Home / มาเฟีย / เดิมพันรักเกียร์สีเลือด / ตอนที่ 3: แผนการสุภาพบุรุษจอมปลอม

Share

ตอนที่ 3: แผนการสุภาพบุรุษจอมปลอม

last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-22 19:00:02

เช้าวันจันทร์ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ดูจะหม่นหมองกว่าปกติสำหรับอันนา ขอบตาที่บวมช้ำจากการไม่ได้นอนทั้งคืนถูกปกปิดด้วยแว่นสายตากรอบบาง เธอเพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลหลังจากได้รับคำขาดว่าถ้าไม่ชำระค่าส่วนต่างพยาบาลภายในสามวัน แม่ของเธอจะต้องถูกย้ายไปอยู่หอผู้ป่วยรวมที่แออัดและไร้อุปกรณ์ช่วยชีวิตที่จำเป็น

“อันนา... มีคนมาหาแน่ะ” เพื่อนร่วมคณะตะโกนบอก พลางชี้ไปที่หน้าตึก

ร่างสูงในชุดเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ปลดกระดุมคอสองเม็ดดูภูมิฐานทว่ายังคงกลิ่นอายความอันตราย เบนซ์ยืนพิงรถซูเปอร์คาร์คันหรูที่เปลี่ยนคันใหม่มาเพื่อ 'ปรับลุค' ให้ดูเข้าถึงง่ายขึ้น เขาส่งยิ้มที่ดูเหมือนจะอบอุ่นมาให้เธอ แต่ดวงตาจอมมารนั้นยังคงวาวโรจน์ด้วยแผนการ

“คุณมาทำอะไรที่นี่อีก?” อันนาถามเสียงแข็ง พลางกระชับสายกระเป๋าเป้แน่น

เบนซ์ไม่ได้แสดงอาการโกรธหรือเจ้าชู้เหมือนวันก่อนๆ เขาเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ เว้นระยะห่างอย่างสุภาพบุรุษ

“ผมมาเพื่อขอโทษเรื่องคืนนั้น... ผมคงดื่มหนักไปหน่อยเลยพูดจาไม่ดีใส่คุณ”

อันนาขมวดคิ้ว มองเขาอย่างไม่ไว้ใจ

“คนอย่างคุณเนี่ยนะ... รู้จักคำว่าขอโทษ?”

“ผมก็เป็นคนนะอันนา... มีผิดมีพลาดกันบ้าง” เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้เธอ

“นี่คือสัญญาจ้างวาดภาพบ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่ ผมอยากให้คุณช่วยออกแบบตกแต่งภายในใหม่ทั้งหมด งบประมาณไม่จำกัด และค่าจ้าง... ผมให้ก่อนครึ่งหนึ่งคือห้าแสนบาท”

ห้าแสนบาท... ตัวเลขนั้นสั่นคลอนหัวใจที่กำลังจะแตกสลายของอันนาได้มากกว่าที่เธอคิด แต่มันมาพร้อมกับความระแวง

“ทำไมต้องเป็นฉัน? สถาปนิกเก่งๆ มีเยอะแยะที่พร้อมจะคลานไปรับงานคุณ”

“เพราะผมประทับใจ ‘ความแข็งแกร่ง’ ในตัวงานของคุณ... และในตัวคุณ” เบนซ์ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ลดเสียงลงให้ได้ยินกันเพียงสองคน

“ผมชอบคนที่ดูถูกเงินของผม... มันทำให้ผมรู้สึกว่างานที่ออกมาจะมีคุณค่าจริงๆ ไม่ใช่แค่ทำส่งๆ เพื่อแลกเศษเงิน”

“ฉันไม่เชื่อคุณ”

“ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร... แต่ผมรู้มาว่าคุณกำลังต้องการเงินด่วนเพื่อไปจ่ายค่าโรงพยาบาลให้คุณแม่นี่นา” เบนซ์แสร้งทำเป็นถอนหายใจ

“ถือซะว่าเป็นการช่วยให้ผมได้งานสวยๆ และคุณก็ได้ช่วยชีวิตคนที่คุณรัก... วิน-วิน ทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ?”

อันนาเม้มริมฝีปากแน่น ความกดดันบีบคั้นจนเธอแทบหายใจไม่ออก

“แค่จ้างวาดรูป... ไม่มีเงื่อนไขอื่น?”

