เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.2 ไอดอลชื่อดัง

ด้านแทคิณเมื่อรับรางวัลจากผู้จัดงานเสร็จแล้ว ร่างสูงในชุดเรสซิ่งสูทก็ลงจากเวทีมายังเต้นท์ของนักแข่งด้านล่างแต่นั้นก็มิวายที่เหล่าแฟนคลับตามมาถ่ายภาพของตนในระยะ หนึ่งร้อยเมตร เป็นที่ส่วนตัวของเขาและกลุ่มเพื่อนๆ ที่ตอนนี้มีไอ้โรม ไอ้ราม ไอ้มอส ไอ้วาคิม ที่นั่งรอผมอยู่ภายในเต้นท์

“เก่งมากครับ ไอ้ไอดอลหล่อแต่สู้กูไม่ได้” รามที่เห็นแทคิณเดินเข้ามาในเต้นท์ถึงกับ ปรบมือชมเพื่อนสนิทไม่ขาดปาก

“เหอะ ชมกูยังไง ให้เข้าตัวเองเหอะ” เสียงทุ่มเอ่ยกับเพื่อน

“คืนนี้ร้านไหนดี กูพร้อมอัดฉีดมึงเว้ยเพื่อนรัก” ด้านวาคิมที่แทคิณยอมลงสนามในรอบปี ถึงกับอาสาเป็นเจ้ามือคืนนี้เสียเองที่เพื่อนนั้นลงแข่งแทนตน

“ง่ายๆ กลับไปตี้ที่ กทม ดีกว่า” คนถูกถามเสนอ

“เชี่ยอยู่พัทยาแล้ว มึงจะรีบกลับ กทม ทำเชี่ยไรหว่า พริตตี้สาวสวยๆ ตัวเด็ดๆ อยู่ที่นี่กันทั้งนั้น” รามที่แทคิณว่ามาเช่นนั้น คนที่อยากจะฉลองที่พัทยาถึงกับเสนอ

“ไอโรม กูได้ข่าวว่าน้องมะปรางมาด้วยเหรอ เห็นสาวๆ มอ.เรามากันเต็มเลย ใช่ไหม”

“เกี่ยวไรกับกู ถามผัวเขาสิ” คนถูกถามเบนสายตามาที่เพื่อน แต่นั้นแทคิณกับถูกรามมองแรง

“ฟัค ไอ้แทคิณ มึงอย่าเล่นกู” รามที่เพื่อนว่ามาเช่นนั้น ถึงกับมองหาแฟนสาวกันยกใหญ่ แต่นั้นก็ถูกเพื่อนอำเล่นเท่านั้น ท่าทางของรามทำเอา เพื่อนในกลุ่มนั้นหลุดขำ

“เหอะ กลัวเมีย แต่แม่งก็อยากซุกสาว สัสราม” แทคิณว่าให้รามไปหนึ่งดอก แต่นั้นกับได้สายตาดุๆ ของเพื่อนมาแทน

“เชี่ยโรม มึงว่าไง ร้านแถวนี้ หรือกลับ กทม” แทคิณเห็นโรมนั่งนิ่งถึงกับเบนสายตาไปหาเพื่อน

“มึงเลือกดิ กูอะได้หมด จะกลับกทม ก็ไม่มีปัญหา ยังพอมีเวลา” โรมหันมาเอ่ยกับแทคิณตามใจไอ้คนคว้าแชมป์ละกัน

“ไงเชี่ยโรม มึงอยากกลับกทมไปกับมันละวะ แม่งหรือกลัวทะเลาะกับเมีย เหมือนคราวก่อนอะดิ” วาคิมว่าให้โรม

“สัส เชี่ยคิมพูดมากวะ”

“งั้นตามนั้นนะ” เมื่อโรมว่ามาเช่นนั้น แทคิณจึงเลือกที่จะกลับไปฉลองที่ กทม แทนที่พัทยาเพราะแฟนคลับอยู่ที่นี่เยอะ ขืนอยู่แถวนี้ต่อเขาอาจจะถูกจับตามอง เขาไม่ชอบที่มีคนคอยถามเพราะวันนี้เขามาส่วนตัว ไม่ได้มากับทางผู้จัดการ ถึงจะเป็นไอดอลบุคคลที่มีชื่อเสียงแต่ก็ต้องการเวลาส่วนตัวนะครับ

เมื่อตกลงกับพวกเพื่อนๆ กันได้แล้ว ผมจึงแยกตัวออกมาเพื่อจะเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดสีดำ และกางเกงยีนส์สีซีดธรรมดาเพื่อกลับกรุงเทพ แต่ขณะที่ร่างสูงเดินออกมาจากห้องรับรองที่ทางสนามเตรียมไว้ให้นั้น

!! ปรึก !! ในจังหวะที่เดินออกจากห้องนั้นมาร่างสูงกับปะทะเข้ากับร่างบางพริตตี้สาวสวยอีกคนที่ถือแก้วกาแฟเดินมาชนผม

!! โอ้ย...!! เสียงคนที่ชนผมร้องออกมา

“อ่า...เชี่ย” เต็มๆ ครับน้ำร้อนๆของกาแฟ อ่าร้อนชิบหาย

ร่างบางเสื้อก้ามเอวลอยสีชมพูโชว์สะดื้อไร้ไขมัน กระโปรงสีขาวจีบทวิสยาวเพียงไม่กี่คืบ ผมยาวสีดำดัดปลายรวบทรงสูงไว้ครึ่งหัว พรีน พรีนรดา ใบหน้าสวยเก๋สไตล์สาวเอเชีย ถึงกับใจกระตุกวูบ ชะงัก วินาทีที่ฉันสบตาเข้ากับผู้เคราะห์ร้ายที่ฉันซุ่มซ่ามไปชนเขาเข้าอย่างจังๆ ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าหานะ แต่มันเป็นอุบัติเหตุ ความซุ่มซ่ามของฉันเองล้วนๆ เมื่อคู่กรณีที่เป็นคนดังมองด้วยสายตาเอาเรื่อง ใบหน้าสวยหวานถึงกับซีดเผือก ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ ให้ตายเถอะผู้ชายคนนี้เขาเป็นไอดอลใบหน้าหล่อเหลายิ่งดูใกล้ๆ ในระยะประชิดตัวคือดีย์ไม่ไหว หล่อจึ้ง ดูดีมากๆ แต่สายตาของเขาที่มองฉันในตอนนี้สิ มันช่างขัดกับหน้าไอดอลหล่อๆ ของเขานัก เขาดูน่ากลัวเอามากๆ

“เธอ...” เสียงเข้มเอ่ยกับร่างบางในชุดพริตตี้สวย

“เออ ฉัน...ฉันขอ...ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะชนนาย” ร่างบางที่ก้าวถอยหลังกลับทางเดิม กับถูกคนขายาวก้าวตามมา แต่นั้นคนตัวเล็กนั้นกับถูกร่างสูงดันแผ่นหลังติดผนัง

^_^ อึก !! คนที่ถูกชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาไอดอลชื่อดังของเมืองไทยก้าวตามแผ่นหลังบางชนเข้ากับผนังสีขาวในระยะใกล้ชิด ถึงกับหัวใจสั่นเต้นแรง

!! ตึก ตึก !! ให้ตายเถอะสั่นหมดแล้ว ใจฉัน นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน