เมียมาเฟีย

เมียมาเฟีย

last updateHuling Na-update : 2025-03-24
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 Mga Ratings. 2 Rebyu
71Mga Kabanata
26.2Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เมื่อเด็ก N ที่ถูกเรียกมาให้ดูแลเขา กลับกลายเป็นคนเดียวกันกับ ‘ลูกน้อง’ ที่ไนต์คลับ และเธอจะทำอย่างไร เมื่อผู้ชายที่ตัวเองเรียกว่า ‘เจ้านาย’ ต้องกลายมาเป็น…ผู้ชายคนแรกของเธอ

view more

Kabanata 1

บทนำ

「あなたと結婚するわ」

区役所の前。閉庁時間を過ぎ、もはや人の出入りのないガラスの自動ドアを見つめながら、花江咲夜(はなえ さくや)はスマートフォンを取り出し、ある番号へ電話をかけた。

今日は、森崎晴南(もりさき せな)と入籍する約束の日だった。

それなのに、彼女は朝九時から午後五時半まで待ち続け、手元には十数枚もの整理券が溜まっていた。

結局、晴南が姿を現すことはなかった。

入籍を言い出したのは晴南の方なのに、すっぽかしたのも彼だった。

これで、咲夜が彼に約束を破られたのは三度目になる。

咲夜はもう使い物にならない整理券をゴミ箱に捨て、背を向けると、晴南の宿敵である荻野千暁(おぎの ちあき)に電話をかけた。

初めて区役所で待ちぼうけを食らった時、千暁からプロポーズされたことを、彼女は覚えている。

その時は断った。二度目も同じだった。

そして今朝、千暁からまたプロポーズのメッセージが届いていた。

今回は、咲夜はそれに応じることにした。

つい先ほど、彼女はインスタグラムの投稿を目にしていた。

晴南の「忘れられない女」、白羽洸(しらはね ほのか)のものだ。

写真の中では、晴南が椅子に腰掛け、リンゴの皮を剥いている。その画像には、こう添えられていた。

【私が必要な時は、彼はいつもそばにいてくれる。これがいわゆる「特別扱い」。彼がくれる自信の源】

咲夜は自嘲気味に口角を上げ、迷わず「いいね」を押し、コメントを残した。

【お似合いね。末永くお幸せに!】

不思議と、心は穏やかだった。

以前の彼女なら、すぐにスクリーンショットを撮って晴南を問い詰め、激しい口論になっていただろう。

そして最後は、晴南がドアを叩きつけて出ていく――それがいつもの結末だった。

けれど今、咲夜には怒る気力さえ湧かなかった。

森崎晴南という男は、もう、いらない。

電話の向こうから聞こえてきた声が、咲夜の思考を引き戻した。

「……出張中だ。一週間後に戻る。その時もまだ気が変わっていなければ、九時に区役所の前で待っている」

千暁の言葉が耳に残り、咲夜はようやく理解した。

なぜ、過去二回も区役所の前で待ち構えてプロポーズしてきた男が、今日はメッセージ一通だけだったのかを。

一週間、か。

千暁の真意が分からないわけではない。

彼は、咲夜が晴南との関係を整理し、後悔しないための猶予をくれたのだ。

咲夜は静かに答えた。

「待ってるわ」

電話を切ると、咲夜は車を走らせて自宅へ戻った。

彼女が住んでいたのは都心の高級分譲マンションの一室。

かつて、そのことを知った晴南は、隣接する空き部屋を購入し、管理組合の特別許可を得た上で、両室を結ぶ内部扉を取り付けてリフォームした。

これにより、二人は同じ住居にいながら、互いのプライベートな空間を確保する形となった。晴南が購入した隣室の名義は、咲夜にされていた。

広々とした室内を見渡すと、至る所に晴南との思い出が残っている。

ツーショット写真、お揃いの品々。インテリアの配置さえも、晴南の好みに合わせたものだった。

かつては幸せの象徴だったそれらが、今の咲夜には皮肉にしか映らない。

わずか数時間で、咲夜は自分と晴南に関わる荷物をすべてまとめ、物置に放り込んだ。明日には処分するつもりだ。

がらんとした部屋を見渡し、咲夜は不動産仲介業者に電話をかけた。売却の依頼である。

一度手放すと決めた以上、晴南にまつわるものは何一つ残しておく必要はない。

「ええ、価格はいくらでも構いません。とにかく早く手放したいんです」

仲介業者の戸惑うような確認に対し、咲夜はきっぱりと言い切った。

「何の話だ?」

