เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท

last updateLast Updated : 2026-01-30
By:  Kim NayeolCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
168Chapters
3.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้” “แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม “เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว “เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก “ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า “ก็ไม่ขนาดนั้น” “จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา “ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

View More

Chapter 1

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.1 ไอดอลชื่อดัง

The faint sound of running water echoed from the bathroom; Vance Bradford was taking a shower.

It was three in the morning, and he had just returned home.

Rebecca Perry stood at the bathroom door, her heart pounding. There was something she wanted to discuss with him, but she felt nervous, unsure if he would agree once he heard it.

As she pondered how to broach the subject, a strange noise came from inside. She listened closely and realized he was pleasuring himself.

The heavy breaths and muffled groans struck her like hammers, pounding relentlessly at her chest. Bitterness surged through her like a tidal wave, leaving her gasping for air, drowning in agony.

Today marked their fifth wedding anniversary, yet they had never consummated their marriage.

So, this was why. He'd rather take care of himself than touch her.

His breathing grew more frantic, and suddenly, in a moment of intense release, he groaned lowly, "Catherine..."

That name delivered the final, crushing blow. Something inside her shattered into dust.

She clamped a hand over her mouth to stifle her sobs and turned to flee, but in her haste, she stumbled, crashing into the sink and tumbling to the floor.

"Rebecca, is that you?" Vance's voice, still ragged from exertion, carried a note of forced composure, though his breathing remained heavy.

"I-I needed the bathroom. I didn't know you were showering," she stammered, desperately grabbing the sink to pull herself up.

But in her panic, she made things worse. Water slicked the floor and countertop, making it impossible to find her footing.

She finally managed to stand just as Vance emerged. His white bathrobe was hastily thrown on, the belt cinched tightly around his waist.

"Did you fall? Let me help you," he said, reaching out to lift her.

Tears brimmed in her eyes from the pain, but she pushed his hand away, stubborn and resolute. "No need. I can manage myself."

She steadied herself but nearly slipped again. Limping awkwardly, she fled back to the bedroom—a hasty escape from the awkward scene.

For five years, she had been hiding from the outside world, from the judgmental stares, and from Vance's sympathy.

She was ashamed of her condition, though she used to have strong, beautiful legs before the accident.

She always felt inferior. A cripple like her didn't deserve someone as accomplished and luminous as Vance Bradford.

Vance followed her, his tone gentle and concerned. "Does it hurt? Let me check."

"It's nothing." She burrowed under the covers, hiding her embarrassment along with her body.

"Are you sure?" His worry seemed genuine.

"Yeah." She nodded, showing her back to him.

"Then get some sleep. Don't you want to use the bathroom anymore?"

"Nope, let's just rest."

"Alright. Oh, it's our anniversary today. I got you a gift. Open it tomorrow and see if you like it."

"Okay."

The gift sat on the nightstand; she had already spotted it. She didn't need to unwrap it to know what was inside.

Every year, it was the same-sized box containing an identical watch. Her drawer already held nine of them, including birthday gifts. This would be the tenth.

The conversation ended.

Vance switched off the light and lay down. The air was filled with the damp, fresh scent of his shower gel, but she barely felt the mattress dip under his weight.

The bed was giant, but they lay far apart, each on one edge. The space between them could fit three more people.

As if by tacit understanding, neither of them mentioned Catherine Welch or what had transpired in the bathroom.

Rebecca lay rigid on her back, her eyes stinging fiercely.

Catherine was Vance's college classmate, his first love, and his goddess. After graduation, she had gone abroad, leading to their breakup and his depression. He had spiraled into despair, drinking heavily every day.

Rebecca and Vance, however, were classmates in high school. She had harbored a secret crush on him back then.

He was the campus heartthrob and an aloof, top student, while she spent most of her time in a dance studio far from the spotlight.

She was pretty enough, but she was quiet, never one to stand at the center of things, and in a school full of confident, outspoken girls, she was easy to overlook.

So, her feelings had remained her private secret; she never dreamed of approaching him.

That changed after she graduated from the dance academy and returned home for summer break, encountering him in his broken state.

