LOGINภาพตรงหน้าคือแสงแดดยามสายที่ส่องผ่านม่านโปร่งของห้อง แอลฟ่านอนอยู่บนเตียง สายระโยงระยางทั้งสายน้ำเกลือ สายให้ออกซิเจน บางจุดบนร่างมีผ้าก๊อซพันแผลแน่นหนา เขาโดนกระสุนที่ฝังในเนื้อ 3 นัด และเฉี่ยวถากจนได้แผลลึกอีก 2 จุด โชคดีที่ไม่โดนจุดสำคัญและแพทย์ผู้เชี่ยวชาญสามารถผ่าตัดเอาหัวกระสุนออกได้ครบถ้วนผล
แอลฟ่า ที่กำลังเจ็บไหล่ แต่ยังคงกุมปืนของตนเอง สะบัดแขนขวา ชักปืนขึ้นเล็ง ข้ามไหล่เม็ดทรายที่หมอบกับพื้น และใช้ร่างกายของเขาเองบดบังกระสุนให้เธออย่างไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่นิด…“มอบตัวซะ ๆ ๆ” เสียงตำรวจที่มาถึงรีบเข้าลอบพื้นที่ทันทีและเตรียมยิงวิสามัญดาวทันที เพราะตอนนี้เธอคลั่งจะทำให้มีผู้บาดเจ็บมา
________เสียง “ป้า!” ที่เม็ดทรายอุทานออกมาด้วยความตกใจ ดังก้องไปในโถงห้องพักผู้ป่วย ยามนี้ป้าแม่บ้านนอนหมดสติอยู่กับพื้น เลือดสีแดงฉานไหลอาบบริเวณศีรษะ จังหวะหัวใจเม็ดทรายเต้นระส่ำ เธอพยายามหันมองรอบข้างอย่างไร้ทางออกเม็ดทรายก็ใช้มือเท้ากำแพงยันตัวหนีอีกทาง พร้อมกับกุมท้องที่ปวดหนึบอยู่ สภาพร่าง
“ฉันจะไม่ร้อง...ฉันจะเข้มแข็งค่ะ” เม็ดทรายพยายามยกมือปาดน้ำตา แต่ริมฝีปากบางก็เม้มแน่น ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจที่มีต่อเขาอย่างห้ามไม่อยู่เจ็ดวันผ่านไป ในทุกวัน แอลฟ่าจะโทรให้เม็ดทรายได้ร่วมสวดอภิธรรมศพพ่อเธอทุกคืน แม้ว่างานจะไม่ได้ใหญ่โต ไม่มีแขกมากมาย แต่ก็จัดขึ้นอย่างสวยงามตามหลักชาวพุทธอย่างครบ
“ต่อไปนี้…ถึงเธอจะไม่มีพ่อแล้ว... แต่เธอยัง...มีฉันนะ”“มีคุณงั้นเหรอ...คุณที่ขู่จะฆ่าฉันอยู่ทุกวันเนี่ยนะ” เธอสบตาเขานิ่ง ๆแอลฟ่ากัดฟันแน่น เขาเข้าใจดีว่าทำไมเธอถึงไม่เชื่อ“ถ้าฉันจะฆ่าเธอจริง ๆ …เธอตายตั้งแต่วันแรกที่นอนแก้ผ้าข้างลูกน้องฉันแล้วเม็ดทราย” เขาเดินเข้ามาใกล้ ค่อย ๆ เอื้อมมือไปจับมือข
ในวินาทีนี้เขารับรู้ได้เลยว่าเขาเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน และเขารู้ใจตัวเองแล้วจริง ๆ ว่าแม้ว่าเขาจะไม่อยากมีพันธะ ไม่อยากมีลูก แต่พอเห็นคราบเลือดพวกนั้น ใจมาเฟียที่หยาบกระด้าก มันก็เจ็บขึ้นมาอย่างยากจะอธิบายได้ชั่วโมงที่ยาวนานที่สุดในชีวิตของแอลฟ่าแอลฟ่ากำหมัดแน่น เดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน สมองข
“เฮือก...อึก แคร่ก ๆ” เม็ดทรายพยายามกลั้นหายใจเอาไว้และดิ้นเพื่อหวังให้หลุดจากพันธนาการที่มัดรั้งเธอเอาไว้จนกระทั่งเธอเริ่มไม่ไหว ร่างกายเริ่มไร้ความรู้สึกก่อนที่มันจะเริ่มแน่นิ่งแอลฟ่าที่กำลังจะเดินกลับเข้าฝั่ง เขาเองก็เริ่มรับรู้ว่าระดับน้ำมันเพิ่มสูงมากขึ้น ทั้งที่เขาตัวสูงแต่น้ำมันขึ้นมาเกือบ ๆ
ตอนที่ 25 บทลงโทษของคนทรยศเสียงคลื่นทะเลยามบ่ายสาดกระทบชายฝั่งขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า น้ำทะเลวันนี้ขึ้นสูงกว่าปกติ ลมทะเลเองก็พัดแรงขึ้นราวกับกำลังมีพายุลูกใหญ่สายลมเย็นแรง ๆ พัดกระทบใบหน้าสวยปลุกให้คนที่กำลังหลับรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในทันที ก่อนที่คลื่นลูกใหญ่จะซัดปะทะเข้าร่างบางจนแผ่นหลังสวยของเธอพ
ตอนที่ 24 คนทรยศ“นะนาย?” ดาวที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านอยู่ พอหันไปเห็นหน้าของแอลฟ่า ก็ปล่อยสายยางหลุดจากมือและก้มหน้าหลบตาของเขาอย่างผิดสังเกต“ไหนนายบอกว่าจะกลับพรุ่งนี้ไงเหรอคะ?” ดาวทำทีตกใจ ทั้งทีเธอรู้อยู่แล้วว่าแอลฟ่าจะกลับมาวันนี้ เพราะงานทั้งหมดมันเสร็จก่อนกำหนดแล้ว“ฉันจะกลับวันนี้พรุ่ง
“ในเมื่อมึงลองดีกับกู ได้!” แอลฟ่าตวาดลั่นอีกครั้งปัง ๆ ๆ ๆ ปืนยิงไปทั่วสารทิศแบบระรัวเพล้ง ๆ ๆ ๆ กระจกทุกบานภายในห้องแตกกระจายเป็น เสี่ยง ๆ แอลฟ่าระบายความโกรธซึ่งกำลังแผดเผาอยู่ในใจเขาตอนนี้ ออกมาอย่างไม่มียั้ง ทั้งที่จริงเขาอยากจะเล็งปืนไปที่ทั้งคู่ แต่พอมองใบหน้าของทั้งเจย์และเม็ดทรายที่มองเ







