "Tawagin ko ba si Madam?"

Unfastened ni Gerald ang kanyang cuff links ng dahan-dahan at sumagot, "Sabihin sa kanya na i-pack ang aking maleta para sa isang business trip."

"Sige," sagot ng maid at umakyat na.

Pagkaraan ng mahabang panahon, sa wakas ay bumaba siya at tila nag-aalangan.

"Masama ang pakiramdam ni Madam, kaya hindi ka niya matutulungan sa pag-impake ng maleta," sabi niya.

Kumunot ang noo ni Gerald. Itinapon niya ang cufflinks sa likod at umakyat sa itaas.

Bahagyang nakaawang ang pinto ng kwarto at itinulak niya iyon. Pinatay ang pangunahing ilaw at sinarado ang mga kurtina. Tanging isang lampara na malapit sa gilid ng kama ang nakasindi at isang mahinang amoy na nananatili sa kwarto.

Lumapit si Gerald sa kama. Akmang bubuksan na niya ang ilaw, may narinig siyang galaw sa likuran niya. Isang pares ng mga payat na braso ang pumulupot sa kanyang baywang, dahilan para mapahinto siya sa kanyang kinatatayuan. Dalawang buwan na ang nakakalipas mula noong naging ganito sila ka-intimate. Hubo't hubad si Charlotte. Nararamdaman niya ang nakakaakit na mga kurba nito sa manipis na patong ng damit sa likuran niya. Habang nakadikit ang mukha sa likod niya, sinimulan niyang tanggalin ang butones ng shirt niya.

Bahagyang naging mabigat ang paghinga ni Gerald. Kumunot ang noo niya at hinawakan si Charlotte sa mga kamay nito at idiniin ito sa kama.

"Ito ba ang dahilan kung bakit mo ako tinawag pabalik?"

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

คะแนน

10
92%(94)
9
0%(0)
8
3%(3)
7
1%(1)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
2%(2)
3
1%(1)
2
1%(1)
1
0%(0)
9.5 / 10.0
102 การให้คะแนน · 102 ความคิดเห็น
เขียนรีวิว