背後から突然聞き慣れた声がして、咲夜の表情が固まった。

電話を切ると、丸一日姿を消していた晴南が、そこに立っていた。

咲夜はさりげなく答える。

「友達が家を売りたいって言うから、手伝ってるだけよ」

言い終わる前に、彼女は晴南の背後にいる洸の姿に気づき、一瞬で顔を曇らせた。

晴南は咲夜の言葉を気にする様子もなく、淡々と言った。

「洸の鬱が再発した。一人にしておくのは心配だから、数日うちに泊めることにした。ゲストルームの片付けをしてやってくれ」

晴南の言葉に合わせるように、洸は不安げに彼の腕にすがりついた。そして怯えたような視線を咲夜に向ける。

「晴南さん、迷惑ならいいのよ。花江さん、あまり歓迎してなさそうだし……」

洸はその一言で、まだ何も言っていない咲夜を悪者に仕立て上げ、悲しげな表情を浮かべた。

それを見た晴南は、即座に不機嫌な顔になる。

「咲夜、わがままにも程があるぞ。洸の具合が悪いと知っていながら、あんなコメントをSNSに書き込むなんて」

「その上、泊めることさえ拒むのか?いつからそんなに話の通じない女になったんだ。心の狭い女は嫌いだぞ」

畳みかけるように、晴南は断定した。

「忘れるな。この家には俺の権利もある。誰を住まわせるかは俺が決めることだ。言っておくが、これは通知であって、お前の意見を聞いているわけじゃない」

咲夜は最初から最後まで一言も発さず、理不尽な非難を浴びせられた。あまりの滑稽さに、笑いさえこみ上げてくる。

「……好きにすれば」

晴南は、この家の名義が自分にあることを忘れているのだろう。

だが、彼がどうしても洸を住まわせたいというなら、あえて反対する気にもならなかった。

咲夜は冷めた視線を収め、そのまま階段を上がっていった。

洸がいる限り、晴南の視線が自分に向くことは決してない。戻ってきても、約束をすっぽかした理由すら説明せず、ただ洸を囲い込むことしか考えていないのだから。

おそらく彼は、今日が入籍日だったことすら忘れている。

咲夜はもう、何の期待もしていなかった。

寝室に戻ってシャワーを浴びた後、隣の部屋から話し声が聞こえてきた。晴南が自分の寝室を洸に譲ったのだと察したが、感情が波立つことはなかった。

たとえ二人が同じ部屋で過ごそうとも、今の咲夜なら平然と受け入れられる。

晴南への執着を捨ててしまえば、以前は許せなかったことの多くが、どうでもいいことに変わっていた。

本当に、関心がなくなったのだ。

そうして咲夜は心を落ち着かせ、すぐに目を閉じた。

うとうとし始めた頃、傍らでわずかな気配がした。

続いて、温かな抱擁に包まれる。

咲夜の体は、わずかに強張った。

背後から晴南が彼女をきつく抱きしめ、首筋に顔を埋めて、くぐもった声で囁く。

「すまない、わざと約束を破ったわけじゃないんだ。洸が本当に危ない状態で、俺が行くのが一歩遅れていたら、命に関わっていたかもしれない。

洸には俺しかいない。見捨てるわけにはいかないんだ。入籍のことは、もう少し待ってくれ。洸の具合が良くなったら、必ず行こう。

その時は、盛大な結婚式を挙げてやる。洸がここにいる間は、もう揉めないでくれ。洸を優先させてやってほしいんだ、いいだろう?後で必ず埋め合わせはするから」

また洸のために延期される入籍の話を聞きながら、咲夜の心は凪いでいた。唇には皮肉な笑みが浮かぶ。

彼の言葉はどこまでも洸のことでいっぱいで、こうして下手に出ているのも、自分が洸をいじめるのではないかと危惧しているからに過ぎない。

寝たふりを通すつもりだったが、晴南に抱かれている今の状況が、ただただ吐き気がするほど不快だった。

結局、咲夜は悟られないようそっと腕の中から逃れ、背を向けたまま言った。

「あなたと白羽さんのことは、私が口を挟むことじゃないわ。どうしようと勝手にして。報告なんていらない」

「咲夜……」

晴南の声には不快感が滲んでいた。彼にしてみれば、咲夜の態度は単なる当てつけにしか見えないのだ。

これまでも洸のこととなると、彼女はいつもこうして皮肉な態度を取ってきた。

自分は十分に歩み寄ったつもりなのに、こんな態度を続ける彼女に、いい加減うんざりしていた。

咲夜は彼の怒りを感じ取っていたが、そのまま無視を決め込んだ。

晴南は苛立ちのあまりベッドから起き上がった。険しい表情で彼女を怒鳴りつけようとした、その時。

彼が口を開くより早く、部屋の外から人影が飛び込んできて、背後からしがみつくように晴南を抱きしめた。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

