เผด็จการรักคลุ้มคลั่ง

กลางเมือง

ย่านตึกธุรกิจ

ตุบ!

ผวะ!

อ๊ะะะ! อ๊าาาส์

เสียงครวญครางผสมผสานเสียงทุบตีบนพื้น เมื่อทราบว่าถูกยักยอกเงินส่วนกลาง จึงทำให้ผู้ที่อยู่สูงสุดของห่วงโซ่ลงมาจัดการด้วยตัวเอง

"ยอมแล้ว ฮึก~อย่าทำผมเลย" ชายวัยสามสิบต้นๆ ยกมือไหว้ทั้งเลือดท่วมตัว

"มึงมันเลี้ยงไม่เชื่อง" เขาจ้องดุ

"ผ..ผมยอมแล้ว ผมยอม"

เพียะ!

อ๊าาาา~

เสียงครางสนั่นเพราะเขากำลังจับภรรยาของผู้กระทำผิดกระแทกต่อหน้า ร่างสวยงามเปลือยล่อนจ้อนถูกกระทำชำเราไม่สามารถขัดขืน

หลังลงโทษจนหนำใจ ก็โยนเศษถุงยางอนามัยทิ้งลงพื้นเบื้องหน้าของผู้เป็นสามี รอยยิ้มร้ายกาจดูเย็นชาไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

"ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับคุณโซแบด" เสียงของชายทรยศยังคงอ้อนวอนแม้ตอนนี้ใบหน้าจะมองเห็นเพียงแค่เลือนรางเพราะถูกซ้อมหนัก

"เมียมึงเอาไม่มันเลยว่ะ"

"โปรดไว้ชีวิตผมด้วย จะฆ่ามันก็ได้!"

"ให้กูฆ่าเมียมึงแล้วปล่อยมันไปเนี่ยนะ"

"ผมยอมแลกกับเมียสุดที่รักเพื่อแสดงให้เห็นว่าผมสำนึกผิดและยอมจำนนต่อคุณจริงๆ"

ภรรยาที่เปลือยกายลุกขึ้นยืนชี้หน้าด่ากราด

"ไอ้เฮงซวยไอ้สารเลว! ไอ้เหี้ยยย"

"หุบปากไปเลย!!"

"กูไม่น่ารักคนอย่างมึงเลย ฮึก~"

"เสือกโง่เองนี่หว่า"

หลังจากโต้เถียง โซแบดยืนสูบบุหรี่ควันสีขาวคลุ้งไปทั่ว สายตาเฉียบแหลมมองไปโดยรอบที่เละเทะเนื่องจากสั่งให้ลูกน้องจัดการทุกคนที่เกี่ยวข้อง ก่อนเขาจะหยิบปืนพกขึ้นมา

ปังงงง!

'กริ๊ดดดดดด!'

กระสุนเจาะเข้ากลางหน้าผากของชายทรยศนอนจมกองเลือดเสียชีวิตทันที โดยมีเสียงกรีดร้องของภรรยาทรุดลงกับพื้นเพราะตื่นตระหนก

โซแบดเดินเข้ามาใกล้พูดกับศพที่แน่นิ่ง

"กูไม่มีวันยกโทษให้กับคนที่หักหลัง บทลงโทษเดียวของคนทรยศก็คือ..ตาย!!"

ลูกน้องมือขวาคนสนิทที่ยืนไม่ห่างเอ่ยถาม

"แล้วผู้หญิงจะเอายังไงครับ"

"เอาไปขายที่ซ่องให้พวกฝั่งเหนือแล้วจัดการเผาที่นี่ให้สิ้นซาก สมบัติทุกชิ้นของไอ้สารเลวนั่นตอนนี้เป็นของกู ไม่เว้นแม้แต่เมียของมัน!"

"ครับนาย"