He was heavily drunk that night, weaving erratically down the street. As he crossed the road without checking the lights, a car barreled toward him, unable to brake in time.

She had been trailing him out of concern and shoved him aside—just in time for the car to strike her instead.

At that time, she had secured a spot in graduate school, but the accident left her crippled. She could never dance again.

Afterward, he quit drinking and married her.

He remained forever indebted, forever grateful, soft-spoken and distant. He showered her with gifts and money, but never with love.

She had believed time could heal everything and soften the edges of her pain. Yet after five years, he still clung to Catherine so deeply that even in his most private moments, it was her name he uttered.

She had been foolish and naïve.

She lay awake all night, checking an email on her phone over a hundred times. It was an offer from a foreign university for graduate studies—the very thing she had planned to discuss with him that evening.

But now, there was no need to consult him. Their five-year marriage, filled with countless sleepless nights, could finally begin its countdown.

When he rose in the morning, she feigned sleep, overhearing him speak to the housekeeper, Nancy. "I have a business dinner tonight. Tell Rebecca not to wait up; she should rest early."

After his instructions, he returned to the bedroom to check on her. She hid under the covers, her pillow soaked with tears.

Normally, she would prepare his outfit for work, laying it out neatly. But not today.

He dressed himself in the walk-in closet and left for the office. Only then did she open her eyes, feeling them swollen and sore.

Her phone alarm buzzed—the daily reminder she had set for herself to study.

Since the marriage, her leg had confined her to the house most of the time. To pass the endless hours, she divided her days into segments, filling each with small tasks.

She silenced the alarm and mindlessly scrolled through apps. Her mind was a jumble, unable to focus on anything, until she saw a familiar face in a video.

It was posted just the night before, and the account name was Cathy W. The algorithm was really uncanny, delivering this right before her eyes.

Rebecca tapped on the video, and lively music played, followed by voices shouting, "Three, two, one! Welcome back, Catherine! Cheers!"