ดาวรุ่ง ภูฆัง
ดาวรุ่ง ภูฆัง
สนุกฟินดีชอบมากๆ
2026-02-27 02:01:31
0
0
Fai Supaporn
Fai Supaporn
สนุกม๊ากเป็นเรื่องที่ดีอ่ายแล้วไม่เครียด
2025-06-05 15:52:24
1
0
71 Kabanata
บทนำ
(ฮัลโหลยูริ งานที่เราขอให้พี่ช่วยหาให้ พี่ได้แล้วนะ ตอนนี้ยังอยากรับงานนี้อยู่ไหม?)มือเล็กที่กำลังเช็ดทำความสะอาดโต๊ะในผับดังแห่งหนึ่งหยุดชะงักทันทีที่ปลายสายพูดในสิ่งที่ตัวเองเคยลั่นวาจาขอไว้เมื่ออาทิตย์ก่อน ยูริ เม้มริมฝีปากเข้าหากัน หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งราวกับกำลังจะหลุดออกมาจากขั้วเสียตอนนี้ แววตาหญิงสาวแสดงออกชัดเจนว่ากำลังกังวล มือเล็กเปลี่ยนเป็นกำผ้าในมือแน่น เพราะความจำเป็น ทำให้วันนั้นตัดสินใจไปขอให้ลี่จิน ช่วยหางานที่จะทำให้ได้เงินเยอะๆ ภายในคืนเดียว และการไปหาลี่จินวันนั้น เธอคิดมาดีแล้ว “จริงเหรอพี่ลี่จิน” (อือฮึ ว่าแต่เราเถอะ แน่ใจนะว่าจะรับงานนี้?)“ค่ะ ยูริคิดมาดีแล้ว”(รู้ใช่ไหม ว่างานที่พี่ให้เรา มันคืองานแบบไหน?)เธอเงียบไปพักหนึ่ง ใช่…เธอรู้ว่างานที่ลี่จินหาให้คืองานประเภทไหน งานบนเตียง ปรนเปรอความสุขให้แขกกระเป๋าหนัก สาเหตุที่ขอให้ลี่จินช่วยหางานแบบนี้ เพราะลี่จินรู้จักแขกกระเป๋าหนักหลายคน บางคนโชคดีหน่อยก็ถูกแขกเลี้ยงดูปูเสื่อเป็นอย่างดี (ยูริแน่ใจนะว่าจะทำงานนี้จริงๆ?) “แน่ใจค่ะ”(รู้ใช่ไหมว่า ถ้าไปอยู่ตรงนั้นแล้ว จะถอยออกมากลางคันไม่ได้จนกว่างาน
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 1 อ้อนวอนมาเฟีย
ย้อนกลับไปเมื่ออาทิตย์ก่อน (พี่ยูริ ตอนนี้พี่อย่าเพิ่งกลับบ้านนะ)“ทำไม เกิดอะไรขึ้น!” เธอเอ่ยถามโรมัน น้องชายด้วยความร้อนใจ เพียงวินาทีแรกที่น้องชายบอกว่า ‘อย่าเพิ่งกลับบ้านตอนนี้’ นั่นทำให้เธอเริ่มรู้สึกเป็นห่วงคนทางบ้าน ตอนนี้เธอเลิกงานแล้ว และก็กำลังกลับบ้าน (พวกมันมาอีกแล้ว พ่อบอกให้ผมโทรหาพี่ แล้วบอกให้พี่อย่าเพิ่งกลับบ้าน)“ละ…แล้วตอนนี้พ่ออยู่ไหน?”(พ่อกำลังคุยกับพวกมัน แต่วันนี้หัวหน้ามันมาด้วย น่าจะจบยากอยู่อะ)“ตอนนี้ฉันถึงหน้าปากซอยทางเข้าบ้านแล้ว ฉันจะคุยกับพวกมันเอง”(ห๊ะ? พี่อย่าเพิ่งเข้าบ้านนะ พ่อกลัวว่าพี่จะไม่ปลอดภัย เลยบอกให้ผมโทรหาพี่เนี่ย)“เห็นฉันเป็นคนรักตัวกลัวตายมากรึไง ฉันก็เป็นห่วงพ่อ ห่วงแกนะโรมัน” (แต่ว่า…)“แค่นี้นะ ถึงบ้านแล้ว” เธอตัดสายจากน้องชาย ฝีเท้าชะลอความเร็วลงเมื่อเห็นรถหรูสีดำจอดอยู่หน้าบ้านสามคัน และมีชายชุดดำท่าทางน่ากลัวยืนมองเธออยู่นิ่งๆ แม้กลัว แต่ก็ต้องทำใจดีสู้เสือไว้ก่อน เคร้ง!!