ความคิดเห็นเพิ่มเติม

bestw454
bestw454
ต้นฉบับ มี 2626 ตอน ยังไม่จบ
2026-02-19 05:24:52
5
2
Sunny Kovadhana
Sunny Kovadhana
โอเค ดูจากหลายๆคอมเม้น เทดีกว่า
2025-09-19 15:45:09
3
0
Kom Kom
Kom Kom
ือย่าหลงมาอ่านนะคะ....เราผู้ซึ่งเสียความรู้สึกมาแล้ว (เทไปแล้ว)
2025-02-23 08:07:57
9
0
Hong Tong
Hong Tong
งงอ่านเสียเงินมาเยอะอยู่ดีๆหายไปเฉยๆ หลังวิวาห์ฟ้าแลบ อย่าหาทำ นะ
2025-02-03 08:50:42
4
0
bestw454
bestw454
ใครรู้บ้างว่าอ่านต่อได้ที่ไหน
2025-01-07 17:07:20
2
0
1309
บทที่ 1
อากาศในเดือนตุลาคมของเมืองกวนเฉิงยังร้อนจัด  มีเพียงตอนเช้าและตอนเย็นเท่านั้นที่สามารถทําให้ผู้คนรู้สึกถึงความเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วงได้หลังจากไห่ถงตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและทําอาหารเช้าให้ครอบครัวพี่สาวทั้งสามคนแล้ว เธอก็หยิบทะเบียนบ้านและจากไปอย่างเงียบ ๆ"จากนี้ไปเราจะใช้ระบบAAกันแล้ว ไม่ว่าจะเป็นค่าครองชีพหรือค่าผ่อนรถและผ่อนบ้าน ทุกอย่างก็ต้องAAกัน! น้องสาวคุณมาอยู่ที่บ้านเรา ก็ต้องบอกให้เธอช่วยจ่ายค่าใช้จ่ายครึ่งหนึ่งด้วยแค่ให้เงินมา 10,000 บาทละเดือนเอาไปใช้อะไรได้? มันจะไปต่างอะไรกับมากินฟรีอยู่ฟรีล่ะ?"นี่คือสิ่งที่ไห่ถงได้ยินพี่เขยของเธอพูด ตอนที่พี่สาวและพี่เขยทะเลาะกันเมื่อคืนนี้เธอต้องย้ายออกจากบ้านของพี่แต่มีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้พี่วางใจก็คือแต่งงานเธออยากจะรีบแต่งงานไปให้เร็ว แต่ว่าแม้แต่แฟนก็ยังไม่มี เธอจึงตัดสินใจรับคำขอของคุณยายจ้าน หญิงชราที่เธอได้ช่วยเหลือไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ เธอจะแต่งงานกับหลานชายคนโตของคุณยายจ้านซึ่งชื่อจ้านหยินที่การแต่งงานเป็นเรื่องยากยี่สิบนาทีต่อไป ไห่ถงก็ลงจากรถหน้าประตูสํานักงานเขต"ไห่ถง"ทันทีที่ลงจากรถ ไห่ถงก็ได้ยินเสียงตะโก
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
"หากตัดสินใจแล้ว ฉันก็จะไม่เปลี่ยนใจค่ะ"ไห่ถงคิดไตร่ตรองอยู่สองสามวันก่อนตัดสินใจ และตอนนี้เธอตัดสินใจดีแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่คืนคำเมื่อจ้านหยินได้ยินเธอพูดแบบนั้น เขาจึงไม่ได้พูดอะไรออกไปเพื่อให้เธอเปลี่ยนใจ แต่หยิบเอกสารของตัวเองออกมา แล้วมอบแก่เจ้าหน้าที่ไห่ถงก็หยิบเอกสารของตัวเองออกมาเช่นกันพวกเขาจดทะเบียนสมรสเสร็จอย่างรวดเร็ว ทั้งกระบวนการใช้เวลาเพียงไม่ถึง 10 นาทีเมื่อไห่ถงรับทะเบียนสมรสมาจากเจ้าหน้าที่ จ้านหยินล้วงกุญแจที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วส่งให้ไห่ถงพร้อมกับพูดว่า "บ้านที่ผมซื้อไว้อยู่ที่หมิงหยวนฮวา การ์เด้น ได้ยินคุณยายบอกว่าคุณเปิดร้านขายหนังสืออยู่ที่ประตูหน้าโรงเรียนมัธยมกวนเฉิง