One voice stood out—Vance's.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
168 Chapters
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.1 ไอดอลชื่อดัง
แทคิณ โอ เจ้าของหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเรสซิ่งสูทสีขาวแขนยาวสีน้ำเงิน ยืนประจำแท่นรางวัลผู้ชนะเลิศการแข่งขันรถประเภทบิ๊กไบค์หมายเลขหนึ่ง ใบหน้าอันหล่อเหลาฉบับหนุ่มไอดอลลูกครึ่งสัญชาติไทยเกาหลี สวมทับด้วยหมวกกันน็อคสีเข้ม ถึงแม้ว่าผมจะปิดบังใบหน้าแต่ตัวตนของผม นั้นไม่ใช่อุปสรรคต่อสายตาของกลุ่มแฟนคลับและสาวๆ ที่เชียร์ผม เพียงเพราะรูปร่างสูงอันคุ้นตาก้าวขาขึ้นประจำบนแท่นชนะเลิศการแข่งขันประลองความเร็ว ประเภทซุปเปอร์ไบค์แต่นั้นสาวๆ และกลุ่มแฟนคลับก็ยังคงจำรูปร่างผมได้ดี แม้การแข่งขันจะจบลงไปแล้วนั้น แต่เสียงเชียร์ของสาวๆ เหล่านั้นก็ยังส่งกำลังใจมาให้กับผมอย่างล้นหลาม“พี่แทคิณ เก่งมากๆ เลยค่ะ กรี๊ด...” เสียงเหล่ากองเชียร์และผู้ชมที่ข้างสนามนั้นดังมา วันนี้เป็นอีกวันที่ว่างจากงานคอนเสิร์ต อีเว้นท์ ผมเบื่อๆเซ็งๆ เลยมาแข่งรถที่พัทยาคลายเครียด แต่กลับเกินคลาดมากที่กลุ่มแฟนคลับมารอเชียร์ผมกันครึ่งสนามทั้งที่งานนี้ผมมาส่วนตัวกับกลุ่มเพื่อนๆใน มหาลัย แต่แปลกตรงที่สาวๆ กลุ่มนี้พวกเธอทราบได้ยังไงเถอะ“พี่แทคิณ ใช่ไหมคะ อร้าย กรี๊ด ไม่เห็นหน้ายังเท่ห์ขนาดนี้” เสียงกลุ่มแฟนคลับที่ส่งเสียงกันขึ้นมาที่
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.1.2 ไอดอลชื่อดัง
ด้านแทคิณเมื่อรับรางวัลจากผู้จัดงานเสร็จแล้ว ร่างสูงในชุดเรสซิ่งสูทก็ลงจากเวทีมายังเต้นท์ของนักแข่งด้านล่างแต่นั้นก็มิวายที่เหล่าแฟนคลับตามมาถ่ายภาพของตนในระยะ หนึ่งร้อยเมตร เป็นที่ส่วนตัวของเขาและกลุ่มเพื่อนๆ ที่ตอนนี้มีไอ้โรม ไอ้ราม ไอ้มอส ไอ้วาคิม ที่นั่งรอผมอยู่ภายในเต้นท์“เก่งมากครับ ไอ้ไอดอลหล่อแต่สู้กูไม่ได้” รามที่เห็นแทคิณเดินเข้ามาในเต้นท์ถึงกับ ปรบมือชมเพื่อนสนิทไม่ขาดปาก“เหอะ ชมกูยังไง ให้เข้าตัวเองเหอะ” เสียงทุ่มเอ่ยกับเพื่อน“คืนนี้ร้านไหนดี กูพร้อมอัดฉีดมึงเว้ยเพื่อนรัก” ด้านวาคิมที่แทคิณยอมลงสนามในรอบปี ถึงกับอาสาเป็นเจ้ามือคืนนี้เสียเองที่เพื่อนนั้นลงแข่งแทนตน“ง่ายๆ กลับไปตี้ที่ กทม ดีกว่า” คนถูกถามเสนอ“เชี่ยอยู่พัทยาแล้ว มึงจะรีบกลับ กทม ทำเชี่ยไรหว่า พริตตี้สาวสวยๆ ตัวเด็ดๆ อยู่ที่นี่กันทั้งนั้น” รามที่แทคิณว่ามาเช่นนั้น คนที่อยากจะฉลองที่พัทยาถึงกับเสนอ“ไอโรม กูได้ข่าวว่าน้องมะปรางมาด้วยเหรอ เห็นสาวๆ มอ.เรามากันเต็มเลย ใช่ไหม”“เกี่ยวไรกับกู ถามผัวเขาสิ” คนถูกถามเบนสายตามาที่เพื่อน แต่นั้นแทคิณกับถูกรามมองแรง“ฟัค ไอ้แทคิณ มึงอย่าเล่นกู” รามที่เพื่อนว่ามาเช่นน
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.2.1 ความฮอตของแทคิณ
เมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว@สนามแข่งรถ ที่พัทยา ด้านพรีนร่างบางใบหน้าเรียวสวยมาถึงสนามแข่งพร้อมกับกลุ่มเพื่อนๆ ในชั้นเรียนของเธอ ฉันไม่ได้ชื่นชอบการแข่งรถอะไรหรอกนะ แต่ที่มาวันนี้เพราะถูกเพื่อนสนิทอย่างยัยลิลลี่ลากมา“ลี่ มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบ แต่ก็ยังลากกูมาเนาะ” ฉันหันไปว่าให้กับยัยลิลลี่ มีอย่างที่ไหน วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อนของฉันแต่โดนยัยนี้ลากตัวมาไกลถึงพัทยาทั้งที่ฉันได้นอนไม่ถึง3ชั่วโมงมาแนะนำตัวกันหน่อย ฉันชื่อพรีน พรีนรดา เปลี่ยนชื่อจาก พรีนนารินทร์ มาเป็น พรีนรดา พึ่งเปลี่ยนได้ไม่กี่เดือนนิเอง ม๊าฉันเป็นคนที่เชื่อเรื่องดวงเอามักมาก มากกว่าลูกแท้ๆ ของตัวเองเสียอีก เลยลากฉันไปเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนแล้วหมอดูบอกฉันจะได้สามีเป็นคนมีชื่อเสียง ระดับนายพล นายพันของม๊าที่อยากได้ละมั้ง ส่วนฉันเป็นพวกตามใจม๊าซะด้วยสิ ไม่อยากจะขัดเลยยอมทำตาม อย่างว่าง่าย นี้ก็เปลี่ยนมา 2 เดือนแล้ว ละไหนคนมีชื่อเสียงอย่างที่หมอดูว่า ตั้งแต่เลิกลากับเจโน่ แฟนคนล่าสุดที่พึ่งเลิกลากันไป ก็ยังไม่มีใครเข้ามาเงียบอยู่เลย เงียบกริบจนน่ากลัว ปีหน้าฉันก็จะเรียนจบแล้ว ถ้าไม่มีช่วงเรียนจะมีอีกไหมเถอะ ถึงจะสวยเข้าขั้นประกว
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.2.2 ความฮอตของแทคิณ
“พี่แทคิณ วง X2t ต้องใช่แน่ๆ เลยอะ มือสั่นมากแก ฮือๆ พี่แทคิณของน้อง” ขนาดคนดังใส่หมวกกันน็อคเดินขึ้นเวที แฟนคลับเขาก็ยังจำได้ และตอนนี้สาวๆ กรี๊ดให้กับเบอร์ 58 ไปแล้ว 1แสนคน รวมถึงเพื่อนฉันข้างๆ สองตัวนี้ด้วย“แทคิณจริงหรอวะ แก และไหนเขาบอกว่า ไอ้วาคิมลงแข่ง” ยัยกิ๊บหันมาถามฉัน นัยน์ตาคู่สวยมองไปทางเต้นท์“ก็ไม่แน่นะ กลุ่มผู้ชาย มอ.เรามากันเต็มเต้นท์เลย ดูโน้นสิ” สายตาฉันสะดุดเข้ากับกลุ่มโรม แฟนสุดหล่อของยัยนานิลนั้นเองที่วันนี้นางไม่ว่างมาด้วย แต่ผัวนางมาโชว์ความหล่อเหลาที่ข้างสนาม“หูย ครบทั้งแก๊งอะมึง ถ่ายโรมไปฝากยัยนิลดีกว่า” ยัยกิ๊บว่าจบก็ยกสมาร์ตโฟนขึ้นมา แต่นั้นโรมกับเห็นพวกฉันพอดี ยกมือขึ้นมาโบกทักทาย ก็แหงล่ะสองคนนั้นพึ่งจะคืนดีกันไม่กี่วันนี้เอง“โรม เห็นแล้ว ตลกอะผัวอินิล” ยัยลี่ว่าจบก็โบกมือให้กับกลุ่มพวกโรม“ไกลถึงพัทยา ยังเจอกันอะมึง” ลิลลี่หันมาเอ่ยกับฉัน แต่ในจังหวะนั้น สายตาของฉันกับสะดุดเข้ากับร่างสูงเสื้อยืดสีดำ“อิพรีน นั้นพี่ชายมึงปะ” เสียงกิ๊บดังขึ้นมา“มึงเบาๆ ดิ กูเห็นละ” ชิบหายแล้วไหม พี่ภูมิพี่ชายฉันอยู่ที่นี่ด้วย ขณะที่ร่างบางเดินลงจากอัฒจรรย์จะหลบพี่ชายนั้
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.3.1 ของแปลก'ที่ดึงดูด
