เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท

last updateLast Updated : 2026-01-30
By:  Kim NayeolCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
168Chapters
3.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้” “แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม “เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว “เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก “ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า “ก็ไม่ขนาดนั้น” “จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา “ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

View More

Chapter 1

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.1 ไอดอลชื่อดัง

Lunara Angkasa tidak pernah membayangkan bahwa pimpinan yang tiba-tiba diturunkan perusahaan adalah ayah biologis putrinya. Seandainya tahu akan bertemu Kayden Narasoma di sini, Lunara tidak akan datang ke perusahaan ini apa pun alasannya.

Dalam beberapa hari terakhir, departemen sudah ramai membicarakan bahwa akan ada pimpinan muda berbakat yang langsung ditempatkan dari pusat. Katanya, pria itu adalah putra keluarga presdir grup perusahaan ini yang terlahir kaya raya.

Setiap pencapaian dalam riwayat hidupnya adalah pencapaian yang tak mungkin dikejar oleh orang-orang biasa seperti mereka.

Pria yang berdiri di ruang rapat itu memasukkan satu tangan ke saku. Setelan jas khusus yang dikenakannya, membuatnya tampak anggun dan berkelas. Tubuhnya tinggi tegap, sisa-sisa kekanakan masa lalu telah diasah menjadi sorot ketajamanan. Meski masih muda, wibawanya terasa mengintimidasi.

Jemarinya yang tegas menggenggam remote, sambil memaparkan isi PPT dengan lancar. Suara yang rendah dan merdu itu bergema di seluruh ruang rapat. Tak seorang pun berani menarik napas terlalu keras, takut kesan pertama di hadapan atasan baru ini terlihat gugup.

Lunara berharap bisa menundukkan kepala sedalam mungkin.

Sayangnya, lantai ruang rapat dipoles hingga mengilap. Bukan hanya tak ada celah untuk bersembunyi, pantulannya malah menyorot jelas wajah Lunara yang canggung dan tertekan.

Lunara memang tahu bahwa perusahaan ini milik Keluarga Narasoma, tetapi dia tidak menyangka Narasoma yang dimaksud adalah milik keluarga Kayden. Jari-jari kaki Lunara menekan lantai, punggungnya basah oleh keringat dingin. Rasa sesak menyeruak ke dadanya.

Sudah tiga tahun. Tiga tahun mereka tidak bertemu, dan tiga tahun pula sejak mereka putus.

"Siapa penanggung jawab proyek ini?"

Dari depan, terdengar suara yang dingin dan berjarak. Tatapan pria itu menyapu seluruh karyawan di bawah, membuat suasana seketika mencekam dan tak seorang pun berani bersuara.

Kayden mengerutkan kening, lalu meninggikan suaranya. "Bahkan proyek yang kalian tangani sendiri juga lupa?"

Rekan kerja di sebelah Lunara berdiri dengan gemetar, suaranya penuh ketakutan. "Pak Kayden, saya yang bertanggung jawab."

Entah hanya perasaannya atau bukan, pada saat Lunara mengangkat kepala, pandangannya seolah bertemu dengan Kayden. Tatapan itu terasa membeku di udara, membuat Lunara lupa bernapas sejenak.

Kayden segera mengalihkan pandangan dan berkata dengan nada kesal, "Bagian-bagian ini perlu diperbaiki. Dengan hasil seperti ini, bagaimana kalian berani mengajukannya?"

Lunara menghela napas lega. Dia pikir, Kayden seharusnya tidak melihatnya. Lunara yang sekarang sudah sangat berbeda dari Lunara tiga tahun lalu.

Dia menundukkan kepala, berusaha meredam keberadaannya. Tatapannya terpaku pada lantai, sampai tiba-tiba Lunara melihat sepasang sepatu kulit mahal yang disemir mengilap berhenti tepat di hadapannya.

Seluruh tubuhnya terasa seolah-olah dilempar ke laut dalam. Air asin yang menyesakkan seolah menelan napas Lunara, membuat tangan dan kakinya mati rasa seketika.

Kayden berdiri di sampingnya.

Rekan kerjanya buru-buru membela diri, "Pak Kayden, ini sudah melalui umpan balik klien ...."

Remote di tangan Kayden dilempar ke atas meja. Dia mengangkat kepala, sorot matanya dingin dan tajam saat menatap rekan Lunara sambil berkata perlahan, "Rencana yang belum matang tetaplah belum matang. Standar kerjamu itu menjadikan klien sebagai tameng?"

"Atau kamu mengira tempat kerja ini arena main rumah-rumahan?"

Tatapan itu sarat penilaian dari posisi yang lebih tinggi. Namun, bukan rekan Lunara yang sedang melapor yang ditatapnya, melainkan ... dirinya.