“ไม่มีครับ... ผมจะเข้าไปตรวจงานอาทิตย์ละครั้ง หรือถ้าคุณไม่สะดวก จะส่งเมลมาก็ได้” เขายิ้มอย่างอ่อนโยนที่สุดเท่าที่ปีศาจอย่างเขาจะทำได้

“ผมจะรอคำตอบจนถึงเย็นนี้นะอันนา ผมอยากให้คุณคิดดีๆ เพราะโอกาสแบบนี้... มันไม่ได้มีมาบ่อยๆ”

ท่ามกลางกลิ่นยาฆ่าเชื้อและเสียงเครื่องช่วยหายใจที่ดังเป็นจังหวะในวอร์ดผู้ป่วยหนัก อันนายืนกำหมัดแน่นอยู่หน้าเคาน์เตอร์ชำระเงิน ใบแจ้งหนี้ตัวสีแดงระบุยอดส่วนต่างที่เธอไม่มีปัญญาจ่ายทำให้เรี่ยวแรงที่มีอยู่แทบมลายหายไป

“ถ้าภายในพรุ่งนี้ยังไม่มีการชำระ ยอดค้างทั้งหมดเราคงต้องขออนุญาตย้ายคุณรินดาไปที่ตึกสามนะคะคุณอัญชิสา ที่นั่นเป็นวอร์ดรวม อุปกรณ์อาจจะไม่ครบถ้วนเท่าห้องวิกฤตนี้...” พนักงานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามหน้าที่ แต่อันนารู้ดีว่านั่นหมายถึงการนับถอยหลังลมหายใจของแม่เธอ

ในจังหวะที่โลกทั้งใบกำลังจะมืดมิด เสียงทุ้มกังวานที่ดูภูมิฐานทว่าแฝงไปด้วยอำนาจก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“ไม่ต้องย้ายใครทั้งนั้น... ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของเคสนี้ ผมจะเป็นคนรับผิดชอบเอง”

อันนาหันขวับไปมอง ร่างสูงของเบนซ์ในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนดูดีอย่างไร้ที่ติเขากำลังเดินตรงเข้ามาพร้อมกับชายวัยกลางคนในชุดกาวน์ที่มีป้ายชื่อระบุตำแหน่ง ‘ผู้อำนวยการโรงพยาบาล’

“อ้าว คุณเบนซ์ มาถึงนานหรือยังครับ? ต้องขออภัยจริงๆ ที่ผมติดประชุม” ผู้อำนวยการยกมือไหว้ทักทายชายหนุ่มรุ่นหลานด้วยความนอบน้อมจนอันนาตกตะลึง

“เพิ่งมาครับคุณอา... พอดีคนรู้จักของผมรักษาตัวอยู่ที่นี่ ผมเลยอยากจะรบกวนให้คุณอาช่วยกำชับทีมแพทย์ให้ดูแลเคสนี้เป็นพิเศษหน่อยครับ งบประมาณไม่ใช่ปัญหา ผมต้องการให้เธอได้รับการรักษาที่ดีที่สุด”

เบนซ์พูดพลางปรายตามาทางอันนา แววตาจอมมารที่เคยดุดันบัดนี้ถูกฉาบไว้ด้วยความห่วงใยที่ดูแนบเนียนจนน่ากลัว

“ได้แน่นอนครับคุณเบนซ์ เดี๋ยวผมจะจัดการย้ายคุณรินดาเข้าห้อง ICU VIP ที่เพิ่งเปิดใหม่ทันที อุปกรณ์ที่นั่นดีที่สุดในประเทศครับ”

เบนซ์พยักหน้ารับ พลางปรายตามองร่างที่ไร้สติของแม่พยาบาลอันนาประหนึ่งมองเบี้ยตัวสำคัญที่เขาเพิ่งทุ่มเงินซื้อมาเพื่อต่อรองเอาชัยชนะจากลูกสาวของเธอ

“คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่?” อันนาถามเสียงสั่น

“ผมมาทำหน้าที่ ‘สุภาพบุรุษ’ ไงอันนา... ผมบอกแล้วว่าผมอยากไถ่โทษ” เบนซ์ก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดๆ

“เห็นหน้าคุณเมื่อกี้แล้วผมทนไม่ได้จริงๆ... คนสวยๆ ไม่ควรทำหน้าเหมือนโลกจะแตกแบบนั้น”

“ฉันไม่ได้ขอให้คุณช่วย!”