“ฉัน ขอโทษ มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ได้ตั้งใจ” คนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงสั่นไหว ก็ตกใจน่ะสิที่เราบังเอิญมีเรื่องกับคนดัง ฉันหลบสายตาคมคู่ดุที่ไม่พอใจและเหลือบมองที่แขนขาวๆ ของเขาที่ตอนนี้เลอะไปด้วยคราบน้ำกาแฟร้อนๆ ของฉัน อยากจะร้องไห้และหายตัวออกไปจากตรงนี้ นี้มันวันซวยอะไรของฉัน ผ้าที่จะเช็ดคราบพวกนั้นก็ไม่มี แต่ขณะที่ร่างบางพยายามกำลังจะใช้ความคิดนั้น!! ปรึก !! กับถูกมือหนากระชากตัวเข้าไปในห้องๆ หนึ่ง“อ่า...” แผ่นหลังบางปะทะเข้ากับผนัง สายตาคู่ดุสำรวจคนตัวเล็กเสื้อผ้าหน้าผม“แอนตี้แฟน หรือแฟนคลับ” เขาไม่พูดเปล่าแต่กับใช้มือของเขาบีบและดันฉันตัวจมเข้ากับผนังด้วยความแรง แต่นั้นคนถูกถามถึงกับขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย ในตอนนี้นัยน์ตาเขาดุและน่ากลัวมาก“มะ...ไม่ใช่นะ” จริงอยู่ว่าฉันรู้จักเพราะเราเรียนมหาลัยเดียวกัน และเขายังอยู่กลุ่มเดียวกับโรม แต่ฉันกับแทคิณเราไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวแต่อย่างใด ไม่เคยพูดคุย ไม่แปลกที่เขาจะเข้าใจฉันเป็นกลุ่มคนพวกนั้น“เหอะ...” รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้าอันหล่อเหลา“คิดเหรอว่าฉันจะเชื่อคำพูดของเธอ เหตุการณ์แบบนี้เธอไม่ใช่คนแรกที่ตั้งใจชน และหวังเข
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.3.2 ของแปลก'ที่ดึงดูด
“นายก็เห็นว่าตรงนี้ไม่มีผ้า ฉันไม่มีอะไรเช็ดให้ นายคงไม่ถือหรอกใช่ไหม ลืมๆ มันไปเถอะน่า ขอบคุณนายมากที่ไม่เอาเรื่องฉัน” เอ่ยจบร่างบางก็เดินออกจากห้องไป ทำเอาไอดอลหนุ่มอย่างแทคิณถึงกับหัวเสีย ตาคมได้แต่มองมือตัวเองภาพที่เธอดึงกระโปรงสั้นๆ มาเช็ดที่แขนของเขา“หึ...เกิดมาพึ่งเคยพบเคยเจอ ต้องเป็นผู้หญิงแบบไหน ถึงได้กล้าทำเรื่องน่าอายแบบนี้กับเขา ของแปลกสินะ” แทคิณถึงกับส่ายหัวให้กับคนที่เดินหนีตนไป อ่า...เขาไม่น่าพลาดเลยที่ลืมถามชื่อเธอ แต่ไม่เป็นไรเซ้นส์ผมดูเหมือนว่าเราจะได้เจอกันอีกแน่นอน แทคิณได้แต่คิดจากนั้นร่างสูงก็เดินออกจากห้อง แขนผมมันก็แสบๆ อยู่นะ แต่ไม่เป็นไรในรถผมมียาทา เพราะพี่เก้าผู้จัดการส่วนตัวเตรียมยานวดยาทาติดไว้ในรถผมอยู่แล้ว พอผมเดินออกมาถึงพวกไอ้โรม“สัสคิณ มึงแม่งช้าวะ ไอ้มอสมันไปกับไอ้โรม กูกลับกับมึงละกัน” เหอะไอ้รามมันพูดมากพูดไม่หยุด ไอ้โรมไม่เอามันกลับกรุงเทพด้วยอะครับ ส่วนตอนมาผมมากับไอ้มอส ที่ตอนนี้มันไปกับไอ้โรมแล้ว“มึงพูดมาก จนพี่มึงรำคาญเลยดิ” ผมเอ่ยพร้อมกับเดินนำหน้าไอ้รามไปที่รถ แต่ขณะที่ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำ ใบหน้าอันหล่อเหลาสวมทับด้วยแมสปิดจมูกและหมว
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.4.1 เจอครั้งนี้หนักหน่อย