บ้านของผมไม่ไกลจากร้านขายหนังสือของคุณ ถ้านั่งรถเมล์ก็ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีเท่านั้น""คุณมีใบขับขี่รถยนต์ไหมครับ? ถ้ามีใบขับขี่ผมสามารถจ่ายเงินดาวน์รถยนต์ให้ได้ครับ แต่คุณต้องผ่อนชำระงวดรถยนต์ทุกเดือน เมื่อมีรถยนต์แล้วคุณก็จะสะดวกในการเดินทางไปทำงานแล้วก็กลับบ้าน"“งานของผมยุ่งมาก ผมออกจากบ้านเช้าตรู่กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึก บางครั้งก็ต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัด
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
"คุณยายคะ หนูไม่เป็นไรแน่นอนค่ะ"ไห่ถงตอบกลับแบบปัดๆถึงแม้ว่าคุณยายจ้านจะดูแลเธอดี แต่ทว่าจ้านหยินเป็นหลานแท้ๆ เธอเป็นเพียงแค่หลานสะใภ้ หากเราทั้งคู่มีปัญหาขัดแย้งกันจริงๆ ครอบครัวจ้านจะเข้าข้างเธอหรือไม่?ไม่ใช่ว่าไห่ถงไม่เชื่อแต่อาจเหมือนกับพ่อแม่สามีของพี่สาวเธอก่อนแต่งงานพ่อแม่สามีดูแลพี่สาวดีมาก ดีมากจนทำให้ลูกสาวแท้ๆ ของพวกเขาอิจฉาริษยาหลังจากแต่งงานพวกเขากลับกลายเป็นคนละคน ทุกครั้งที่พี่สาวกับสามีมีปัญหาขัดแข้งกัน แม่สามีจะตั้งใจกล่าวหาว่าเป็นเพราะพี่สาวทำหน้าที่ภรรยาได้ไม่ดีสุดท้ายแล้วลูกชายยังไงก็คือลูกในไส้ของพวกเขา แต่ลูกสะใภ้ก็ยังเป็นคนนอกวันยันค่ำ"หลานทำงานไปก่อนนะ ยายไม่รบกวนล่ะ เดี๋ยวตอนเย็นยายจะเรียกอาหยินมารับหลานมาบ้านมากินข้าวเย็นด้วยกัน""คุณยายคะ หนูปิดร้านดึก น่าจะไม่สะดวกไปทานข้าวเย็นด้วยค่ะ แต่ถ้าเลื่อนเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์นี้แทนได้ไหมคะ?"เพราะว่าโรงเรียนจะหยุดสุดสัปดาห์ ร้านหนังสือของพวกเขาต้องพึ่งพาโรงเรียนในการทำรายได้ เมื่อโรงเรียนหยุด ธุรกิจของพวกเขาก็จะซบเซา แล้วบางครั้งอาจจะไม่เปิดร้านเลย เธอจึงมีเวลาว่าง"ได้จ้ะ"คุณยายจ้านพูดอย่างเห็น
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
"พี่คะ แบบนั้นไม่ได้นะ นั้นเป็นทรัพทย์สินของเขาก่อนแต่งงาน ฉันไม่ได้ออกเงินช่วยซื้อสักบาท แล้วจะให้เขาเพิ่มในใบครอบครองทรัพย์สินร่วมกันอีกได้อย่างไร เรื่องนี้เราจะไม่พูดกันอีกนะคะ"เมื่อได้รับใบทะเบียนสมรสมา จ้านหยินก็มอบกุญแจบ้านให้ ทำให้เธอสามารถย้ายเข้าบ้านนั้นได้ทันที ปัญหาเรื่องบ้านก็ได้รับการแก้ไขเรียบร้อย แค่นี้ก็ดีมากแล้วเธอจะไม่ขอให้จ้านหยินเพิ่มชื่อเธอในใบครอบครองทรัพย์สินร่วมกัน ถ้าเขาต้องการเพิ่มชื่อของเธอในใบครอบครองทรัพย์สินเอง เธอก็จะไม่ปฏิเสธในฐานะสามีภรรยาที่ตัดสินใจว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตไห่หลิงแค่พูดแบบไปนั้น เพราะรู้ว่าน้องสาวพึ่งพาตนเองก่อนและไม่โลภมาก เธอจึงหยุดกังวลเกี่ยวกับปัญหานี้หลังจากที่ถูกพี่สาวสอบถามทุกเรื่องแล้ว