Semua orang menunduk menatap punggung kaki masing-masing, takut amarah Kayden menjalar ke diri mereka. Lunara menarik napas dalam-dalam. Dia berusaha menenangkan diri.

Kayden melanjutkan, "Perbaiki dulu, baru ajukan lagi."

"Baik, Pak."

Saat semua orang akhirnya menghela napas lega, pandangan Kayden pun tertuju pada Lunara.

Wajah itu tetap cantik seperti dulu, hanya tubuhnya terlihat jauh lebih kurus. Kini dia mengenakan gaun kerja bergaya profesional, rambutnya tersanggul rapi di belakang telinga. Kulitnya masih pucat cerah seperti sebelumnya, tetapi lingkar hitam dan kelelahan di bawah matanya tak bisa disembunyikan.

Tatapannya sama sekali tidak mengarah kepada Kayden.

Kayden menyunggingkan senyum sinis. "Kalau lain kali masih bawa proposal seperti ini, tanggung sendiri akibatnya."

Jari-jarinya yang panjang mengetuk meja di hadapan Lunara. Lunara tahu betul, itu pertanda suasana hatinya sedang sangat buruk.

Sorot mata hitam itu menyimpan emosi yang sulit ditebak. Cukup dengan satu tatapan saja, telapak tangan Lunara sudah basah oleh keringat. Untungnya, Kayden tidak berkata apa-apa lagi dan beralih menanyakan perkembangan proyek lainnya.

Betis Lunara bergetar pelan.

....

Setelah rapat selesai.

Lunara kembali ke meja kerjanya bersama rekan-rekan lain. Setelah duduk dan meneguk setengah gelas air, barulah perasaannya sedikit tenang.

Proyek yang dikritik Kayden juga termasuk proyek kelompok Lunara. Akibatnya, hampir seluruh departemen harus lembur.

Rekan di sebelahnya mengeluh, "Atasan baru pasti mau unjuk taring. Kita ini dijadikan contoh. Lunara, kamu tahu nggak kenapa Pak Kayden berdiri lama sekali di dekat kita? Aku hampir mati ketakutan."

Lunara tertegun sejenak.

Kayden berdiri di dekat mereka, kemungkinan untuk mendengar jawaban rekan kerja dengan lebih jelas. Namun ketika kelompok proyek lain memberikan laporan, dia tetap tidak pergi. Dia terus berdiri di sisi Lunara.

Lunara tidak berani mengangkat kepala. Begitu rapat berakhir, dia segera pergi dengan tergesa-gesa dan tidak berani menoleh sedikit pun.

Melihat sikap Kayden, sepertinya dia memang sudah melupakan masa lalu mereka yang singkat dan kacau itu. Jika tidak, mengapa dia bisa berdiri di samping Lunara begitu saja tanpa bereaksi apa pun.

Hanya ketika sudah tidak peduli, seseorang bisa bersikap setenang itu.

Dulu, Kayden adalah primadona Fakultas Ekonomi Universitas Andara, empat tahun berturut-turut menyandang gelar idola kampus. Kisah cintanya dengan Lunara sempat menghebohkan banyak orang.

Saat itu, banyak yang mengatakan bahwa Lunara menjadikan Kayden simpanan. Lunara menggunakan uang untuk mengikat pria itu, membuat Kayden menjual dirinya demi dia.

Lunara sendiri pernah berpikir begitu. Bagaimanapun, Kayden kala itu tampak seperti mahasiswa miskin. Namun, uang yang diberikan Lunara tidak pernah dia terima.

Hingga hari ulang tahun Kayden tiba, Lunara masuk ke akun aplikasi belanja milik Kayden. DIa berniat melihat barang-barang mahal apa yang dimasukkan Kayden ke keranjang tapi tak pernah dibeli, agar Lunara bisa memesankannya sebagai hadiah.

Namun, Lunara melihat pesan pribadi Kayden dengan orang lain di aplikasi itu. Orang itu memanggil Kayden dengan sebutan mesra, "Kak Kay".

Bahkan berkata bahwa Kayden terlihat bukan tipe orang yang akan menyukai Lunara.

Saat itu, Lunara merasa tercengang, tubuhnya langsung mematung dari ujung rambut hingga ujung kaki. Namun tidak apa-apa. Kayden tidak membalas pesan tersebut, jadi hadiah itu tetap dibeli.

Saat Kayden menerima hadiah itu di pesta ulang tahunnya, dia tidak tampak terkejut atau senang. Dia hanya mengucapkan terima kasih dengan datar. Dengan memanfaatkan waktu ke toilet, Lunara pergi membayar tagihan.

Saat kembali, dia mendengar suara-suara penuh sindiran dari dalam ruang privat.

"Kalau bukan karena Lunara yang nggak tahu malu dan ngotot menempel sama Kak Kay, mana mungkin Kak Kay mau sama perempuan sekampungan seperti itu."