5 ชั่วโมงต่อมา @S2_Club ด้านพรีนหลังจากที่กลับมาจากพัทยารอถึงคอนโดฉันก็หลับไม่รู้เรื่องเลย จากที่คิดจะไปเที่ยวผับแถวพัทยาพอพี่ภูมิรู้เรื่องเข้าเลยต้องกลับ ฉันหลับไปตั้งแต่มาถึงกระทั่งตอนนี้ 3 ทุ่มที่เสียงสมาร์ตโฟนจากพี่ชายตัวดีของฉันที่โทรเข้ามา“เหอะสั่งให้ฉันกลับ กทม แต่ตัวเองดันเที่ยวต่อที่พัทยานี้นะ เฮียภูมินะเฮียภูมิมันน่านัก” มิวายที่สั่งฉันให้เข้าไปดูผับ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งธุรกิจของพี่ชายฉัน ก็ขี้เกียจเข้าผับพี่ภูมินะ แต่ก็ดันปากไวรับปากไปแล้วด้วยสิ ฉันมีพี่น้องสองคน พี่ภูมิอายุมากกว่าฉันถึง 5 ปี ยังไม่มีครอบครัวเพราะนิสัยติดเที่ยวนี้สิ เลยไม่มีสาวๆ คนไหนที่มาเป็นพี่สะใภ้ฉันสักที แต่ก็อยากให้มีนะจะได้เลิกห่วงน้องอย่างฉันสักที ร่างบางงัวเงียตื่นขึ้นมาในเวลา 3 ทุ่มกว่าๆ แต่กว่าจะแต่งตัวเสื้อผ้าหน้าผมเสร็จก็ปาไปเกือบสี่ทุ่มที่ออกจากคอนโด เป็นน้องสาวเจ้าของผับทั้งทีจะแต่งธรรมดาก็คงไม่ใช่ฉัน โทรชวนลิลลี่รายนั้นก็ไม่รับ วันนี้ฉันเลยต้องฉายเดี่ยวเข้าไปดูผับคนเดียวใช้เวลา 20 นาทีร่างบางในชุดสายเดี่ยวสีดำก็มาถึงผับหรูย่านใจกลางเมือง แสงไฟสลัวๆ กระทบเข้ากับสายโซ่สายเดี่ยววาวระยิบระยับ ทำ
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.4.2 เจอครั้งนี้หนักหน่อย
!! อึก อึก !! มือกระดกแก้ว แค่สายตากับมองตามร่างบางอย่างไม่ละสายตา“ใครวะ ผู้หญิงชุดดำ เมื่อครู่ที่เดินผ่านโต๊ะพวกเราไป” จู่ๆ เสียงไอ้มอสที่นั่งติดไอ้โรมก็ดังขึ้นมา“ใครวะ คนไหน ชุดดำ ไหนคนไหน แม่งมีเต็มร้านไปหมด” ไอ้วาคิมหันมาตอกหน้าไอ้มอส หึ...! อย่าบอกนะว่าคนที่ไอ้เชี่ยมอสหมายถึงคนเดียวกับผม“โน้น เธอเดินไปโน้นละ กับคนชุดสีแดง” สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เธอคนนั้น ขณะที่เดินมุ่งหน้าไปยังอีกโซน“พรีนเหรอ” ทว่าเสียงไอ้โรมก็ดังขึ้นมา“ใช่ไหม ไอ้ไอดอล” แต่นั้นไอ้รามแม่งหันมาถามผม แต่นั้นคนถูกถามกับนิ่ง มือหนาหยิบแก้วช็อตที่ตั้งเรียงรายราวยี่สิบใบนั้นมาดื่ม“นิ่งวะ แม่งเนียนชิบหาย” ไม่วายรามยังคงพูดต่อ แต่นั้นกับหันหน้ามาทางแทคิณ“เชี่ยราม เกี่ยวไรกับแทคิณมันวะ” มอสถามด้วยสีหน้าสงสัย“นั้นดิ คือไร แอบเหรอวะ มิน่ามองเขาชิบหาย กูว่าละแม่งดูแปลกๆ” วาคิมไม่วายว่าต่อมาอีก“สนปะ เด็กคณะกูเอง” วาคิมที่พอจะเดาออก ดูเหมือน แทคิณนั้นจะสนใจเพื่อนร่วมคณะตนจึงเอ่ยเสนอขึ้นมา“หึ...ถ้าพวกมึงหมายถึงพรีน เธอไม่เด็กแล้วนะ เพื่อนนานิลเอง”“นั้นไง ไอ้โรมรู้จักดี ใช่ไหม” มอสหันไปถามโรม คนสวยคนนั้นเพื่อนเมียมัน
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.5.1 ผ้าหลุด