เสียงสิ่งของกระแทกพื้น ทำให้เธอรีบวิ่งเข้าไปในบ้านอย่างไม่คิดชีวิต ทันทีที่เข้าไปในตัวบ้าน ก็เห็นพ่อตัวเองกำลังถูกชายชุดดำรุมกระทืบ ส่วนโรมันที่พยายามเข้าไปช
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 2 เหตุผลที่เลือก
“อะไรนะ? กะ…แกรับงานอย่างว่าเหรอยูริ!” แวนด้า เพื่อนสนิทยูริตะโกนดังลั่นของคอนโดตัวเองทันทีที่ยูริบอกว่ารับงานอย่างว่ากับลี่จินไปแล้ว ทั้งตกใจและช็อคในเวลาเดียวกัน ยูริเคยบอกว่าไม่ชอบงานแบบนี้ และจะไม่มีวันรับงานที่เอาร่างกายเข้าแลกเงินอย่างเด็ดขาด หากแต่วันนี้ กลับกลายกลืนน้ำลายตัวเองเสียอย่างนั้น“ใช่”“…เหตุผล?” แวนด้าตั้งสติ ก่อนจะเริ่มถามยูริถึงเหตุผลที่รับงานแบบนี้“ฉันต้องการใช้เงินด่วน”“แค่นั้น?”เธอไม่กล้ามองหน้าแวนด้า แม้เป็นเพื่อนสนิทกัน หากแต่แวนด้าไม่เคยรู้ว่าบ้านเธอ ‘เป็นหนี้’ เพราะเธอไม่เคยเล่าให้ฟัง แวนด้ารู้แค่ฐานะทางบ้านเธอไม่ได้ดีอะไร ทำงานตั้งแต่อายุสิบหก ส่งน้องชายเรียนหนังสือ และเป็นเสาหลักของบ้าน ครอบครัวเธอ(เคย)มีกันสี่คน แต่ปัจจุบันเหลือเพียงสามคนเท่านั้น อีกทั้งแวนด้ายังเคยเตือนเธอหลายครั้งเรื่องของงาน ‘ปรนเปรอผู้ชายบนเตียง’ และยังห้ามไม่ให้เธอทำ ซึ่งเธอก็เชื่อฟังแวนด้าเสมอมา แต่ตอนนี้…เธอคงต้องเลือกปกป้องคนในครอบครัวของเธอก่อน “พูดมาให้หมดยูริ” น้ำเสียงแวนด้าเริ่มนิ่ง แววตาจ้องเพื่อนสนิทเพื่อรอคำตอบ “ฉัน…”“เหตุผลที่ทำให้แกต้องใช้เงินด่วน พูด!”“ก็ได้ ฉัน
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 3 ครั้งนี้ถือว่ารอดตัวไป
@Mar.L Clubก๊อก ก๊อก“เข้ามา”แอดดยูริเปิดประตูห้องพักส่วนตัวของมาร์ลิกซ์เข้ามาอย่างกล้าๆ กลัวๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเข้ามาในสถานที่ส่วนตัวของเจ้านายหนุ่ม ตั้งแต่รู้ว่าเขาคือเจ้าหนี้ของพ่อ มันก็ทำให้เธอไม่กล้าสู้หน้าเขาอีกเลย มาร์ลิกซ์ไม่ได้เข้ามาที่นี่หลายวัน นี่เป็นสัปดาห์แรกที่เขาเข้ามาตรวจงาน และเธอรับหน้าที่เป็นคนนำเครื่องดื่มมาให้ทุกครั้งที่เขามาที่นี่ ตึกตัก ตึกตัก เสียงเต้นของหัวใจดังสะท้านภายในอกซ้ายจนแทบจะหลุดออกมา เธอก้มหน้าเดินตรงไปยังจุดที่มาร์ลิกซ์นั่ง