“แต่ผมอยากช่วย... และผมก็ช่วยไปแล้ว” เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลที่คุ้นตาให้เธออีกครั้ง

“นี่คือสัญญาจ้างงานที่ผมบอก ค่าจ้างห้าแสนบาทนั่นน่ะ... ผมจ่ายล่วงหน้าให้โรงพยาบาลไปหมดแล้ว ถือเป็นเงินมัดจำที่คุณต้องทำงานใช้คืนผมด้วยการวาดภาพบ้านพักตากอากาศให้เสร็จ”

อันนาเม้มริมฝีปากแน่น “คุณมัดมือชกฉัน...”

“ผมเรียกว่าการ ‘เสนอโอกาส’ ต่างหาก” เบนซ์ยิ้มละมุน พลางเอื้อมมือมาแตะไหล่เธอเบาๆ “กลับไปพักผ่อนซะอันนา... คืนนี้แม่คุณจะปลอดภัยในห้องที่ดีที่สุด ผมจัดการทุกอย่างให้แล้ว”

ตกเย็น ณ ร้านพาร์ทไทม์

อันนาเข้ากะด้วยความรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้าย จนกระทั่งผู้จัดการร้านเดินเข้ามาหาพร้อมซองจดหมาย

“อันนา! เมื่อกี้มีแขก VIP คนเดิมมาจ่ายทิปพิเศษให้พนักงานทุกคนเลยนะ เขาฝากนี่ไว้ให้เธอด้วย” ในซองมีกระดาษแผ่นเดียวที่เขียนด้วยลายมือตัวบรรจงว่า ‘อย่าลืมกินข้าวเย็นนะ... ผมไม่อยากเห็นสถาปนิกของผมเป็นลมไปเสียก่อน ผมจะรอรับคุณตอนเลิกงาน’

เมื่อนาฬิกาบอกเวลาเลิกงาน รถซูเปอร์คาร์คันหรูก็จอดรออยู่หน้าร้านอย่างแม่นยำ เบนซ์เลื่อนกระจกลง พลางกวักมือเรียกด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะอบอุ่นที่สุดเท่าที่ปีศาจจะทำได้

“ขึ้นมาสิ... ผมจะไปส่งบ้าน”

อันนาตัดสินใจขึ้นรถไปเพราะไม่มีทางเลือก ภายในรถหรูเงียบสงัด จนกระทั่งเธอทนความอึดอัดไม่ไหว

“ทำไมคุณถึงช่วยฉันขนาดนั้น? ทั้งเรื่องแม่... ทั้งเรื่องงานวาดภาพ... คุณหวังอะไรกันแน่?”

เบนซ์ผ่อนความเร็วรถลง เขาหันมามองเธอด้วยสายตาที่ดูว่างเปล่าทว่าลึกซึ้ง

“คุณเคยอยาก ‘ชนะใจ’ ใครสักคนจนยอมทำทุกอย่างไหมอันนา? ชีวิตผมมีแต่คนเข้าหาเพราะเงิน ผมคิดว่าคุณจะเป็นเหมือนคนอื่นๆ แต่ผมคิดผิด สำหรับคุณ... เงินซื้อคุณไม่ได้ และผม... อยากชนะด้วย ‘ความรู้สึก’ มากกว่า”

เขาก้าวข้ามเส้นด้วยการเอื้อมมือมาปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอออกอย่างเบามือ อันนาชะงักและเบี่ยงหน้าหนี

“ถ้าคุณคิดจะใช้วิธีอ่อนโยนหลอกล่อฉัน... บอกเลยว่ามันเสียเวลาเปล่า”

“งั้นเรามาพิสูจน์กันไหมล่ะ?” เบนซ์เหยียดยิ้มร้ายที่มีเสน่ห์เหลือร้าย

“ภายในหนึ่งเดือนนี้... ถ้าผมทำให้คุณยิ้มให้ผมด้วยใจจริงไม่ได้ ผมจะยกเลิกสัญญาและให้เงินห้าแสนนั่นฟรีๆ โดยไม่ต้องทำงานแม้แต่ชิ้นเดียว”

“แล้วถ้าคุณทำได้ล่ะ?”