ด้านแทคิณเองก็ตกใจไม่ต่างกันที่จู่ๆ หญิงสาวนุ่งกระโจมอกกรี๊ดเสียงดังลั่นห้อง แต่นั่นคนตัวโตกับทำอะไรไม่ถูก“อร้าย...ไอ้คนบ้านายเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง” ก่อนที่คนตัวเล็กจะแหกปากโวยวายผู้บุกรุกไปมากกว่านี้นั้น ร่างสูงกับกระโจนมือหนาปิดปากคนตัวเล็กด้วยความเร็ว ถ้าเสียงยัยนี้เร็ดรอดออกไปถึงหูบุคคลที่สามความซวยบังเกิดแน่นอน !! อู้อี้...!! พรีนที่ถูกผู้บุกรุกเข้าในพื้นที่ส่วนตัว ร่างบางได้แต่ส่งเสียงอู้อี้ออกมา และที่หนักไปกว่านี้ไอ้คนร้ายโรคจิตนี้กำลังกอดฉัน ร่างหนาเสียดสีเข้ากับร่างกายของฉัน!! ฮือๆ !! การ์ดไปไหนถึงได้ปล่อยให้เขาเข้ามาในห้องฉันได้ ฉันกลัวจนร่างกายสั่นไหวไปหมด แต่ในจังหวะที่ร่างกายเราเสียดสีกันไปมานั้น !! พรึบ !! มือหนากับเปิดหมวดแกร๊ปออกเผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาอันคุ้นตา และโน้มเข้าหาใบหน้าฉันอย่างใกล้ชิด พรีนรดาที่เห็นใบหน้าแทคิณชัดเจนเต็มสองตาดวงตาเรียวสวยถึงกับเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ“แท..คิณ นี้นายมาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง” ไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจ ร่างสูงที่แนบเสียดสีกับฉัน เขาเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ทั้งสองสบตาเข้าหากัน ใบหน้าอันหล่อเหลาที่ห่างจากใบหน้าสวยไม่ถึงคลืบมีหย
Read more
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.5.2 ผ้าหลุด
“หึ...” คนตัวโตแค้นเสียงออกมาแค่นั้น “ทำไมกลัวเหรอ...” เธอพยายามขยับตัวหนี แต่นั้นร่างเล็กยิ่งเสียดสีกับร่างหนาๆ ของคนตรงหน้าให้ตายเถอะ เราอยู่ในท่าทีอันตรายมาก แต่ขณะที่แทคิณยอมปล่อยมือของคนตัวเล็กให้เป็นอิสระแล้วนั้น ปมผ้าขนหนูที่เสียดสีก่อนหน้านี้นั้นกลับหลุดลงต่อหน้าต่อตาของเขา !! พรึบ !! ตากลมเล็กเบิกกว้างด้วยท่าทีตกใจด้านพรีนที่เปลือยล่อนจ้อนต่อหน้าของเขา เธออายถึงกับทำหน้าไม่ถูก ฉันอยากจะหายตัวออกไปจากตรงนี้ แทคิณที่ไม่ได้ตั้งใจจะมอง แต่สายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางผิวขาวเรียวละเอียดผิวสวยใสไปทั้งตัว หน้าอกอวบอมชมพูที่เด้งดึงต่อสายตาของตน ทำเอาแทคิณถึงกับชะงักตาค้าง “นี้นายอย่ามองนะ” เสียงเล็กของเธอทำให้เขาไปสติ มือเรียวรีบหยิบผ้าบนพื้นขึ้นมาพันรอบตัวอย่างไวอย่างรวดเร็วและหันหลังให้กับเขา ฉันอาย อายมากๆ อย่างไม่เคยอายแบบนี้มาก่อน ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องมาซวยซ้ำซวยซ้อน เจอหน้านายนี้ทีไรก็นำพาแต่เรื่องน่าอาย ขายหน้ามาให้ฉัน ศีรษะเล็กเข้กผนังห้องด้วยความอาย อายจนไม่อยากจะหันหน้าไปมองหน้าหล่อๆ ของเขา อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีเสียงและไม่มีน้ำตาได้แต่กลั้นเสียงร้องในใจให้กับความเปิ่นๆ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status