ซึ่งเขากำลังสูบบุหรี่อยู่ด้วย “เครื่องดื่มค่ะคุณมาร์ลิกซ์” “…” ไม่มีเสียงตอบรับจากเจ้านายหนุ่ม มือเล็กหยิบขวดแอลกอฮอล์วางลงโต๊ะกระจกลายหินอ่อนสีดำตามด้วยแก้วเปล่า ระหว่างกำลังปฏิบัติหน้าที่ ก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองมาร์ลิกซ์ และความเงียบของเขาพลอยทำให้เธอรู้สึก…อึดอัด “ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติม เรียกยูริได้ตลอดเลยนะคะ” “เทเหล้าให้ฉัน” “ได้ค่ะ” เธอกลับมานั่งคุกเข่าลงพื้นอีกครั้ง หยิบน้ำแข็งก้อนที่เป็นวงกลมใส่แก้วหนึ่งก้อน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำสีเหลืองอำพันมาเปิดแล้วเทลงแก้วอย่างระมัดระวัง เพราะเหล้าขวดนี้…ราคาหล
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 4 คนที่ต้องอยู่ด้วย…ตลอดทั้งคืน
“มีเรื่องอะไร?” เขาเอ่ยถามควินต์ คนสนิทที่เข้ามาขัดจังหวะด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก “คุณเซบที่เคยดีลธุรกิจกับนาย ตอนนี้ได้ขอยุติการดีลธุรกิจทั้งหมดไปแล้วครับ”“งั้นเหรอ?” เขาไม่ได้ตกใจที่เซบขอยกเลิกการทำธุรกิจร่วมกัน เพราะไม่ได้สนใจเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ใครจะอยู่หรือไปก็ช่างหัวมัน เขาไม่เคยอ้อนวอนขอให้ใครอยู่ ถ้าให้เดา เซบ คงถูก เจย์สัน ดึงตัวไปอย่างแน่นอน อะไรที่เป็นของเขา…เจย์สันมันชอบแย่ง ไม่ต่างจากหมาจรจัดหิวโซที่ชอบแย่งข้าวคนอื่นกินเจย์สัน คือศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขา มันเจ้าเล่ห์ไม่ต่างจากจิ้งจอก เรื่องแสดงละครสวมหน้ากากเป็นคนดีและโยนบทตัวร้ายให้เขา นั่นแหละคือสิ่งที่มันถนัด “ดูเหมือนคุณเซบ ก็น่าจะถูกเจย์สันดึงตัวไปอีกเหมือนคนอื่นๆ”“ถ้ามันอยากได้ก็ให้มันไป” เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะเสียดายอะไรแบบนี้ เจย์สันมันทำแบบนั้นเพราะอยากเอาชนะเขา “นิสัยชอบแย่งของคนอื่นแบบมัน ก็ได้แค่แย่งเท่านั้นแหละ” พูดจบ เขาเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำสีเหลืองอำพันขึ้นมาดื่ม หวังให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ช่วยขจัดอารมณ์หงุดหงิดที่คนสนิททำเสียไปก่อนหน้านี้ให้ลดน้อยลง จมูกยังคงจดจำกลิ่นหอมหวานของยูริ แม้เธอจะไม่ได้
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 5 คืนนี้อยู่…ปรนนิบัติมาเฟีย
“นั่งสิ…นั่งลงข้างๆ ฉัน” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยกับหญิงสาว ในขณะที่สายตาจ้องมองปานจะกลืนกิน ยูริยิ้ม และหย่อนตัวนั่งลงข้างกายมาร์ลิกซ์โดยเว้นระยะห่างเอาไว้เล็กน้อย มือเล็กวางไว้บนหน้าตักตัวเอง ด้วยความที่กระโปรงสั้นอยู่แล้ว เวลานั่งชายกระโปรงจึงเลิกขึ้นจนเกือบมองเห็นชั้นในที่สวมใส่ โชคดีที่ใส่ถุงน่องสีดำทับเอาไว้จึงยากที่จะมองเห็น และอีกทั้งห้องนี้ก็ไม่ได้สว่างมากด้วยพรึ่บ“???” เธอทำหน้างง เมื่อมาร์ลิกซ์นำสูทสีดำของเขาที่พาดอยู่ข้างหลังมาวางบนตักเธอ พอเงยหน้าขึ้นมองเขา เขาก็ไม่พูดอะไร หันไปพูดคุยกับผู้ชายที่นั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกันต่อ ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจว่าพวกเขาคุยอะไรกัน เพราะภาษาที่ใช้เป็นภาษาอังกฤษผสมกับจีน พอเข้าใจภาษาอังกฤษอยู่บ้างแต่ไม่ทั้งหมด“ไม่ดื่มเหรอ?” เสียงเข้มเอ่ยถามข้างใบหู ยูริที่นั่งคิดอะไรอยู่คนเดียวก็สะดุ้งโหยงและหันไปมองเจ้าของประโยคเมื่อครู่ ใบหน้าอยู่ใกล้กันมาก ใกล้จนสามารถมองเห็นกันและกันผ่านนัยน์ตาของอีกฝั่ง “ดื่มสิ” มาร์ลิกซ์ยื่นแก้วเครื่องดื่มให้หญิงสาว เธอรับมาและยิ้มขอบคุณ ไม่กล้าพูดออกเสียงเพราะกลัวมาร์ลิกซ์จำเธอได้ แววตาที่เขามองเธอไม่ต่างอะไรจากสัตว์ป่าดุร้า
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 6 ครั้งแรกกับมาเฟีย NC+++
“ที่นี่บ้านคุณเหรอคะ?” เธอเอ่ยถามมาร์ลิกซ์ที่เดินนำอยู่ข้างหน้า สายตาพลางกวาดมองไปรอบๆ สถานที่แปลกใหม่สวยงามดูหรูหรา แต่ในขณะเดียวกันก็มีกลิ่นอายของความมีอำนาจแฝงอยู่ เดาว่าคงเป็นบ้านเขาแหละ เพราะมีรูปเขาและครอบครัวติดบนผนัง “ใช่” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะก้าวขาเข้าไปในลิฟต์ที่ใช้ขึ้นไปข้างบนชั้นสาม ซึ่งเป็นโซนส่วนตัวของเขาโดยเฉพาะ บอกตามตรงว่ากลิ่นหอมหวานจากตัวยูริ ปั่นป่วนอารมณ์ปรารถนาของเขาได้ดีไม่น้อย แถมชุดที่เธอสวมใส่ยังมีส่วนทำให้อารมณ์ความต้องการในกายเขาเพิ่มขึ้นอีกด้วย คืนนี้เธอไม่โชคดีเหมือนคืนนั้นแน่!