"Benar. Cuma punya sedikit uang saja sudah merasa hebat."

Kayden mengucapkan satu kalimat yang terdengar jelas di telinga Lunara, "Sebenarnya aku juga nggak pernah menganggap Lunara penting."

Tawa riuh orang-orang di sekitarnya menelan sisa ucapannya.

"Sudah kubilang, Kak Kay pasti nggak tertarik sama orang kaya dadakan seperti itu."

Lunara tidak pernah bisa melupakan perasaan saat itu. Dadanya terasa sakit sampai sulit bernapas, tangan dan kakinya mati rasa seperti tersetrum. Kebetulan, saat itu keluarga Lunara juga sedang mengalami masalah. Ayah Lunara, Orion Wikara, kemudian mengirimnya ke luar negeri.

Sekali pergi, tiga tahun telah berlalu.

Tiga tahun kemudian dia kembali. Siapa sangka, atasan yang tiba-tiba ditempatkan di perusahaan ini adalah Kayden?

Bahkan jika dipukuli sampai mati sekalipun, Lunara tidak akan pernah menyangka bahwa Kayden yang dulu harus mengandalkan kerja paruh waktu dan beasiswa hanya untuk makan, ternyata adalah putra tunggal Grup Narasoma.

Namun melihat sikap Kayden barusan, sepertinya Kayden berniat berpura-pura menjadi orang asing baginya.

Ada baiknya juga kalau begitu.

....

Di dalam kantor presiden direktur.

Kayden duduk di sofa kulit asli yang empuk. Jari-jarinya yang panjang dan ramping menggerakkan mouse, dengan mudah memunculkan data seluruh karyawan.

Nama Lunara ada di dalamnya.

Setahun lalu dia sudah bergabung di sini. Dengan riwayat kerja yang cemerlang dan kemampuan profesional yang menonjol, Lunara bukan hanya lolos masa percobaan, tetapi juga bahkan menjadi ketua tim proyek.

Wajah Kayden tampak muram. Buku-buku jarinya mengetuk meja, satu demi satu.

Sekretaris bernama Ignas berdiri di samping sambil mengamati ekspresi atasannya. "Pak Kayden, apakah ada instruksi?"

Kayden mengangkat cangkir kopi di sampingnya dan menyesap dengan sikap anggun, lalu berkata tenang, "Aku baru datang, masih belum familier dengan proyek-proyeknya. Perkenalkan para ketua tim ini padaku."

Ignas langsung mengerti dan mulai memperkenalkan satu per satu. Terakhir, barulah dia menyebut Lunara.

"Bu Lunara masih muda. Dia baru setahun pindah ke kantor pusat, sebelumnya bekerja di divisi luar negeri. Prestasinya sangat baik."

Prestasinya sangat baik?

Sudut bibir Kayden terangkat membentuk senyum dingin.

Putri Keluarga Angkasa yang diingatnya, ternyata bisa merendahkan diri untuk benar-benar bekerja? Sulit dipercaya bahwa pencapaian-pencapaian itu bukan hasil uang Keluarga Angkasa.

Bagaimanapun, Lunara memang suka menggunakan uang untuk mempermalukan orang lain. Dan paling suka pula menghilang tanpa kabar ketika perasaan sedang memuncak.

Melihat Kayden tidak berkata apa-apa, Ignas membaca situasi lalu melanjutkan, “Proyek ini sepenuhnya ditangani Bu Lunara. Dewan direksi juga cukup menaruh harapan padanya.”

Ignas menghela napas pelan.

Sejak masa magang, Lunara sudah berada di bawah bimbingannya. Bisa dibilang, Ignas-lah yang membesarkan Lunara dari nol. Dia sangat menghargai anak muda seperti Lunara yang sedikit bicara, tidak membuat masalah, bekerja terstruktur, dan punya kemampuan nyata.

Karena itu, dia tak kuasa menahan diri untuk menambahkan beberapa kalimat lagi.

"Kalau memang hasil kerjanya kurang baik, Pak Kayden silakan tegur dia. Asalkan beri dia satu kesempatan."

Kayden mengangkat kepala dengan dingin. Kelopak matanya terangkat sedikit, sorot matanya memancarkan hawa dingin yang membuat orang bergidik hanya dengan menatapnya.

Baru setahun kerja, sudah ada orang yang membelanya? Sepertinya Lunara memang masih sama saja, selalu pandai mengendalikan hati orang.

Ignas tidak menyadari perubahan ekspresi Kayden.

Dia menghela napas lagi lalu melanjutkan, "Kondisi keluarga Bu Lunara kurang baik. Ayahnya sudah meninggal, ibunya sakit keras, dan dia masih harus membesarkan seorang anak perempuan yang masih kecil. Anak itu juga kesehatannya kurang baik. Apalagi suaminya juga ...."