“ถ้าผมทำได้...” เบนซ์เบรกรถสนิทหน้าห้องเช่าซอมซ่อของเธอ เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้จนหน้าผากเกือบชนกัน

“คุณต้องยอมไปดินเนอร์กับผมในฐานะ ‘แฟน’ หนึ่งวัน... แค่วันเดียว หรือ... ถ้าคุณอยากเป็นมากกว่าหนึ่งวัน ผมก็... ยินดี”

เบนซ์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย ปลายนิ้วหยาบของเขาลากไล้ไปตามไรผมของคนตัวเล็กเบาๆ ทว่าน้ำหนักที่กดลงมากลับแฝงไปด้วยร่องรอยของการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างรุนแรง

อันนาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น เธอเห็นเงาของตัวเองสะท้อนอยู่ในนั้น... เงาของหงส์ที่กำลังติดกับดักซึ่งสร้างขึ้นจากความใจดีที่ร้ายกาจที่สุด

“ตกลง... ฉันรับคำท้า”

เบนซ์หัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ ขณะมองแผ่นหลังบางเดินหายเข้าไปในตึกเก่าๆ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความลงในกลุ่ม Four Gears : ‘ปลาเริ่มงับเหยื่อแล้วว่ะ... เตรียมฉลองรอได้เลย’

แต่ในใจลึกๆ ของเบนซ์กลับมีความรู้สึกประหลาด... ความรู้สึกที่ว่า ยิ่งเขาสร้างละครหลอกเธอ เขากลับยิ่งอยากให้เรื่องหลอกๆ นี้กลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาทุกที

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 22 บทสรุปเกียร์สีเลือด

    แสงไฟสีแดงเหนือประตูห้องผ่าตัดศัลยกรรมดวงตายังคงสว่างโร่ บ่งบอกถึงการทำงานอย่างหนักของทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญระดับโลกที่กินเวลายาวนานเกือบยี่สิบชั่วโมงตลอดเวลาที่ผ่านมา ร่างสูงใหญ่ของบดินทร์ไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว ชายหนุ่มปฏิเสธที่จะทานอาหารหรือเอนหลังพักผ่อน ดวงตาคมกริบที่บัดนี้แดงก่ำและโหลลึกเพราะความอ่อนเพลียจับจ้องอยู่ที่บานประตูนั้นราวกับคนเสียสติ ในส่วนของน้องออโต้ เบนซ์ได้ขอร้องให้เมฆและน้ำขิงช่วยพาแกกลับไปดูแลที่บ้านพักก่อนเพื่อไม่ให้เด็กน้อยต้องเหน็ดเหนื่อยจนกระทั่งเสียงสัญญาณไฟดับลง พร้อมกับบานประตูที่เปิดออก...ร่างบางของอันนาถูกเข็นออกมาพร้อมผ้าพันแผลหนาที่ปิดทับดวงตาทั้งสองข้าง เบนซ์ถลาเข้าไปกุมมือบางของเธอไว้ทันที ชายหนุ่มเดินตามเตียงเข็นของภรรยาไปจนถึงห้องพักฟื้น VVIP คอยเฝ้าดูแลเช็ดตัวและจับมือเธอไว้แนบแก้มตลอดค่ำคืนอย่างไร้ความเหน็ดเหนื่อยเช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอุ่นๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องพักฟื้นอันนาเริ่มขยับตัวช้าๆ ดวงตาคู่สวยใต้ผ้าพันแผลกะพริบถี่ ทีมแพทย์ค่อยๆ บรรจงแกะผ้าพันแผลออกทีละชั้น ท่ามกล