“บ้านคุณมาร์ลิกซ์สวยจังเลยนะคะ” บ้านเขาสวยจนเธออดชมออกมาตรงๆ ไม่ได้ “ไปหยิบเหล้าที่อยู่ตรงนั้นมาให้ฉัน” “ดะ…ได้ค่ะ” เธอเดินไปหยิบเครื่องดื่มตามที่เขาบอกมา โดยมีหลายยี่ห้อมาก ส่วนใหญ่นำเข้ามาจากต่างประเทศทั้งนั้น เขาไม่ได้บอกว่าต้องการแบบไหน เธอจึงหยิบยี่ห้อที่เขาชอบดื่มเป็นประจำมา และเดินกลับไปหาเขาซึ่งนั่งรออยู่ตรงโซฟา เบื้องหน้าเขาคือประตูเชื่อมออกไปยังสระว่ายน้ำ “ให้ยูริรินให้เลยไหมคะ?”“นั่นมันหน้าที่ ที่เธอต้องทำอยู่แล้ว” ยูริไม่พูดอะไร เริ่มเทแอลกอฮอล์ลงแก้วให้มาร์ลิกซ์หล
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 7 ผู้หญิงบนเตียง NC++
“ครางชื่อฉันแบบนี้ สงสัยอยากโดนฉันเอาแรงๆ”ปึก! ปึก! ปึก!!“อ๊ะๆๆๆ ระ…แรงเกินไปรึเปล่าคะ อึก! อื๊อๆ!” แรงกระแทกจากมาร์ลิกซ์ทำให้ประโยคที่ยูริพูดออกมาดังอย่างกระท่อนกระแท่น เสียงเนื้อกระทบกันดังระงมไปทั่วห้องนอนประสานเสียงครางทั้งสองคน “ซี๊ดดด เสียวฉิบ”เพี๊ยะ!“อ๊ะ!!” เธอสะดุ้งและร้องเสียงหลงทันทีที่ฝ่ามือหนาของเขาปะทะลงแก้มก้นจนรู้สึกแสบคัน เธอกำหมอนใบใหญ่แน่นเพื่อระบายความรู้สึกทรมาน ความเสียวซ่านแผ่ขยายไปทั่วร่างกาย นี่เป็นครั้งแรกที่มีเซ็กซ์กับผู้ชาย แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็น…เจ้านายเธออีกด้วย แก่นกายขนาดใหญ่ครูดเสียดไปมากับร่องรักคับแคบจนหญิงสาวรู้สึกแสบคัน จุก และเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน แม้พยายามบอกเขาเบาลงกว่านี้ แต่เหมือนยิ่งบอก เขาก็ยิ่งเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ปึก! ปึก! ปึก!“อ๊ะ อ๊า~” “ครางออกมาซี๊ดดด อย่างนั้นแหละ ฉันชอบเสียงครางหวานๆ ของเธอยูริ” เสียงกระเส่าดังคลอเคลียร์ข้างใบหูยูริ ริมฝีปากหยักได้รูปขบเม้มตามต้นคอจนเป็นรอยรักสีช้ำ ปกติเขาไม่เคยฝากรอยพวกนี้ไว้บนร่างกายผู้หญิง แต่สำหรับยูริ เขาไม่อาจห้ามใจให้ทำไว้ไม่ได้จริงๆ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เขา…แทบเป็นบ้า
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 8 ย้ายมาอยู่ที่นี่…
เธอเดินกะเผลกออกมาจากห้องน้ำในเสื้อคลุมสีดำตัวเดิมหลังจากอาบน้ำเสร็จ ส่วนมาร์ลิกซ์ไม่ได้อยู่ที่นี่ เธอถือโอกาสที่เขาไม่อยู่เดินสำรวจห้องนอน โดยมีผ้าม่านสีดำบดบังแสงแดดจากข้างนอกเพื่อไม่ให้ส่องเข้ามาภายในได้ และมันอดทำให้เธอนึกถึงแวมไพร์ไม่ได้ เพราะว่าแวมไพร์กลัวแสงแดด“คุณมาร์ลิกซ์ตอนเด็กเหรอเนี่ย…” ปากเล็กพึมพำคนเดียว หลังจากหยิบกรอบรูปที่วางอยู่มุมหนึ่ง