Kayden memotong dengan dingin dan melemparkan tatapan tajam. "Ignas, aku membayarmu untuk bekerja, bukan untuk bergosip."

Ignas bergidik ngeri. Setelah berulang kali meminta maaf dan melihat Kayden tidak berniat memperpanjang masalah, dia membungkuk dan keluar dari ruangan.

Untuk saat ini, dia masih belum bisa membaca suasana hati Kayden. Sepertinya, ke depannya dia harus lebih berhati-hati membawa diri.

Ruang kantor itu kembali sunyi.

Kayden mengelap kopi yang tidak sengaja tumpah tadi, lalu menggeser layar dengan mouse. Dia membuka berkas data karyawan Lunara. Foto identitasnya masih foto saat kuliah. Foto yang dulu dia ambil bersama Kayden setelah merengek agar Kayden ikut menemaninya.

Layar digeser ke bawah, ke kolom status pernikahan.

[ Menikah. ]
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
168 Chapters
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.1 ไอดอลชื่อดัง
แทคิณ โอ เจ้าของหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเรสซิ่งสูทสีขาวแขนยาวสีน้ำเงิน ยืนประจำแท่นรางวัลผู้ชนะเลิศการแข่งขันรถประเภทบิ๊กไบค์หมายเลขหนึ่ง ใบหน้าอันหล่อเหลาฉบับหนุ่มไอดอลลูกครึ่งสัญชาติไทยเกาหลี สวมทับด้วยหมวกกันน็อคสีเข้ม ถึงแม้ว่าผมจะปิดบังใบหน้าแต่ตัวตนของผม นั้นไม่ใช่อุปสรรคต่อสายตาของกลุ่มแฟนคลับและสาวๆ ที่เชียร์ผม เพียงเพราะรูปร่างสูงอันคุ้นตาก้าวขาขึ้นประจำบนแท่นชนะเลิศการแข่งขันประลองความเร็ว ประเภทซุปเปอร์ไบค์แต่นั้นสาวๆ และกลุ่มแฟนคลับก็ยังคงจำรูปร่างผมได้ดี แม้การแข่งขันจะจบลงไปแล้วนั้น แต่เสียงเชียร์ของสาวๆ เหล่านั้นก็ยังส่งกำลังใจมาให้กับผมอย่างล้นหลาม“พี่แทคิณ เก่งมากๆ เลยค่ะ กรี๊ด...” เสียงเหล่ากองเชียร์และผู้ชมที่ข้างสนามนั้นดังมา วันนี้เป็นอีกวันที่ว่างจากงานคอนเสิร์ต อีเว้นท์ ผมเบื่อๆเซ็งๆ เลยมาแข่งรถที่พัทยาคลายเครียด แต่กลับเกินคลาดมากที่กลุ่มแฟนคลับมารอเชียร์ผมกันครึ่งสนามทั้งที่งานนี้ผมมาส่วนตัวกับกลุ่มเพื่อนๆใน มหาลัย แต่แปลกตรงที่สาวๆ กลุ่มนี้พวกเธอทราบได้ยังไงเถอะ“พี่แทคิณ ใช่ไหมคะ อร้าย กรี๊ด ไม่เห็นหน้ายังเท่ห์ขนาดนี้” เสียงกลุ่มแฟนคลับที่ส่งเสียงกันขึ้นมาที่
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.2 ไอดอลชื่อดัง
ด้านแทคิณเมื่อรับรางวัลจากผู้จัดงานเสร็จแล้ว ร่างสูงในชุดเรสซิ่งสูทก็ลงจากเวทีมายังเต้นท์ของนักแข่งด้านล่างแต่นั้นก็มิวายที่เหล่าแฟนคลับตามมาถ่ายภาพของตนในระยะ หนึ่งร้อยเมตร เป็นที่ส่วนตัวของเขาและกลุ่มเพื่อนๆ ที่ตอนนี้มีไอ้โรม ไอ้ราม ไอ้มอส ไอ้วาคิม ที่นั่งรอผมอยู่ภายในเต้นท์“เก่งมากครับ ไอ้ไอดอลหล่อแต่สู้กูไม่ได้” รามที่เห็นแทคิณเดินเข้ามาในเต้นท์ถึงกับ ปรบมือชมเพื่อนสนิทไม่ขาดปาก“เหอะ ชมกูยังไง ให้เข้าตัวเองเหอะ” เสียงทุ่มเอ่ยกับเพื่อน“คืนนี้ร้านไหนดี