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 21 แสงสว่างครั้งใหม่

    กลิ่นของยาฆ่าเชื้อและเสียงหวีดหวิวของอุปกรณ์การแพทย์ในโรงพยาบาลหรูเครืออัครมหาศาลสาขาอเมริกา ไม่ได้ทำให้จิตใจของอันนาสงบลงได้เลย หญิงสาวนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าห้องผ่าตัด ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก มือบางสองข้างกอดกระชับร่างป้อมของน้องออโต้ ลูกชายตัวน้อยเอาไว้แน่นจนอกกระเพื่อมสะท้อนแรงใจที่สั่นคลอนข้างกายของเธอมีน้ำขิงที่นั่งร้องไห้จนตาบวมช้ำ และแดนที่ยืนคุมเชิงด้วยสีหน้าเคร่งเครียดปนกังวลตลอดเวลาเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงที่แสนทรมาน... ไฟหน้าห้องผ่าตัดห้องแรกดับลง ร่างของ ‘เมฆ’ ถูกเข็นออกมาในสภาพมีผ้าพันแผลหนาที่ต้นแขนขวา ใบหน้าของเขาซีดเซียวแต่สัญญาณชีพจรกลับมาคงที่แล้วอันนาพยายามประคองตัวลุกขึ้นด้วยความพะว้าพะวง จิตใจของเธอถูกฉีกออกเป็นสองทาง... ทางหนึ่งคือพี่ชายที่ชุบเลี้ยงเธอและลูกมาในต่างแดน แต่อีกทางหนึ่งคือชายสารเลวคนนั้นที่เอาตัวเข้าบังกระสุนปืนเพื่อเธอจนตอนนี้นอนจมกองเลือดอยู่ข้างในน้ำขิงที่สังเกตเห็นท่าทางสับสนของอันนารีบปาดน้ำตาแล้วลูบแขนเธอเบาๆ“คุณหนูคะ... คุณหนูอยู่รอคุณเบนซ์ที่นี่เดี๋ยวนี้เลยค่ะ เรื่องคุณเมฆ.

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 20 เดิมพันสุดท้ายด้วยชีวิต

    หิมะยังคงโปรยปรายลงมาราวกับจะถมทับร่างสูงใหญ่ที่คุกเข่านิ่งอยู่บนพื้นคอนกรีตหน้ารั้วคฤหาสน์ให้กลืนหายไปกับความขาวโพลน“นายน้อยครับ... ผมขอร้องล่ะ ลุกขึ้นเถอะครับ ขืนคุณยังทำแบบนี้ต่อไป ร่างกายคุณจะรับไม่ไหวเอานะครับ!” แดน ผู้ช่วยคนสนิทเอ่ยอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวาย ชายหนุ่มยืนกางร่มบังเกล็ดหิมะให้เจ้านายมาตลอดหลายชั่วโมง แต่บดินทร์กลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย“ไม่... แดน...” เบนซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน ริมฝีปากหนาแห้งแตกจนมีเลือดซึมออกมาเป็นทาง“กูผิด... กูทำร้ายเขาจนตาบอด กูทิ้งให้เขาเผชิญหน้ากับความมืดคนเดียว... กูต้องชดใช้ ต่อให้กูต้องหนาวตายอยู่ตรงนี้กูก็ยอม”ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เบนซ์ใช้เวลาส่วนใหญ่คุกเข่าอยู่ตรงนี้อย่างไร้เกียรติยศของทายาทมาเฟีย หลายครั้งที่เขาโดนบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของเมฆลากตัวเหวี่ยงออกไปนอกอาณาเขต แต่ทันทีที่พวกนั้นหันหลังกลับ เบนซ์ก็จะคลานกลับมาคุกเข่าอ้อนวอนอยู่ที่เดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายในคฤหาสน์หรู...อันนานั่งนิ่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น มือบางลูบไล้กลุ่มผมอ่อนนุ่มของออโต้ที่นอนหนุนตักเธออยู่ แม้เธอจะมองไม่เห็นเหตุการณ์ข้างนอก

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 19 ปลอกคอหมาโบ้

    เสียงสะอื้นไห้อย่างบ้าคลั่งของบดินทร์ค่อยๆ แผ่วลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจที่สั่นเครือระคนความเจ็บปวด ชายหนุ่มกอดกระชับร่างป้อมของน้องออโต้ไว้แนบอกอยู่นานนับหลายสิบนาที จนกระทั่งเขารู้สึกว่า ‘เจ้าก้อนแป้ง’ ในอ้อมกอดเริ่มนิ่งเงียบไป เมื่อก้มลงมองก็พบว่าเด็กชายตัวน้อยที่พยายามปลอบเขาเมื่อครู่ได้ผล็อยหลับไปเสียแล้วด้วยความเหนื่อยอ่อน คราบน้ำตายังคงเปื้อนแก้มใสทั้งสองข้างเบนซ์สูดลมหายใจเข้าลึก พยายามปรับอารมณ์ให้คงที่ เขาค่อยๆ ช้อนร่างของลูกชายขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม ตั้งใจจะอุ้มเด็กน้อยพาขึ้นไปนอนพักผ่อนบนห้องนอนชั้นสองทว่า...แกรก!เสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังขึ้นกะทันหัน เบนซ์ชะงักกึก หันขวับไปมองทางเข้าบ้านทันที ท่ามกลางความสลัวของห้องโถงกว้าง ปรากฏร่างของคนสามคนยืนเรียงกันอยู่ตรงประตู“อ้าว! คุณเบน!”น้ำขิง เป็นคนแรกที่ไหวตัวและเอ่ยทักขึ้นด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและดีใจระคนแปลกใจ พี่เลี้ยงสาวก้าวเข้ามาหาคนสวนหนุ่มทันที“มาได้ยังไงคะเนี่ย? วันนี้ไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์นี่นา