ซึ่งเป็นรูปเด็กผู้ชายในชุดโรงเรียนนานาชาติยืนทำท่าเก๊กหล่ออยู่ขึ้นมาดู เขามีรังสีความอันตรายฉายออกมาตั้งเด็กเลยเหรอเนี่ย เพราะขนาดเธอดูรูปเขาตอนเด็กๆ ยังรู้สึกเลยว่าเขาดูน่ากลัวไม่ต่างจากปัจจุบัน “แต่ว่าตอนเด็กดูเป็นคนดีมากกว่าตอนนี้เยอะ “กำลังนินทาฉันอยู่เหรอ” เฮือก! เธอสะดุ้งเฮือก เมื่อเสียงเข้มของมาร์ลิกซ์ดังขึ้นมาจากข้างหลัง รีบวางกรอบรูปเขาตอนเด็กลงที่เดิมและหมุนตัวกลับไปหาเขาพร้อมยิ้มแห้งให้ “มาเงียบๆ ไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลยนะคะ” ดีนะไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเขาออกไปเยอะ “มะ…มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอคะ ทำไมหนูไม่ได้ยินเสียงปิดประตูเลย” เขาเดินผ่านประตูเข้ามาเหรอ? หรือหายตัวเข้ามา? เพราะเธอไม่ได้ยินเสียงเปิดหรือปิดประตูจริงๆ หรือมั
Magbasa pa
เมียมาเฟีย 9 ท้าทายมาเฟีย
เธอนั่งถอนหายใจออกมาเบาๆ บนรถหรูราคาแพงหลายล้านของมาร์ลิกซ์ ซึ่งเขาให้คนขับรถของเขามาส่งเธอที่บ้าน ระหว่างทางกลับก็พลางนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปด้วย เธอก้มมองเช็คเงินสดในมือที่มาร์ลิกซ์เขียนให้จำนวนหนึ่งล้านบาท เงินจำนวนนี้ถือว่าเยอะมากสำหรับเธอ หากแต่มันกลับน้อยนิดสำหรับเขา ‘เธอต้องย้ายมาอยู่กับฉันที่นี่ เป็นเวลา3เดือน’เรื่องนี้เธอคิดหนักมากว่าจะเอายังไงดี เพราะมาร์ลิกซ์ต้องการให้เธอย้ายไปอยู่ด้วยในระหว่างทำหน้าที่ ‘ผู้หญิงบนเตียง’ ให้เขาเป็นเวลาสามเดือน เธอจะบอกครอบครัวยังไง เขาไม่ยอมให้เธอคิดและตัดสินใจเอง เพราะเขาพูดและตัดสินใจแทนเธอเองหมดทุกอย่างแล้ว“จอดหน้าปากซอยก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเดินเข้าไปเอง” เธอบอกคนขับรถของมาร์ลิกซ์ ขืนให้ขับไปส่งถึงหน้าบ้าน มีหวังพ่อกับน้องแตกตื่นแน่ “นายให้ส่งถึงบ้าน”“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่อยากทุกคนที่บ้านสงสัย” เธอบอกเหตุผลเขา สุดท้ายคนขับรถของมาร์ลิกซ์ก็ยอมจอดให้ แต่ขับเข้ามาแล้วเกือบถึงหน้าบ้านเธอ เธอกล่าวขอบคุณก่อนจะเปิดประตูรถแล้วก้าวลงมา ทว่าตอนนั้นกลับเป็นจังหวะที่โรมันเดินเอาขยะออกมาทิ้งหน้าบ้านและเห็นเธอเข้าพอดี แบบนี้เธอจะอธิบายกับน้องชายยังไง “นั่
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status