กูพร้อมอัดฉีดมึงเว้ยเพื่อนรัก” ด้านวาคิมที่แทคิณยอมลงสนามในรอบปี ถึงกับอาสาเป็นเจ้ามือคืนนี้เสียเองที่เพื่อนนั้นลงแข่งแทนตน“ง่ายๆ กลับไปตี้ที่ กทม ดีกว่า” คนถูกถามเสนอ“เชี่ยอยู่พัทยาแล้ว มึงจะรีบกลับ กทม ทำเชี่ยไรหว่า พริตตี้สาวสวยๆ ตัวเด็ดๆ อยู่ที่นี่กันทั้งนั้น” รามที่แทคิณว่ามาเช่นนั้น คนที่อยากจะฉลองที่พัทยาถึงกับเสนอ“ไอโรม กูได้ข่าวว่าน้องมะปรางมาด้วยเหรอ เห็นสาวๆ มอ.เรามากันเต็มเลย ใช่ไหม”“เกี่ยวไรกับกู ถามผัวเขาสิ” คนถูกถามเบนสายตามาที่เพื่อน แต่นั้นแทคิณกับถูกรามมองแรง“ฟัค ไอ้แทคิณ มึงอย่าเล่นกู” รามที่เพื่อนว่ามาเช่นน
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.2.1 ความฮอตของแทคิณ
เมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว@สนามแข่งรถ ที่พัทยา ด้านพรีนร่างบางใบหน้าเรียวสวยมาถึงสนามแข่งพร้อมกับกลุ่มเพื่อนๆ ในชั้นเรียนของเธอ ฉันไม่ได้ชื่นชอบการแข่งรถอะไรหรอกนะ แต่ที่มาวันนี้เพราะถูกเพื่อนสนิทอย่างยัยลิลลี่ลากมา“ลี่ มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบ แต่ก็ยังลากกูมาเนาะ” ฉันหันไปว่าให้กับยัยลิลลี่ มีอย่างที่ไหน วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อนของฉันแต่โดนยัยนี้ลากตัวมาไกลถึงพัทยาทั้งที่ฉันได้นอนไม่ถึง3ชั่วโมงมาแนะนำตัวกันหน่อย ฉันชื่อพรีน พรีนรดา เปลี่ยนชื่อจาก พรีนนารินทร์ มาเป็น พรีนรดา พึ่งเปลี่ยนได้ไม่กี่เดือนนิเอง ม๊าฉันเป็นคนที่เชื่อเรื่องดวงเอามักมาก มากกว่าลูกแท้ๆ ของตัวเองเสียอีก เลยลากฉันไปเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนแล้วหมอดูบอกฉันจะได้สามีเป็นคนมีชื่อเสียง ระดับนายพล นายพันของม๊าที่อยากได้ละมั้ง ส่วนฉันเป็นพวกตามใจม๊าซะด้วยสิ ไม่อยากจะขัดเลยยอมทำตาม อย่างว่าง่าย นี้ก็เปลี่ยนมา 2 เดือนแล้ว ละไหนคนมีชื่อเสียงอย่างที่หมอดูว่า ตั้งแต่เลิกลากับเจโน่ แฟนคนล่าสุดที่พึ่งเลิกลากันไป ก็ยังไม่มีใครเข้ามาเงียบอยู่เลย เงียบกริบจนน่ากลัว ปีหน้าฉันก็จะเรียนจบแล้ว ถ้าไม่มีช่วงเรียนจะมีอีกไหมเถอะ ถึงจะสวยเข้าขั้นประกว
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.2.2 ความฮอตของแทคิณ
“พี่แทคิณ วง X2t ต้องใช่แน่ๆ เลยอะ มือสั่นมากแก ฮือๆ พี่แทคิณของน้อง” ขนาดคนดังใส่หมวกกันน็อคเดินขึ้นเวที แฟนคลับเขาก็ยังจำได้ และตอนนี้สาวๆ กรี๊ดให้กับเบอร์ 58 ไปแล้ว 1แสนคน รวมถึงเพื่อนฉันข้างๆ สองตัวนี้ด้วย“แทคิณจริงหรอวะ แก และไหนเขาบอกว่า ไอ้วาคิมลงแข่ง” ยัยกิ๊บหันมาถามฉัน นัยน์ตาคู่สวยมองไปทางเต้นท์“ก็ไม่แน่นะ กลุ่มผู้ชาย มอ.เรามากันเต็มเต้นท์เลย ดูโน้นสิ” สายตาฉันสะดุดเข้ากับกลุ่มโรม แฟนสุดหล่อของยัยนานิลนั้นเองที่วันนี้นางไม่ว่างมาด้วย แต่ผัวนางมาโชว์ความหล่อเหลาที่ข้างสนาม“หูย ครบทั้งแก๊งอะมึง ถ่ายโรมไปฝากยัยนิลดีกว่า” ยัยกิ๊บว่าจบก็ยกสมาร์ตโฟนขึ้นมา แต่นั้นโรมกับเห็นพวกฉันพอดี ยกมือขึ้นมาโบกทักทาย ก็แหงล่ะสองคนนั้นพึ่งจะคืนดีกันไม่กี่วันนี้เอง“โรม เห็นแล้ว ตลกอะผัวอินิล” ยัยลี่ว่าจบก็โบกมือให้กับกลุ่มพวกโรม“ไกลถึงพัทยา ยังเจอกันอะมึง” ลิลลี่หันมาเอ่ยกับฉัน แต่ในจังหวะนั้น สายตาของฉันกับสะดุดเข้ากับร่างสูงเสื้อยืดสีดำ“อิพรีน นั้นพี่ชายมึงปะ” เสียงกิ๊บดังขึ้นมา“มึงเบาๆ ดิ กูเห็นละ” ชิบหายแล้วไหม พี่ภูมิพี่ชายฉันอยู่ที่นี่ด้วย ขณะที่ร่างบางเดินลงจากอัฒจรรย์จะหลบพี่ชายนั้
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.3.1 ของแปลก'ที่ดึงดูด
“ฉัน ขอโทษ มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ได้ตั้งใจ” คนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงสั่นไหว ก็ตกใจน่ะสิที่เราบังเอิญมีเรื่องกับคนดัง ฉันหลบสายตาคมคู่ดุที่ไม่พอใจและเหลือบมองที่แขนขาวๆ ของเขาที่ตอนนี้เลอะไปด้วยคราบน้ำกาแฟร้อนๆ ของฉัน อยากจะร้องไห้และหายตัวออกไปจากตรงนี้ นี้มันวันซวยอะไรของฉัน ผ้าที่จะเช็ดคราบพวกนั้นก็ไม่มี แต่ขณะที่ร่างบางพยายามกำลังจะใช้ความคิดนั้น!! ปรึก !! กับถูกมือหนากระชากตัวเข้าไปในห้องๆ หนึ่ง“อ่า...” แผ่นหลังบางปะทะเข้ากับผนัง สายตาคู่ดุสำรวจคนตัวเล็กเสื้อผ้าหน้าผม“แอนตี้แฟน หรือแฟนคลับ” เขาไม่พูดเปล่าแต่กับใช้มือของเขาบีบและดันฉันตัวจมเข้ากับผนังด้วยความแรง แต่นั้นคนถูกถามถึงกับขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย ในตอนนี้นัยน์ตาเขาดุและน่ากลัวมาก“มะ...ไม่ใช่นะ” จริงอยู่ว่าฉันรู้จักเพราะเราเรียนมหาลัยเดียวกัน และเขายังอยู่กลุ่มเดียวกับโรม แต่ฉันกับแทคิณเราไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวแต่อย่างใด ไม่เคยพูดคุย ไม่แปลกที่เขาจะเข้าใจฉันเป็นกลุ่มคนพวกนั้น“เหอะ...” รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้าอันหล่อเหลา“คิดเหรอว่าฉันจะเชื่อคำพูดของเธอ เหตุการณ์แบบนี้เธอไม่ใช่คนแรกที่ตั้งใจชน และหวังเข
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.3.2 ของแปลก'ที่ดึงดูด
“นายก็เห็นว่าตรงนี้ไม่มีผ้า ฉันไม่มีอะไรเช็ดให้ นายคงไม่ถือหรอกใช่ไหม ลืมๆ มันไปเถอะน่า ขอบคุณนายมากที่ไม่เอาเรื่องฉัน” เอ่ยจบร่างบางก็เดินออกจากห้องไป ทำเอาไอดอลหนุ่มอย่างแทคิณถึงกับหัวเสีย ตาคมได้แต่มองมือตัวเองภาพที่เธอดึงกระโปรงสั้นๆ มาเช็ดที่แขนของเขา“หึ...เกิดมาพึ่งเคยพบเคยเจอ ต้องเป็นผู้หญิงแบบไหน ถึงได้กล้าทำเรื่องน่าอายแบบนี้กับเขา ของแปลกสินะ” แทคิณถึงกับส่ายหัวให้กับคนที่เดินหนีตนไป อ่า...เขาไม่น่าพลาดเลยที่ลืมถามชื่อเธอ แต่ไม่เป็นไรเซ้นส์ผมดูเหมือนว่าเราจะได้เจอกันอีกแน่นอน แทคิณได้แต่คิดจากนั้นร่างสูงก็เดินออกจากห้อง แขนผมมันก็แสบๆ อยู่นะ แต่ไม่เป็นไรในรถผมมียาทา เพราะพี่เก้าผู้จัดการส่วนตัวเตรียมยานวดยาทาติดไว้ในรถผมอยู่แล้ว พอผมเดินออกมาถึงพวกไอ้โรม“สัสคิณ มึงแม่งช้าวะ ไอ้มอสมันไปกับไอ้โรม กูกลับกับมึงละกัน” เหอะไอ้รามมันพูดมากพูดไม่หยุด ไอ้โรมไม่เอามันกลับกรุงเทพด้วยอะครับ ส่วนตอนมาผมมากับไอ้มอส ที่ตอนนี้มันไปกับไอ้โรมแล้ว“มึงพูดมาก จนพี่มึงรำคาญเลยดิ” ผมเอ่ยพร้อมกับเดินนำหน้าไอ้รามไปที่รถ แต่ขณะที่ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำ ใบหน้าอันหล่อเหลาสวมทับด้วยแมสปิดจมูกและหมว
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.4.1 เจอครั้งนี้หนักหน่อย
5 ชั่วโมงต่อมา @S2_Club ด้านพรีนหลังจากที่กลับมาจากพัทยารอถึงคอนโดฉันก็หลับไม่รู้เรื่องเลย จากที่คิดจะไปเที่ยวผับแถวพัทยาพอพี่ภูมิรู้เรื่องเข้าเลยต้องกลับ ฉันหลับไปตั้งแต่มาถึงกระทั่งตอนนี้ 3 ทุ่มที่เสียงสมาร์ตโฟนจากพี่ชายตัวดีของฉันที่โทรเข้ามา“เหอะสั่งให้ฉันกลับ กทม แต่ตัวเองดันเที่ยวต่อที่พัทยานี้นะ เฮียภูมินะเฮียภูมิมันน่านัก” มิวายที่สั่งฉันให้เข้าไปดูผับ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งธุรกิจของพี่ชายฉัน ก็ขี้เกียจเข้าผับพี่ภูมินะ แต่ก็ดันปากไวรับปากไปแล้วด้วยสิ ฉันมีพี่น้องสองคน พี่ภูมิอายุมากกว่าฉันถึง 5 ปี ยังไม่มีครอบครัวเพราะนิสัยติดเที่ยวนี้สิ เลยไม่มีสาวๆ คนไหนที่มาเป็นพี่สะใภ้ฉันสักที แต่ก็อยากให้มีนะจะได้เลิกห่วงน้องอย่างฉันสักที ร่างบางงัวเงียตื่นขึ้นมาในเวลา 3 ทุ่มกว่าๆ แต่กว่าจะแต่งตัวเสื้อผ้าหน้าผมเสร็จก็ปาไปเกือบสี่ทุ่มที่ออกจากคอนโด เป็นน้องสาวเจ้าของผับทั้งทีจะแต่งธรรมดาก็คงไม่ใช่ฉัน โทรชวนลิลลี่รายนั้นก็ไม่รับ วันนี้ฉันเลยต้องฉายเดี่ยวเข้าไปดูผับคนเดียวใช้เวลา 20 นาทีร่างบางในชุดสายเดี่ยวสีดำก็มาถึงผับหรูย่านใจกลางเมือง แสงไฟสลัวๆ กระทบเข้ากับสายโซ่สายเดี่ยววาวระยิบระยับ ทำ
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.4.2 เจอครั้งนี้หนักหน่อย
!! อึก อึก !! มือกระดกแก้ว แค่สายตากับมองตามร่างบางอย่างไม่ละสายตา“ใครวะ ผู้หญิงชุดดำ เมื่อครู่ที่เดินผ่านโต๊ะพวกเราไป” จู่ๆ เสียงไอ้มอสที่นั่งติดไอ้โรมก็ดังขึ้นมา“ใครวะ คนไหน ชุดดำ ไหนคนไหน แม่งมีเต็มร้านไปหมด” ไอ้วาคิมหันมาตอกหน้าไอ้มอส หึ...! อย่าบอกนะว่าคนที่ไอ้เชี่ยมอสหมายถึงคนเดียวกับผม“โน้น เธอเดินไปโน้นละ กับคนชุดสีแดง” สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เธอคนนั้น ขณะที่เดินมุ่งหน้าไปยังอีกโซน“พรีนเหรอ” ทว่าเสียงไอ้โรมก็ดังขึ้นมา“ใช่ไหม ไอ้ไอดอล” แต่นั้นไอ้รามแม่งหันมาถามผม แต่นั้นคนถูกถามกับนิ่ง มือหนาหยิบแก้วช็อตที่ตั้งเรียงรายราวยี่สิบใบนั้นมาดื่ม“นิ่งวะ แม่งเนียนชิบหาย” ไม่วายรามยังคงพูดต่อ แต่นั้นกับหันหน้ามาทางแทคิณ“เชี่ยราม เกี่ยวไรกับแทคิณมันวะ” มอสถามด้วยสีหน้าสงสัย“นั้นดิ คือไร แอบเหรอวะ มิน่ามองเขาชิบหาย กูว่าละแม่งดูแปลกๆ” วาคิมไม่วายว่าต่อมาอีก“สนปะ เด็กคณะกูเอง” วาคิมที่พอจะเดาออก ดูเหมือน แทคิณนั้นจะสนใจเพื่อนร่วมคณะตนจึงเอ่ยเสนอขึ้นมา“หึ...ถ้าพวกมึงหมายถึงพรีน เธอไม่เด็กแล้วนะ เพื่อนนานิลเอง”“นั้นไง ไอ้โรมรู้จักดี ใช่ไหม” มอสหันไปถามโรม คนสวยคนนั้นเพื่อนเมียมัน