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 18 พ่อครับ... ลุงร้องไห้ทำไม

    กลิ่นน้ำหอมตระกูลวู้ดดี้ผสมกลิ่นหนังป่าดิบ (Sandalwood & Leather) ที่แสนคุ้นเคย อบอวลอยู่รอบกายในระยะประชิด หัวใจของอันนากระตุกวูบอย่างรุนแรงจนแทบจะหยุดเต้น เนื้อตัวของเธอสั่นสะท้านภายใต้การโอบอุ้มของอ้อมแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามหนาแน่นและอบอุ่นจนน่ากลัวความมืดมิดในโลกของเธอพลันหมุนคว้าง ภาพฝันร้ายตลอดสามปีที่ผ่านมาที่เธอพยายามฝังกลบมันไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ กำลังตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก“คะ... คุณ...” เสียงหวานสั่นระริกเอ่ยขึ้นแผ่วเบาด้วยความตื่นตระหนก มือบางที่สั่นเทาเผลอยกขึ้นแตะที่แผงอกกว้างของคนสวนหนุ่มอย่างลืมตัว เธออยากจะอ้าปากถามออกไปเหลือเกินว่า... ใช่เขาไหม? ผู้ชายใจร้ายคนนั้นใช่คนที่กำลังกอดเธออยู่ตอนนี้หรือเปล่า?ทว่า ยังไม่ทันที่คำถามจะหลุดพ้นจากริมฝีปากซีดเผือด...“คุณหนูคะ! ปล่อยคุณหนูของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!”เสียงแหลมสูงของน้ำขิงดังแทรกเข้ามาดังก้องไปทั่วบริเวณ พี่เลี้ยงสาวพุ่งตัวเข้ามาคว้าไหล่อันนาแล้วดึงตัวเธอออกห่างจากอ้อมกอดของเบนซ์อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน น้องออโต้ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ก็ตกใจจ

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 17 กลิ่นที่จำได้ขึ้นใจ

    “ห้อง... มีแค่นี้จริง ๆ เหรอครับนายน้อย?”แดน ผู้ช่วยคนสนิทกวาดสายตามองไปรอบห้องเช่าขนาดกะทัดรัดย่านชานเมืองสต็อกบริดจ์ด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผนังห้องสีครีมเก่าๆ มีเพียงเตียงนอนเดี่ยว ตู้เสื้อผ้าหลังเล็ก และพัดลมตั้งโต๊ะหนึ่งตัว ช่างห่างไกลจากคฤหาสน์หรูหราที่กรุงเทพฯ หรือเพ้นท์เฮ้าส์ใจกลางนิวยอร์กที่ตระกูลอัครมหาศาลเป็นเจ้าของราวฟ้ากับเหวตอนแรกแดนตั้งใจจะกว้านซื้อคฤหาสน์หรูฝั่งตรงข้ามบ้านของอันนาเพื่ออำนวยความสะดวก แต่กลับโดนเบนซ์ปฏิเสธทันควัน“กูกำลังเล่นบทคุณชายถังแตก... ถ้ามึงซื้อคฤหาสน์เยื้องบ้านเขา น้ำขิงเห็นเข้าแผนกูก็พังหมดพอดี” เบนซ์เอ่ยเสียงเรียบ ขณะวางกระเป๋าเดินทางลงบนพื้นห้องแคบๆแดนอ้าปากอึกอักทำท่าจะทักท้วง “แต่คุณชายบดินทร์จะมานอน...”กึก!สายตาคมกริบตวัดมาสบตากับผู้ช่วยคนสนิท แววตาคาดโทษและทรงอำนาจทำเอาแดนต้องรีบหุบปากลงฉับทันที ประโยคที่ส่งผ่านทางสายตานั้นชัดเจน... ไม่ต้องพูดมาก ทำตามคำสั่งก็พอตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เบนซ์แทบไม่ได้นอน ชายหนุ่มต้

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status