ไห่ถงจึงสามารถย้ายออกจากบ้านพี่สาวได้สำเร็จพี่สาวต้องการไปส่งเธอที่หมิงหยวนฮวา การ์เด้น แต่ทันใดนั้นหลานชายโจวหยางตื่นขึ้นพอดี เจ้าตัวเล็กตื่นขึ้นมาก็ร้องไห้และมองหาแม่ของเขา"พี่คะ พี่ไปดูแลหยางหยางก่อน สัมภาระของฉันไม่เยอะ ฉันไปคนเดียวได้"ไห่หลิงต้องป้อนข้าวลูกชาย เมื่อป้อนข้าวเสร็จแล้วก็ต้องเตรียมอาหารกลางวันต่อ เพราะสามีตอนเที่ยง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
จ้านหยินพูดอย่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ประชุมต่อไป"คนที่สนิทกับเขามากที่สุดคือลูกพี่ลูกน้องคนโตของเขา และเป็นนายน้อยคนที่สองของตระกูลจ้าน ชื่อ จ้านอี้เฉินจ้านอี้เฉินเข้ามา กระซิบถามว่า "พี่ใหญ่ ผมได้ยินที่คุณยายพูดกับพี่แล้ว พี่แต่งงานกับคนที่ชื่อถงอะไรสักอย่างจริงๆ เหรอ"จ้านหยินมองเขาตาขวางจ้านอี้เฉินลูบจมูกและนั่งตัวตรง โดยไม่กล้าถามต่ออีกแต่ก็ได้แสดงความเห็นอกเห็นใจถึงพี่ชายคนโตอย่างมากแม้ว่าลูกชายหลานชายของตระกูลจ้านไม่จำเป็นต้องแต่งงานเพื่อยกระดับฐานะของตน แต่พี่ชายคนโตและพี่สะใภ้ไม่ได้มาจากครอบครัวที่ฐานะเหมาะสมกัน เพียงเพราะคุณยายชอบผู้หญิงที่ชื่อไห่ถง จึงต้องการให้พี่ชายคนโตแต่งงาน พี่ชายคนโตน่าสงสารจริง ๆจ้านอี้เฉินยังคงส่งความเห็นอกเห็นใจแก่พี่ชายคนโตอีกครั้งโชคดีที่เขาไม่ใช่หลายชายคนโต มิฉะนั้นคนที่แต่งงานกับผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของคุณยายก็เป็นเขาแล้วไห่ถงไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เธอต้องถามให้ชัดเจนว่าบ้านใหม่ของเธออยู่ที่ชั้นไหน และเธอลากกระเป๋าเดินทางและหาบ้านใหม่จนเจอหลังจากเปิดประตูเข้าไปในบ้าน เธอพบว่าบ้านค่อนข้างใหญ่ ใหญ่กว่าบ้านพี่สาวของเธอและตกแต่งอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
ไห่ถงยิ้มและพูดว่า "ลูกพี่ลูกน้องของเธอมีแฟนแล้ว จะให้ฉันติดต่อเขาด้วยฐานะอะไร? ทะเบียนสมรสก็ได้มาแล้ว เสียใจตอนนี้ก็คงไม่ทัน เธอทำได้แค่ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับอย่าให้พี่สาวฉันรู้ความจริง ฉันกลัวว่าพี่จะเสียใจ"เซินเสี่ยวจวิน “......”เพื่อนสนิทของเธอนั้นช่างกล้าหาญมากจริง ๆ"นางเอกในนิยายล้วนแต่งงานสายไฟแลบกับมหาเศรษฐี ถงถง เธอก็แต่งงานฟ้าสายฟ้าแลบกับมหาเศรษฐีด้วยใช่ไหม?"ทันทีที่พูดจบ ไห่ถงเขกหัวเพื่อนรักแล้วพูดว่า "เธออ่านนิยายในร้านเแล้วเก็บมาฝันกลางวันแล้วล่ะ คิดว่าอยู่ดี ๆ ก็แต่งงานสายฟ้าแลบกับมหาเศรษฐีได้แล้ว เธอคิดว่ามหาเศรษฐีพบได้ทั่วไปเหรอ?"เซินเสี่ยวจวินลูบบริเวณที่โดนเขกหัวและคิดว่าสิ่งที่เพื่อนพูดก็ถูก เธอถอนหายใจเบา ๆ จากนั้นถามขึ้นว่า "บ้านที่สามีของเธอซื้อไว้อยู่ที่ไหน?""หยวนหมิงฮวา การ์เด้น""ที่นั่นไม่เลวนะ สภาพแวดล้อมที่นั่นดีการคมนาคมก็สะดวกแถมไม่ไกลจากร้านเราด้วย สามีของเธอทํางานบริษัทไหน สามารถซื้อบ้านที่ในเครือกวนเฉิงได้ แล้วยังเป็นที่หมิงหยวนฮวา การ์เด้นอีก แถบนั้นเป็นย่านพักอาศัยของคนรวย รายได้ของเขาสูงมากแน่นอน มีรายได้ต่อเดือนเท่าไร? เธอต้อง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
หลังจากจ้านหยินขึ้นโรลส์-รอยซ์แล้ว ก็สั่งด้วยทุ้มต่ําว่า "รถตงเฟิงที่ฉันเพิ่งซื้อมาใหม่คันนั้น จําได้ให้ช่วยขับไปจอดให้ด้วย"รถคันนั้นเอาไว้หลอกภรรยา แต่ภรรยาเขาชื่ออะไรนะ?"ใช่แล้ว นายหญิงของพวกนายชื่ออะไรนะ?"จ้านหยินขี้เกียจที่จะหยิบใบทะเบียนสมรสออกมาดู โอ้ใช่แล้ว ใบทะเบียนสมรสเขามอบให้คุณยายดูนี่ แต่ดูเหมือนว่าคุณยายยังไม่ได้คืนให้เขา อย่างไรก็ตามตอนนี้ที่ตัวเขาไม่มีใบทะเบียนสมรสนั้นบอดี้การ์ด "... นายหญิงแซ่ไห่ มีชื่อพยางค์เดียวคือถง ปีนี้อายุ 25 ปี นายน้อยต้องจําให้ได้นะครับ"นายน้อยของพวกเขามีความจําที่ดีเป็นพิเศษ แต่คนที่เขาไม่อยากใส่ใจจํา กลับจําอะไรไม่ได้เลยโดยเฉพาะผู้หญิง เจอกันทุกวันแต่นายน้อยจำว่าใครเป็นใครไม่ได้ด้วยซ้ำ"อืม จำได้แล้ว"จ้านหยินตอบแบบส่ง ๆบอดี้การ์ดฟังได้จากน้ำเสียงที่เขาพูด ครั้งหน้านายน้อยของพวกเขายังจําชื่อนายหญิงไม่ได้แน่นอนจ้านหยินไม่ต้องการให้เรื่องของไห่ถงทำให้เสียสมาธิ ดังนั้นเขาจึงเอนตัวลงบนเบาะรถและหลับตาลงเพื่อพักผ่อนโรงแรมกวนเฉิงอยู่ห่างจากหมิงหยวนฮวา การ์เด้นขับรถเพียง 10 นาทีเท่านั้นรถหรูจอดเรียงกันอยู่ที่ประตูหน้าของหมิงหยวน
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8
จ้านหยินใส่ใจรูปร่างของตัวเองมากและเข้มงวดกับอาหาร เขาจะไม่กินอาหารตามใจปากจนทำให้อ้วนเพราะการลดความอ้วนไม่ใช่เรื่องง่ายไห่ถงยิ้ม "รูปร่างของคุณดีมากค่ะ คุณจ้าน""งั้นฉันขอตัวไปนอนก่อนนะคะ"จ้านหยินตอบกลับแค่อืม"ราตรีสวัสดิ์"ไห่ถงบอกราตรีสวัสดิ์กับเขา หันหลังกลับเดินจากไป"รอสักครู่ครับ ไห่ ไห่ถง"จ้านหยินเรียกเธอไว้ไห่ถงหยุด หันหน้ากลับและถามเขาว่า "ยังมีอะไรเหรอคะ?"จ้านหยินมองเธอและพูดว่า "ต่อไปอย่าใส่ชุดนอนออกมา"เธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นในใต้ชุดนอน เขาสายตาดีเกินไป สิ่งที่ควรดูหรือไม่นั้นก็เห็นหมดแล้วพวกเขาเป็นสามีภรรยากัน ถ้าตัวเขานั้นมองก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นคนอื่นมาเห็นล่ะ?เขาไม่อยากให้ร่างกายของภรรยาตัวเองถูกผู้ชายคนอื่นมองทะลุปุโปร่งไห่ถงหน้าแดงก่ำ รีบวิ่งกลับห้องปิดประตูดังสนั่นจ้านหยิน "..."เขาไม่รู้สึกอายแม้แต่น้อย เธอกลับเขินอายแทนหลังจากนั่งไปครู่หนึ่ง จ้านหยินก็กลับไปที่ห้องนอนหลัก บ้านหลังนี้ถูกซื้อมาแบบกระทันหัน โดยที่เขาได้ซื้อบ้านตัวอย่าง ดังนั้งเพียงแค่ถือกระเป๋าเข้ามาก็พร้อมอยู่แต่เนื่องจากความเร่งรีบ ห้องของเขาก็ยังไม่ได้ทําความสะอาดให้เรี