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.5.1 ผ้าหลุด
ด้านแทคิณเองก็ตกใจไม่ต่างกันที่จู่ๆ หญิงสาวนุ่งกระโจมอกกรี๊ดเสียงดังลั่นห้อง แต่นั่นคนตัวโตกับทำอะไรไม่ถูก“อร้าย...ไอ้คนบ้านายเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง” ก่อนที่คนตัวเล็กจะแหกปากโวยวายผู้บุกรุกไปมากกว่านี้นั้น ร่างสูงกับกระโจนมือหนาปิดปากคนตัวเล็กด้วยความเร็ว ถ้าเสียงยัยนี้เร็ดรอดออกไปถึงหูบุคคลที่สามความซวยบังเกิดแน่นอน !! อู้อี้...!! พรีนที่ถูกผู้บุกรุกเข้าในพื้นที่ส่วนตัว ร่างบางได้แต่ส่งเสียงอู้อี้ออกมา และที่หนักไปกว่านี้ไอ้คนร้ายโรคจิตนี้กำลังกอดฉัน ร่างหนาเสียดสีเข้ากับร่างกายของฉัน!! ฮือๆ !! การ์ดไปไหนถึงได้ปล่อยให้เขาเข้ามาในห้องฉันได้ ฉันกลัวจนร่างกายสั่นไหวไปหมด แต่ในจังหวะที่ร่างกายเราเสียดสีกันไปมานั้น !! พรึบ !! มือหนากับเปิดหมวดแกร๊ปออกเผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาอันคุ้นตา และโน้มเข้าหาใบหน้าฉันอย่างใกล้ชิด พรีนรดาที่เห็นใบหน้าแทคิณชัดเจนเต็มสองตาดวงตาเรียวสวยถึงกับเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ“แท..คิณ นี้นายมาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง” ไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจ ร่างสูงที่แนบเสียดสีกับฉัน เขาเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ทั้งสองสบตาเข้าหากัน ใบหน้าอันหล่อเหลาที่ห่างจากใบหน้าสวยไม่ถึงคลืบมีหย
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.5.2 ผ้าหลุด
“หึ...” คนตัวโตแค้นเสียงออกมาแค่นั้น “ทำไมกลัวเหรอ...” เธอพยายามขยับตัวหนี แต่นั้นร่างเล็กยิ่งเสียดสีกับร่างหนาๆ ของคนตรงหน้าให้ตายเถอะ เราอยู่ในท่าทีอันตรายมาก แต่ขณะที่แทคิณยอมปล่อยมือของคนตัวเล็กให้เป็นอิสระแล้วนั้น ปมผ้าขนหนูที่เสียดสีก่อนหน้านี้นั้นกลับหลุดลงต่อหน้าต่อตาของเขา !! พรึบ !! ตากลมเล็กเบิกกว้างด้วยท่าทีตกใจด้านพรีนที่เปลือยล่อนจ้อนต่อหน้าของเขา เธออายถึงกับทำหน้าไม่ถูก ฉันอยากจะหายตัวออกไปจากตรงนี้ แทคิณที่ไม่ได้ตั้งใจจะมอง แต่สายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางผิวขาวเรียวละเอียดผิวสวยใสไปทั้งตัว หน้าอกอวบอมชมพูที่เด้งดึงต่อสายตาของตน ทำเอาแทคิณถึงกับชะงักตาค้าง “นี้นายอย่ามองนะ” เสียงเล็กของเธอทำให้เขาไปสติ มือเรียวรีบหยิบผ้าบนพื้นขึ้นมาพันรอบตัวอย่างไวอย่างรวดเร็วและหันหลังให้กับเขา ฉันอาย อายมากๆ อย่างไม่เคยอายแบบนี้มาก่อน ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องมาซวยซ้ำซวยซ้อน เจอหน้านายนี้ทีไรก็นำพาแต่เรื่องน่าอาย ขายหน้ามาให้ฉัน ศีรษะเล็กเข้กผนังห้องด้วยความอาย อายจนไม่อยากจะหันหน้าไปมองหน้าหล่อๆ ของเขา อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีเสียงและไม่มีน้ำตาได้แต่กลั้นเสียงร้องในใจให้กับความเปิ่นๆ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status