เข้าสู่ระบบเขาสบถหยาบคายอย่างสุดกลั้น โถมเรี่ยวแรงทั้งหมดลงที่บั้นเอว หลังจากอัดกระแทกต่ออยู่เพียงไม่กี่ครั้งชายหนุ่มก็วิ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยตามเธอไปติดๆ"อ่าาาาาาาาาาาส์"วิคเตอร์เชิดหน้ากู่คำรามอย่างสุขสม พร้อมน้ำขุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อน ก่อนที่เขาจะท
กล้ามเนื้อทุกมัดเขาตึงเครียดหดรัดขึ้นมาเป็นก้อน ยิ่งตามร่างกายมีรอยสักมากมายทำให้วิคเตอร์ดูโคตรร้อนแรง ทำอารมณ์เธอพลุ่งพล่านไปหมด ต้องเป็นฝ่ายขยับโยกกายขึ้นลงด้วยตัวเองมือน้อยวางค้ำกายบนกล้ามเป็นลอน ยกตัวโยกกระแทกกระทั้นกายขึ้นลง เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ยิ่งทุกส่วนอ่อนไหวสอดประสานเสียดสีกันไปมามาก
อันดามันและวิคเตอร์ช่วยกันพาลูกแฝดอาบน้ำเตรียมเข้านอน ก่อนจะจูงมือกันกลับห้องของตัวเอง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบมีเพียงแค่แสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่เท่านั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่เย็นทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการกรึ่มเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มฉ่ำวาวของหญิงสาวช้อนมองสา
เด็กๆ ก็นั่งเล่นนอนเล่นอยู่คนละมุมห้อง แอลลี่ขนของเล่นออกมาให้เพื่อนๆ น้องๆ ทั้งตุ๊กตา สมุดวาดรูป ก่อนที่ตัวเองจะไปรวมกลุ่มกับเด็กผู้ชายนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นรุ่นล่าสุดในห้องนั่งเล่น ตบตีกับพี่ชายแย่งจอยเพื่อที่จะได้แข่งเกมบอลกับอัศวินบ้าง สุดท้ายอเล็กซ์ก็รำคาญความดื้อรั้นน้องสาว ยอมสละที่ให้ สายตา
เด็กคนอื่นหยุดเล่นชั่วคราวมองมาทางสองสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ เกาะขาบิดาคนละข้าง แอลลี่วิ่งมาหาน้องด้วยท่าทางดีใจเป็นคนแรก พวงแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงก่ำหลังจากวิ่งเล่นตลอดบ่ายไม่ได้หยุด แต่ถึงกระนั้นพลังงานในร่างกายเด็กสาวก็ยังเหลือเฟือ“น้องอีฟ น้องเอวา มาเล่นวิ่งไล่จับกับพี่กัน” เด็กสาวเจ้าของบ้านชวนคน
สัปดาห์ต่อมากลุ่มเพื่อนของวิคเตอร์เหมือนว่าจะเหงาอยากหาเรื่องเจอกัน จึงได้นัดรวมตัวกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของวิคเตอร์ในเย็นของวันเสาร์ ทำให้ทั้งวันอันดามัน ต้องเตรียมสถานที่ คือสวนข้างบ้านเอาไว้รองรับเพื่อนฝูงและบรรดาลูกๆ ของพวกเขา อันดามันไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนนัก อาหารส่วนใหญ่จึง
"ไงจ๊ะ วันนี้กลับไปน้องๆ จะโดนอะไรบ้างนะ" แพรวายิ้มแซวขณะทิ้งตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม"เฮ้ออออออ~ อยากจะตีก้นจริงๆ แต่พ่อเขาคงไม่ยอมแน่" อันดามันพ่นลม ออกจมูกแรงๆ ความจริงเธอก็ไม่ชอบตีลูกนักหรอก แต่บางครั้งสองแสบก็เล่นเกินไป หากไม่ลงโทษตำหนิบ้างจะยิ่งเอาใหญ่ ขนาดทุกวันนี้เธอบ่นปากเปียกปากแฉะยังมีเร
แชท 'สมาคมแม่บ้าน'Andaman: ใครว่างบ้าง ฉันโดนเรียกพบผู้ปกครองอีกแล้ว นี่กะว่าจะรอแฝดเลิกเรียนเลยCLEO: เอ้า! มีเรื่องอะไรอีก LinLin: ลินกำลังออกจากบ้านไปรับมีอากับมาตินพอดีเลย อันอยู่ร้านไหนเดี๋ยวไปเจอAndaman: ยกพวกตีกันAndaman: @LinLin นั่งอยู่คาเฟ่บีข้างโรงเรียนPraeWa: ถามจริง? เ
ส่วนลูกสาวนั้นกอดอกขมวดคิ้วยู่ปากขัดใจ"มะม๊าหนูไม่ผิดนะคะ ทำไมม๊าต้องไปขอโทษแม่ไตเติ้ลด้วย""ดูเหมือนหนูจะไม่ได้เข้าใจถึงสิ่งที่ตัวเองทำเลยใช่ไหม"อันดามันย่อตัวลงนั่งยองๆ กับพื้น พร้อมดึงมือลูกสาวและลูกชายมาเผชิญหน้าเพื่อที่จะได้อธิบายความผิดให้เด็กทั้งสองฟัง"จริงอยู่ที่ว่าครั้งนี้แอลลี่ไม่ไ
"ขอโทษนะคะ...ดิฉันทราบดีว่าลูกตัวเองผิดในเรื่องนี้ แต่กรุณาอย่ามาใช้ถ้อยคำหยาบคายเรียกลูกคนอื่นด้วยค่ะ ถือว่าเป็นมารยาทที่ดีที่ดิฉันเข้าใจว่าผู้ปกครองที่มีเงินส่งลูกเรียนที่นี่ได้พึ่งจะมีกันนะคะ""นี่คุณจะหาว่าฉันไม่มีมารยาทเหรอฮะ! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!"คุณครูทั้งสองมองหน้ากันเลิ่กลั่กเมื่อผู้ปก