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9
หลังจากทานอิ่มแล้ว จ้านหยินก็หยิบกระเป๋าเงินออกมา เมื่อเปิดดูพบว่าไม่มีเงินสดมากนัก เขาจึงดึงบัตรธนาคารใบหนึ่งออกมาและวางบัตรธนาคารใบนั้นไว้ตรงหน้าไห่ถงไห่ถงเลิกคิ้วมองเขา"คุณจะซื้อของต้องใช้เงิน บัตรธนาคารใบนี้ให้คุณใช้ครับ รหัสผ่านคือ..."เขาหาปากกาและกระดาษมา เขียนรหัสผ่านบนกระดาษแล้วส่งให้ไห่ถง"ต่อไปเงินในบัตรใบนี้จะให้คุณใช้จ่ายในบ้าน ผมก็จะโอนเงินเข้าบัญชีนี้ทุกเดือนพอเงินเดือนออก แต่ต่อไปถ้าคุณซื้ออะไรก็จดลงบัญชีไว้ ผมไม่สนใจว่าคุณใช้เงินเท่าไร แต่ผมต้องทราบว่าคุณจะนำเงินไปใช้จ่ายอะไรบ้างครับ"ตอนไปจดทะเบียนสมรสครั้งแรก ไห่ถงเคยถามเขาว่าสามีภรรยาต้องการระบบหารกันหรือไม่ เขาปฏิเสธในเมื่อแต่งงานแล้วเป็นสามีภรรยากันก็เป็นครอบครัวเดียวกัน เขาให้เงินเธอเล็กน้อยเพื่อใช้จ่าย เขาไม่ใส่ใจรื่องเงินเท่าไรยังไงเขาก็มีเงินเยอะจนแม้แต่ตัวเขาเองก็นับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่าเขามีทรัพย์สินสุทธิจริง ๆ เท่าไร ปกติงานที่บริษัทยุ่งมาก เขาใช้เงินก็น้อย ดังนั้นการเลี้ยงดูภรรยาก็เท่ากับช่วยเขาใช้เงินได้นิดหน่อยแต่เขาไม่ยอมถูกเอารัดเอาเปรียบ ในความคิดของเขาไห่ถงยังเป็นเหมือนสาวเจ้าเล่ห์ ดังนั้นแน่น
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10
ไห่ถงได้เดินทางไปที่บ้านพี่สาวเมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในบ้านพบว่าพี่สาวตื่นอยู่ กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ในห้องครัว"พี่คะ""ถงถง มาแล้วเหรอ"ไห่หลิงออกมาจากห้องครัวและเมื่อเห็นน้องสาวจึงความสุขมาก "เธอกินข้าวหรือยัง? พี่กำลังลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวอยู่ เดี๋ยวตักใส่ชามให้นะ""ไม่ต้องค่ะ ฉันกินมาแล้ว พี่ลวกก๋วยเตี๋ยวหรือยัง ถ้ายังไม่ต้องลวกแล้ว ฉันห่ออาหารเช้ามาให้พี่กับหยางหยางด้วย""ยังจ้ะ เมื่อวานหยางหยางเป็นไข้เมื่อคืนเลยไม่ค่อยได้นอน ตื่นมาตอนเช้าก็สายแล้ว พี่เขยออกไปกินอาหารเช้าข้างนอก แถมยังด่าก่อนออกไปว่าฉันอยู่บ้านทั้งวันไม่ทําอะไรเลยแค่เลี้ยงลูก ไม่มีหัวคิดตื่นมาทำอาหารเช้าให้เขา"ไห่หลิงรู้สึกน้อยใจไห่ถงได้ยินถึงกับโมโห "หยางหยางเป็นไข้ได้ยังไง? ถึงไข้จะลดลงแล้วก็เถอะ พี่ต้องพาไปหาหมอเพื่อป้องกันไว้ก่อนนะ พี่เขยก็เกินไป ลูกป่วยเขาไม่ช่วยแถมยังต้องด่าอีก""พี่ ฉันย้ายออกแล้ว พี่เขยยังยืนยันใช้ระบบหารค่าใช้จ่ายกับพี่อยู่ไหม?"ไห่หลิงนั่งลงบนโซฟา เปิดถ้วยก๋วยเตี๋ยวถางเหอที่น้องสาวเอามาให้ กินไปพลางพูดว่า "เดี๋ยวฉันจะพาหยางหยางไปหาหมอ เขายังคงยืนยันที่จะใช้ระบบหารค่าใช้จ่ายอยู่ โ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status